กัลย์ดิษฐ์(fah-sai)

ห้ามคัดลอกดัดแปลงนิยายแม้เพียงแต่น้อยนิดใครทำขอให้ชีวิตพังพินาศย่อยยับพบหาความสุขไม่เจอทำอะไรก็ไม่มีวันเจริญ! ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ ถ้าชอบก็ช่วยกดไลค์+เม้นเป็นกำลังใจให้กันด้วยน๊าา รักกก❤❤❤

ตอนพิเศษอาดอม❤หนูอิน(12)เปลี่ยนไป

ชื่อตอน : ตอนพิเศษอาดอม❤หนูอิน(12)เปลี่ยนไป

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.7k

ความคิดเห็น : 74

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2561 21:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษอาดอม❤หนูอิน(12)เปลี่ยนไป
แบบอักษร

สามเดือนต่อมา คอนโดนิริน 

“แน่ใจนะว่าไม่อยากให้พี่อยู่เป็นเพื่อน” เอลินเอ่ยถามหญิงสาว เมื่อเธอเก็บข้าวของทุกอย่างออกจากบ้านดาเลนติโน่มาให้

“นิรินอยู่ได้ค่ะ พี่อินไม่ต้องห่วงนะนิรินเข้มแข็งพอ” นิรินคลี่ยิ้มบางๆให้พี่สาว แม้ในใจจะเจ็บปวดกับการที่ต้องปล่อยมือจากชายคนรัก แต่เธอก็ยอมรับในเรื่องราวที่เกิดขึ้นดี ที่ต้องใช้ก็แค่เวลาทำใจเท่านั้น 

“ถ้าอย่างนั้นพี่กลับนะ พรุ่งนี้เจอกันที่บริษัท สู้ๆนะตัวแสบของพี่” เอลินเข้าไปลูบศีรษะเล็กเบาๆ 

“ค่ะ ขอบคุณนะคะพี่อิน” นิรินยิ้มรับ 

“จ้ะ” เอลินยิ้มตอบ ก่อนจะเดินออกจากห้องไป 

“เอลิน” เมื่อเดินออกจากห้องมา เสียงของชายหนุ่มก็เอ่ยเรียกแล้วเดินเข้ามาหาทันที 

“ทำไมยังอยู่อีกล่ะคะ” เอลินหันไปมองหน้าเขาด้วยความแปลกใจ เพราะเธอบอกกับเขาตอนที่มาส่งว่าจะอยู่ค้างกับนิรินให้เขากลับไปได้เลย 

“ก็เป็นห่วงน่ะ อยากรู้ว่าอยู่กันได้มั้ย แล้วนี่จะออกไปไหน” โดเมนิคเดินเข้ามาจับมือหญิงสาวเอาไว้ 

“อยู่กันได้ค่ะ ไม่มีปัญหา ผู้หญิงน่ะเข้มแข็งกว่าผู้ชายเยอะนะคะ บทจะตัดแล้วล่ะก็ตัดได้อย่างไม่ลังเล”  

“นิรินจะตัดเจ้าเดย์ฉันก็ไม่ว่านะ ขอแค่เธออย่าพาลโกรธฉันแล้วตัดฉันไปด้วยก็พอ” โดเมนิคทำเสียงออดอ้อน เพราะรู้ว่าหญิงสาวคงเคืองเขาอยู่ไม่น้อย ที่เป็นตัวต้นคิดหาพยาบาลพิเศษมาดูแลน้องชายฝาแฝดจนทำให้ ผู้ที่เธอรักดั่งน้องสาวต้องเจ็บช้ำหัวใจแบบนี้ 

“คุณจะตัดฉันเองเสียมากกว่า พ่อนักธุรกิจใหญ่ เดี๋ยวนี้ดังใหญ่แล้วหนิ สาวๆห้อมล้อมไม่เว้นแต่ละวัน” เอลินเอ่ยน้ำเสียงประชดประชัน 

