ครีบปลาวาฬ/ชญานิษฐ์
facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

06>>ทำแผลและนวดให้(มันร้อน)

ชื่อตอน : 06>>ทำแผลและนวดให้(มันร้อน)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.4k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ส.ค. 2561 19:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
06>>ทำแผลและนวดให้(มันร้อน)
แบบอักษร

“ฉิบหายแล้วไอ้คินเอ๊ยนี่มึงลืมไปได้ยังไงวะเนี่ย”

อนาคินถึงกับสบถด่าตัวเอง เมื่อมินตราเปิดประตูห้องน้ำออกมาหลังจากที่เธอสวมชุดนอนตัวใหม่ที่เขาเป็นคนไปเลือกและนำมาให้ และเขาจะไม่ด่าตัวเองเลยหากว่าเขาไม่ลืมชุดชั้นในบนและล่างของเธอ ลืมไปได้ยังไงนะว่าเธอเปียกน้ำ และชุดนอนของมินตราก็มีแต่ชุดนอนแบบกระโปรงสายเดี๋ยวสวมใส่สบาย หากเธอนอนคนเดียวจะเธอไม่ใส่ชุดชั้นในก็ได้ แต่นี่เขาเป็นผู้ชายเชียวนะ

แต่จะโทษใครก็ต้องโทษเขาล้วนๆ ก็เขาไม่คิดหน้าคิดหลังให้ดีก่อน

“ปาป๊าเป็นอะไรคะทำไหมทำหน้ายุ่งแบบนั้นล่ะคะ”

“เปล่าครับ ปาป๊าแค่กำลังตีกับความคิดของตัวเองอยู่”

“ปาป๊าคิดอะไรอยู่เหรอคะบอกมินตราได้ไหมคะ”

“อ้อ....เรื่องงานน่ะ”

“ปาป๊าจะไปทำงานต่อก็ได้นะคะมินตราดูแลตัวเองได้” เธอบอกแล้วทำท่าจะเดินด้วยตัวเอง ซึ่งอนาคินเห็นว่าเธอเดินเซจนเขาต้องรีบวิ่งเข้าไปช่วยประคอง

“ช่างเรื่องงานของปาป๊าเถอะ ยังไงสุขภาพของมินตราต้องมาก่อนอยู่แล้ว”

เขานี่กลายเป็นคนขี้โกหกไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ? อนาคินได้แต่ถามตัวเอง เรื่องงานหาได้อยู่ในหัวไม่เพราะเขาจัดการเคลียร์ทุกอย่างเพื่อพามินตราไปหาหมอในวันพรุ่งนี้ แต่ที่เขาเครียดและทำให้ความคิดต้องตีกันก็เพราะเรื่องของมินตรานั่นแหละ ทว่าจะให้อนาคินพูดไปตรงๆ มันก็ใช่เรื่อง หากเขาพูดความคิดของตัวเองออกไปมินตราคงเขินอายแน่นอน อย่างเช่นตอนนี้ที่ปลายยอดถันของเธอมันแข็งและดันชุดนอนออกมาแนบชิดกับอกกว้างแกร่ง

บ้าเอ๊ยและเขารู้สึกรุ่มร้อนกับการใกล้ชิดกับมินตรา!!!

มันไม่ควรเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นเลย!!!

จากขันติกลัวขันแตกน่ะสิ!!!

“ขอบคุณนะคะที่ช่วยประคองมินตราไม่ให้ล้ม อะ....เอ่อ...แล้วนี่ปาป๊าจะทำอะไรคะ” มินตราถามอย่างไม่เข้าใจ เมื่อเห็นเขาตวัดแขนไปทางด้านหลังของเธอ แล้วย่อตัวทำท่าเหมือนจะอุ้มเธออย่างไรอย่างนั้น

และมันก็ใช่อย่างที่เธอคิดเอาไว้จริงๆ

“ปาป๊าจะอุ้มแล้วจะทำแผลให้มินตรา”

“จะดีเหรอคะ แต่มินตราเกรงใจจังเลยค่ะ มินตราทำเองก็ได้นะคะ”

“อย่าดื้อสิมินตราให้หนูดีดื้อคนเดียวก็พอแล้ว” เป็นคำพูดเชิงตำหนิแต่น้ำเสียงของอนาคินอ่อนโยนมาก มินตรายิ้มแล้วพยักหน้าเข้าใจอย่างน่ารักน่าเอ็นดูจนเขาเผยรอยยิ้มตามเธอ

