AU

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3 มื้ออาหาร

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 มื้ออาหาร

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 111

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ส.ค. 2561 08:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 มื้ออาหาร
แบบอักษร

ตอนที่ 3 มื้ออาหาร

บรรยากาศยามค่ำที่ห้องอาหารมีแสงไฟสว่างไสวเพียงพอ หลอดไฟและเตาพลังงานให้ความอบอุ่นต่างถูกวางระบบโดยฮอป และผลึกมสำหรับใช้เป็นพลังงานถูกหาโดยโนบุ แพตตี้มีหน้าที่เปลี่ยนผลึกเมื่อพลังงานหมด

บนโต๊ะอาหารที่เรียบง่ายประกอบไปด้วยถ้วยซุปชามใหญ่อยู่กลางโต๊ะที่มีผลไม้หลากชนิดถูกหั่นเป็นลูกเต๋าเล็ก ๆ และมีเนื้อมอนสเตอร์ไก่ชนิดหนึ่งที่มีระดับ 0 ดาว เลเวล 10 และมอสเตอร์หมูระดับ 1 ดาวเลเวล 20

ข้าง ๆ ชามซุปมีซอส 5 ชนิดล้อมรอบที่ทำจากผลไม้ และวัตถุดิบอื่น ๆ หาได้ในสวน ถัดจากถ้วยน้ำจิ้มก็เป็นสเต๊กเนื้อมอนสเตอร์เสือสายฟ้าระดับ 3 ดาวเลเวล 89 ซึ่งโนบุไปล่ามาจากป่าลึก ซึ่งอยู่ไกลพอสมควร จำนวน 20 กว่าชิ้น ชิ้นหนึ่งแผ่นขนาดเท่ากับมือคนสองข้างชิดกัน

ต่อไปก็เป็นเบคอนเนื้อหมาป่าระดับ 0 ดาวเลเวล 50 ขึ้นไปซึ่งเจ้าฮอปจัดการเมื่อสัมผัสได้ว่ามันบุกรุกไร่ข้าว และสวนผลไม้ มันถูกส่งเข้าเครื่องแปลรูป และพึ่งหยิบมาจากโกดังตอนกลับมาทำอาหาร

ต่อไปก็เป็นจานผลไม้ 3 ชนิดประกอบด้วยผลไม้เลื้อยที่มีลักษณะคล้ายผลองุ่นแต่ขนาดเท่ากำปั้น ต่อไปเป็นผลแอปเปิลป่าลึกลับขนาดของมันเพียงลูกปิงปองเท่านั้น แต่รสชาติอร่อยเข้มข้น อีกชนิดเป็นผลไม้ที่มีลักษณะกลมแต่ผิวขรุขระต้องแกะเปลือกออกแล้วกินเมล็ดกลม ๆ ข้างใน

ถัดมาอีกเป็นช็อคโกแลตแท่งที่แพตตี้หยิบมาหลังจากเลิกงาน โถแก้ว 3 โถที่อยู่โต๊ะเล็กนอกคือน้ำผลไม้ และน้ำเปล่า

เมื่อคนพร้อม อาหารพร้อม เครื่องดื่มพร้อม คนพร้อมก็ลงมือทานกัน ซึ่งผู้ทานตอนนี้มีเพียง 4 คนเท่านั้น นานะยังไม่กลับมา เพราะถ้าเธอกลับมาแพตตี้ต้องเอาช็อคโกแลตมาเยอะกว่าอีกอีกประมาณ 3 เท่า

เวลาทานอาหารไม่มีการคุยกัน ทุกคนทานจนเสร็จ หน้าที่เก็บจานเป็นของแพตตี้กับโนบุ ส่วนล้างจานและอุปกรณ์ต่าง ๆ เป็นหน้าที่ของเครื่องล้างที่อยู่ในห้องครัว

หลังจากเก็บของและทำความสะอาดทุกอย่างเสร็จหมดแล้วคราวนี้ทุกคนมานั่งรวมกันตรงโต๊ะเดิม ไผ่พูดเริ่มประเด็น

“เอาล่ะ วันนี้ฉันทำการสร้างอุปกรณ์เสร็จทุกอย่างแล้ว ภารกิจต่อไปก็คือต้องช่วยกันพรวนดินและหว่านเมล็ดให้เสร็จภายใน 3 วัน จากนั้นพวกเราจะออกเดินทางกัน ซึ่งนานะกับคิวบิก็คงจะกลับมาในอีกสองวันข้างหน้านี้ เวลาพักหลังจากเสร็จงานและเตรียมของเดินทางเสร็จมีให้ 1 วัน จากนั้นก็เดินทางไปยังเขตแดนเทพแห่งอื่นกัน ภารกิจต่อไปก็คือหากำลังรบ” ไผ่พูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ แฝงความจริงจังไว้นิดหน่อย

