ฟาเนียร์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3 ทำความรู้จัก

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 ทำความรู้จัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 949

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2561 15:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 ทำความรู้จัก
แบบอักษร

​ตอน ทำความรู้จัก

ทัศนีกำลังนั่งกินข้าวเช้าก่อนไปเรียนอย่างเช่นทุกวัน พ่อแม่ของเธอก็ลงมาจากห้องเพื่อดื่มกาแฟแล้วก็กินข้าวไปทำงาน ก่อนที่ทุกคนจะออกจากบ้านทุกคนจะต้องมากินข้าวพร้อมหน้ากันก่อน ซึ่งทัศนีอยากให้พ่อแม่ของเธอมีเวลาให้ แล้วก็อยู่พร้อมหน้ากันก่อนที่จะออกจากบ้าน พ่อแม่ของเธอก็เข้าใจแล้วก็จะหาเวลาว่างให้ทัศนีเสมอ ถึงแม้ว่างานที่บริษัทจะยุ่งแค่ไหน พ่อแม่ของเธอก็จะไม่เอางานมาอ้างที่บ้านทำให้ต้องทะเลาะกันเด็ดขาด


"ว่าไงคะคนสวยของแม่ เช้านี้พี่บัวทำอะไรให้กินคะ"


"ข้าวต้มอีกแล้วค่ะแม่ ไม่อร่อยเลยสักนิดค่ะ"


"จริงหรอคะคุณหนู พี่เห็นคุณหนูขอพี่จานที่สามแล้วน้าาา"


"ก็มันอร่อยนี่คะพี่บัว ดีนะที่ทัศกินแล้วไม่อ้วน"


"แล้วเมื่อกี้ใครบอกว่าพี่บัวทำไม่อร่อยคะ"


"แฮร่ๆๆ"


"เย็นนี้ไม่ลืมใช่ไหมลูก ห้ามผิดนัดกับพ่อนะคะ"


"ทัศไม่ลืมแน่นอนค่ะ ขอให้ลูกสาวบ้านนั้นสวยแล้วกันค่ะ ทัศจะได้มีเพื่อนคุย"


"ขนาดเชียว นี่ลูกสาวแม่ชอบผู้หญิงด้วยกันหรอเนี่ย"


"ฮือ...แบบนั้นมีด้วยหรอแม่ พ่อเคยเห็นแต่ทอมบอยเหมือนผู้ชาย แบบนั้นไม่เอานะลูกพ่อรับไม่ได้"


"คุณนี่ล้าสมัยจริง สมัยนี้มีผู้หญิงสวยกับผู้หญิงสวยเป็นแฟนกันตั้งเยอะ จริงไหมลูก"


"จริงค่ะคุณแม่ แต่เอ้...ถ้าทัศชอบขึ้นมาจริงๆละคะคุณแม่กับคุณแม่จะว่ายังไงคะ"


พ่อแม่ของเธอก็มองหน้ากันเหมือนเป็นเชิงถามกัน ซึ่งเธอก็ไม่เคยบังคับทัศนีเรื่องนี้อยู่แล้ว ขอเพียงแค่ตั้งใจเรียนให้จบตามที่หวังไว้ จะคบเพศไหนก็ยอมรับได้หมด แต่คนนั้นจะต้องเป็นคนดีห้ามทำร้ายลูกสาวตัวเอง


"สำหรับแม่นะ แม่เคยบอกหนูเสมอใช่ไหมลูก ว่าจะคบเพศไหนแม่รับได้ขอแค่ให้เป็นคนดี ห้ามทำร้ายลูกเวลาทะเลาะกัน และที่สำคัญจะต้องเรียนให้จบก่อน"


"เรื่องเรียนสำคัญกับชีวิตคนเรานะลูก ความรักจะมีตอนไหนก็ได้ จะคบกับผู้ชายพ่อก็ไม่ว่า แต่ต้องรู้จักป้องกัน กับผู้หญิงก็ต้องดูดีห้ามคบคนที่อารมณ์ร้อนเข้าใจพ่อใช่ไหมลูก"


