วไลกร/ชาล็อต
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับดาว+กุญแจ+เหรียญ ที่สนับสนุนวไลกรนะคะ : )

ผู้หญิงของเขา-1

ชื่อตอน : ผู้หญิงของเขา-1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 615

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ม.ค. 2562 11:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ผู้หญิงของเขา-1
แบบอักษร


ในเวลาเที่ยงวัน เสียงเคาะประตูดังสนั่น พร้อมกับเสียงผู้หญิงเรียกนีโอ แล้วต่อด้วยภาษาอิตาลียาวเหยียด สองหนุ่มสาวที่นอนกอดกันตื่นขึ้น และหันมามองหน้าสบตาอย่างงุนงง

“แม่ของคุณ” อณิษฐาเอ่ยถามเสียงสูง

“ไม่ใช่ แม่จะไม่พูดอิตาเลียนกับผม” นีโอปฏิเสธพร้อมขมวดคิ้วเข้มเข้าหากัน

ร่างใหญ่ล่ำเปลือยเปล่าลุกขึ้นเดินไปหยิบผ้าขนหนูพันกาย สาวไทยมองชุดนอนของตนเองดูจะเซ็กซี่ไปหน่อย จึงเดินตามเขาไปตั้งใจจะหยิบเสื้อคลุม แต่นีโอเดินสวนกลับมาพร้อมกับโอบกอดพาเธอเดินไปเปิดประตูห้องด้วยกัน

พอประตูเปิดออก คนที่เคาประตูก็ส่งเสียงอุทานดังลั่น

“นีโอ!” ดวงตาคมเข้มสีดำของคนเรียกเบิกขึ้น เธอจับปลายผมไปไว้ด้านหลัง ผมหยักศกสีดำยาวถึงกลางหลังพลิ้วไหวตามแรง

“เอเล็ตต้า!” นีโออุทาน พร้อมกับกัดกรามแน่น

สาวอิตาลีไม่สนใจปฏิกิริยาของเขา เธอผลักประตูเปิดกว้างแล้วพาร่างอวบเข้ามาแทรกระหว่างสาวไทยกับชายหนุ่ม มือสวยที่ตกแต่งเล็บทาสีแดงสดกอดแขนล่ำไว้แน่น

อณิษฐาถูกเบียดจนเซออกเล็กน้อย เธอมองใบหน้าหล่อแววตาสีเทาเข้มและแววตาสาวไทยต็มไปด้วยคำถาม ชั่วเสี้ยววินาทีก็ได้สติ ว่าตนเองไม่ใช่คนรักของเขา ชายหนุ่มไม่จำเป็นต้องบอกว่าผู้หญิงคนนี้มีความสัมพันธ์อย่างไร สาวไทยไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเสียใจ ทว่าทำไม...หัวใจถึงได้เจ็บแปลบ และขอบตาก็รื้นขึ้น

ขณะเดียวกัน เจ้าของชื่อเอเล็ตต้าก็เอ่ยขึ้น “คุณเช่าแม่คนนี้เป็นรายวันหรือรายเดือนคะ นีโอ” น้ำเสียงฉอเลาะแฝงความเป็นเจ้าของ ถามด้วยการเน้นภาษาอังกฤษช้าๆ ชัดๆ เพราะคิดว่าผู้หญิงบริการต้องรู้ภาษาสากล จะได้รู้ว่าเธอเป็นใคร

นีโอไม่ตอบ เขาเมินหน้าหนีพร้อมกับไล่เธอเสียงเข้ม

“ออกไป! เอเล็ตต้า”

“เอลี่ มารบกวนการใช้บริการของคุณหรือคะ โอเค เอลี่ไปก่อน ขอให้สนุกนะคะที่รัก” เอเล็ตต้าบอกพลาง จู่โจมโน้มศีรษะชายหนุ่มลงมาจูบปากเขาอย่างเร่าร้อนเชิญชวน ครู่หนึ่งจึงผละออกเดินจากไป

ทุกถ้อยคำ ทุกการกระทำ เต็มสองตา ชัดเจนทั้งสองหู ดวงตาเรียวสวยกะพริบตาหยดน้ำร่วงเผาะ เธอรีบหันหน้าหนี เดินห่างจากร่างใหญ่ล่ำ ไปทางห้องน้ำ

นีโอถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เอเล็ตต้าเป็นแบบนี้เสมอ ชอบจู่โจมไม่ทันให้เขาตั้งตัว เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เขาไม่ยอมมีเซ็กส์ด้วย พอได้สติจึงหันมาหาร่างเพรียวสวยที่เขาหลงเสน่ห์ แต่เธอหายไปจากตรงนี้แล้ว ชายหนุ่มรีบเดินตาม และทันก่อนที่เธอจะเข้าห้องน้ำ