หลายเดือนมานี้โดเมนิคเริ่มเข้าสู่วงการนักธุรกิจอย่างเต็มตัว เขาและพ่อของเมแกนเห็นดีเห็นงามที่จะเลิกกิจการที่ผิดกฎหมาย แล้วหันหน้าเข้าหาการทำธุรกิจอย่างเต็มตัวแม้จะยังเป็นธุรกิจสีเทาก็ตามที  

และทุกอย่างก็ดูจะเป็นไปได้สวย เมื่อทุกอย่างราบรื่นและประสบความสำเร็จในเวลาอันรวดเร็ว ตระกูลลูซิเฟอร์ต่างถูกจับตามองจากผู้คนหลากหลายที่ต้องการจะเข้ามาร่วมธุรกิจด้วย แต่ที่ไม่สวยอย่างเดียวก็คือความสัมพันธ์ของเขาและเธอเท่านั้น 

หลายเดือนที่ผ่านมาโดเมนิคให้ความสำคัญกับการทำธุรกิจ ต้องออกไปพบผู้คนมาหน้าหลายตา และไม่รู้ว่าเป็นธรรมเนียมหรือไรที่ผู้ร่วมทุนน้อยใหญ่ต่างพาลูกสาวมาเสนอแก่เขาทั้งสิ้น ถึงเธอจะเชื่อมั่นในตัวเขา แต่บางครั้งก็อดที่จะคิดเล็กคิดน้อยตามประสาผู้หญิงบ้างไม่ได้ และนั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ความสัมพันธ์ของเขาและเธอยังไม่คืบหน้าไปเสียที 

“หึงเหรอ” โดเมนิคยกยิ้มอย่างชอบใจที่ได้ฟังน้ำเสียงเง้างอนของเธอ 

“ไม่ได้หึงค่ะ แต่ไม่ชอบ”  

“ต่างกันตรงไหน”  

“ต่างค่ะ ใช้คำว่าหึงไม่ได้เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน และที่คุณบอกว่าจะทำทุกอย่างให้ฉันเห็นว่าคุณจริงจังกับฉัน แต่ฉันยังไม่เห็นคุณทำอะไร โดยเฉพาะการจัดการผู้หญิงพวกนั้นอย่างเด็ดขาด หลายครั้งที่ฉันเห็นว่ามีสาวๆติดสอยห้อยตามคุณเป็นพรวน” เอลินหันไปมองหน้าชายหนุ่ม 

“เธอก็รู้ว่าฉันไม่ได้คิดอะไรกับผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น อีกอย่างพวกเธอทั้งหลายก็ตามพ่อตามพี่ของพวกเธอเอง ไม่ได้ตามฉันสักหน่อย” โดเมนิคจับหญิงสาวให้หันหน้ามาหาเขา 

“งั้นสุดแล้วแต่คุณเถอะค่ะ ถ้าคุณเปลี่ยนใจ ก็บอกกันตรงๆได้นะคะ ฉันไม่ชอบยื้อยุดให้เหนื่อยเหมือนกัน”  

“เดี๋ยวสิเอลิน อย่าพูดแบบนั้นเลยนะเพราะฉันจะไม่มีทางเปลี่ยนใจจากเธอเป็นอันขาด” โดเมนิครีบเดินไปโอบเอวหญิงสาวเมื่อเธอดึงมือออกแล้วเดินหนีไป 

“สำหรับฉันการกระทำสำคัญกว่าคำพูดนะคะ และหลังๆมานี่คุณพูดมากกว่าทำ”  

“ฉันขอโทษนะ ขอโทษที่ทำให้เธอรู้สึกแบบนั้น และก็ขอโทษที่มัวแต่ช่วยคุณลุงทำธุรกิจจนให้เวลาเธอน้อยลง แต่ต่อจากนี้ทุกอย่างดูจะเข้าที่เข้าทางแล้ว ฉันจะกลับมามีเวลาให้เธอเหมือนเดิมนะ” โดเมนิคเชยคางหญิงสาวให้เงยหน้ามาสบตากับเขา 

