กัลย์ดิษฐ์(fah-sai)

ห้ามคัดลอกดัดแปลงนิยายแม้เพียงแต่น้อยนิดใครทำขอให้ชีวิตพังพินาศย่อยยับพบหาความสุขไม่เจอทำอะไรก็ไม่มีวันเจริญ! ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ ถ้าชอบก็ช่วยกดไลค์+เม้นเป็นกำลังใจให้กันด้วยน๊าา รักกก❤❤❤

ตอนพิเศษอาดอม❤หนูอิน(9)ตัวเทสหรือตัวจริง

ชื่อตอน : ตอนพิเศษอาดอม❤หนูอิน(9)ตัวเทสหรือตัวจริง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.9k

ความคิดเห็น : 62

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ส.ค. 2561 19:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษอาดอม❤หนูอิน(9)ตัวเทสหรือตัวจริง
แบบอักษร

วันต่อมา

“กินอีกหน่อยสิยัยตัวดี ทำงานเหนื่อยมาทั้งวันแล้วนะ” เอลินตักอาหารให้น้องสาวที่แตะอาหารเพียงน้อยนิดเท่านั้น 

“นิรินไม่ค่อยหิวน่ะค่ะพี่อิน” นิรินส่งยิมน้อยๆให้ 

“พี่รู้ว่านิรินคิดมากเรื่องอาเดย์ แต่นิรินต้องดูแลตัวเองด้วยนะรู้หรือเปล่า หากเราไร้แรงกายกำลังใจก็ถดถอย แล้วจะเอาแรงที่ไหนไปคอยดูแลคนอื่น” เอลินเอื้อมไปจับมือน้องสาวอย่างต้องการให้กำลังใจ 

“ขอบคุณนะคะพี่อิน” นิรินส่งยิ้มให้อย่างขอบคุณ 

“แล้วนี่จะกลับเลยหรือเปล่า พี่จะแวะไปซื้อของนิดหน่อยอยากไปกับพี่มั้ยจะได้ไปเดินผ่อนคลายบ้าง”  

“นิรินนัดกับพี่วีคุยเรื่องแบบต่อน่ะค่ะ อยากคุยให้เสร็จ จะได้คอยอยู่กับอาเดย์ในช่วงวันหยุด”  

“ให้พี่ไปด้วยมั้ยไปนั่งเป็นเพื่อนก็ได้”  

“ไม่เป็นไรค่ะพี่อิน วันนี้ก็อยู่ช่วยนิรินมาทั้งวันแล้ว พี่อินกลับไปพักเถอะค่ะ”  

“จะ งั้นมีอะไรโทรหาพี่นะ พี่สาวคนนี้ยังเป็นผู้รับฟังที่ดีเสมอ และรักน้องมากเหมือนเดิม” เอลินเดินเข้าไปกอดน้องสาวคนสนิท และลูบลงที่แผ่นหลังบางด้วยสัมผัสปลอบโยน 

“ขอบคุณค่ะ นิรินก็รักพี่อินนะคะ” นิรินกอดตอบ 

“งั้นพี่ไปนะ”  

“ค่ะ” นิรินพยักหน้ารับ เอลินยกมือขึ้นยีหัวน้องสาวเบาๆ ก่อนจะเดินแยกตัวออกมา 

เวลาต่อมา ห้างสรรพสินค้า

“กลิ่นนี้หอมมากเลยนะคะ มาใหม่ค่ะ จะออกหอมแบบเซ็กซี่หน่อยๆค่ะ” พนักงานสาวที่เคาน์เตอร์ครีมอาบน้ำเดินเข้ามาแนะนำหญิงสาวที่กำลังเดินเลือกสรรอยู่

“ก็หอมดีนะคะ แต่ว่าฉันชอบกลิ่นที่ใช้ประจำมากกว่าน่ะค่ะ เพราะเวลาอาบแล้วรู้สึกหอมสดชื่นดี” เอลินยิ้มรับที่พนักงานแนะนำแต่ก็ยังตัดสินใจเลือกครีมอาบน้ำกลิ่นเดิมที่เธอชอบมากกว่า 