“นิด ไม่ต้องไปถือเอลี่ เธอเป็น...” คำพูดชะงักค้าง เพราะมือเล็กยกมาปิดปากเขา

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเข้าใจ และรู้ฐานะของตัวเองดี” พูดพร้อมกับฝืนยิ้ม แล้วปิดประตูห้องน้ำทันที

อณิษฐาไม่อยากได้ยินเขาแนะนำผู้หญิงคนไหนว่าเป็นคนรัก ขอเธอหลอกหัวใจตัวเองไปสักพัก ไม่มีใครบังคับหัวใจใครได้แม้แต่เจ้าของหัวใจ เธอรู้ตัวว่าหลงเสน่ห์เขาตั้งแต่ถูกเขาจูบอย่างจาบจ้วงความรักครั้งเก่าไม่เคยลืม ทั้งที่เขาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีกันขนาดนี้ หัวใจไม่รักดีให้เขาไปตั้งแต่เมื่อไหร่ น้ำตาและสายน้ำจากฝักบัวผสมกันจนแยกไม่ออก

นีโอยืนเกาะประตูห้องน้ำ เขาไม่สามารถคาดเดาอะไรได้เลย ว่าลูกหนี้ที่เขาอยากได้ตัวเธอเอาไว้ชดใช้ตลอดชีวิต เข้าใจว่าอะไร ทำไมเธอไม่ฟังเขาพูดก่อน เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ทำให้ความคิดของเขาเริ่มแบ่งเป็นสองฝ่าย เธอไม่เหมือนผู้หญิงทุกคนของมานเฟรโด และไม่เหมือนผู้หญิงทุกคนที่เขามีเซ็กส์ด้วย ที่สำคัญเขายังรักเธออยู่แม้ว่าจะเคยถูกเธอสลัดทิ้งอย่างไม่ไยดี

ผ่านไปพักใหญ่

หนุ่มลูกครึ่งเดินโอบเอวสาวไทยลงมาตามบันไดไม้สัก เธอพยายามจะแกะมือเขาออก เพราะไม่อยากให้ผู้หญิงของเขาต้องเข้าใจผิด แต่เขาก็กระชับร่างเธอไว้แน่น และยังเอียงศีรษะลงมาจรดจมูกบนแก้มอีก

“ถ้าคุณยังดื้อ ผมจะจูบโชว์ทุกคน” คำขู่ของเขา ทำให้เธอหยุด เพราะรู้ดีว่าเขากล้าทำทุกอย่าง จึงต้องยอมเดินตามการโอบแต่โดยดี

เพียงเท้าสองคู่พ้นจากบันได เอเล็ตต้าก็เดินเข้ามาหา พร้อมจับมือชายหนุ่มออกจากเอวของผู้หญิงที่เดินลงมากับเขา ดวงตาคมเข้มจิกมองใบหน้าสวยหวาน จนอณิษฐาต้องเดินเลี่ยงให้พ้นจากชุดรับแขก แต่สุชาดาเรียกไว้เสียก่อน

“หนูนิด มานั่งคุยกันหน่อยสิ” มารดาของนีโอ ฟังคำบอกเล่าของเอเล็ตต้าว่าสองหนุ่มสาวมีอะไรกันแล้ว ทำให้คนเป็นแม่อยากรู้จักผู้หญิงคนแรกที่ลูกชายดูแลมากกว่าหญิงสูงวัยคนนี้ที่ให้เขาเกิด

“ค่ะ” เธอรับคำและเดินมานั่งใกล้ๆ กับผู้สูงวัย

“ฉันอยากรู้ ว่าหนูรักลูกชายฉันจริงรึเปล่า” สุชาดาเอ่ยถามตรงๆ เพราะเธอดูแววตาของบุตรชายออก ว่ารู้สึกกับหญิงสาวคนนี้แบบไหน

“เอ่อ...” ดวงตาเรียวหลุบตาลงมองมือตนเอง

คำถามสะกิดใจ ทำให้น้ำตาเอ่อขึ้นง่ายๆ คนที่มีฐานะเป็นเพียงลูกหนี้นึกโมโหตัวเอง เพราะระยะหลังตั้งแต่พบนีโอ รู้สึกว่าบ่อน้ำตาตื้นจนน่ารำคาญ

“นิดจะรักเขาหรือเปล่า มันไม่สำคัญหรอกค่ะ” ในที่สุดใบหน้ารูปไข่ก็เงยขึ้นสบตากับผู้สูงวัยขณะที่ให้คำตอบ

สุชาดาพิศมองหญิงสาวซึ่งเป็นคนชาติเดียวกับเธอ แววตาเศร้าแบบนี้ อาจจะเป็นเพราะเอเล็ตต้า ถ้าเช่นนั้นอณิษฐาคงจะมีใจให้กับนีโอ แต่คงจะยื่นมือเข้าไปยุ่งไม่ได้ ในเมื่อมานเฟรโดสนิทสนมกับบิดาของเอเล็ตต้า