ร่างของเธอถูกยกขึ้นอุ้มอีกครั้ง อนาคินพามินตราไปนั่งที่โซฟาตัวยาว จากนั้นเขาก็ผละออกไปหาอุปกรณ์ทำแผลมาให้มินตราพร้อมกับยาแก้ปวดและยาแก้อักเสบ มินตรานั่งรอเธออ่านเกมนี้อย่างแยบขาด อนาคินไม่ใช่คนโง่แต่เขาก็แค่ตามไม่ทันผู้หญิงอย่างเธอก็หนูดีก็แต่นั้นเอง

อนาคินเดินกลับมาพร้อมกล่องปฐมพยาบาลที่ครบครัน

“เริ่มจากนิ้วมือก่อนนะแผลไม่ลึกมากนับว่าโชคดีแต่เลือดออกเยอะเลยนะครับ”

อนาคินเอื้อมมือไปจับมือนุ่มข้างที่มีแผลรอยเศษแก้วบาด แต่มินตราทำมือแข็งและเธอก็มีอาการมือไม้สั่น อนาคินช้อนตาขึ้นมองเขาสบตากับเธอเพียงชั่วครู่ รู้สึกต้องมนต์สะกดนัยน์ตากลมโตสีดำของเธอจนเขาต้องหลุบตามองไปยังบาดแผลของเธอ

“ถ้าไม่ทำแผลก็จะไม่หายนะครับ”

“ตอนที่โดนแก้วบาดก็ไม่ค่อยเจ็บเท่าไหร่แต่พอรู้ว่าจะต้องทำแผลมินตราก็รู้สึกเจ็บขึ้นมาค่ะ”

“ทำแปปเดียวก็เสร็จและปาป๊าพยายามจะทำอย่างเบามือมากที่สุด”

“สัญญานะคะว่าจะเบามือกับมินตรา”

“ครับ.....สัญญา” เขาให้คำมั่นสัญญากับเธอพร้อมกับเลื่อนตามองสบตากับเธออีกครั้ง ได้เห็นว่ามินตราคลี่ยิ้มหวานที่ดูสดใสมาก เธอเหมือนกับแสงสว่างที่ส่องเข้ามาในความมืดจนเขารู้สึกตาพร่า

และหัวใจแกร่งก็มีอันตราเต้นที่แรงมากขึ้นกว่าเดิม

ไม่ได้การแล้วล่ะเขาต้องรีบทำแผลให้เธอแล้วออกไปจากที่นี่ก่อนที่ขันจะแตก!!!

“ปาป๊าจะล้างแผลด้วยแอลกอฮอล์ก่อนนะครับ”

“ค่ะ.....อ๊าส์!” เธอครางแล้วเกร็งตัวแข็งไปหมดทั้งตัว อนาคินรู้ว่ามินตราเจ็บ แต่เสียงครางของเธอที่ครางออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจมันทำให้เขาตื่นตัวจนปวดร้าวไปหมด

ใบหน้าหล่อเหลาของคนที่ท่องขันติในใจถึงกับขึ้นสีแดงเพราะความร้อนจากความวาบหวิว ทางด้านมินตราเห็นทุกอย่างที่เขาตอบสนองต่อการกระทำของเธอ หญิงสาวแอบคลี่ยิ้ม เมื่อเขาแตะแอลกอฮอล์ลงบนแผลเธออีกครั้งเธอก็ครางอีก ครางกระเกว่าเดิม

“อะ....ปาป๊าขา....มินตราเจ็บค่ะ....อ๊า ~”

“อีกนิดเดียวนะมินตรา”

“เร็วๆ นะคะมินตราเจ็บไม่ไหวแล้ว”

สำหลีที่มีแอลกอฮอล์อยู่ถูกป้ายลงบนแผลสดบนนิ้วเรียวอีกครั้ง มินตราสะดุ้งแล้วครางอีกครั้ง อนาคินพยายามไม่ให้ความสนใจ แต่ว่าเขาก็ไม่อาจละความสนใจจากเสียงครางของเธอได้ แถมหัวยังคิดอกุศลกับเพื่อนลูกสาวอีกว่า หากเธอโดนตอปิโดของเขาทิ่มแทงเข้าไปในช่องทางรักของเธอ เสียงครางของเธอจะกระเส่าแบบนี้หรือไม่?