"ค่ะคุณพ่อ"


"ถามพ่อกับแม่อย่างนี้ ลูกพ่อกำลังมีความรักใช่ไหมฮึเรา"


"เปล่านะคะ คุณพ่อกับคุณแม่ก็รู้ว่าทัศไม่เคยมีแฟน"


"แต่เมื่อวานคุณหนูบอกพี่ว่าถูกสาวตบหน้ามาไม่ใช่หรอคะ ให้บัวเอาน้ำแข็งประคบให้ด้วยนะคะเมื่อวาน"


"พี่บัวอ่ะ...บอกคุณพ่อคุณแม่ทำไมเล๊า..."


"ฮ่าๆๆๆ//ฮ่าๆๆๆ"


"ฮั่นแน่...จะปิดบังพ่อกับแม่หรอฮึ"


"ก็เขามีแฟนแล้วนี่คะ แล้วทัศก็ไม่ได้คิดอะไรด้วย เคยเจอกันแค่สองครั้งเอง"


"ถ้าเขาใช่เนื้อคู่เราก็จะต้องได้เจอกันอีกนะ แต่ลูกอย่าไปแย่งเขามานะมันไม่ถูกต้อง"


"หนูรู้ค่ะ แต่ถ้าเขาเล่นด้วยหนูก็ไม่ผิดใช่ไหมคะ"


"คำพูดน่าตีจริงๆเลยเรา ถึงอย่างนั้นก็ไม่ถูกต้อง หนูต้องให้เขาเลิกกันก่อนเข้าใจไหมค่อยแย่งมา"


"พอกันเลยแม่ลูกคู่นี้"


ทัศนียิ้มแล้วก็รีบกินข้าวจะได้ไปมหาลัย แล้วเธอก็คิดถึงใบหน้าหวานของฟ้าลดาอีกครั้ง ซึ่งตั้งแต่ที่เธอได้จูบฟ้าลดามันก็มักจะทำให้เธอ อดคิดถึงภาพตอนที่เธอจูบฟ้าลดาไม่ได้


ในช่วงบ่ายทัศนีได้มาทำรายงานที่ห้องสมุด ซึ่งอาจารย์ให้ทำความเข้าใจก่อนแล้วอาทิตย์ต่อไปจะสอน ซึ่งเป็นอะไรที่ทัศทีเบื่อมากอยู่เหมือนกัน ถึงแม้ว่าเธอจะตั้งใจเรียนหนังสือแต่เธอก็ไม่ค่อยชอบที่ห้องสมุดมันเงียบ แต่เธอก็เข้าใจว่าห้องสมุดก็ต้องเงียบเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว


"ยัยทัศเย็นนี้ปาร์ตี้กันที่บ้านฉันเอาไหม"


"พ่อแม่แกไม่อยู่บ้านอีกแล้วละซิ"


"ถูกต้องเลยยัยโซ่ไปนะพวกแก ฉันไม่อยากนอนบ้านคนเดียว"


"คนเดียวที่ไหนแก บ้านแกมีทั้งคนสวน แม่บ้าน สาวใช้ ไหนจะพี่เลี้ยงแล้วก็แม่นมแกอีก จริงไหมยัยโซ่"


"ฮ่าๆๆเออจริงวะ แล้วแกยัยทัศไปไหม"


"วันนี้ไม่ได้โทษทีนะพวกแก พ่อแม่ฉันจะพาไปทำความรู้จักกับหุ่นส่วนของพ่อแม่ฉันอะไรสักอย่างนี่แหละ เห็นพ่อฉันบอกว่าต่อไปจะได้ร่วมงานกันอีกหลายอย่าง ก็เลยอยากทำความรู้จักกันให้มากขึ้น"


"แล้วครอบครัวนั้นมีลูกสาวหรือลูกชายวะแก"


"เอาอีกแล้วนะยัยแคร์ แกนี่จริงๆเลย"


"เสียใจด้วยนะยัยแคร์มีลูกสาวจ๊ะ อายุน่าจะรุ่นเดียวกับพวกเรานี่แหละ พ่อฉันบอกว่าเรียนที่เดียวกันกับพวกเราด้วยนะ"


