KO.R

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

​ ตอนที่ 13 ยาเสพติด

ชื่อตอน : ​ ตอนที่ 13 ยาเสพติด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.8k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ส.ค. 2561 12:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
​ ตอนที่ 13 ยาเสพติด
แบบอักษร

ตอนที่ 13

ยาเสพติด

“....แค่ได้เห็นเขายิ้ม.. เห็นเขาอารมณ์ดี... เห็นเขา... ในมุมที่กำลังมีความสุข  แค่นั้นมันก็ทำให้เราอุ่นใจและมีความสุขมากแล้วจริงๆ มันอาจจะเป็นความรักชนิดที่บริสุทธิ์มากๆ และรอคอยเราอยู่ทุกที่ก็ได้... :)”

#คิม


เช้าวันใหม่ที่สดใสของสัปดาห์ที่สองของการเรียน เริ่มขึ้นด้วยความอบอุ่นของแสงอาทิตย์ที่ตกกระทบขอบบานเกล็ด สะท้อนแสงอุ่นๆไปทั่วห้อง เชเปิดประตูห้องเข้ามาในสภาพที่เปลือยอกขาว นุ่งผ้าเช็ดตัว พร้อมกับเช็ดผมที่ยังเปียกอยู่ ก่อนจะเดินมาหยุดที่หน้ากระจกบานใหญ่ของตู้เสื้อผ้า มือขาวเรียวกดบีบครีมบำรุงผิวเป็นสิบๆตัว ลงประโลมผิวพรรณที่ขาวสุขภาพดี.... ก่อนจะรีบสวมเสื้อผ้าให้เสร็จทันเวลา...

เชหมุนตัว สำรวจความเรียบร้อยอีกหนึ่งฉากใหญ่.. 

ก่อนจะ.... สะดุดตากับอะไรบางอย่าง


เพื่อนสาวที่อยู่ในชุดนักศึกษาเต็มยศ กำลังนั่งเปิดโน้ตสีน้ำตาลสุดวินเทจพร้อมกับปากกาสีสิบๆแท่งกระจัดกระจายอยู่เต็มพื้น หล่อนกำลังเขียนอะไรบางอย่างลงไปในนั้นอย่างตั้งใจ สายตาของหล่อนเต็มไปด้วยประกายของความสดใส และใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ

เช ก็อยากรู้จริงๆว่าอะไรที่ทำให้เพื่อนดูมีความสุขได้ขนาดนั้น..

“ว้าวๆ วันนี้ ลุกมาเขียนอะไรแต่เช้านะเนี่ย คนเนี๊ยะ...” (เช)

“หรือว่า ลุกขึ้นมาสรุปเก็งข้อสอบแต่เช้า...”

คิมหันขวับมามองด้วยความตกใจ รีบกำสมุดโน้ตไว้แน่น ปิดไว้ให้เชเห็น


“หึ้ยยยย!!” (เช)

“เอามาดูด้วยดิ” (เช)

เชพุ่งเข้าไปใกล้ๆ พยายามยืดตัวไปดูให้ได้


“หึ้ยย ไม่ด้ายยยย” (คิม)

แต่อีกฝ่ายก็ไม่ยอมง่ายๆเหมือนกัน



เชพยายามพุ่งเข้าไปอ่านอะไรบางอย่างที่คิมเขียนอยู่ในนั้น แต่ก็โดนเบียดจนเซซ้าย เซขวา..

“อะไร ทำไมต้องซ่อน ไหนเอามาดูวๆ ก่อนนนนน ดิ๊.........”

คิมเอามือผลักหัวเชไว้ แต่เชก็ไม่ยอมแพ้... พยายมพุ่งเข้าไปยื้อยุดชุดกระชากมาให้ได้...

“โอ้ย ขอดูหน่อยยยย”

เชทานทนแรงที่มหาศาลของเพื่อนไม่ได้ สุดจะทน จนถอนหายใจออกมาอย่างดัง

“อ๊ะๆ ไม่ดูละ”

เชทำที ถอยห่างก่อนจะทำท่าเมินๆเฉยๆ



“ปุ๊งงงง”

เชพุ่งไปคว้าสมุดโน้ตของคิมด้วยความรวดเร็ว จนมันหลุดจากมือและหล่นกระแทกพื้น


“อร้ายยยยยย”

คิมถึงกับระเบิดเสียงกรี๊ดขึ้นดังมาก... ยืนตัวแข็งทื่อ ทั้งหน้าทั้งตัว แดงงงงง แจ๋เหมือนลูกมะเขือเทศ

สมุดเล่มนั้นเต็มไปด้วยรูปผู้ชายคนหนึ่งติดนับไม่ถ้วน พร้อมแคปชั่นมโนล้านแปดที่เธอบรรจงเขียนลงไปด้วยลายมือสวยๆ และตกแต่งด้วยปากกาสีน่ารัก และยังมีรูปผู้ชายคนดังกล่าวที่ยังติดไม่เสร็จ หลุดออกมาจากสมุด กระจุยกระจายอยู่เต็มพื้น....