“…….” เอลินไม่ได้ตอบอะไรออกไป แค่กำลังคิดว่าชายหนุ่มเอ่ยผิดประเด็นไปสักหน่อย เพราะเธอไม่ได้ไม่ชอบใจเรื่องที่เขาทำงานจนไม่มีเวลา แต่เธอไม่ชอบเรื่องที่มีผู้หญิงเข้ามาวุ่นวายในชีวิตแต่เขาไม่คิดจะทำอะไรเลยต่างหาก แม้ปากจะคอยบอกสาวๆพวกนั้นว่าเขามีเธออยู่ทั้งคน แต่แม่สาวทั้งหลายก็ดูจะไม่แคร์กับการรู้สึกผิดชอบชั่วดีเอาเสียเลย 

“วันนี้กลับไปห้องเรากันนะ ฉันจะทำมื้อเย็นให้ เราดินเนอร์กันสองคนนะ” โดเมนิคเอ่ยเสียงหวาน พลางส่งยิ้มอบอุ่นไปให้ คิดแล้วก็เสียใจที่ละเลยหญิงสาวไปมากจริงๆ แต่เขาก็กำลังสร้างพื้นฐานที่ดีเพื่อเธอ เขาไม่อยากอยู่ในวงจรที่มีอันตรายไม่เว้นวันเหมือนที่ผ่านมา อยากจะสร้างครอบครัวกับเธอ อยากให้เธอได้ใช้ชีวิตปกติได้ ไม่ใช่ต้องมาคอยหลบหลีกกระสุนหรือหนีคนปองร้ายอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน  

“จะกินได้เหรอคะ”  

“ได้สิ แต่ถ้าอาหารกินไม่ได้ ฉันให้เธอกินฉันแทนดีมั้ย” โดเมนิคยิ้มกว้างออกมา แม้เธอจะไม่ได้ตอบตกลงตรงๆแต่นี่ก็เป็นการตกปากรับคำของเธอแล้ว 

“ไม่ต้องมาทะลึ่งเลยค่ะ”  

“ไปกันเถอะ กลับห้องเรากัน” โดเมนิคประสานมือไว้กับเธออีกครั้ง ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินไปรอลิฟต์เพื่อลงไปยังลานจอดรถด้านล่าง 

เวลาต่อมา ห้องโดเมนิค

“ทาด้า! เป็นไงน่ากินมั้ย” ชายหนุ่มจับจูงหญิงสาวมายังห้องรับประทานอาหาร ที่บนโต๊ะมีอาหารสองสามอย่างจัดใส่จานหน้าตาก็น่ารับประทาน อีกทั้งยังมีขวดไวน์ราคาแพงแช่น้ำแข็งเย็นเฉียบวางอยู่บนโต๊ะอีกด้วย 

“ค่ะ” เอลินพยักหน้ารับ แล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหาร 

“ได้เลื่อนขั้นมั้ย” โดเมนิคเดินเข้าไปรินไวน์ให้กับเธอแล้วเอ่ยถาม 

“อืม...ได้55แล้วค่ะ” เอลินทำหน้านึกแล้วตอบออกไป 

“โอเคเพิ่มมาจากเมื่อวานแค่3ก็ยังดีกว่าไม่เพิ่มเลย” โดเมนิคยิ้มแล้วนั่งลงข้างๆเธอ  

“ทานเยอะๆนะ” โดเมนิคตักอาหารใส่จานให้หญิงสาว 

“ขอบคุณค่ะ” เอลินยิ้มรับแล้วเริ่มรับประทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อย ยอมรับว่ารสมือเขาดีมากทีเดียว 

“คุณก็ทานเยอะๆนะคะ ทำงานหนักทุกวันเลย” เอลินตักอาหารใส่จานให้เขาบ้าง 

Rrrr Rrrr Rrrr แต่ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะได้ตักเข้าปาก เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นขัดเสียก่อน 

“ครับคุณลุง” โดเมนิคกดรับสายในทันทีเมื่อเห็นว่าเป็นชื่อของผู้มีพระคุณที่เขาเคารพนับถือเหมือนพ่อแท้ๆ 