"ขออย่าให้เป็นไอ้หน้าตัวเมียนั่นก็พอแล้ว ฉันนี่โคตรเกลียดมันเลยวะ"


"อย่าว่าแต่แกเลยฉันก็เกลียดมันเหมือนกัน ผู้ชายอะไรไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษ อะไรก็เอาเงินผู้หญิงใช้ ยัยนั่นก็โง่จริงมีแฟนเหี้ยๆอย่างนั้นทนได้ไง"


"ใจเย็นๆยัยทัศหนังสืออาจารย์จะขาด"


อัญรินทร์จับมือของทัศนีให้ปล่อยหนังสือ เมื่อเห็นว่าทัศนีดูเหมือนจะโกรธแล้วก็ไม่พอใจ ที่พูดถึงปรัชกรกับฟ้าลดาขึ้นมา แต่เป็นใครก็ต้องโกรธกันทั้งนั้นที่เจอเหตุการณ์แบบนี้


"เดี๋ยวฉันไปเอาหนังสือเพิ่มดีกว่านะ จะได้ไม่ต้องคุยกันเรื่องนี้อีก คุยทีไรของขึ้นวะ"


"มาขึ้นอะไรตอนนี้ยัยโซ่ ฉันช่วยแกไม่ได้นะ"


"ยัยแคร์สนใจพี่ไหมน้อง"


"อี้ยัยโซ่เดี๋ยวตบปากแตก.."


"ฮ่าๆๆๆพวกแกนี่นะ ระวังสักวันจะรักกันไม่รู้ตัว"


"ไม่มีทางยะ รีบทำไปเลยส่วนของแก เสร็จทีหลังฉันไม่ช่วยนะจะบอก"


"ไม่ช่วยเขาจริงหรอตัวเอง..."


"ยัยทัศหยุดเล่นเลยแก...จั๊กจี๋เว้ย..."


"ยัยทัศ...ยัศทัศ..."


"อะไรของแกยัยโซ่ ห้องสมุดเขาไม่ให้เสียงดัง เดี๋ยวก็ถูกทำโทษอีกหรอก"


"นั่นสิยัยโซ่ ทำหน้าตื่นมาอย่างกับเจอคู่อริ"


"ก็เออนะสิ..."


"ใคร//ใคร!!..."


"สามัคคีกันจังนะทีนี้ แกเดินไปดูเองดีกว่ายัยทัศ"


"แกจะลีลาทำไมวะยัยโซ่ ฉันอยากรู้จะแย่แล้วเนี้ย"


"เออน่า...ยัยทัศเดินไปดูเองแล้วกัน นั่งอยู่คนเดียวด้วยนะเว้ย..."


"เออไปดูก็ได้ เดี๋ยวฉันกลับมายัยแคร์ ฉันไปจัดการให้ว่าที่แฟนแกก่อน"


"ยัยทัศ...เดี๋ยวเถอะแกนี่ เล่นไม่เลิกแม่จะสั่งให้เด็กลุมตบเลย"


ทัศนีเดินไปดูตามที่ทิพย์จันทร์บอก เธอก็อยากรู้เหมือนกันว่าเป็นใคร ทำไมทิพย์จันทร์ถึงได้ทำท่าทางตื่นเต้นอย่างนั้น พอทัศนีเดินไปดูก็เห็นฟ้าลดานั่งทำงานอยู่ เธอจึงยืนมองดูฟ้าลดาแล้วก็เผลอยิ้มออกมา พอเธอเห็นว่าฟ้าลดาลุกขึ้นเดินไปหาหนังสือ เธอก็เลยเดินตามหลังฟ้าลดาเข้าไปในล็อคชั้นหนังสือ


"รู้ว่าตัวเองเตี้ยยังจะอยากได้หนังสือที่อยู่สูงอีกนะ"


"นี่เธอ!!..."


"ซู๊!!..ห้องสมุดห้ามส่งเสียงดัง อาจารย์จะว่าเอาได้น้าาา.."