บ้าเอ๊ย......ความคิดของเขาช่างวิปริตนัก!!!!

“ปาป๊าจะใส่เบตาดีนแล้วก็จะติดพลาสเตอร์ยานะครับ”

“ค่ะ......”

มินตรานั่งนิ่งให้เขาทำแผลให้เธอพร้อมกับการครางเป็นระยะๆ ไปด้วย และเมื่อแผลที่มือทำเสร็จแล้วอนาคินก็เลื่อนตัวมานั่งบนพื้นตรงหน้าของเธอ มินตรามีอาการตกใจมากจนต้องร้องถาม

“ปาป๊าไปนั่งบนพื้นทำไมคะ”

“ปาป๊าจะดูข้อเท้าของหนูน่ะครับ ดูสิว่ายังเจ็บอยู่ไหม ทายาก่อนนอนพรุ่งนี้จะได้รู้สึกดีขึ้นนะครับ”

“มินตราทาเองก็ได้ค่ะ”

“ปาป๊าจะทาให้และนวดให้ด้วย มินตรานวดไม่เป็นหรอก”

“แต่ว่า.....”

“ปาป๊าไม่ถือเรื่องพวกนี้หรอก ปาป๊าโตมากับสังคมอเมริกันนะครับ”

“งั้นก็ขอบคุณปาป๊ามากๆ เลยนะคะ”

“ด้วยความยินดีครับ”

อนาคินยกเท้าของเธอมาวางบนหน้าตักของเขา มินตรามองตามเธอเห็นว่าภายใต้กางเกงเนื้อดีมีบางสิ่งบางอย่างผิดรูปไป บางสิ่งบางอย่างที่เธอนึกอยากลิ้มลองแต่ต้องอดใจเอาไว้ก่อน มินตราลอบสูดอากาศเข้าปอดลึกคล้ายกำลังทำเพื่อหักความใจตัวเองอยู่ ทางด้านอนาคินพยายามละความสนใจจากความปวดร้าวของสัดส่วนจอมอหังการและสนใจที่ข้อเท้าของสาวเจ้า

“ปาป๊าลงน้ำหนักแรงไปหรือเปล่าครับ”

“ไม่เลยค่ะ มินตรารู้สึกดีค่ะแต่เจ็บเพราะความระบมนิดหน่อย” เธอบอกขณะนั้นก็โน้มตัวลงไปข้างหน้าแล้วกล่าวต่อว่า “ปาป๊านวดเก่งจังเลยค่ะมือเบามาก”

อนาคินรู้สึกดีกับคำชมของมินตรา แต่เมื่อเข้าเงยหน้ามาก็พบมาใบหน้าของเธออยู่หากจากใบหน้าของเขาเพียงแค่หนึ่งคืบเท่านั้น และพอเขาเลื่อนตาลงต่ำกว่านั้นก็เห็นสอบเต้าเบียดกันอยู่ในชุดนอนของเธอ ด้วยเพราะเธอโน้มตัวและคอชุดนอนมันคว้านลึกจึงทำให้เขาเห็นทั้งเต้า

อนาคินลอบกลืนน้ำลายลงคอ.......

ขันติ......ขันติ......ขันติ......ขันติ......อ่าจะทนไม่ไหวแล้วนะโว้ย!!!

เล่นมาล่อตาล่อใจในระยะประชิดแบบนี้หากใครทนได้ก็เรียกว่าพระแล้วล่ะ แต่เขาไม่ใช่พระอิฐหรือพระปูนที่ไหนไง อนาคินมีความรู้สึกและรู้สึกมากกว่าผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยรู้สึกด้วย

แต่เขาจะบอกเธอยังไงว่าให้ระมัดระวังตัวหน่อย

มินตราดูไร้เดียงสาเธอคงทำโดยไม่ตั้งใจ..........

