Waterbee

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.13

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.7k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2561 09:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.13
แบบอักษร

6:57 AM

ฉันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในตอนเช้า หันไปข้างๆก็เจอกับเค้านอนกอดฉันอยู่เราอยู่บนเตียง เมื่อคืนฉันคงเผลอหลับไปก่อนเค้าละมั้ง ฉันค่อยๆแกะมือเค้าออกแล้วก็ลงจากเตียงเงียบๆไม่ให้เค้ารู้สึกตัว พอลงมาได้แล้วฉันก็มองหาโทรศัพท์ของฉัน

“เอาไปไว้ไหนนะ” ฉันเดินมองหาก็เจอมันอยู่ที่โต๊ะห้องนั่งเล่น พอได้โทรศัพท์ฉันก็รีบเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าล้างหน้านิดหน่อย ถ้าอาบน้ำอี้ตานี้ต้องรู้สึกตัวเเน่ๆ ไว้ไปอาบที่บ้าน

ฉันออกมาจากห้องเค้าเรียบร้อย เดินไปเรียกแท็กซี่ไปเอารถที่ผับพี่ที แล้วจึงกลับบ้าน เมื่อถึงผับฉันก็เดินไปเอารถที่ลานจอด ในขณะนั้น

ครืดดด........

เสียงโทรศัพท์ ฉันยกขึ้นมากดรับสาย คุณแม่นั้นเองคงเป็นเพราะฉันไม่กลับบ้าน ท่านคงจะโทรตาม

“คะแม่..”

(ตอนนี้ลูกอยู่ไหน)

“มาเอารถที่ผับคะแม่ เมื่อคืนกลับรถเพื่อนเลยนอนบ้านเพื่อนคะ”

(อ้อจะ)

“แล้วคุณแม่มีอะไรเปล่าคะ”

(มีจะ แม่จะโทรบอกว่าตอนนี้แม่กับพ่อไม่ได้อยู่บ้านนะ แม่กับพ่อมาธุระที่ฝรั่งเศสอีกสองอาทิตย์นู้นและถึงจะกลับ)

“อ้อคะ”

(แล้วอีกเรื่องก็คือ พ่อเค้าจัดการเรื่องคอนโดให้ลูกแล้วนะ แล้วตอนนี้พวกเค้าก็หน้าจะเสร็จเรียบร้อยแล้วเหมือนกัน)

“หมายความว่าไงคะ”

(ก็เมื่อวานลูกไม่กลับบ้านพ่อเค้าเล่ยให้พนักงานขนข้าวของเครื่องใช้เสื้อผ้าของลูกไปจัดไอ้ที่คอนโดใหม่หมดแล้ว)

“ทำไหมไม่ให้หนู จัดเองคะ”

(เอาหนาเห็นพ่อเค้าบอกว่าอยากจะเซอร์ไพร์สลูกไง ไว้เดี๋ยวไปให้คอนโดใหม่ของลูกต้องตะลึง เดี๋ยวแม่ส่งโลเคชั่นให้ ไปถึงก็ขอคีย์การ์ดจากพนักงานไปเลยนะ)

“โอเคคะ ขอบคุณนะคะ”

(จ้าาา อีกเรื่องคือที่บ้านไม่มีคนอยู่นะแม่ให้แม่บ้านลากลับบ้านกันหมด)

“ค่าา”

(โอเคจะรักลูกจะ)

“รักเหมือนกันคะฝากบอกพ่อด้วย”

(จ้าา)

พอวางสายคุณแม่ก็ส่งโลเคชั่นมาให้ พอดูเส้นทางเรียบร้อยฉันก็ขับรถไปคอนโดใหม่ทันที ขับมาได้สักพักก็มาถึงที่นี้ใหย่มาก ดูข้างนอกนี่หรู แต่นั้นไม่สำคัญ ที่มันสำคัญคือ คอนโดเดียวกันกับไอ้พี่มินบ้านั้นไง.!.!!!!!!!

“โอ้ยย!!!!!! ดูผิดเถอะขอร้อง” ฉันพูดกับตัวเอง เพราะดูชื่อคอนโดในโทรศัพท์ยังไงมันก็ชื่อเดียวกัน

“พ่อนะพ่อ เซอร์ไพรส์มากคะ....” ความฝันอันสงบสุกของฉัน อุตส่าห์คิดไว้ว่าจะนอนอาบน้ำเเร่แช่น้ำนมขัดผิวสะหน่อย

ติ้ด...