"ถอยไปนะ อย่ามาอยู่ใกล้ฉัน"


ฟ้าลดาดันทัศนีให้ถอยห่างออกจากตัวเองทันที เพราะว่าทัศนีใกล้เธอมากเกินไปแล้ว แต่ทัศนีกลับไม่ยอมถอยออกห่าง เธอขยับเข้าไปใกล้ฟ้าลดามากกว่าเดิมอีก จนจมูกของเธอจะสัมผัสที่แก้มใสของฟ้าลดาอยู่แล้ว


"ฉันบอกให้ถอยออกไปไง"


"เสียงดังอีกสิ อาจารย์จะได้เดินมาสั่งทำโทษเธอ แล้วนี่ผัวเธอ...อุ้ยไม่ใช่สิ ต้องพูดว่าแล้วนี่แฟนเธอไปไหน ทำไมไม่มาอยู่เฝ้าเมีย..อุ้ยแฟนตัวเอง"


"นี่มันจะมากไปแล้วนะ..."


"อ่ะๆ...ตบฉันมา ฉันจูบคืนยิ่งกว่าครั้งที่แล้วนะจะบอกให้ ตบสิ.."


ทัศนียื่ื่นหน้าเข้าไปให้ฟ้าลดาตบ แล้วเธอก็จะทำอย่างที่พูดจริงๆ ถ้าหากว่าฟ้าลดาตบตัวเอง แล้วฟ้าลดาเธอก็ไม่กล้าตบเพราะเธอกลัวทัศนีจะจูบตัวเองอีก เธอจึงพยายามที่จะเดินหนีทัศนี แต่ทัศนีไม่ยอมให้เดินหนี


"จะรีบไปไหนเล่า ฉันยังไม่ได้จัดการแฟนของเธอเลย ฉันจัดการเธอแทนแล้วกัน"


"อื้อ..."


ฟ้าลดายังไม่ทันได้พูดหรือขยับหนีอะไรเลย ทัศนีก็ก้มลงมาจูบเธอแบบไม่ทันได้ตั้งตัว ฟ้าลดาก็พยายามที่จะดันทัศนีให้ถอยออกห่าง แต่ยิ่งดันทัศนีก็ยิ่งกอดรัดตัวเองมากยิ่งขึ้น จนเธอเริ่มรู้ไม่ค่อยมีแรงเสื่อทัศนี สอดลิ้นลุกล้ำเข้าไปด้านในโพรงปากของเธอ


"อื้อ..."


ทัศนีเธอได้ชิมความหวานจากฟ้าลดาแล้ว มันก็ทำให้เธอรู้สึกไม่อยากจะหยุดสัมผัสนี้เลย แม้แต่ฟ้าลดาเองที่เคยจูบกับปรัชกรอยู่หลายครั้ง ก็ไม่เคยทำให้เธอรู้สึกหัวใจเต้นแรงได้ขนาดนี้เลยสักครั้ง


"มีผัวแล้วก็ยังหวานนะ ฉันชักจะติดใจเธอแล้วสิ"


"อื้อ..."


ทัศนีเธอถอนจูบออกเพื่อให้ฟ้าลดาหายใจ แล้วเธอก็ขยับเข้าไปจูบฟ้าลดาใหม่อีกครั้ง ความนุ่มความหวานมันทำให้ขอฟ้าลดา มันทำให้ทัศนีติดใจแล้วก็ไม่อยากหยุดสัมผัสนี้ จึงทำให้เธอเผลอยกมือขึ้นไปลูบไล้สัมผัสที่หน้าอกของฟ้าลดา


"อื้อ...ปล่อยนะ!!.."


!เพี๊ยะ...!!


