วายวันละนิด จิตแจ่มใส

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ส.ค. 2561 14:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

_บทนำ_

ครั้งหนึ่งในอดีตกาลที่ผ่านมานานนับพันปี เผ่าแวมไพร์ได้ถือกำเนิดขึ้นจากผู้สร้างผู้มีอำนาจเหนือสรรพสิ่งบนโลกที่เนรมิตขึ้นมา แต่ก่อนแวมไพร์ปกครองกันอย่างเท่าเทียมด้วยโลหิตเชื้อสายบริสุทธิ์ที่ยังคงไหลเวียนทำให้เกิดเป็นแวมไพร์ระดับสูงที่มีเลือดบริสุทธิ์ แต่เมื่อเวลาผ่านไปแวมไพร์ตนหนึ่งได้พบรักกับมนุษย์บนโลกและเป็นจุดเริ่มต้นของครึ่งแวมไพร์ครึ่งมนุษย์

เผ่าพันธุ์แวมไพร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายมาตลอด ทำทุกอย่างด้วยความเงียบสงบและเก็บตัวไม่ไปพบเจอกับใครอื่น แต่แล้วกลับถูกรุกรานจากนักล่าแวมไพร์กลุ่มแรกที่สามารถเหยียบเข้ามายังดินแดนและฆ่าแวมไพร์ไปได้หลายตน เมื่อโลหิตบริสุทธิ์หยดแรกไหลรินอาบผืนอาณาจักรที่เผ่าแวมไพร์อยู่อาศัย กลับราวกับว่ามันแปรเปลี่ยนเป็นคำสาปที่แวมไพร์และนักล่าจะต้องไล่ฆ่าฟันกันไปตลอดกาล

เรื่องราวเหล่านั้นยังคงเกิดขึ้นวนเวียนไปมาในแต่ละทศวรรษ บางครามนุษย์ก็ปราชัย และบางคราแวมไพร์ก็ปราชัย เกิดขึ้นสลับไปมาราวกับฉายภาพซ้ำไปยังเหตุการณ์เดิมๆ ผ่านมาสองพันปีซึ่งนานจนมนุษย์สามารถเพิ่มประชากรได้มากเป็นเท่าตัว ผิดกับแวมไพร์ที่ต้องรักษาเลือดบริสุทธิ์ทำให้ประชากรที่มีนั้นเพิ่มขึ้นเพียงน้อยนิด แวมไพร์ที่มีพลังมหาศาลกลับถูกไล่ล่าไปยังทั่วทุกมุมโลก จากที่เคยสู้รบกันอย่างสูสีกลับกลายเป็นฝ่ายหนีอย่างไม่คิดชีวิต 

ค่ำคืนนี้ก็เช่นกัน ท่ามกลางความเงียบสงบใต้แสงจันทร์ที่ส่องแสงอย่างอบอุ่น แวมไพร์ชั้นสูงกลุ่มหนึ่งได้หลบหนีมายังประเทศไทยเพื่อซ่อนตัวจากเหล่านักล่าตะวันตก แต่ละตนแยกย้ายกันไปคนละทิศละทางเพื่อหาที่พักชั่วคราวและหาอาหารเพื่อประทังชีวิต

" ซินแคลร์... ข้าคงต้องแยกไปก่อนเสียแล้วล่ะ ข้าได้กลิ่นอาหาร "    แวมไพร์ตนหนึ่งเอ่ย    

" งั้นข้าก็ขอตัวไปทางนั้นแล้วกัน "    แวมไพร์อีกตนที่ร่วมทางมาก็แยกไปอีกทาง    " ระวังตัวด้วย "

ซินแคลร์พยักหน้ารับ ก่อนจะแปลงกายเป็นค้างคาวและมุ่งตรงไปยังหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ที่มีไฟริบหรี่และดูเปลี่ยวร้างห่างไกลจากตัวเมือง เขาบินไปตามทางสายลมจนไปพบกับบ้านหลังหนึ่งที่ไฟยังเปิดอยู่และมีหน้าต่างเปิดอ้าไว้

พรึ่บๆ กึก!