“แม่อยากจะย้ำกับหนูอีกครั้ง ลูกชายของแม่ไม่มีวันปล่อยให้ผู้หญิงคนไหนก้าวก่ายพื้นที่ส่วนตัว หนูนิดคือคนที่ถูกเลือก แม่รู้นิสัยของนีโอดี ถ้าเขาไม่อนุญาตผู้หญิงคนไหนก็เข้ามาเหยียบเพนต์เฮาส์ของเขาไม่ได้” เจ้าของร่างผอมสูงที่ยังมีเค้าความสวย ยิ้มให้อย่างอ่อนโยน แล้วเธอก็เดินออกจากเพนต์เฮาส์เพื่อไปทำในสิ่งที่ตั้งใจไว้

แต่สุชาดาคงลืมเอเล็ตต้าไปแล้ว สาวอิตาลีนัยน์ตาคมอีกคนที่สามารถเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของนีโอ ยิ่งตอนนี้ยิ่งเห็นชัดเจน เพราะสาวร่างอวบกำลังออดอ้อนเขาโดยใช้ภาษาอังกฤษตลอดการสนทนา

“เอลี่ ลงจากเครื่องก็รีบมาหานีโอ เอลี่เพลียจัง ขอไปพักบนห้องของคุณนะคะ” เธอซบใบหน้าบนต้นแขนของเขา

“อัมริโก เปิดห้องข้างล่างให้เอลี่” นีโอสั่งเสียงเครียด ดวงตาคมสีดำของชายหนุ่มคอยจะเหลือบมองสาวไทย

“ไม่ค่ะ เอลี่ขอนอนสักชั่วโมง ไม่ต้องเปิดห้องหรอกค่ะ เอลี่พักอยู่โรงแรมริมแม่น้ำแถวนี้แหละ นะคะ” เอเล็ตต้ายังคงส่งเสียงอ้อน จนชายหนุ่มต้องตัดความรำคาญ

“ตามใจคุณแล้วกัน” เขาบอกเสียงห้วน

“นีโอไปส่งเอลี่หน่อยสิคะ” สาวอิตาลีลุกขึ้นและฉุดแขนชายหนุ่ม

นีโอลุกอย่างเสียไม่ได้ เขาเดินนำลิ่วขึ้นบันได เอเล็ตต้ามองตามด้วยสายตาฉ่ำหวาน เธอเดินมาหาอณิษฐา โน้มตัวลงมาหาพร้อมกับส่งเสียงกระซิบ

“ขอฉันไปรื้อฟื้นอะไรต่อมิอะไรบนร่างกายของแฟนฉันก่อนนะ” ร่างอวบส่งเสียงเย้าเพื่อยั่วคนฟัง และประโยคต่อมา ก็ทำเสียงเข้มจริงจังใส่ใบหน้าหวาน “ฉันจะลบร่องรอยของเธอออกให้หมด!” พูดจบก็เดินขึ้นบันได

นีโอและเอเล็ตต้าหายขึ้นไปข้างบนไม่ถึงห้านาที แต่มันรู้สึกว่านานมากสำหรับอณิษฐา เธอตัดสินใจเดินออกจากเพนต์เฮาส์ อัมริโกรีบเข้ามาขวาง

“คุณจะไปไหนไม่ได้นะครับ” ใบหน้าเข้มดุบอกอย่างสุภาพ รู้ดีว่าหญิงสาวคนนี้เป็นคนพิเศษของเจ้านาย

“ฉันไม่หนีไปไหนหรอกน่า” หญิงสาวทำหน้าเซ็งใส่หนุ่มร่างบึกบึน ถึงกระนั้นเขาก็ไม่ยอมหลบ

“ฉันจะไปหาเอิร์ธ” บอกพลางผลักอัมริโกให้พ้นทาง

สองขาเรียวก้าวออกจากเพนต์เฮาส์ ระหว่างเดินไปลิฟต์เธอกดโทรศัพท์หาณัฐนรี และนัดไปเจอกันที่สวนสาธารณะใต้สะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา เธออยากหลบความวุ่นวาย หาที่พูดคุยสงบๆ กับเพื่อนสนิท

***************************

ตอนหน้าไรท์ขอติดเหรียญนะคะ

อย่าเพิ่งทิ้งกันไปน้า

ช่วยสนับสนุน เป็นกำลังใจกันไปเรื่อย ๆ นะคะ

ขอบคุณดาวทุกดวง ยอดวิวทุกยอด และคอมเมนต์ด้วย ขอบคุณคร่า

ความคิดเห็น