ฟ้าลดาตบทัศนี่แล้วเธอก็รีบเก็บของออกไปจากตรงนั้นทันที ฟ้าลดาเธอโกรธมากเลยทีเดียวที่ทัศนีทำอย่างนี้กับตัวเอง เธอไม่คิดเลยว่าทัศนีจะกล้าทำอย่างนี้กับเธอ ทั้งที่เธอสองคนไม่ได้รู้จักอะไรกันไปมากกว่าการไม่ชอบกันเลย


"มันไม่จบแค่นี้หรอกนะ"


ทัศนีเดินยิ้มกลับไปที่โต๊ะอย่างอารมณ์ดี ทั้งที่ตัวเองถูกตบกลับมาแต่ก็ยังยิ้มได้ เพราะเธอก็รู้สึกว่ามันคุ้ม ที่ถูกตบแต่ว่าได้ชิมความหวานจากฟ้าลดา เธอไม่ได้รู้สึกรังเกียจฟ้าลดาเลยที่มีแฟนอยู่แล้ว เธอก็ไม่รู้เหตุผลว่าทำไมเหมือนกัน


"แหม่ๆฉันเห็นน้ายัยทัศ...เมื่อกี้แกทำอะไร"


"เนอะยัยโซ่เนอะ แล้วก็ปากแข็งว่าไม่มีอะไร แต่ไปจูบเขาซะอย่างนั้น"


"เออ...ฉันไม่ปฎิเสธ"


"อย่าบอกนะว่าแกชอบยัยนั่นจริงๆ แต่แกอย่าลืมนะว่ายัยนั่นเป็นแฟนคนที่พวกเราไม่ชอบ"


"ฉันรู้ เป็นได้ก็เลิกได้เปล่าวะ"


ทัศนีเธอคิดอย่างนี้จริงๆแต่เธอไม่รู้หรอกว่ามันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด แต่ตอนนี้เธอก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องอยากให้ฟ้าลดาเลิกกับปรัชกรด้วย


"นี่แกเอาจริงหรอยัยทัศ"


"นี่แกชอบผู้หญิงจริงๆใช่ไหมยัยทัศ แต่ดูเหมือนว่ายัยนั่น จะรักไอ้ผู้ชายเหี้ยๆนั่นมากเลยนะ ฉันว่าแกอย่าไปยุ่งเถอะ"


"ไม่รู้สิ ฉันไม่เคยรู้สึกอย่างนี้กับใคร ฉันรู้สึกกับยัยเนี่ยคนเดียว มันบอกไม่ถูกวะพวกแกแล้วฉันก็ไม่รู้จะบอกพวกแกยังไง แล้วพวกแกเชื่อไหมว่าไอ้นั่นมันไม่ได้รักยัยเนี่ยจริงๆ"


"รักไม่รักฉันไม่รู้ แต่ที่รู้ๆนะคือยัยเนี่ยไม่น้าจะรู้สึกอะไรกับแก แกควรอย่าไปยุ่งกับยัยนั่น"


"ยัยโซ่แกก็พูดเกินไป แต่ฉันก็เห็นด้วย"


"เออช่างเถอะ เดี๋ยวฉันต้องรีบกลับบ้านไปอาบน้ำแล้ว เดี๋ยวส่วนของฉันจะเอาไปทำต่อที่บ้านแล้วกันนะ"

"ให้มันได้อย่างนี้สิเพื่อนฉัน อย่าส่งเมลมาให้ฉันช่วยอีกละ"


"รู้ใจจริง...ไปละ"


ทัศนีเก็บของแล้วก็ออกไปจากห้องสมุดทันที ถ้าเธอยังอยู่ต่อเธอมีหวังถูกทิพย์จันทร์บ่นอีกยาวแน่นอน เธอก็รู้ว่าเพื่อนหวังดีกับตัวเอง แต่ตอนนี้เธอรู้สึกชอบฟ้าลดาไปแล้ว แล้วเธอก็จะทำให้ฟ้าลดามาเป็นของเธอให้ได้


"เอาน้ายัยโซ่ ฉันรู้ว่าแกกำลังเป็นห่วงยัยทัศ แต่แกก็น่าจะรู้ว่ายัยทัศเป็นยังไง"