“เจ้ มึงชอบน้อง”

ผู้ชายคนดังกล่าว ก็คือ น้องพุท พยาบาลนักบาสสายโหด ที่คิมเจอในชมรมกีฬาในวันนั้นนั่นเองงง...


“จริงจังมากกกกก ขนาดนี้?”

หล่อนรีบคลานขึ้นที่นอนก่อนจะเอาหมอนลายคิตตี้ของเช มาปิดหน้าปิดตา อย่างอับอาย...

“โอ้ยยย”

“กูก็ไม่รู้ กูหยุดดูรูปเขาไม่ได้”

หล่อนทั้งพูด ทั้งบิด เหมือนงูที่กำลังถูกน้ำร้อนลวก ยิ่งดูยิ่งน่ารัก..


“ไม่เห็นต้องปิดบังกูเลย”



“หยุด หยุด หยุด หยุดดิวะ”

คิมเริ่มเกิดอาการดึงหน้าดึงตาตัวเอง พร้อมพร่ำบ่นพรรณนาให้ตัวเอง หยุด หยุด หยุด ให้หลุดจากสภาวะที่กำลังเป็นอยู่นี้


“มึงกู หยุดไม่ได้”

หล่อนรู้ว่า ตัวเอง ไม่มีทางหยุดชอบ น้องพุท ได้ เพียงเพราะความประทับใจชั่วครู่ ที่เกิดได้กับทุกๆคน แต่กลับตึดตรึงใจของคิมอยู่ไม่จาง...


“มึง หยุดไม่ได้หรอกคิม”

สีหน้าของเช เริ่มเปลี่ยนเป็นจริงจัง เขาค่อยๆคลานขึ้นเตียง ไปใกล้ๆคิม

ใกล้อีก...

ใกล้ขึ้น...

และใกล้ขึ้น....

ประชิดตัว จนจะหายใจรดกัน..อยู่แล้ว


“เฮ๋ยยยย อิเช จะทำไรเนี่ย”

“จะข่มขืนกุหรอ”


คิมเริ่มกลัวและผละตัวออกจาก เชที่เข้ามาใกล้เขาจนเห็นผิวหน้าขาวอ่อนละเอียด และริมฝีปากชมพูรูปกระจับชัดเจน...!!

มือขาวๆเรียวบาง ค่อยไล้ขึ้นมากุมที่หน้าอกด้านซ้ายเพื่อนสาว ตอนนั้นคิมรู้สึกสยองจนตาค้าง...


“หัวใจของมึง”


“มันอยู่ตรงนี้ มึงฟังมันเต้นหน่อยสิ”


“ซื่อสัตย์กับมัน”


เชขยับออกมาให้เพื่อนได้คิดทบทวน..

“เฮ้อออ”

“มึงก็รู้ว่า น้องเขาเป็นผู้ชาย มันไม่มีทางเป็นไปได้อยู่แล้ว”


เชนั่งลงสบายๆข้างเพื่อนสาวที่กำลังสับสนกับความรู้สึกตัวเอง... และยกแขนเรียวขึ้นมากอดเข่าของตัวเอง ก่อนจะโยกตัวเพื่อช่วยให้ตัวเองผ่อนคลาย สร้างบรรยากาศที่ผ่อนคลายให้กับคิม..

“สำหรับกูอะนะ ความรักเหมือนภาพสวยๆภาพนึงเลยวะ”


“และมีเราเป็นคนวาด...”

เสียงพูดที่นุ่มนวล และแววตาที่เปล่งประกายสดใส เผยให้คิมเห็นเพื่อนในมุมที่เขาคุ้นเคย...


“มึงต้องเลือกพู่กัน และสีที่เหมาะสม มึงถึงจะมีความสุข...”

เพื่อน... ที่แสนจะมองโลกในแง่ดี... 


