Bad_Habits

วังวนรัก // ใครต่างก็เชื่อในพรมลิขิต ไม่ว่าจะไปอยู่ที่ไหน ไกลแสนไกลแค่ไหน ถ้าเกิดเป็นคู่กันแล้ว ยังไงซะก็ต้องได้กลับมาพบกัน....

ชื่อตอน : ตอนที่. 2

คำค้น : กฐิน กังหัน วังวนรัก ฟินๆ

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 191

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ส.ค. 2561 22:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่. 2
แบบอักษร

​#2

พักกลางวัน ฉันกับเพื่อนก็ไปโรงอาหาร กินข้าวตามปกติ สายตาก็ส่องหาพี่กังหันตลอด  เฮ้อ.... รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะบ้า พอๆ เลิกบ้าได้แล้ว

ก็ยอมรับนะว่าชอบพี่กังหันตั้งแต่แรกเห็น แม้ภายในใจจะแอบหมั่นใส้หน้าหยิ่งๆ ของพี่มันก็เถอะ ใครเห็นก็ต้องหมั่นใส้แหละวะ ใครบ้างชอบคนหน้าเก๊ก!

"แดกอะไรดีวันนี้?" อีปอย ถามขึ้นเพราะเราสามคนยืนอยู่ในโรงอาหารไม่ยอมซื้อข้าวสักที

"กูก๋วยเตี๋ยว" อีมดตอบ

"งั้นกูข้าวขาหมูแล้วกัน" ก่อนพวกเราจะแยกย้ายไปซื้อข้าวก็ไม่ลืมที่จะเอาของวางไว้เพื่อจองโต๊ะ เด็กนักเรียนมันเยอะไม่พอกับจำนวนโต๊ะที่นั่งหรอก

ฉันเดินมาซื้อข้าวชาหมู พิเศษหน่อยๆ เพราะชอบกิน ( เฮ้อ...นึกถึงสมัยนั้นแล้วคิดถึง5555 ) แต่ แต่ แต่!!!! มันดันมีคนมายืนเบียดอยู่ด้านหลังนี่ดิ จะไม่ตกใจเลยถ้าคนคนนั้นมันไม่ใช่พี่กังหันคนที่ฉันตามหา

"อ้าว พี่กังหัน"

"อืม...."

"เรียนเป็นไงบ้างอ่ะ ได้เพื่อนใหม่ไหม?" ฉันถามออกไปตามมารยามนะ ก็รู้จักกันก่อนมาเรียนนี่นา

"ได้อยู่ สองสามคน"

"ดีแล้วๆ" จากนั้นเงียบกริบ ไม่มีคำพูดหลุดออกจากปากเลย มันเขินอ่ะ อย่าด่าว่าอีกฐินแรดนะ เพราะไม่ได้อ่อยพี่กังหันเลยสักนิดเดียว

"ชอบกินข้าวขาหมูเหรอ?"

"ห๊ะ ถามกฐินเหรอ?"

"อืม...."

"ชอบมากกกกก" ฉันลากเสียงยาวเหยียดก่อนจะหยิบจานของตัวเองแล้วจ่ายตัง ยิ้มให้พี่กังหันไปหนึ่งทีก่อนจะเดินออกมา โอ๊ยยยย ร้อนว่ะ ทำไมมันร้อนแบบนี้

"หน้าแม่งโคตรแดง อีกฐินมึงไปทำอะไรมา?" ฉันทำหน้าเลิกลั่กเมื่ออีปอยทัก แล้วแม่งส่งเสียงดังลั่นโรงอาหารอีกด้วยนะ กลุ่มเพื่อนเรามันจะมีอยู่คนหนึ่งแหละที่ชอบเสียงดังโวยวาย และอีปอยก็เป็นหนึ่งในนั้น

"มึงไม่สบายเหรอ" พออีปอยทัก อีมดก็ถามต่อ

"เปล่า กูร้อนเฉยๆ" หึ คิดว่าโกหกพวกมันได้ไหมละ ก็ไม่!!! จับได้อยู่แล้ว แต่ฉันไม่บอกแค่นั้นเอง

หลังจากที่กินข้าวเสร็จ ก็ขึ้นเรียนช่วงบ่ายต่อ  ตอนนี้หัวสมองเริ่มทำงาน เพราะเห็นหน้าพี่กังหันแล้ว หมดห่วง!!!

ตอนกลับบ้าน ก็จะขึ้นรถสองแถวที่ผ่านหมู่บ้านฉันกลับกับพวกเพื่อนๆ แต่พวกเรามันยังไม่กลับกันไง เย็นๆ นู้นหัวถึงจะโผล่บ้าน ตอนนี้ก็หาของกินหลังโรงเรียน แถวท่ารถไปก่อน

"นั้นเด็กใหม่ที่มึงพูดถึงปะอีกฐิน"

"ใช่ๆ นั้นแหละ" พี่กังหันและเพื่อนกำลังเข้าไปในร้านเกมกัน เด็กผู้ชายก็งี้แหละแถวบ้านนอกเรา เลิกเรียนไม่เตะบอลก็เข้าร้านเกมมีอยู่สองอย่าง อ้อ! อีกอย่างคือไปแอ้วสาว!! ส่วนผู้หญิงก็นั่งสุ่มหัวเม้ามอยส์ ไม่ก็หาของกินก่อนกลับ

"หล่อดีนะเว้ย"

"งั้นๆ อ่ะ ขี้เก๊กจะตาย" ดักทางพวกมันไว้ก่อน เปล่าหวงเลยอย่าเข้าใจผิด! เรียนอยู่อย่าเพิ่งมีผัวมันไม่ดี เดี๋ยวเรียนไม่จบ

"เก๊กเหรอ เออจริงแหละ ดูหน้าหยิ่งๆ วะ" เห็นไหม ได้ผล!!!!  พวกเราเลิกสนใจ และหาอะไรกินต่อ

พอถึงเวลากลับบ้าน ก็พากันมาขึ้นรถสองแถว แต่ไม่ทันก้าว ก็มีคนเรียกไว้ซะก่อน

"กฐิน!!!"

"ห๊ะ?"

"ไปส่งไหม?" พี่กังหันไง!!! ขับรถมอเตอร์ไซค์มาจอดเทียบท่า อีพวกเพื่อนเห็นก็ตาโต หูผึ่งกันเลยทีเดียว

"มะ ไม่เป็นไร หนูกลับกับเพื่อนอ่ะ"

"งั้นเหรอ โอเค" พี่มันไม่ตื้อหรืออะไร ขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว คราวนี้อีกฐินก็จะโดนเพื่อนสองตัวสอบสวน อุตสาห์ดักทางพวกมันไว้แล้วแท้ๆ

"แหมๆ เขาเก๊ก เขาหยิ่ง เก็บไว้แดกเองสิมึง"

"พูดมาก!!" แก้เขินไปด้วยการทุบไหล่มันแรงๆ ฉันทำตัวไม่ถูกเลยว่าจะทำหน้าตายังไง เพราะไม่เคยแอบชอบผู้ชาย นี่ก็ครั้งแรก

นี่ยอมรับเลยใช่ไหมว่าแอบชอบ?

ใช่!!! แอบชอบ แต่เพราะอะไรไม่รู้

เอ้อ! ถามเอง ตอบเองก็เป็น ไปหมดแล้วสมงสมอง....!!!!


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น