"อือ ฉันกลัวแค่ไอ้เหี้ยนั่นแหละ มันจะทำอะไรรุนแรงกับยัยทัศ แค่เมื่อวานยัยทัศไปจูบแฟนมัน มันก็แทบจะตบยัยทัศอยู่แล้ว แล้วถ้ารู้ว่ายัยทัศจะแย่งเมียมันมา มีหวังได้เกิดเรื่องใหญ่แน่"


"มันก็จริงนะ เมื่อวานโคตรน่ากลัวเลย แต่ตอนนี้รีบทำรายงานให้เสร็จเถอะ จะได้ไปตื๊ดๆกัน"


ทิพย์จันทร์พยักหน้าแล้วก็ทำรายงานต่อ แต่เธอก็อดที่จะเป็นห่วงทัศนีไม่ได้ เธอมองดูปรัชกรก็รู้ว่าเป็นผู้ชายอารมณ์ร้อน เธอก็กลัวว่าปรัชกรจะแก้แค้นทัศนีด้วยความรุนแรง


ทัศนีกับพ่อของเธอมาที่บ้านหลังหนึ่ง ซึ่งมองจากบ้านแล้วก็ยังเล็กกว่าบ้านเธอนิดหน่อย แต่ก็ร่มรื่นดีมีดอกไม้ต้นไม้เต็มไปหมด เธอก็เลยอดที่จะตื่นเต้นไม่ได้ที่จะได้เจอลูกสาวของบ้านนี้ ซึ่งเธอก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องตื่นเต้นด้วย ทั้งที่ครอบครัวของเธอก็พาไปเจอกับครอบครัวอื่นออกจะบ่อย ก็ด้วยเพราะธุระกิจของครอบครัวเธอนี่แหละ ที่ทำให้มีแต่คนอยากเข้ามาหาครอบครัวของเธอ ถึงแม้ว่าพ่อแม่เธอจะเคยถูกโกงบ้าง แต่ก็ยังไม่เข็ดที่จะไปทำความรู้จักกับครอบครัวอีกอื่น ด้วยเหตุผลเดียวก็คือหาหุ่นส่วนเข้าบริษัทนั่นเอง


"สวัสดีค่ะคุณพี่ ขอบคุณพี่ด้วยนะคะที่มากินข้าวที่บ้าน ครอบครัวของเราสองคนจะได้รู้จักกันมากขึ้น"


"ไม่เป็นไรหรอกคะคุณน้อง ถ้าเรายังเป็นหุ่นส่วนกันอยู่ ยังไงเราก็ทำความรู้จักกันไว้"


"นี่ลูกสาวของคุณพี่ที่เล่าให้ฟังหรอคะ สวยได้คุณพี่เลยนะคะ"


"สวัสดีคุณน้าสิลูก นี่คือคุณน้าปราณีเป็นหุ่นส่วนที่บริษัทของพ่อกับแม่"


"สวัสดีค่ะคุณน้า...นั่น.."


ทัศนียกมือไหว้ปราณีแล้วเธอก็หันไปเห็นปรัชกรเดินผ่านประตูไปพอดี เมื่อสาวใช้ของบ้านเปิดประตูเอาน้ำกับของว่างเข้ามาให้


"มีอะไรหรือเปล่าลูก.."


"เมื่อกี้ทัศเจอผู้ชายคนนั้นนะค่ะ คนที่ทัศเล่าให้พ่อกับแม่ฟังนะค่ะ"


"จริงหรอลูกมันอยู่ไหน พ่อจะไปจัดการมันให้เอง"


"มีอะไรกันหรือเปล่าคะคุณพี่"


"ไม่มีอะไรหรอกค่ะคุณน้อง พอดียัยหนูเห็นคนรู้จักเดินผ่านไปเมื่อกี้"


"น่าจะเป็นคุณกรนะค่ะคุณนาย เมื่อกี้คุณกรเดินมาก่อนหนู"


"เรื่องของเจ้านาย มีอะไรจะไปทำก็ทำไปทำไป ขอโทษคุณพี่ด้วยนะค่ะที่คนใช้ไม่มีมารยาท"


"เขามาทำไมที่นี่หรอคะคุณน้า"