(ดอมว่างมั้ย ลุงอยากให้มาทานมื้อค่ำด้วย พอดีคุณโรเจอร์แวะเข้ามาเซ็นเอกสารร่วมทุน ลุงเลยชวนทานข้าว อยากให้ดอมมาคุยเรื่องธุรกิจให้เขาฟังคร่าวๆน่ะ เพราะหนูสกายลูกสาวของคุณโรเจอร์จะมาทำงานกับเราด้วย) ปาสคาล ลูซิเฟอร์ ผู้ที่เปรียบดั่งคนให้ชีวิตใหม่แก่ชายหนุ่มเอ่ยขึ้น 

“เอ่อ…ได้ครับคุณลุง เดี๋ยวผมจะรีบไป” โดเมนิครับคำแล้วกดวางสาย พลางหันมามองหน้าหญิงสาว 

“ไปเถอะค่ะ ฉันเข้าใจ” เอลินพูดออกไปก่อน รู้ดีว่าลุงของเขาโทรมาเพราะคงมีธุระต้องคุยกัน 

“ทานอิ่มแล้ว ก็อาบน้ำนอนนะ ไม่รู้จะได้กลับตอนไหน ไม่อยากให้นั่งรอ” โดเมนิคบอกพลางเดินไปหยิบสูทของตน ก่อนจะเดินออกมาแล้วกดจูบที่หน้าผากเล็กของเธออย่างแผ่วเบา 

“ค่ะ” เอลินพยักหน้ารับ แล้วมองเขาเดินออกจากห้องไป 

“หวังว่าคุณจะเปลี่ยนแค่ตัว ไม่ใช่หัวใจด้วยนะคะ” เอลินเอ่ยพึมพำเบาๆ ได้แต่นั่งจ้องมองอาหารตรงหน้าโดยไม่แตะมันอีกสักคำเดียว

เวลาต่อมา

Rrrr Rrrr Rrrr เสียงโทรศัพท์เป็นดั่งนาฬิกาปลุกที่ทำให้หญิงสาวที่กำลังนอนหลับใหลอยู่บนที่นอนต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมา เอลินหรี่ตามองโทรศัพท์ก็พบว่าเป็นเวลาตี3แล้ว และเบอร์ที่โทรมาก็เป็นเบอร์ของชายหนุ่มเจ้าของห้องที่เธอนอนนั่นเอง 

“ค่ะคุณดอม มีอะไรหรือเปล่าคะ” เอลินกดรับสายแล้วเอ่ยถาม ไม่รู้ว่าเขามีอะไรหรือเปล่าถึงได้โทรมาป่านนี้ 

(รอเขาอยู่สินะ) เสียงปลายสายกรอกออกมา แต่กลับไม่ใช่เสียงของชายหนุ่มแต่อย่างใด 

“นั่นใครคะ” เอลินเอ่ยถาม 

(หึฉันอยู่ดึกๆกับคุณดอมแบบนี้ จะเรียกว่าเป็นอะไรดีล่ะ) 

“ถ้าจะโทรมาก่อกวน ฉันว่าคุณคงเสียเวลาเปล่านะคะ” เอลินถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอเจอเหตุการณ์แบบนี้ มีผู้หญิงหลายคนที่โทรมาก่อกวนเธอแล้วก็หายเงียบไป แต่ครั้งนี้มันแตกต่างตรงที่ผู้หญิงคนนี้ใช้เบอร์ของชายหนุ่มโทรมา 

(ก่อกวนหรือเปล่านั้น ก็ให้ภาพยืนยันเอาเองนะคะ) หญิงสาวว่าแล้วกดวางสายไป 

ไลน์! ไลน์! ไลน์! และก็ตามมาด้วยเสียงไลน์ที่ดังขึ้นระรัว เอลินกดเข้าไปดูและก็พบว่าเป็นรูปที่ชายหนุ่มนอนอยู่บนเตียงโดยมีหญิงสาวหน้าตาสะสวยนอนกอดเขาไว้ ร่างกายทั้งสองมีเพียงผ้าห่มผืนบางปกคลุมอยู่หมิ่นเหม่เท่านั้น 