“ใช่แล้ว อย่าเปลี่ยนนะ กลิ่นนี้หอมแล้วฉันชอบ” เสียงของโดเมนิคเอ่ยขึ้นด้านหลัง หญิงสาวจึงหันไปตามเสียงแต่เมื่อหันไปจมูกโด่งของชายหนุ่มก็กดลงที่แก้มนวลพอดิบพอดี 

“คุณดอม!” เอลินยกมือขึ้นลูบแก้มตัวเองเบาๆ พลางรีบหันไปมองพนักงานสาวที่ยืนอมยิ้มให้เธออยู่ 

“คนบ้า! ทำอะไรอายคนอื่นเขามั่งสิคะ” เอลินมองค้อนชายหนุ่มก่อนจะรีบเดินหนี 

“มาฉันช่วยถือ” โดเมนิครีบเดินตาม พลางยื่นมือไปหมายจะช่วยเธอหิ้วตะกร้าของ 

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันถือเองได้ นิดหน่อยเอง” เอลิไม่ยอม ก่อนจะเดินไปยังเคาน์เตอร์เพื่อจะจ่ายเงิน 

“อะไรกันซื้อเสร็จแล้วเหรอ” โดเมนิคเอ่ยถาม 

“ค่ะ” เอลินพยักหน้ารับ 

“ฉันเพิ่งมาเอง จะรีบกลับไปไหน ไปเดินดูของกันต่อเถอะนะ”  

“ฉันตั้งใจจะมาซื้อของแค่นี้ค่ะ อีกอย่างอย่ามาทำหน้างอใส่ฉันนะคะ ฉันไม่ได้ชวนคุณมาสักหน่อย”  

“แต่ฉันตั้งใจมาหาเธอ มาเพราะเธอ” โดเมนิคจ้องหน้าเธอนิ่ง 

“เพราะฉัน?” เอลินเลิ่กคิ้วถามด้วยความสงสัย 

“ก็เมื่อวานเธอบอกว่ายังไม่เคยควงฉันไปอวดใคร วันนี้ฉันเลยจะมาให้เธอเดินควงนะ”  

“ฉันพูดเล่นๆเองค่ะ ไม่ได้จริงจังสักหน่อย” เอลินตอบทำเอาชายหนุ่มถึงกับหุบยิ้มทันที 

“ไม่เดินก็ต้องเดินมาเร็วๆ” โดเมนิคสูดหายใจเข้า ก่อนจะดึงเธอเดินตาม แม้จะงอนอยู่กับสิ่งที่เธอบอกแต่ก็ต้องเก็กเข้มและวางมาดเอาไว้ 

เด็กที่ถูกตามใจก็จะดื้อดึงเป็นธรรมดาเธอเองก็เช่นกัน หากเขาตามใจมากเธออาจจะได้ใจและอาจทำให้เขาควบคุมเธอไม่ได้ซึ่งเขาไม่ต้องการให้มันเป็นเช่นนั้น 

“ก็บอกว่าไม่อยากซื้ออะไรแล้วไงคะ” เอลินพยายามขืนตัว เมื่อเขาโอบเอวเธอไว้ 

“อย่าดื้อสิเอลิน หากเธอดื้นด้าน ฉันจะต้องปราบพยศเธอนะ และจะปราบบนเตียงด้วย” โดเมนิคสบตาเธอนิ่ง 

“เอาแต่ใจ” เอลินค้อนใส่ 

“ไปดูเสื้อผ้ามั้ย เครื่องสำอาง เครื่องประดับ อยากได้อะไรเดี๋ยวฉันซื้อให้” โดเมนิคไม่ได้สนที่เธอหน้างอ ยังคงโอบเอวเธอเดินไปยังแผนกของผู้หญิงต่อไป