“ปาป๊าหน้าแดงจังเลยค่ะ เหงื่อก็ออกร้อนเหรอคะ”

“ร้อนนิดหน่อยครับ”

“ตายจริง.....ทำไมมินตราไม่รู้สึกร้อนเลยคะหรือว่าปาป๊าจะไม่สบาย” มินตราเบิกตากว้างแสดงความตื่นตกใจและกังวล เธอสอบถามเขาทันทีด้วยความเป็นห่วง

นั่นจึงทำให้อนาคินรู้สึกผิดต่อเธอมากแต่เขาก็ไม่สามารถพูดความจริงได้

“ปาป๊าชอบอากาศเย็นน่ะครับ”

“มินตราไปปรับอุณหภูมิแอร์ให้นะคะ”

หญิงสาวอาสาแล้วเธอก็ลุกพรวดพราดอย่างลืมตัว และด้วยความลืมตัวเธอจึงไม่รู้ว่าเท้าของเธอหนึ่งข้างยังอยู่ที่หน้าตักของเขา นั่นจึงทำให้ตอนที่เธอลุกขึ้นยืน มินตาเหยียบหน้าตักของอนาคินไปเต็ม และเธอก็ล้มลงไปกองกับเขาบนพื้น

“ว้ายยยยยยย”

พลั่ง!!!!

“มินตราเป็นอะไรหรือเปล่าเจ็บตรงไหนไหม” อนาคินถามอย่างร้อนใจ เขาไม่ได้ห่วงตัวเองแต่เป็นห่วงเธอ และมินตราก็แสดงความสำออยโดยการร้องโอดโอย

“เจ็บมากค่ะ.....อะ.....โอ๊ย~”

“ค่อยลุกนะครับ” อนาคินนอนใต้ร่างของเธอเป็นเบาะรอง มินตราก็พยายามยันกายลุก แต่ฝ่ามือที่ยันพื้นของเธอเกิดความอ่อนแรงกะทันหัน ทำให้หญิงสาวล้มลงไปเหมือนเดิม

“อ๊าส์!” และอนาคินก็ครางเมื่อหน้าอกหน้าใจใหญ่เกินตัวของมินตราเบียดบี้กับอกแกร่งของเขา

มันเกิดขึ้นจากความไม่ได้ตั้งใจของมินตราและมันก็กำลังจะทำให้เขาขาดใจตาย!!!!

“มินตราขอโทษค่ะปาป๊า เจ็บไหมคะ”

“ไม่ครับ” เขาโกหกตอนนี้เจ็บปวดใกล้ตายแล้ว! ยิ่งอกอวบใหญ่สองเต้าบดเบียดเขายิ่งเจ็บปวดมากกว่าเก็บ ใบหน้าร้อนผ่าวรุกลามไปจนถึงเนื้อถึงตัว

อนาคินพยายามเรียกสติตัวแล้วแล้วค่อยๆ ลุกขึ้นพร้อมกับโอบประคองร่างที่นอนบนตัวของเขาให้ลุกขึ้นด้วย

“มินตราค่อยๆ ลุกนะครับ”

“ค่ะ.....อุ้ย! นี่อะไรคะทำไมมันแข็งแบบนี้ล่ะคะ” มินตราลุกขึ้นนั่งแล้ว เธอนั่งบนตักของเขาแล้วก็นั่งถูกจุดซะด้วย เธอแสดงความใสซื่อออกมาได้อย่างธรรมชาติมาก มินตราพยายามขยับตัวส่ายบั้นท้ายไปมาเพื่อสำรวจความแข็งแกร่งที่เป็นวัตถุแปลกประหลาดสำหรับเธอ

แต่คนใต้ร่างตอนนี้รู้สึกดีมากเขาอยากให้เธอทำมากกว่านั้นโดยการขย่มตอปิโดของเขา

แต่มันคงเป็นไปไม่ได้........

เพื่อนลูกก็คือเพื่อนลูก!!!

“เดี๋ยวปาป๊าพาไปส่งที่เตียงนะครับ” อนาคินบอกจากนั้นเขาก็อุ้มมินตราไปส่งที่เตียงแล้วตรวจดูผบาดแผลตามร่างกายของเธอ อนาคินรีบเร่งที่จะห่มผ้าห่มให้มินตรา ไม่อย่างนั้นความได้แตกแน่ มินตราคงรู้สึกไม่ดีหากรู้ว่าพ่อเพื่อนมีความคิดอกุศลกับเธอ!!!

“ฝันดีนะครับ”

“ฝันดีค่ะปาป๊า”

>>>>>.<<<<<

ปาป๊าขาจะทนได้สักกี่น้ำ นี่คืนนี้น้องมันจัดไปเบาๆ นะคะ พรุ่งนี้จะพาน้องมันไปหาหมอด้วยตัวเองอีก อิน้องจะอ่อยปาป๊ายังไงน้าาาาาาาาาา???????


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น