‘ผู้ชายคนนี้ฉันขอนะ’ ข้อความถูกส่งมาปิดท้าย ทำเอาหญิงสาวถึงกับมือไม้สั่น แต่ก็พยายามสูดหายใจเข้าลึกๆ เวลานี้เธอต้องตั้งสติให้มั่น จะไม่เกรี้ยวกราดไม่โวยวาย แม้จะอ่อนไหวแต่จะไม่ฟูมฟายเจ้าน้ำตา ขอเพียงแค่ได้เห็นว่าความจริงเป็นอย่างไร หากมันเป็นดั่งภาพที่เห็นเธอก็แค่ดันเขาออกไปจากชีวิตเธอแค่นั้นพอ 

“คุณเคเลบคะ ฉันขอโทษที่โทรมารบกวนป่านนี้นะคะ แต่ฉันมีเรื่องรบกวนให้ช่วย” เอลินต่อสายถึงชายหนุ่ม แล้วเริ่มเล่าเรื่องราวด้วยสายตาที่มุ่งมั่นเป็นที่สุด

เวลาต่อมา 

“ที่นี่เหรอครับ” เคเลบเอ่ยถามเมื่อหญิงสาวให้เขาขับรถพามาที่โรงแรมแห่งหนึ่ง 

“ค่ะ GPS ตรงแป๊ะ” เอลินพยักหน้ารับแล้วกดดูโทรศัพท์ที่ระบุตำแหน่งของชายหนุ่มชัดเจน 

“เห็นนิ่งๆแต่ร้ายจริงๆนะยัยเปี๊ยก แอบติดGPSกับมือถือของดอมเสียด้วย ฉันคงต้องทำกับนายมั่งแล้วมั้งเคเลบ” เมแกนเอ่ยขึ้น ก่อนจะหันหน้าไปหาชายหนุ่มที่ตอนนี้สถานะเปลี่ยนเป็นสามีตามกฎหมายของเธอเรียบร้อยแล้ว 

“ติดได้เลยครับ อะไรที่คุณหนูทำแล้วสบายใจผมยอมหมดเลย” เคเลบส่งยิ้มหวานให้ 

“เอ่อ…ฉันขอโทษนะคะที่ต้องรบกวนเวลาคุณทั้งสองคน แต่ฉันไม่รู้จะให้ใครช่วยจริงๆ” เอลินเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นชายหญิงยืนส่งสายตาหวานฉ่ำให้กัน ที่ต้องรบกวนเพราะเธอคิดว่าหากโดเมนิคไม่ได้สติเธอก็คงพาเขากลับไม่ได้ จึงต้องจำโทรไปรบกวนทั้งสองคนนั่นเอง

“ไม่เป็นไรเลย ไปเถอะลุยกัน เดี๋ยวฉันช่วยออกแรง” เมแกนเข้ามาจับมือหญิงสาวให้เดินตามเข้าไปในโรงแรม 

“เดี๋ยวค่ะคุณเมแกน อย่าเพิ่งวู่วามนะคะ ฉันอยากรู้ว่าอะไรเป็นอะไรก่อน” เอลินรีบเอ่ยห้าม  

“โอเคๆ ยังไงก็ได้แล้วแต่เธอเลย” เมแกนพยักหน้ารับ แล้วเดินไปยังล็อบบี้ของโรงแรมเพื่อถามถึงชายหนุ่ม ก่อนจะพากันขึ้นไปยังห้องทันที 

“ห้อง1401ตามที่พนักงานบอกครับ” เคเลบเอ่ยเมื่อพากันเดินมาถึงหน้าห้อง 

“พร้อมนะเอลิน” เมแกนหันมามองสบตาหญิงสาว 

“ค่ะ” เอลินพยักหน้ารับ ก่อนที่จะกดออดหน้าห้อง ไม่กี่นาทีถัดมาประตูก็ถูกเปิดออกพร้อมๆกับร่างหญิงสาวในชุดคลุมอาบน้ำที่ยืนอยู่ด้านใน 