“อยากกลับไปพักค่ะ ช่วยงานนิรินมาทั้งวันเหนื่อยจะแย่แล้ว” เอลินตอบเสียงเรียบ 

“โอเคๆ ฉันขอโทษนะที่เอาแต่ใจ ลืมคิดไปว่าเธอทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน” โดเมนิคจับเธอให้หันหน้าเข้าหาตัว แล้วใช้นิ้วเรียวเกลี่ยไปที่แก้มนวลอย่างแผ่วเบา 

“แต่เดี๋ยวรอฉันแป๊ปนึงนะ ฉันขอแวะซื้อน้ำหอมก่อน” โดเมนิคบอกแล้วเดินหายเข้าไปในโซนน้ำหอมของผู้หญิง  

เอลินมองตามไปครู่เดียว ก่อนจะหันไปทางอื่น หัวใจดวงน้อยมีความรู้สึกแปลกประหลาดเข้ามาแทรกซึม ในหัวก็มีแต่คำถาม เขาซื้อไปทำไม เอาไปให้ใคร และคนๆนั้นมีความสำคัญขนาดไหน ก็เป็นไปได้ว่าเขาก็อาจยังมีผู้หญิงในสต็อกอีกมาก แต่เห็นแบบนี้ก็ดี เธอจะได้รู้ว่าควรเปิดใจให้เขาแค่ไหน 

“ช่างเถอะ ไม่ใช่เรื่องของเธอเอลิน” เอลินพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะเดินไปยังแผนกเครื่องสำอางใกล้ๆ เพื่อดูของฆ่าเวลารอเขา บางทีอาจได้ของติดไม้ติดมือกลับไปฝากมารดาสุดที่รักบ้าง 

“โอ้ยเลิกพูดถึงตาแก่นั้นเลย เงินดีจริงแต่เรื่องบนเตียงห่วยสุดๆ นี่ก็กำลังมาเดินหาผู้ใหม่อยู่จะได้สลัดตาแก่นั้นทิ้งเสียที แหมแกก็รู้ผู้ชายน่ะเปิดนั่นอ้านี่ให้ดูก็จับรวบหัวรวบหางได้แล้ว” เสียงของสตรีผู้หนึ่งดังขึ้น ทำให้เอลินที่กำลังเดินดูของอดที่จะเงยหน้าขึ้นไปมองเสียไม่ได้ ทำไมกันหนอหน้าตาก็สะสวย แต่ความคิดของเธอช่างมีน้อยนิดเหลือเกิน 

“เออๆแค่นี้แหละ” หญิงสาวกระแทกเสียงลงไปยังปลายสาย ก่อนจะกดวางลงแล้วเดินมาหยุดดูลิปสติกข้างๆเธอ 

“เอลิน”  

“อุ๊ย! ขอโทษทีค่ะเฟรย่าไม่ทันระวัง” โดเมนิคเดินเข้ามาหมายจะไปหาหญิงสาวที่เขาบอกให้รอ แต่ก็ไม่ทันจะถึงตัวเมื่อโดนหญิงสาวอีกคนพุ่งตัวมาชนเสียก่อน 

“ไม่เป็นไร” โดเมนิคตอบเสียงเรียบ แล้วทำท่าจะเดินเลี่ยงไป 

“เอ่อเดี๋ยวๆสิคะ พอดีเฟรย่ากำลังเลือกลิปสติก แล้วตัดสินใจไม่ได้ว่าจะใช้สีไหนดี คุณเป็นผู้ชายคุณช่วยบอกหน่อยได้มั้ยคะว่าสีไหนที่ผู้ชายคิดว่ามีเสน่ห์ที่สุด” หญิงสาวรีบดึงแขนเขาเอาไว้ พลางจับเดรสเกาะอกของตัวเองให้ขยับเลื่อนต่ำลงจนเห็นเนินอกอวบแทบจะล้นทะลัก 