“โธ่ เฮียน่าจะให้พวกเราพักกันสัก 1 อาทิตย์นะ นี่ฮอปทำงานมานานมยังไม่มีเวลาพักผ่อนเต็มที่เลย” ฮอปบ่นอุบอิบด้วยน้ำเสียงน้อยใจ

“ไม่ต้องห่วงหรอก เวลาพักข้างหน้ายังมีอีกเยอะ แต่ช่วงนี้เราต้องรีบ ๆ ทำอะไรหลาย ๆ อย่างให้มันดี ๆ ก่อน ว่าแต่วันนี้ทำงานที่สั่งไปถึงไหนแล้วฮอป” ไผ่พูดให้กำลังใจฮอปแล้วถามภารกิจ

“เรียบร้อยดีเฮีย ฮอปพรวนดินทั้งหมด 8 สวน รวม 8 กิโลเมตร และพรวนดินไร่ข้าวอีก 5 ไร่ รวม 5 กิโลเมตร ทั้งยังพรวนดินไร่ผลไม้เผื่ออีก 4 กิโลเมตร จอบทั้ง 2 อันยังอยู่ดีไร้ร่องรอยเสียหาย การพรวนดินใช้มือจับจอบข้างละอัน แล้วหมุน ๆ ๆ เป็นพัดลม นี่ฮอปทำเกือบจะรอบเมืองเดเรนซ์นี่แล้วนะเนี่ย ว่าแต่เมื่อไหร่เฮียจะเอารถไถออกมาให้ฮอปใช้ล่ะ ฮอปจะได้เปลี่ยนเป็นใบพรวนแล้วจัดการให้มันเสร็จ ๆ เลย เสียเวลาใช้มือเปล่าอ่ะเฮีย” ฮอปรายงานภารกิจพร้อมกับบ่นอุบในช่วงหลัง

“รถจะเอาออกมาใช้พรุ่งนี้ทั้ง 3 คันเลย ไม่ต้องห่วงอีก 3 วันเสร็จทันแน่นอน เพราะระบบรถนี้มันมีระบบหว่านเมล็ดด้วย แล้วโนบุล่ะภารกิจเป็นไงบ้าง” ไผ่พูดแล้วหันไปทางโนบุ เธอยิ้มรับแล้วหยิบน้ำผลไม้มาจิบ

“สำหรับของเค้านะฮันนี่ มอนสเตอร์ 10 ชนิด รวมชนิดละ 100 ตัว วันนี้สังหารไป 1500 ตัว 15 ชนิด แบบสังหารเผื่อวันต่อไป ทุอย่างเสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้วจ้า ส่วนแหวนเค้าเอาไปไว้ในกล่องแล้ว รอให้แพตตี้นำไปแปลรูปในวันพรุ่งนี้” โนบุพูดพร้อมรอยยิ้มร่าเริง

“แพตตี้ล่ะ” ไผ่หันมาถามแพตตี้ที่กำลังทำหน้าเบื่อหน่ายอยู่

“ของข้าแพ็ควัตถุรวม 17000 ชิ้น ทำมากกว่าที่กำหนดวันนี้ 5000 ชิ้นค่ะนายท่าน” แพตตี้รายงานสั้น ๆ

“อื้อ ดีมาก เอาล่ะ วันนี้ให้แยกย้ายกันพักผ่อนได้ ส่วนวันพรุ่งนี้ฉันจะแจกอาวุธให้กับทุกคน” ไผ่พูดปิดวาระประชุม แต่เจ้าฮอปที่ได้ฟังเรื่องการแจกอาวุธถึงกับตาเบิกกว้างทันที

“ห๊ะ เฮียจะแจกอาวุธเหรอ!!! เย้!!! ฮ่า ๆ ฮอปรอมานานแล้วรู้ไหม ระบบอาวุธที่พยายามออกแบบให้พิเศษสุด ๆ เลยนะ ถ้าฮอปได้พรุ่งนี้จริง ๆ ล่ะก็ฮอปจะเอามันไปลองใช้ทันทีที่ได้เลยล่ะ” ฮอปพูดด้วยความตื่นเต้นดีใจ เจ้าตัวยิ้มร่าแล้วยกโถน้ำผลไม้กรอกปากตัวเองจนหมดโถ