ทัศถามทันทีเพราะว่าอยากรู้ว่าทำไมปรัชกรมาอยู่ที่นี่ได้ เธออยากจะตามออกไปเหมือนกัน แต่ที่นี่ไม่ใช่บ้านตัวเองจะทำอะไรก็ต้องให้เกิยรติเจ้าของบ้านแล้วก็พ่อแม่เธอด้วย


"พ่อกรเป็นคู่หมั้นกับลูกสาวน้าจ๊ะ ถึงน้าจะไม่ค่อยชอบเขาก็ตามเถอะ แต่น้าก็ต้องตามใจยัยหนูลูกน้า"


"ลูกคุณน้า..."


"ใช่จ๊ะลูกสาวน้า พูดถึงก็มาพอดีเลย..."


ทัศนีหันหลังไปมองเมื่อปราณีบอกว่าลูกสาสตัวเองเข้ามาในห้องรับแขกพอดี ทัศนีเธอก็ตกใจไม่คิดว่าจะเป็นฟ้าลดา และฟ้าลดาเองก็ตกใจไม่คิดว่าจะเป็นครอบครัวของทัศนี


"เธอ!!..//เธอ...!!"


"หนูสองคนรู้จักกันแล้วหรอลูก ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลยจะได้เข้ากันได้ง่าย สวัสดีคุณลุงคุณป้าสิลูก ต่อไปนี้หนูจะได้เจอคุณลุงคุณป้าบ่อยๆ"


"ลูกสาวคุณน้าชื่อว่าอะไรหรอคะ ทัศเคยเจอลูกสาวคุณน้าสองสามครั้ง แต่ไม่เคยได้ถามชื่อเลยค่ะ"


"บอกเพื่อนไปสิลูก ต่อไปมีอะไรจะได้ช่วยเหลือกันได้"


"ไม่ใช่ค่ะคุณน้า ก็คุณน้าให้ลูกสาวคุณน้าเรียกพ่อแม่ของหนูว่าคุณลุงคุณป้า ก็ต้องเรียกหนูว่าพี่ทัศค่ะ"


!ยัยบ้านี่ อายุเท่ากันยังจะมาให้คนอื่นเรียกพี่อีก!


"จริงด้วยสิ หนูทัศนี่ช่างพูดจริงเลยนะคะคุณพี่ ฟ้าลูกบอกชื่อให้พี่เขารู้สิลูก"


"ฟ้า...ฟ้าลดาค่ะ จะเรียกว่าฟ้าก็ได้ค่ะ"


"น่ารักจังเลยจ๊ะ ถ้าป้ามีลูกชายจะให้ทำความรู้จักกันไว้มากกว่านี้"


"ไม่มีลูกชายลูกสาวก็ทำความรู้จักกันได้นะคะคุณแม่"


ทุกคนอึ้งกับคำพูดของทัศนีที่พูดออกมาอย่างนั้น ซึ่งทัศนีเองเธอก็หมายความตามที่พูดจริงๆ ก่อนที่เธอจะรีบแก้คำพูดของตัวเองทันที เมื่อเห็นว่าทุกคนจ้องมองที่เธอ


"เออทัศหมายความว่า...ก็ทำความรู้จักกันอย่างนี้นี่แหละค่ะ แต่ตอนนี้ทัศขอไปทำความรู้จักกับน้องฟ้าข้างนอกสองคนได้ไหมคะคุณน้า..."


"ได้สิจ๊ะลูก...ฟ้าพาพี่เขาไปเดินเล่นที่สวนดอกไม้หนูสิลูก"


"ค่ะคุณแม่..."


ฟ้าลดาจำต้องพาทัศนีออกไปเดินเล่นข้างนอก ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ค่อยชอบทัศนีแต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะครอบครัวของทัศนีเป็นแขกของแม่เธอ ทัศนีก็ยิ้มแล้วก็เดินตามหลังฟ้าลดาออกไปข้างนอก แล้วก็ปล่อยให้ผู้ใหญ่ได้คุยกันตามสบาย

** **

.

.

.

.

.

จบตอน


ความคิดเห็น