“ฉันไม่ถนัดเรื่องแบบนี้หรอก ถามภรรยาฉันสิ ผู้หญิงน่าจะให้คำตอบได้ดีกว่านะ” โดเมนิคเดินไปหยุดข้างหญิงสาวแล้วโอบเอวเธอเอาไว้ แสดงให้รู้แน่ชัดว่าเขามีเจ้าข้าวเจ้าของอยู่แล้ว 

เอลินหันไปมองหน้าชายหนุ่มเล็กน้อย ไม่รู้หรอกว่าที่เขาทำเพราะแค่ต้องการกันหญิงคนนั้นให้เลิกตอแยหรือเปล่า แต่ในเมื่อเขากล้าพูดว่าเธอเป็นภรรยาเขาอย่างเต็มปากเต็มคำ ก็มั่นใจขึ้นมาว่าเธอก็คงสำคัญระดับหนึ่ง และเธอก็ยินดีที่จะแสดงบทภรรยานั้นอย่างไม่มีเงื่อนไข 

“ฉันก็ไม่ค่อยสันทัดเรื่องพวกนี้เท่าไรค่ะที่รัก ยิ่งการเทสเครื่องสำอางยิ่งไม่ชอบใหญ่” เอลินหันไปส่งยิ้มน้อยๆให้ชายหนุ่ม ก่อนจะหันกลับมามองหน้าหญิงสาวแล้วเอ่ยต่อ 

“พวกของที่วางเปิดอ้าเอาไว้ ให้คนนั้นคนนี้มาจิ้มมาปาดทีสองทีเพื่อลองสนุกๆแล้วก็เดินจากไป มันน่าลองตรงไหนคะที่รัก ถ้าจะเลือกทั้งที ควรศึกษาข้อมูลมาให้ดีๆก่อนว่าของนั้นมีดียังไง อาจจะใช้เวลาบ้างในช่วงแรก แต่ก็จะได้มั่นใจว่าของที่เราได้จะเป็นของที่ดีที่สุด ที่รักเห็นด้วยมั้ยคะ” เอลินเอ่ยออกมาด้วยท่าทีและรอยยิ้มแสนเป็นมิตร แต่ทว่าวาจาบาดลึกถึงจิตใจคนฟังเป็นที่สุด 

“เห็นด้วยจะ เหมือนที่รักไง ที่ผมว่าดีที่สุด และเลือกแล้วก็จะไม่มีวันเปลี่ยน” โดเมนิคส่งยิ้มหวานให้หญิงสาว นึกเอ็นดูไม่น้อยที่เธอช่างคิดช่างอ่าน และสามารถเอ่ยคำด่าทอโดยที่ไม่มีคำหยาบแต่เจ็บยิ่งกว่าเสียอีก และถึงเขาจะเล่นตามน้ำแต่แน่นอนว่ามันจะเป็นอย่างที่เขาบอกจริงๆ สำหรับเธอเขาได้เลือกแล้วและเขาจะไม่มีวันเปลี่ยนใจ 

“แต่ฉันว่าอะไรที่จืดชืดพอใช้ซ้ำๆสักวันก็จะถูกเบื่อได้เหมือนกันค่ะ ขอตัวนะคะ” หญิงสาวยืนกัดฟันกรอดๆ พยายามฝืนยิ้มออกมา ก่อนที่จะเดินจากไป 

“ร้ายนะ” โดเมนิคหันมายิ้มให้หญิงสาวในดวงใจ 

“เฮ้อ…คุณซื้อของเสร็จแล้วเหรอคะ” เอลินถอนหายใจออกมาเบาๆแล้วเอ่ยถาม ในใจก็อดคิดไม่ได้ว่าสำหรับเขาแล้วเขาจะมองว่าเธอเป็นตัวเทสหรือตัวจริงอย่างที่เขาบอกกันแน่ 