“พ่อคะ”

(ว่าไงลูกคอนโดใหม่ถูกใจไหมหืม)

“หนูอยากเปลี่ยน”

(ทำไมละที่นั่นไม่เอโคหรอ)

“คอนโดโอเคคะแต่หนูไม่โอเคกับอย่างอื่น”

(พ่อจะไม่ถามว่าอย่างอื่นของลูกคืออะไรหรอกนะ แต่พ่อคงเปลี่ยนให้ไม่ได้ เพราะคอนโดนั้นพ่อเพิ่งลงหุ่นไปสูงกับมันอยู่ และถ้ามีคนรู้แล้วเอามาพูดกันว่า ลูกสาวผู้ถึอหุ่นกว่าสี่สิบเปอร์เซ็นต์ อยู่คอนโดอื่นที่เป็นบริษัทคู่แข่ง ลูกค้าก็จะไม่เชื่อถึอในคอนโดของเราเพราะฉะนั้นเปลี่ยนไม่ได้ พ่อต้องไปประชุมละ รักลูกจะ)

“พ่อคะ เดี๋ยวสิคะ พ่อ..!” คุณพ่อวางสายไปแล้ว

หายใจเข้าลึกๆไอส์ สงบสติอารมณ์คิดแต่สิ่งดีเข้าไว้ ฉันอาจไม่โชคร้ายขนาดนั้น เราอาจจะอยู่คนละชั้นคนละโชน พอคิดได้อย่างงั้นฉันก็ลงจากรถเดินเข้าไปในคอนโด

“ขอโทษนะคะชื่อ.........มารับคีย์การ์ดห้องคะ”

“คะรอสักครู่นะคะ” ฉันนั้นพนักงานก็จัดการพิมอะไรไม่รู้ “นี่คะคีย์การ์ดห้อง 1607 ชั้น16 คะ”

“!!!!!” ชั้น16 ห้องไอ้บ้านั้น 1614 ชึ่งฉันจำไม่ผิดแน่ว่ามันอยู่ตรงกันข้ามกัน

“คุญคะ...คุณ” เสียงพนักงานเรียก

“อะ...อ้อขอบคุณคะ” ฉันหยิบคีย์การ์ดแล้วก็เดินขึ้นลิบมาเสื้อผู้หญิงขนาดนั้นไม่ชอบกลับมานอนที่ห้องหรอกมัั้ง

แต่มาคิดๆดูแล้ว..ฉันจะกลัวทำไหมฉันต้องเอาคืนเค้าไม่ใช่หรอ นั้นสินะกล้วทำไหมเรา สวย รวย เริ่ด ขนาดนี้ ผู้ชายสิต้องกลัวจะตกหลุมรักเรา ฮาๆ พอคิดได้ริบกดลิบๆปชั้นของตัวเองแล้วก็เดินเข้าห้องของตัวเองไป ก่อนจะเข้าฉันก้แอบมองผนะตูฝั่งตรงข้ามนิดหนึ่ง ในห้องของฉันถูกจัดเตียมไว้เรียบร้อย ของทุกอย่างเข้าที่ ฉันเข้าไปอาบน้ำทำความสะอาดร่างกายออกมา ดูนาฬิกาตอนนี้ก็บ่ายโมงกว่าแล้วออกไปช็อปปิ้งดีกว่า มีคอนโดใหม่ก็ต้องมีอะไรใหม่ๆเข้าห้องบาง

ฉันถึงห้างก็เดินเข้าร้านนั้นออกร้านนี้ ที่มาคนเดียวนี่ไม่ใช่ไม่ชวนสองคนนั้นหนอกนะ ชวนแล้วไม่วางสักคน

ฉันเดินเข้ามาในร้านกระเป๋าแบรนด์ดังร้านหนึ่ง ก่อนจะเลือกดูกระเป๋าไปเรื่อยๆ ก็มองไปเห็นกระเป๋าใบหนึ่ง สวยจังสีแดงที่ชอบสะด้วย พอเดินไปถึงฉันกำลังจะหยิบ

หมับ

เราสองคนหยิบพร้อมกัน ฉันหั้นไปมองเธอคนนั้น เพื่อหวังไว้ว่านางอาจบอกว่า ไม่เป็นไรคะให้คุณก่อน แต่ไม่จ้าาา นางมองหน้าฉันแสดงสีหน้าออกชัดเจนว่าไม่พอใจที่ฉันมาจับกระเป๋าใบเดียวกันกับเธอ

“ขอโทษคะ ฉันจับก่อนฉะนั้นมันต้องเป็นของฉัน

โถ...พูดได้มีหลักการ มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่ามาก่อนมาหลัง แต่มันขึ้นอยู่ที่ว่า ฉันอยากได้อะไรฉันต้องได้..!!