“นี่เธอ…” หญิงสาวทำหน้าเลิ่กลัก เมื่อจำได้ว่าหญิงที่ยืนอยู่หน้าห้องคือผู้ที่เป็นคนรักของชายหนุ่มที่เธอลากเขามา อีกทั้งหญิงสาวอีกคน ยังเป็นลูกสาวของตระกูลลูซิเฟอร์ที่พ่อของเธอเพิ่งมาร่วมทุนด้วย 

“ถอย” เอลินดันตัวหญิงสาวให้ถอยออกไป ก่อนจะเดินเข้าไปยังด้านในทันที 

“นี่!ออกไปจากห้องฉันนะ! คุณดอมเขานอนอยู่” หญิงสาวรีบมาขวางหน้าเอลินเมื่อเธอกำลังจะเปิดประตูห้องนอนเข้าไป 

“ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็ถอยออกไปดีๆเถอะค่ะ ฉันแค่จะมาดูว่าคุณดอมอยู่กับคุณที่นี่จริงๆหรือเปล่า และหากเขาเต็มใจมากับคุณ ฉันจะกลับออกไปเอง” เอลินจ้องหน้าหญิงสาวนิ่ง 

“ขู่เหรอ เอาสิ ถ้าเธอทำอะไรฉันจะแจ้งความข้อหาบุกรุกและทำร้ายร่างกาย” หญิงสาวเชิดหน้าใส่อย่างไม่ยอม 

“ฉันไม่ได้ขู่ค่ะ ฉันพูดจริง อ้อแล้วเรื่องแจ้งความน่ะไม่ต้องกังวลหรอกนะคะ เพราะถ้าหากฉันให้หมอตรวจร่างกายคุณดอมแล้วพบสารแปลกปลอมในตัวเขาล่ะก็ฉันแจ้งความจับคุณแน่” เอลินผลักหญิงสาวออกอีกครั้ง ก่อนจะเดินเข้าไปยังด้านในห้องนอน 

“คุณดอม คุณดอมคะ” เอลินตรงเข้าไปหาชายหนุ่มที่นอนอยู่บนเตียง แต่ไม่ว่าจะเรียกหรือเขย่าตัวสักเท่าไรเขาก็ไม่ตื่นขึ้นมา 

“คุณเคเลบช่วยทีค่ะ” เอลินหันไปบอกเคเลบให้เข้ามาพยุงตัวชายหนุ่มให้ลุกขึ้น  

“นี่ปล่อยคุณดอมนะ เขาเมามาก และก็เหนื่อยจากบทรักสุดเร่าร้อนกับฉันเลยหมดแรงก็เท่านั้น” หญิงสาวเดินมาหมายจะดึงโดเมนิคออก แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเมแกนดึงเธอเอาไว้ก่อน 

“คุณสกาย คุณก็ลูกผู้ดีมีเงินนะแต่ทำไมใช้วิธีต่ำๆจับผู้ชายล่ะ” เมแกนจ้องหน้าหญิงสาวอย่างเอาเรื่อง 

“สกปรกแล้วไง ยังไงฉันกับคุณดอมก็มีอะไรกันแล้ว และพรุ่งนี้ฉันจะเอาเรื่องนี้ไปบอกคุณลุงปาสคาลให้คุณดอมรับผิดชอบ” หญิงสาวตอบออกมาอย่างไม่ยี่ร่ะ 