“....กูไม่หวังอะไรแล้วหรอก เช แค่ได้เห็นเขายิ้ม.. เห็นเขาอารมณ์ดี... เห็นเขา... ในมุมที่มีความสุข  แค่นั้นมันก็ทำให้กูอุ่นใจและมีความสุขมากแล้วจริงๆ มันอาจจะเป็นความรักชนิดที่บริสุทธิ์มากๆ และรอคอยกูอยู่ทุกที่ก็ได้... ”


“มึงต้องแสดงมันออกมาคิม ความรักที่บริสุทธิ์ในใจมึง สักวันมันจะล้น จนทำให้มึงรู้สึกด้อยค่าในตัวมึงเอง”


“ถ้ามึงรักและหวังดีกับเขาขนาดนั้น มึงก็ควรจะได้อยู่ในความทรงจำอันดีของเขา”

คำพูดสุดท้าย ของเพื่อนรัก เปลี่ยนโลกที่เต็มไปด้วยความกังวลให้เป็นสีชมพู สดใส บริสุทธิ์ และเต็มไปด้วยแรงบันดาลใจ... 


“นั่นสิเนอะ”


“กูจะช่วยมึงนะ”


เช ยื่นนิ้วก้อนมือซ้าย ออกมาทำสนธิสัญญากับเพื่อน... คิมยกนิ้วก้อยอันอ้วนถ้วนของตัวเองขึ้นมาเกี่ยว พร้อมรอยยิ้มแสนหวาน... 


“ไปค่ะเพื่อนนนน”

“ไปแดกกข้าวว”

“ไปโลลดดดดด”

“ไปรอหน้าห้องเลยคะ หนู เจ้เก็บของแปป”

“งั้น สมุดนี่ กูขอดูก่อนนะ” (เช)

“อีเชชชชช.... หยุดด”

“ข้อมูลน้อง!!??! จะได้ช่วยมึงคิดแผนเด็ดๆไงเพื่อน”

“เอออออ... อย่าเปิดเผล้นพล่านไปทั่วละ กูอายยยเค้า”

“ค๊า..............”


เชร้องรำทำเพลง กระโดดโลดเต้น ปลดปล่อยความสดใสในตัวออกมาอย่างรมณ์ดี ก่อนจะเปิดประตูและพุ่งออกสู่ด้านนอกห้อง ที่เป็นระเบียงยาวของหอพัก...



“ปังงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!”



ร่างเล็กๆพุ่งไปปะทะกับเด็กหนุ่มรูปร่างสูง หน้าตาเคร่งขรึม สวมชุดนักศึกษา จนข้าวของที่ถือมาในมือหลุดกระจุยกระจายลงพื้น เชค่อยๆเงยหน้าขึ้นมามองคนตรงหน้า


“เชี่ย”

“พล่างงงง!!!”


สมุดโน้ตที่อยู่ในมือดันตกกระแทกพื้น....

ใบหน้าของอีกฝ่ายเต็มไปด้วยความสงสัยและความตกตะลึง กับคำอุทานที่ แสนแปลกของเช เขาเอาแต่มองเชอย่างสงสัย

นี่เป็นครั้งที่สองแล้ว ที่ได้เจอกันอีกครั้ง.... เหตุการณ์ในห้องน้ำวันนั้น เชยังจดจำทุกๆอย่างได้ดี...


รูปจมูกสวยโด่ง เสริมกับโหนกหน้าผากและคิ้วอันดกดำ แสดงออกถึงลักษณะของเพศชายอย่างสุดโต่ง ดวงตาสีดำ เรียวเล็ก ดูร้ายและเจ้าเล่ห์ บวกกับริมฝีปากที่แสนยั่วยวน ภายใต้ไรหนวดเครา ก่อเป็นพลังทำลายล้างต่อเพศตรงข้ามและเพศเดียวกันเป็นอย่างมาก...

‘พุท’ ค่อยๆก้มลงเก็บสมุดโน้ต ที่กำลังกางอ้าให้เห็น ทุกๆอย่างภายใน ขึ้นมาดู...

มันเต็มไปด้วยรูปของเขา และข้อความมากมายที่สาธยายถึงแต่เรื่องรักๆ ใคร่ๆ (เพ้อ...)

“ฮึมม...”

“ของพี่ป้ะ”

มือหนายื่นสมุดโน้ตให้เช... แต่เชกลับไม่ได้ยินสิ่งที่พุทพูดเลย เพราะตอนนี้เขาสติของเขาหลุดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว  

ดวงตาคมจับจ้องมาที่เชอย่างไม่ละวาง นิ่งลึก เหมือนน้ำเย็นที่ไหลผ่าหัวใจ จนรู้สึกหนาว เย็นยะเยือก..

ยิ่งเห็น ดวงตาคมๆที่ซ่อนอยู่ใต้ ไรผมที่ปกปะหน้าผาก หัวใจเชเหมือนถูกกรีด เป็นรอยใหญ่...

ยิ่งมองไปเห็นยิ้มอ่อนๆ ใต้ไรหนวดเคราแสนหยาบ แขนขาของเชก็เหมือนจะอ่อนยวบลงไปให้ได้...