“หรอคะ แต่ฉันอยากได้นิ ทำยังไงดีน่าาาา” ฉันพูดกวน ประสาทนาง

“มีอะไรให้ช่วยไหมค่ะ” สักพักก็มีพนักงานเดินเข้ามาหา คงจะเห็นเรายืนอยู่นาน

“คือว่าฉันอยากได้กระเป๋าใบนี้แต่มีคนบางคนคิดจะแย่ง” ยัยนั้นตอบพนักงาน

“นี่ฉันไปแย่งเธอตอนไหน”ฉันพูดตอบ

“ก็เห็นๆอยู่อะ”

“มีอะไรกันครับเนี่ย” เสียงผู้ชายพูดขึ้น เสียงนี้มันคุ้นๆแหะ

“พี่มิน...รินอยากได้ใบนี้ แต่ผู้หญิงคนนี้เค้าจะแย่งริน”

เหอะที่แท้ก็เด็กไอ้บ้านี้เองหรอ เมื่อคืนเพิ่งนอนกอดฉันแต่วันนี้กลับมากับอีกคน ไม่น่าไปเคริมกับคารมของไอ้หม้อนี่เลยจริงๆ

“มีอีกใบไหมครับ” เค้าถามพนักงาน

“รุ่นนี้หมดแล้วคะ เหลือแค่ใบนี้ใบเดียว” พนักงานตอบ

“เอ่อ.....พี่ว่ารินเลือกใบใหม่ดีกว่านะ”

“ไม่..!รินจะเอาใบนี้”

“โอ้ย...!! จะอีกนานไหมรำคาญ..!!” ฉันพูด สักจะอารมณ์เสียแล้วนะ “คุณพนักงานคะจะมีการตัดสินใจยังไงคะ” ฉันหันไปถามพนักงาน

“ถ้าอย่างงั้น มีใครมีบัตรสมาชิกคะ ถ้ามีก็ให้คนนั้นคะ”

“ฉันมี” ฉันหยิบการ์ดให้พนักงาน ส่วนยัยสะเลอนั้นมองตาละห้อย

“อุ้ย..ฉันไม่ได้แย่งเพราะของบางอย่างมันเป็นของฉันตั้งแต่ต้น” ฉันพูดแล้วก็มองไปที่เค้า

“พี่มิน...รินไม่ยอมนะ” อ้อนเก่ง......(เสียงสูง)

“พี่ว่าเลือกใบใหม่เทอะ” น่ารำคาญจริงๆ

“ได้แล้วคะคุณลูกค้า” พนักงานเอาถุงกระเป๋ายื่นให้ฉัน ฉันหั้นไปมองสองคนนั้น ฉันมองยัยนั้นตั้งแต่หัวจรดเท้า “เหอะ...สะเลอ” ฉันพูดแล้วก็เดินออกจากร้าน ฉันยกโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหายัยมิ้งค์

(ไง)

“วางแล้วใช่ปะ”

(อึมอยู่คอนโดอะ มีไร)

“จะไปรับเจ้าแม็กมานะ”

(อ่อ..โอเคเดี๋ยวเตรียมของไว้ให้)

“เคๆเจอกันอีกสามสิบนาที”

ฉันเดินหาซื้อที่นอนใหม่ให้แม็กแล้วก็ขับรถมาหามิ้งค์ที่คอนโดมันเลย ฉันมาถึงหน้าห้องมิ้งค์กำลังจะกดกริ่ง ประตูก็เปิดออกมาสะก่อน

“อ้าว..พี่ที”

“หวัดดีจะ”

“พี่ที....”ฉันพูดแล้วก็มองไปในห้อง

“:)”

“ไม่ธรรมดานะคะเนี่ย” ฉันพูดแชว

“นิดหน่อยน่า...มารับเจ้าแม็กใช่ไหม”

“คะ...มิ้งค์ละคะ”

“อาบน้ำอยู่นะ...เดี๋ยวพี่ต้องออกไปทำธุระก่อน ไปก่อนนะ”

“คะ” ฉันตอบพี่เค้าก็เดินเข้าไปในห้องก็เจอเจ้าเเม็กที่นอนกระดิกหางๆปมามองมาที่ฉัน พอมันเจอหน้าฉันมันก็วิ่งมากระโดดใส่ทันที่

โฮง..!!โฮง..แหะๆ🐶

“ไง...คิดถึงแม่ไหม” ฉันลูบหัวมันพร้อมกอดมัน ขนนุ่มๆ “เดี๋ยวๆ เลอะหมดแล้วพอๆ แม็ก” ฉันพยายามห้ามมันเพราะมันเลียหน้าฉัน

“อ้าว...นึกว่าเสียงใคร...มาถึงนานยัง” ยัยมิ้งค์ที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องนอนพูดทัก

“สักพักแล้ว สวนกับพี่ทีพอดี”

“อ้อ..”

