หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

เมื่อสวรรค์ให้นางมีชีวิตใหม่อีกครั้ง นางจะขอทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องวงศ์ตระกูลไว้ให้จงได้!

ตอนที่ 61 เริ่มครึกครื้นแล้ว

ชื่อตอน : ตอนที่ 61 เริ่มครึกครื้นแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 513

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.ย. 2562 12:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 61 เริ่มครึกครื้นแล้ว
แบบอักษร

 

“ด้านซีเอี้ยนยังไม่มีข่าวอะไรมาหรือ” หูปู้ถูถามเสิ่นเจ๋อหย่วน เห็นอีกฝ่ายสั่นศีรษะ ก็ไม่ผิดจากที่คาดไว้ เขารู้ว่าเพิ่งผ่านไปไม่นาน ยังไม่มีข่าวก็เป็นเรื่องปกติ ความคิดของเสิ่นหวาซั่น เขาพอรู้บ้าง ถึงจะดูท่าทางสุภาพซื่อตรง แต่เรื่องเล่ห์เหลี่ยมก็มีไม่น้อย ประสบการณ์ทางการค้าบอกเขาว่า เดินตามตาแก่เสิ่นหวาซั่นไม่มีผิดแน่นอน! เรื่องแผนการซีเอี้ยน พอเสิ่นหวาซั่นเอ่ยปาก เขาก็เห็นด้วยทันที ยังส่งผู้มีฝีมือในตระกูลตามคณะทูตไปซีเอี้ยน คราวนี้มาเมืองหลวง ก็เลยถือโอกาสสอบถาม

หูปู้ถูไม่ได้อยู่บ้านเสิ่นนานนัก เขายังจะต้องปรึกษาผู้จัดการหูเรื่องต้อนรับอักษรลายพระหัตถ์ฮ่องเต้ แค่คุยเรื่องราวบ้านตระกูลหูกับเจียงหนานนิดหน่อย สั่งให้เสิ่นหูซื่ออีกสองวันไปร้านสาขาอันเหอถังคุยกันประสาพ่อลูก แล้วก็ลากลับ  

เดือนแปดวันที่หนึ่ง ถนนเสียงเหอทั้งสายประดับโคมไฟตกแต่ง เสียงประทัดดังไม่ขาด มีทั้งคณะสิงโตและอื่นๆ อีก เป็นที่สนุกสนานครื้นเครง ผู้คนตามถนนมากมาย เนื่องจากทั้งสามร้านค้าที่ได้รับอักษรลายพระหัตถ์ฮ่องเต้ล้วนอยู่ในถนนเสียงเหอ อักษรลายพระหัตถ์ฮ่องเต้หาโอกาสเห็นได้ยาก คนไม่น้อยเลยพากันมาร่วมสนุกด้วย เสิ่นหูซื่อนำพวกเสิ่นอวี๋เล่อ เสิ่นหนิง เสิ่นเหยามาถึงสาขาอันเหอถังที่ถนนเสียงเหอ ผู้จัดการหูกำลังยิ้มต้อนรับลูกค้า อาศัยป้ายนี้ การค้าอันเหอถังวันนี้จึงดีเป็นพิเศษ ยาราคาแพงจำพวกโสมภูเขาและสือหู*ก็ขายไปได้ไม่น้อย

ครั้นเข้าไปอันเหอถังแล้ว ก็เห็นป้าย “จิตกุศลมีคุณธรรม” ติดตั้งอย่างมั่นคงบนห้องโถงใหญ่ ด้านล่างมีคนกำลังชี้โน่นชี้นี่ เสิ่นหนิงดูลายพระหัตถ์ที่ทรงพลังของฉางไท่ฮ่องเต้ พลังระดับฮ่องเต้นั้นมีอยู่แล้ว แต่ดูเหมือนยังขาดอะไรอย่างหนึ่ง เมื่อเทียบกันแล้ว ลายพระหัตถ์ที่มีพลังฟ้าถล่มดินทลายของต้นรัชกาลต้าหย่งทำให้ประทับใจกว่า เสิ่นหนิงวิจารณ์ในใจ

“เทียบกับลายพระหัตถ์ต้นรัชกาลต้าหย่งแล้ว ยังดูอึดอัดไปนิด” จู่ๆ ก็มีเสียงคล้ายเคยรู้จักดังมาจากข้างหลัง เสิ่นหนิงหันกลับไปดู ที่แท้คืออิงหนานถู! ช่างบังเอิญอะไรเช่นนี้ เขาก็มาร่วมสนุกด้วยหรือ ซ้ำยังวิจารณ์ว่าลายพระหัตถ์แลดูอึดอัดไปนิด? นัยน์ตาเสิ่นหนิงมีแววยิ้ม ผงกศีรษะให้อิงหนานถู เพราะมีคนไม่น้อย นางจึงไม่ได้ไปทักเขา