“เสร็จแล้ว” โดเมนิคตอบพลางชูถุงน้ำหอมแบรนด์ดังให้เธอได้ดู 

‘จัดชุดใหญ่ไฟกระพริบเลยนะ คงเป็นคนสำคัญล่ะสิ’ เอลินมองถุงใบใหญ่แล้วก็ได้แต่ยิ้มเจือนๆ ทั้งๆที่ย้ำกับตัวเองว่าไม่ใช่เรื่องของเธอ และไม่ควรไปวุ่นวายกับเรื่องส่วนตัวของเขาแต่สุดท้ายก็อดคิดไม่ได้อยู่ดี 

“งั้นกลับกันเถอะค่ะ” เอลินบอกแล้วเดินออกไปยังเคาน์เตอร์ชำระเงินทันที

“ฉันจ่ายให้” โดเมนิคที่เดินตามมาเอ่ยขึ้น พลางยื่นเงินให้กับพนักงาน 

“ไม่เป็นไรค่ะ ของใช้ส่วนตัวของฉัน ฉันจ่ายเองค่ะ” เอลินดันมือเขากลับแล้วยื่นเงินของตนให้พนักงานแทน 

“ของเธอก็เหมือนของฉัน เธอใช้ก็เหมือนฉันใช้ เพราะเธออาบแต่ฉันหอม” โดเมนิคหันไปยิ้มกรุ้มกริ่มให้หญิงสาว 

“เป็นอะไรทำไมวันนี้เงียบๆล่ะ” โดเมนิคเข้าไปชิดร่างบาง เมื่อเห็นเธอไม่โต้ตอบกลับมา แค่จ่ายเงินเสร็จเธอก็รับของไปเพียงเท่านั้น 

“ไม่ได้เป็นอะไรค่ะ แค่วันนี้งานเยอะมาก เลยเหนื่อยเท่านั้น” เอลินตอบ 

“งั้นกลับเถอะนะ จะได้ไปพักผ่อน” โดเมนิคบอกแล้วจับจูงเธอให้เดินตามไปยังลานจอดรถ 

“เคเลบเดี๋ยวนายไปส่งเอลินที่ห้องนะ ฉันจะขับรถอีกคันไปเอง กลัวว่าจะไปไม่ทันงาน” โดเมนิคเอ่ยสั่งเมื่อเดินออกมายังลานจอดรถ 

“เอ่อ…ความจริงถ้าคุณมีธุระให้ฉันกลับเองก็ได้นะคะ” เอลินหันไปมองหน้าชายหนุ่มแล้วคลี่ยิ้มบางๆให้อย่างไม่แสดงอาการอะไร ทั้งๆที่ภายในใจก็แอบน้อยใจอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน 

“ไม่เป็นไร ให้เคเลบไปส่งเถอะ ฉันกะไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่าจะแยกกันแบบนี้ถึงเอารถมาสองคัน ฉันต้องไปงานเลี้ยงวันเกิดของคุณลุงน่ะ พอมีเวลานิดหน่อยเลยแวบมาหาเธอก่อน ถ้ากลับไม่ดึกมาจะแวะไปหาเธอนะ” โดเมนิคกดจูบที่หน้าผากเล็กอย่างแผ่วเบาก่อนจะเปิดประตูรถให้เธอขึ้นไป 

“ขับรถดีๆนะเคเลบ” โดเมนิคกำชับลูกน้องคนสนิท แล้วปิดประตู ก่อนที่ตนจะเดินไปขึ้นรถอีกคันหนึ่งที่จอดไว้ใกล้ๆกัน 

บนรถเคเลบ 

“แล้วคุณเคเลบไม่ต้องไปงานด้วยเหรอคะ” เอลินเอ่ยถามขึ้นมา 

“เดี๋ยวผมส่งคุณเอลินเสร็จผมก็จะตามไปครับ วันเกิดของผู้ก่อตั้ง ลูกน้องทุกคนต้องไปแสดงความเคารพอยู่แล้ว ปีนี้พิเศษหน่อยพากันมาที่อิตาลีปกติจะจัดที่ฝรั่งเศสน่ะครับ”  