“อีเช กูเสร็จจจแล้วววว”

เสียงของคิมดังขึ้น เรียกสติของเชให้กลับมาอีกครั้ง...

“ขอบใจ”

เชยื่นรับมือสมุดคืนมาจากพุท พร้อมกับหันกลับไปสบตาเขาอีกครั้ง

ผู้ชายคนนี้ เหมือนหลุดออกมาจากนิยายที่เขาชื่นชอบ

...แรกพบ เจ้าชายผู้สูงศักดิ์ กับหญิงรับใช้ชั้นต่ำบ้านคู่หมั้นคู่หมายของเจ้าชาย เจ้าชายไม่สามารถหยุดมองหญิงสาวบริสุทธิ์ ที่แสนจะมีชีวิตอิสระ และไม่ต้องถูกบังคับเหมือนตน เธอดูสดใสและเต็มไปด้วยชีวิตชีวา จนอยากจะอยู่ด้วยใกล้ๆ...

...ดอกไม้ที่ร่วงหล่นลงมาจากต้นในฤดูใบไม้ร่วง ก็ยังสวยไม่สู้ หญิงรับใช้ผู้มีจิตใจงดงามคนนั้น หล่อนไม่กล้าแม้จะสบตาเจ้าชาย ที่กำลังนั่งจิบชาอยู่กับคู่หมั้นของพระองค์...


ณ วินาทีนั้น

เชไม่อาจปฏิเสธได้ว่าเธอมองไม่เห็นใครเลยนอกจากพุทคนเดียว...

พุท ละสายตาจากคนตรงหน้า... ก่อนจะเดินจากไปอย่างเงียบๆ ไม่รับผิดชอบใดๆต่อความรู้สึกที่กระจุยกระจายของเช...


‘อ๊ะ!!’

เช สังเกตเห็นสร้อยคอสายโลหะแขวน ‘แหวน’ สลัก...ที่พุทใส่ไว้ พร้อมกับเอ๊ะใจอะไรบางอย่าง..



หลังพุทไปได้ไม่นาน คิมก็พุ่งออกมาจากประตูอีกคน...

“อีเชชช ป่ะ ไปกัน” (คิม)

“ห๊ะ เค้าใช่มั้ย อีเช” (คิม)


“ใช่ๆ น้องพุท” (เช)

"หึ้ยย เชี่ยยละ"

เชเพิ่งระลึกได้ว่า เหตุการณ์เมื่อสักครู่ มันคงทำให้พุทเข้าใจอะไรบางอย่างผิดไป สมุดนั้นมันไม่ใช่ของเช แต่เชไม่ได้ปฏิเสธเขาว่าไม่ใช่ของตัวเอง พุทคงเข้าใจว่าเช กำลังสนใจ เขาอยู่อย่างเต็มประดา... แต่เชตั้งใจจะเก็บเรื่องนี้ไว้ไม่บอกคิม เมื่อหันกลับไปมองที่คิม... 


“อีเจ้ มึงๆ” (เช)

“มึง” (เช)

คิมเริ่มเกิดอาการตัวแข็งทื่อเหมือนช็อคอีกรอบ

“ตายๆ เพื่อนกู” (เช)

เธอหายใจหอบๆ หัวใจเต้นเร็วเหมือนจะระเบิด 

เชเขย่าๆเพื่อน ให้ตื่น จากการหลับในนี้ให้ได้


“หึ้ยยย เจ้” (เช)

“กูเห็น... แหวน” (เช)

สิ้นคำว่าแหวน ทำเอาคิมสะดุ้ง... 

“แหวนอะไร” (คิม)

“ที่สร้อยคอของน้อง” (เช)

“มันสะกดว่า TAN….” (เช)

“เฮ้ออ คงจะเป็นชื่อแฟนละมั้ง ฮรืออออ”

“มึงงงงงงงงงง” (เช)

“อะ.. .. .ห้ะ..” (คิม)

“ผู้หญิง นี่มีชื่อ แทนด้วยหรอ...?” (เช)

“มึง แถวบ้านก็มีชะนีชื่อแทน เพื่อนกูสมัยอนุบาล” (คิม)

“มึง แทน เนี่ย มันเป็นชื่อผู้ชายชัดๆเลย” (เช)

“มึงบ้าแล้วเช มันชื่อผู้หญิง” (คิม)

“ผู้ชายยยย” (เช)

“ผู้หญิงงง ก็ได้” (คิม)

“โอ้ยยยยย พอ!! อีเจ้” (เช)

“กูว่า ต้อง” (คิม)

“สืบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ!!!” (คิม+เช)


....................................................................................................................................................................................

ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่อง ผัวเด็กจอมโหด 18+ by KO.R นะครับ เรื่องจะค่อยๆเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ฝากกดไลค์และคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น