เขาบินเข้าไปในบ้านผ่านทางหน้าต่าง และห้องที่เขาได้เข้าไปเป็นห้องนอนนั่นเอง ซินแคลร์ในร่างค้างคาวยังคงเกาะอยู่ที่ขอบหน้าต่างเพื่อสังเกตการณ์ต่อไป ไม่นานนักก็มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้าห้องมาด้วยท่าทีแปลกๆ

" แฮกๆ.. อึก.. "    เด็กหนุ่มเรือนผมสีดำเดินเข้ามาอย่างรวดเร็วพร้อมกับเสียงหอบและใบหน้าที่แดงระเนื่อ    " ทำไม..ต้องมาเป็นเอาตอนนี้ล่ะ "

เด็กหนุ่มกุมแผลถูกตีที่แขนอย่างเจ็บปวด เขาพยายามสงบสติอารมณ์และนั่งทรุดตัวอยู่ตรงมุมห้อง ใบหน้าของเขาเริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ และตัวของเขาที่เริ่มสั่นอย่างเห็นได้ชัด

" อึก.. อ๊า.. "    เสียงครวญครางเริ่มดังขึ้น กลิ่นเลือดที่ไหลออกมาก็ยั่วให้แวมไพร์ในร่างค้างคาวที่หิวโหยต้องเข้ามาลิ้มรส

ฉึก!

คมเขี้ยวฝังลงไปที่ข้อมือของเด็กหนุ่มอย่างรวดเร็ว เลือดสีแดงสดไหลลงมาตามแขน ค้างคาวตัวการได้แปรเปลี่ยนเป็นชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลา ดวงตาคมกริบจ้องมองไปที่เด็กหนุ่มผู้เป็นเหยื่ออย่างจดจ่อ เขาหวังจะเห็นภาพของเหยื่อที่หวาดกลัวและทรมาน แต่กลับเห็นใบหน้าแดงก่ำที่ยิ้มอย่างพอใจ

" คุณ... อึก ทำอะไรลงไป "    เด็กหนุ่มพยายามควบคุมตัวเองแต่ก็ไม่เป็นผล    " แฮกๆ.. อ๊ะ อ๊าา "

" นี่เจ้าทำอะ- "    เอ่ยไม่ทันจะจบประโยคเด็กหนุ่มก็ประกบปากเข้ากับริมฝีปากของแวมไพร์หนุ่มทันที ซึ่งซินแคลร์เองก็ไม่ได้ปฏิเสธจูบนั้นลิ้นของเขากำลังรุกล้ำเข้าไปในโพรงปากอย่างรวดเร็วและรุนแรง ทั้งคู่ไม่เพียงแค่จูบเพียงอย่างเดียวเพราะเจ้าของคมเขี้ยวได้กัดลงไปที่ริมฝีปากบางของร่างเล็กจนเลือดไหลลงมาจากปากไปยังคอที่มีสีขาวซีดตัดกับสีเลือด

" อ๊ะ! ซีดด "    เมื่อถูกกัดที่ปากแล้ว ดูเหมือนว่าร่างเล็กเองก็คงจะเจ็บเช่นกันแต่ความเจ็บนั้นก็สร้างความตื่นเต้นและกระตุ้นอารมณ์ได้เป็นอย่างดี    " น-นายเป็น อ๊ะ!.. เป็นใคร "

ซินแคลร์ไม่ตอบอะไร เขาใช้เพียงดวงตาที่คมกริบจ้องมองไปยังอีกฝ่าย ก่อนจะก้มลงไปซุกไซร้ซอกคอขาวเนียนเพื่อเลียเลือดที่ไหลลงมาอย่างช้าๆ 

" อ๊ะ อึก.. อ๊าา "    เด็กหนุ่มครวญครางเสียงหลงเมื่อถูกสัมผัสบริเวณซอกคอ แขนทั้งสองข้างของเขาก็ได้วางพาดและกอดคอของแวมไพร์หนุ่มอย่างรวดเร็วราวกับเป็นระบบอัตโนมัติ ดูเหมือนว่าซินแคลร์เองก็จะดูชอบใจกับปฏิกิริยานี้เช่นกัน

" เจ้าชื่ออะไร "    ซินแคลร์ตัดสินใจเอ่ยถามออกไปแต่ก็ยังคงซุกไซร้ซอกคอของร่างเล็กต่อไปและเพิ่มความรุนแรงมากกว่าเดิม ทั้งขบเบาๆเพื่อหยอกล้อและสร้างรอย

" อึก.. อ๊าา "    เด็กหนุ่มเรือนผมสีดำยังคงครางเสียงหลงเมื่อถูกกระทำ    " แฮกๆ ฉัน.. อ๊ะ! ฉันชื่อโคล์ว "

" เจ้าชื่อโคล์วสินะ "

" ดูท่าว่าคืนนี้เราคงต้องสนุกกันถึงเช้า "




TALK 

จบไปแล้วกับบทนำสั้นๆค่ะ ก็แค่บทนำอะนะ555 สนุกยังไงคุยกันได้ ตอนต่อไปจะเขียนยาวกว่านี้แน่นอนค่ะอิอิ ไว้เจอกันตอนหน้า



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น