“เอ่อ…ถ้าฉันถามจะน่าเกลียดมั้ยคะเรื่องของขวัญที่คุณดอมซื้อน่ะค่ะ”  

“ของขวัญ? ทำไมเหรอครับเจ้านายซื้ออะไรแปลกอย่างนั้นเหรอครับ” เคเลบเอ่ยถามด้วยความสงสัย 

“ก็ฉันเห็นคุณดอมเรียกว่าคุณลุง ก็คงต้องเป็นผู้ชาย แต่ทำไมฉันเห็นคุณดอมซื้อน้ำหอมผู้หญิง คือที่ถามเพราะกลัวว่าคุณดอมจะทำอะไรไม่ถูกไม่ควรน่ะค่ะ” เอลินอธิบาย พลางก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมา ตอนนี้เธอคิดแบบที่พูดจริงๆ แม้คราวแรกจะแอบคิดอย่างอื่นก็ตามที 

“อ๋อ คงซื้อให้คุณเมแกนน่ะครับ ลูกสาวของนายใหญ่” เคเลบตอบ ก่อนจะเหมือนรู้สึกตัวว่ากำลังพูดในสิ่งที่ไม่ควรจึงรีบหลบตาหญิงสาวทันที 

“อ่อค่ะ คนสำคัญเหมือนกันสินะคะ” เอลินพยักหน้ารับเจือนๆ เพิ่งจะดีใจได้ไม่กี่นาทีก็กลับมารู้สึกแบบเดิมอีกแล้ว 

“คุณเอลินครับ ผมรู้ว่าคุณเอลินกำลังคิดอะไร แต่เรื่องส่วนตัวของนายผมพูดมากไม่ได้ ไว้อยากรู้อะไรค่อยถามนายเองนะครับ” เคเลบเหลือบมองหญิงสาวผ่านกระจกเห็นเธอนั่งหน้าจ๋อยเลยเอ่ยขึ้น  แม้จะอยากเล่าก็ตามว่าทั้งสองมีความสัมพันธ์ต่อกัน หลายครั้งหลายหนก็ควงกันไปไหนต่อไหน เพียงแต่เจ้านายเขาไม่เคยเอ่ยปากถึงสถานะ แต่คนอื่นๆก็มองเห็นว่าโดเมนิคและเมแกนคืนคนรักกัน ถึงอย่างไรก็คงต้องให้ผู้เป็นนายมาอธิบายความสัมพันธ์อันซับซ้อนนี้เอง 

“ฉันไม่ได้อยากรู้อะไรหรอกค่ะ ฉันกับนายของคุณก็แค่ความสัมพันธ์ฉาบฉวยเท่านั้นเอง ฉันรู้ดีว่ายังไงก็คงไม่มีทางลงเอยกันได้” เอลินคลี่ยิ้มบางๆให้ชายหนุ่ม ก่อนจะหันไปมองนอกหน้าต่าง 

“เจ้านายผมไม่ได้คิดแบบนั้นแน่ครับ ผมรู้จักเจ้านายผมดี” เคเลบเอ่ยอย่างหนักแน่น แม้ว่าเจ้านายเขาจะมีผู้หญิงมากมาย แต่ก็แค่เป็นเรื่องผ่อนคลายบนเตียงเท่านั้น เจ้านายเขาไม่เคยคบหาจริงจังกับใคร จะมีก็แต่เมแกนลูกสาวของนายใหญ่ที่ดูว่านายเขาจะให้ความสำคัญกว่าคนอื่น แต่ก็เพราะเมแกนเป็นลูกของนายใหญ่จึงต้องให้เกียรติเป็นธรรมดา ไม่เหมือนเธอที่นายของเขาจริงจังด้วยก็เพราะความรักล้วนๆ 