“ไม่ต้องอ้อ..เลยเล่ามา”

“อะไร....ไม่มีอะไรสักหน่อย”

“หรออออ....เชื่อตายและ”

“•.•”

จากนั้นฉันกับมิ้งค์ก็สั่งอาหารมากินนิดหน่อย แล้วก็คุยเรื่องทั่วๆไป เย็นนิดๆฉันก็กลับ พาเจ้าแม็กแวะไปอาบน้ำที่ร้านสักหน่อยก็กลับมาที่คอนโด


Min talk

ห้างสรรพสินค้า

ผมไม่คิดว่าจะเจอไอส์ที่นี้ ผมตกใจอยู่เหมือนกัน แล้วรินก็มาแย่งกระเป๋ากับเธออีก กลัวเธอเข้าใจผิดรินไม่ใช่เด็กผมหรอก เธอถึอสักเป็นหลานสาวของผมเองเราสนิทกันมาก ด้วยความที่เราอายุห่างกันไม่มากเธอก็เลยเรียกผมว่าพี่แทนที่จะเรียกอา รินเป็นคนนิสัยเอาแต่ใจเลยกล้าต่อปากต่อคำกับไอส์ได้ รินไม่รู้ว่าไอส์กับผมรู้จักกัน แล้ววันนี้ที่ผมไปกับรินเพราะวันเกิดรินผมติดธุระไม่ได้ไปรินเลยให้ผมมาเดินซื้อของทุกอย่างที่เธออยากได้เป็นการไถ่โทษ ผมไม่ได้ว่าอะไรเลยออกมากับเธอแต่มาเจอไอส์นี่สิ งานหนักเลยไอ้มิน..

เมื่อเช้าผมตื่นมาก็ไม่เจอไอส์ผมก็น้อยใจนิดหน่อยที่เธอกลับไปโดยแม้แต่ไม่บอกให้ผมรู้ด้วยซ้ำ ผมรู้ผมเคยทำผิดกับเธอมากจนไม่น่าให้อภัย แต่ผมอยากจะขอโทษกับสิ่งที่ผมทำลงไปจริงๆ แล้ววันนี้ผมรู้แล้วว่าคำว่าสักสีมันไม่สำคัญกับคนสำคัญของเรา

หลังจากไปส่งรินผมก็กลับคอนโดเลย วันนี้ไม่อยากออกไปไหนทั้งนั้นรำ ผมขบรถเข้ามาในคอนโด นั้นรถไอส์นิ หรือว่าผมจำผิดวะ ไอส์จะมาทำไรที่นี่ ใช่ต้องจำผิดแน่ๆ ผมเดินเข้ามาในคอนโดเดินเข้าไปในหลิบ ก็มีเสียงผู้หญิงเรียก

“เดี๋ยวคะรอด้วยคะ แม็คเร็วๆสิ” ไอส์จริงๆด้วย เธอคงไม่สังเกตว่าเป็นผม

“ขอบคุ....” เธอหั้นหน้ากำลังจะกล่าวขอบคุณ

“มาทำอะไรที่นี้ นั้นเจ้าแม็คหรือเปล่า” ผมถามออกไป

“จำมันได้ด้วยหรอ”

“ไม่เคยลืมเลยต่างหาก” เจ้าแม็คเอาหัวมาถูๆกับขาผม

ติ่ง......

เสียงหลิบหยุดถึงชั้นสิบหกพอดี ไอส์ก็จูงเจ้าแม็กออกไป เธอมาทำไรนะ หรือพักที่นี้หรอ ถ้าเป็นอย่างงั้นก็ดีสิ

“นี่จะเดินตามมาทำไม” เธอหั้นมาโว้ยใส่ผม

“ก็ห้องพี่ไปทางนี้”

“เอ่อลืมโทษที”

“ว่าแต่เราพักนี้หรอ ทำไมไม่บอก”

“ก็ไม่ได้สำคัญอะไรทำไมต้องบอก” เจ็บเลยกู

“.......”

“เอ่อ....ไปเทอะแม็คปะ” เธอจูงเจ้าแม็คไปโดยไม่หั้นมาสนใจผมอีก


“ทำกับเค้าไว้เยอะนี่ ไอ้มิน”

instagram 

Mminn : ต้องทำยังไง❄️









แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น