อิงหนานถูก็เห็นเสิ่นหนิงแล้ว เขาไม่นึกว่าจะได้เจอกันเร็วขนาดนี้ นางสวมชุดกระโปรงเขียวน้ำทะเล ดูเหมือนว่าสาวน้อยคนนี้จะชอบสีเขียวเป็นพิเศษ คราวที่แล้วก็เขียวอ่อน ก่อนนั้นก็เหมือนจะเป็นสีเขียวเข้ม อิงหนานถูเกือบหัวเราะออกมา เรื่องเล็กแค่นี้ทำไมตัวเองจึงจำได้แม่นนัก กระนั้นก็เห็นสาวน้อยคนนั้นแค่ผงกศีรษะให้เขาแล้วตามสาวน้อยคนอื่นเข้าไปหลังเรือน จึงได้เห็นแค่แวบเดียวเท่านั้น

หูปู้ถูหลังจากรับอักษรลายพระหัตถ์ฮ่องเต้แล้วก็กลับเจียงหนาน เขาอยากกลับไปทันเทศกาลไหว้พระจันทร์ ตระกูลเสิ่นเนื่องจากพวกเสิ่นอวี๋หงกลับมาแล้วก็ครึกครื้นขึ้น สองคนนี้รู้สึกถึงความผูกพันในครอบครัว เวลาที่อยู่ในเหอหมิงเชียนก็นานขึ้น อยู่ด้วยกับเสิ่นหนิง เล่นกับเสิ่นอวี๋เฉิน

อีกไม่กี่วัน เสิ่นหนิงคุยกับเสิ่นอวี๋ซื่อที่เหอหมิงเชียนเหมือนเช่นทุกวัน ส่วนเสิ่นมี่กับเสิ่นหวั่นก็เล่นกับเสิ่นชิ่งเต๋อกับเสิ่นอวี๋เฉินอยู่ข้างๆ แม้แต่เสิ่นอันซื่อก็นั่งท้องโตยิ้มอยู่ข้างๆ ดูลูกเล่นกับใครต่อใคร

ทันใดนั้นอวี่มามาเข้ามาแจ้งว่า ท่านอาหญิงใหญ่ให้คนนำจดหมายกับของขวัญวันไหว้พระจันทร์มา คนรับใช้นั้นยังรออยู่ที่หน้าประตูเหอหมิงเชียน เสิ่นอวี๋ซื่อแกะจดหมายดู ที่แท้เป็นท่านอาหญิงใหญ่เสิ่นอี้หลานที่แต่งงานไปไกลถึงเสฉวนว่าจะมาถึงบ้านเสิ่นก่อนไหว้พระจันทร์ ส่งจดหมายกับของขวัญมาก่อน เสิ่นอี้หลานเป็นลูกสาวคนเดียวของเสิ่นหวาซั่น ก่อนแต่งงาน อยู่ด้วยกันกับเสิ่นอวี๋ซื่อได้ดี

มาเยี่ยมเทศกาลไหว้พระจันทร์? ต้องมีเรื่องอะไรเป็นแน่ เสิ่นอวี๋ซื่อคิดเช่นนี้ รีบเรียกบ่าวรับใช้มาถาม รู้ว่าเสิ่นอี้หลานยังสบายดี แต่ก็ไม่วายสงสัย ให้อวี๋มามามอบเงินให้ คิดว่าอีกไม่กี่วันก็ถึงเทศกาลไหว้พระจันทร์แล้ว จะรู้สาเหตุเอง ก็ไม่ต้องรีบ สั่งให้คนทำความสะอาดเรือนโยวซินที่เสิ่นอี้หลานเคยอยู่ก่อนแต่งงาน รอเสิ่นอี้หลานมา

เดือนแปดวันที่สิบสอง ก่อนไหว้พระจันทร์สามวัน เสิ่นอี้หลานก็มาถึงบ้านเสิ่นแล้ว นางแต่งงานไปสิบห้าปี ส่วนใหญ่อยู่ที่เสฉวน กลับบ้านเดิมแค่ไม่กี่ครั้ง เวลานี้เห็นเสิ่นอวี๋ซื่อกับเสิ่นหูซื่อ ย่อมสะเทือนใจมาก นึกถึงตอนก่อนแต่งงานทำอะไรได้ตามใจ น้ำตารินไหล ก้มตัวทำความเคารพ พูดสะอึกสะอื้นว่า “คารวะพี่สะใภ้...”