“คุณไม่ได้มีอะไรกับคุณดอมหรอกค่ะ ผ้าปูสีขาวยังสะอาดตา ไม่มีคราบน้ำรักเลยสักนิด หากมีอะไรกันจริงฉันรับรองได้เลยว่าคราบพวกนั้นต้องมี หรือถ้าคุณดอมใส่ถุง ก็ต้องถอดทิ้งในถังขยะ แต่ก็ไม่มีเหมือนกัน” เอลินเดินไปดูร่องรอยที่ผ้าปูเตียงที่ยังสะอาดสะอ้าน ก่อนจะเดินไปดูยังถังขยะที่ตั้งอยู่ใกล้ๆเตียงแต่ก็ไม่มีทั้งซอง หรือตัวถุงยางเลยสักชิ้น นั่นมันทำให้เธอพอจะเดาออกว่าไม่มีเรื่องอย่างว่าเกิดขึ้น ส่วนเรื่องที่ว่าชายหนุ่มมาที่นี่ได้อย่างไรนั้นก็คงต้องรอให้เขาฟื้นขึ้นมาอย่างมีสติเสียก่อนถึงค่อยถามไถ่กันต่อ 

“ฉัน…เอ่อฉัน…” สกายละล่ำละลักอย่างไปต่อไม่ถูก เธอไม่เคยเห็นผู้หญิงที่มาตามจับชายคนรักนอกกายนอกใจคนไหนที่ใจเย็นและมีเหตุผลแบบนี้มาก่อนเลย 

“ฉันบอกแล้วไงคะว่าถ้าคุณคิดจะก่อกวนมันเสียเวลาเปล่า ไอ้ตำรามาแก้ผ้านอนด้วยกันแล้วส่งรูปมาแบบนางตอ…เอ้ยนางร้ายในละครน่ะมันเชยแล้วล่ะ” เอลินเอ่ยพลางส่งยิ้มแสนเยือกเย็นมาให้ 

“แก…”  

“ถ้าฉันเป็นคุณฉันจะสงบปากสงบคำเอาไว้นะคะ เพราะถ้าเรื่องนี้หลุดออกไปคนที่จะเสียกับเสียก็มีแต่คุณ นอกจากจะโดนข้อหามีวัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทประเภท 4 ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตแล้ว เรื่องนี้ก็คงจะเป็นหัวข้อหลักในวงสนทนาของสังคมสูงส่งของคุณไปนานอีกด้วย” เอลินจ้องหน้าหญิงสาวนิ่ง 

“จะเอายังไงคุณเลือกเองนะคะ ฉันใจดีชอบให้โอกาสคน ไปค่ะคุณเมแกน คุณเคเลบ” เอลินเอ่ยประโยคสุดท้าย ก่อนจะหันไปพยักให้เมแกน และเข้าไปช่วยเคเลบพยุงร่างของชายหนุ่มเดินออกไป 

“ไปนะสกาย บายยย…” เมแกนโบกมือให้น้อยๆก่อนจะเดินออกไป 

“ยัยเปี๊ยกเธอสุดยอดไปเลย เจ๋งอะ นี่สินะคิดการใหญ่ใจต้องนิ่ง แบบนี้ดอมสยบแทบเท้าไปไหนไม่รอดแน่นอน” เมแกนที่เดินตามออกมา เอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้น ชอบวิธีคิดแก้ปัญหาของหญิงสาวเป็นที่สุด

“ฉันแค่ยึดหลักเหตุและผลค่ะ และที่สำคัญฉันเชื่อใจเขา แม้จะแอบนอยส์หรือน้อยใจไปบ้างในบางทีก็ตาม” เอลินตอบ 

“เอ่อ..สาวๆครับ ผมว่าไว้คุยกันทีหลังดีกว่านะ นายตัวหนักชะมัด” เคเลบเอ่ยขึ้น ขณะพยุงร่างเจ้านายที่มีแค่กางเกงขาสั้นติดกายแค่ตัวเดียว 

“โอเคๆ” เมแกนพยักหน้ารับแล้วเข้าไปช่วยหญิงตัวเล็กพยุงชายหนุ่มไว้ด้วยอีกคน...


*****************************************

ต่อแล้วนะคะ^^

ปล.1 ตอนหน้าจบนะคะ

ปล.2 เรื่องกฎหมายมีวัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทประเภท 4 ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต​ ไรท์อ้างอิงตามกฎหมายไทยนะคะ ไม่รู้ว่าอิตาลีจะมีเหมือนกันหรือเปล่า ยังไงช่วยหยวนๆให้กันหน่อยนะ^^



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น