“ไม่ต้องห่วงหรอก หลังจากเสร็จงานแล้วจะแจกและจะปล่อยให้ไปลองกันแน่นอน” ไผ่พูดยิ้ม ๆ

“เอาล่ะ แยกพักได้ ฉันไปล่ะ” ไผ่พูดจบแล้วหายไปทันทีทิ้งสามคนไว้เบื้องหลัง เพราะว่าเขาต้องการเวลาพักหลังจากที่ไม่ได้นอนมาเกือบ 2 ปี

“งั้นพรุ่งนี้เจอกันนะเฮีย!! ” ฮอปตะโกนไล่หลังแม้เจ้าตัวจะไม่ได้ยินแล้วก็ตาม

“ไปพักล่ะ” โนบุพูดสั้น ๆ แล้วเดินไปยังห้องนอนที่อยู่ไกลร่วมกิโล เธอต้องการพักผ่อนเช่นกัน

“แพตตี้จ๋า...” **ฮอปพูดหวานหันไปทางแพตตี้ แต่คำตอบที่ได้

“อย่ามาชวนคุย” เธอพูดสั้นกระชับแล้วหายไปทันทีทิ้งให้เจ้าฮอปอ้าปากค้างส่งสายตาเศร้าอยู่ลำพัง

การประชุมหลังมื้ออาหารสิ้นสุดลง ทุกคนแยกย้ายไปนอนกันหมดเหลือเพียงเจ้าฮอปที่พุ่งไปพรวนดินในรอบดึก เพราะต้องการให้มันเสร็จไว ๆ อันที่จริงเขาไม่อยากให้ไผ่ต้องเหนื่อยมากไป นั่นเพราะตลอดช่วงที่ผ่านมาฮอปรู้ว่าไผ่ตั้งหน้าตั้งตาสร้างสิ่งต่าง ๆ นานา แม้สิ่งประดิษฐ์ไม่ว่าจะเป็นเครื่องอะร่าง ๆ นานๆ เขาสามารถสร้างเสร็จได้ในข้ามคืน รวมสูงสุดคือ 3 เครื่องในคืนเดียวอยู่ที่ขนาดว่าใหญ่หรือเล็ก

ส่วนเรื่องปะฏิสัมพันธ์กับคนของไผ่นั้นพวกเขาก็สนิทสนมกันดี (แน่ใจเร๊อะ) จึงไม่ค่อยมีปัญหาอะไรมาก มีก็แต่ปัญหาเล็ก ๆ ที่ฮอปไปลอบจับมือนานะ แม้จะยังไม่ได้แตะโดนเธอแต่ก็โนเคือง นานะไล่ถล่มฮอป 7 วัน 7 คืนสภาพสวน / ไร่ที่กำลังพรวนดินเมื่อปีก่อนถูกทำลายเรียบ โชคดีที่ไม่ได้ลงเมล็ดพันธุ์ใด ๆ ด้วยเหตุการณ์นี้เอง ฮอปแค่โดนเวทสาดจระจายร่วม 7 วัน 7 คืน ดีอย่างที่ฆ่าฮอปไม่ได้แต่ก็ได้รับความเจ็บปวดมหาศาล เอาเป็นว่าหลังจากผ่านไป 2 เดือนฮอปก็ลักลอบจับมืออีกครั้ง

แม้ไม่โดนมือ และก็โดนเวทสาดกระจาย ครั้งนี้ร่วม 14 วัน ครั้งต่อ ๆ ไปนะหรือ ฮอปไม่กล้าแม้แต่จะอยู่ใกล้นานะ แม้จะฆ่าไม่ตายและก็ไม่วายเกือบหยุดหายใจเพราะหนูน้อยเหมือนกัน

การพรวนดินก็ดำเนินต่อไปด้วยความตั้งใจ เอ่อ อาจเรียกว่าระบายอารมณ์นิดหน่อยของฮอป เพราะเรื่องผู้หญิงใกล้ตัวเฮีย ทำไมไม่มีใครเล่นด้วยแม้แต่คนเดียว ทั้ง ๆ ที่ความจริงคือ

ฟ"อาวุธ! อาวุธ!! อาวุธ!! ในที่สุดก็จะได้มาแล้ว เย้ ๆ ๆ " เสียงฮัมเพลงเคล้ากับเสียงจอบที่ทำงานอย่างขะมักเขม้น

....................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น