เสิ่นอวี๋ซื่อกับเสิ่นหูซื่อน้ำตาซึม พวกนางเองก็รักน้องสาวสามีคนเดียวคนนี้เช่นกัน สั่งให้นำสัมภาระของนางไปที่เรือนโยวซิน เรือนโยวซินเป็นเรือนของเสิ่นอี้หลานก่อนแต่งงาน หลายปีนี้ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร

เสิ่นอี้หลานดูอ่อนล้าจากการเดินทาง แต่ก็ยังดูแจ่มใส คล้ายนึกอะไรขึ้นมาได้ กวักมือที่ด้านหลัง พูดว่า “ไม่มาหาป้าสักหน่อยหรือ” เสิ่นอวี๋ซื่อเห็นเด็กสาวอายุสิบกว่าออกมาจากข้างหลังเสิ่นอี้หลานมาข้างหน้า ทำความเคารพอย่างสง่างาม “หลานเหวินหวาคารวะท่านป้าใหญ่ ท่านป้ารอง คารวะท่านป้าทั้งสอง” พูดจาฉะฉาน ดูใบหน้าเด็กสาวงามสง่า แม้อายุยังน้อย แต่ก็เห็นถึงความกล้าหาญเด็ดเดี่ยว ดูคล้ายบุตรสาวแม่ทัพใหญ่ ไม่เหมือนเสินอี้หลานแม้แต่นิด!  ที่แท้เด็กสาวคนนี้เป็นลูกสาวคนเดียวของเสิ่นอี้หลาน ชื่อกู่เหวินหวา เสิ่นอี้หลานมีลูกชายสองหญิงหนึ่ง มาเมืองหลวงคราวนี้ นำติดตัวมาแค่ลูกสาวคนนี้

ทั้งเสิ่นอวี๋ซื่อกับเสิ่นหูซื่อว่าไม่ต้องมากพิธี ต่างให้เงินขวัญถุง บอกพวกเสิ่นหนิง เสิ่นเหยาที่อยู่ข้างๆ ให้เข้าพบอาหญิงใหญ่ เสิ่นหนิง เสิ่นมี่ เสิ่นเหยากับเสิ่นเจียอายุมากกว่ากู่เหวินหวา ต่างเรียก “น้องสาว” ดูเป็นมิตรดี เสิ่นหวั่นกับเสิ่นฮุ่ยเล็กกว่ากู่เหวินหวา ก็รีบเรียก “พี่สาว” ท่าทางสนิทสนมด้วย ทั้งหมดต่างอยากรู้อยากเห็นกับเด็กสาวที่มาจากเสฉวนคนนี้

 เสิ่นอี้หลานก็มอบเงินขวัญถุงให้พวกนาง เป็นเงินรูปถั่วลิสงเหมือนกัน เหล่าเด็กสาวทำความเคารพ ขอบคุณอาหญิงใหญ่ เสิ่นอวี๋ซื่อให้กลุ่มเด็กสาวนำกู่เหวินหวา พร้อมทั้งสาวใช้ป้ารับใช้ ออกจากเหอหมิงเชียน รู้ว่าผู้ใหญ่มีเรื่องคุยกัน เสิ่นหนิงเสนอให้ไปเรือนชิงจู๋รอเวลา ให้พวกผู้ใหญ่ปรึกษาเรียบร้อย ค่อยไปพักผ่อนด้วยกันที่เรือนโยวซิน กู่เหวินหวาก็ไม่ต้องคิดมาก เห็นด้วยทันที เด็กสาวทั้งหมดก็เดินเฮฮากันไปเรือนชิงจู๋ ระหว่างนั้นกู่เหวินหวาได้ชิมขนมใหม่ฝีมือเซี่ยสือ เอ่ยชมไม่ขาดปาก ตายิ้มจนหยี

เสิ่นหนิงเห็นน้องสาวคนนี้ใบหน้างามสง่า ไม่เคยรู้จักมาก่อนเลย ออกจะใจลอย นางไม่เคยพบกู่เหวินหวา รู้แต่ว่านางมีพี่ชายที่เก่งกาจชื่อกู่เหวินหลาน รัชศกฉางไท่ปีที่สี่สิบกู่เหวินหลานสอบได้เป็นทั่นฮวา** ไหว้พระจันทร์ปีนี้เมื่อชาติก่อน อี้หลานไม่ได้มาบ้านตระกูลเสิ่น จำได้ว่าปลายปีกู่เหิงถงอาเขยป่วยตายที่เสฉวน เหลือเสิ่นอี้หลานแม่ม่ายลูกกำพร้า ถึงแม้จะมีพวกเสิ่นเจ๋อจิ้งช่วยเหลือ แต่หนทางไกลโพ้น ความเป็นอยู่ลำบากลำบน กู่เหวินหลานลำบากอยู่สามปี พอสอบได้เป็นทั่นฮวา จึงเริ่มดีขึ้น ไฉนอากับน้องจึงได้ปรากฏตัวที่บ้านตระกูลเสิ่นกันหนอ  นางไม่เข้าใจเลย

------

*สือหู (石斛) เป็นสมุนไพรชนิดหนึ่งของจีน มีฤทธิ์บำรุงธาตุหยิน บำรุงกระเพาะ ดับร้อน

**ทั่นฮวา (探花) ชื่อเรียกบัณฑิตที่สอบได้เป็นอันดับที่ 3 ในการสอบจอหงวน

 

ความคิดเห็น