“……..” เอลินไม่ได้ตอบอะไรออกไปอีก เพียงแต่ถอดสายตาออกไปนอกหน้าต่าง รู้สึกว่าตัวเองกำลังคิดผิดที่กำลังเปิดใจ ทั้งๆที่พอจะมองเห็นตั้งแต่แรกแล้วว่าเรื่องราวของเธอกับเขามันไม่มีทางลงเอยกันได้ 

เขากับเธอเหมือนเดินอยู่คนละเส้นทาง ที่เส้นทางของเธอมีเขาเป็นเพียงชายคนเดียวที่ได้เดิน แต่ดูเหมือนว่าเส้นทางของเขาจะไม่ได้มีเพียงเธอเท่านั้น และที่สำคัญเธอก็แค่เดินอยู่ปลายแถวเท่านั้นเอง 

เวลาต่อมา ห้องเอลิน

หญิงสาวขยับกายพลิกไปพลิกมาอยู่บนเตียงใหญ่ เธอหยิบโทรศัพท์มาดูนาฬิกาครั้งแล้วครั้งเล่า จวบจนตอนนี้ก็เป็นเวลาตีสามแล้วแต่ก็ยังไม่มีวี่แววของชายหนุ่มเลย 

“ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะมานั่งรอแบบนี้” เอลินแสยะยิ้มเบาๆ ที่คิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาจะรีบกลับมาหาเธอทั้งที่เปล่าเลยสักนิดเดียว 

ติ๊งต่อง~~~ เสียงออดหน้าห้องดังขึ้น ทำเอาหญิงสาวที่กำลังจะเอนตัวลงนอนรีบลุกขึ้นนั่งทันที 

“รอก่อนเอลิน อย่ารีบเปิด” แม้จะแอบดีใจที่ในที่สุดเขาก็มา แต่ก็ต้องไว้ตัวสักหน่อย หากรีบไปเปิดเลยเขาจะรู้เอาได้ว่าเธอกำลังรอเขาอยู่ 

ติ๊งต่อง ติ๊งต่องๆๆ ~~~

แต่ก็ต้องเปลี่ยนใจ เมื่อเสียงออดดังขึ้นระรัว จนเธอรีบวิ่งออกไปเปิดแทบไม่ทัน 

“ช้าจริงยืนรอตั้งนาน” หญิงสาวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด 

“เอ่อ…คุณเป็นใครคะ มาผิดห้องหรือเปล่า” เอลินเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ พลางมองสำรวจหญิงสาวตรงหน้า เธอสวยสมบูรณ์แบบทั้งรูปร่างหน้าตา ใบหน้าที่แต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอาง โดยเฉพาะปากกระจับสวยเคลือบด้วยลิปสติกสีแดงเพลิงเหมือนกันกับชุดราตรีเรียบหรูบนตัว ยิ่งทำให้เธอน่ามองยิ่งขึ้นหลายเท่านัก

“ไม่ผิดหรอก ห้องเอลินใช่มั้ย” หญิงสาวเอ่ยถาม 

“ค่ะ…แล้วคุณ…” เอลินพยักหน้ารับ แต่ก็ยังไม่วายทำหน้าสงสัยอยู่ดี 

“ฉันเมแกน เมแกน ลูซิเฟอร์” 


******************************************

เมแกน นางจะมาเป็นมารหัวใจเอลินหรือเปล่าน๊า ลุ้นเอาตอนหน้านะจ้ะ😊😊😊

ปล.คนที่ได้รางวัลจากการร่วมเล่นเกมไรท์ส่งของให้แล้วนะคะ ไปเช็คเลขในเพจ written by fah-sai ของไรท์ได้เลยนะคะ (ขอโทษที่ช้าน๊า ทั้งยุ่งๆด้วยลืมด้วยเลยเพิ่งได้ส่ง^^) รักก❤❤❤



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น