ainfriend

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 16 ลิขิตรักนักเตะ 2

ชื่อตอน : ตอนที่ 16 ลิขิตรักนักเตะ 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.8k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2561 15:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 16 ลิขิตรักนักเตะ 2
แบบอักษร

ตอนที่ 16

เฟรดเดอริกกำลังหาวิธีให้มนตราเลิกทำงานและอยู่แต่บ้านเหมือนเดิม แต่เขาจะคุยกับเธอยังไงเพราะปกติคุยกันเรื่องนี้ทีไรจะต้องทะเลาะกันทุกที

“โมนิค...” เขาสูดหายใจลึกๆก่อนที่จะตัดสินใจพูดกับเธอ ในขณะที่กำลังขับรถรับเธอกลับหลังเลิกงาน

“มีอะไร” มนตราหันไปมองเขา

“คุณอยากเรียนต่อมั้ย” เขาเอ่ยถาม

“อยากสิ แต่ว่ายังไม่มีเงิน รอเก็บเงินสักพักก่อนค่อยเรียน” เธอบอก ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอจะมีเงินเก็บมากพอแต่การที่จะเรียนต่อก็ต้องใช้เงินมากพอสมควรเช่นกัน

“งั้นหลังจากที่เราหมั้นกัน คุณออกจากงานแล้วมาเรียนต่อมั้ย ค่าใช้จ่ายผมออกให้”

“จริงเหรอ” มนตรารู้สึกดีใจไม่น้อย แต่อีกใจหนึ่งก็ไม่อยากจะใช้เงินของเขา “แต่ว่า...มันจะดีเหรอ”

“ดีสิ ผมไม่ได้ให้คุณเรียนฟรี คุณก็อยู่ดูแลผมที่บ้านเหมือนก่อนหน้านี้ไง”

“นี่เป็นแผนการของคุณใช่มั้ย เอาเรื่องเรียนมาหลอกล่อฉัน ให้ฉันเลิกทำงาน” เธอหันไปมองเขาอย่างรู้ทัน

“ก็...นิดหน่อย” เฟรดเดอริกตอบตะกุกตะกัก โดนเธอจับได้อีกแล้ว

“แล้วถ้าเรียนจบ สามารถกลับมาทำงานอีกได้มั้ย”

“ถ้าคุณเรียนจบเราก็แต่งงานกัน จากนั้นก็มีลูกคุณก็ดูแลผมกับลูก ยังจะทำงานอีกเหรอ”

“งั้นขอคิดดูก่อนได้มั้ย พรุ่งนี้เช้าให้คำตอบ”

“ได้สิ” มือหนาข้างหนึ่งยื่นไปจับมือบางเอาไว้ “ผมหวังว่าคุณจะไม่ปฏิเสธ”

“กดดันฉันอีกละ” เธอยกมืออีกข้างขึ้นมาตีมือของเขาที่จับมือเธออยู่

“ก็ผมอยากให้คุณอยู่บ้านนี่ เวลาผมกลับมาบ้านก็เจอคุณ” เขาเอียงตัวไปซบไหล่ของเธอ

“นี่ขับรถไปสิ เดี๋ยวก็เกิดอุบัติเหตุหรอก”

“ตกลงนะ จุ๊บ” เขายกมือบางขึ้นมาจุมพิต แม่เขาเป็นคนแนะนำวิธีนี้ให้กับเขา เพราะเขาปรึกษาเรื่องที่อยากจะให้มนตราเลิกทำงาน ซึ่งแม่เขาก็แนะนำให้มนตรากลับมาเรียนต่อและจะได้มีเวลาอยู่ที่บ้านเหมือนเช่นเดิม

มนตรานอนคิดถึงเรื่องที่พูดคุยกับเฟรดเดอริกเมื่อตอนเย็น เธอรู้อยู่แก่ใจว่าเขานั้นอยากจะให้ลาออกจากงานและกลับมาดูแลเขาเหมือนเดิม

******************************

มนตราไม่ได้ให้คำตอบเฟรดเดอริกในช่วงเช้า เธอบอกเขาว่าตอนเย็นจะให้คำตอบอีกครั้ง เฟรดเดอริกเองก็ไม่อยากจะจูจี้กับเธอมาเพราะมันจะเป็นการกดดันเธอเกินไป

เสียงเคาะประตูห้องทำงานของ​นิโคลัสดังขึ้น ทำให้เขาละสายตาจากเอกสารและสนใจคนที่เปิดประตูเข้ามา

"คุณมีอะไรหรือป่าว นั่งก่อนสิ"  นิโคลัสเอ่ยถามมนตรา ขณะที่สายตาของเขามองดูซองขาวที่เธอถือเข้ามาด้วย

"ฉันมายื่นใบลาออกค่ะ" เธอบอกพร้อมกับวางซองขาวลงบนโต๊ะทำงานของเขา

นิโคลัสรับมาและเปิดอ่านเอกสารในซองขาวทันที เธอให้เหตุผลของการลาออกคือ เธอต้องเรียนต่อ

"คุณตัดสินใจดีแล้วเหรอ" เขารุ้สึกเสียดายที่ต้องเสียคนเก่งอย่างมนตราไป

"ค่ะ"

"มันไม่ใช่แค่ลาออกใช่มั้ย ถ้าคุณจะไปเรียนต่อ คุณไม่จำเป็นต้องลาออกก็ได้ ผมจะเพิ่มวันหยุดให้คุณ" เขายื่นขอเสนอให้เธอ

"อย่าเลยค่ะ ดิฉันตัดสินใจแล้ว" เธอบอกเขาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

"มีอะไรมากกว่าไปเรียนต่อใช่มั้ย" เขาเอ่ยถามเพราะในใจเองก็รู้ว่าเฟรดเดอริกหึงมนตรามากแค่ไหน

"ค่ะ" เธอตอบเขาไปตามตรง

"ผมไม่รู้ว่าเฟรดเดอริกเขาจะรู้ตัวบ้างมั้ยว่าเขาเป็นผู้ชายที่น่าอิจฉา" นิโคลัสยิ้มออกมา ถ้าพูดถึงเรื่องฐานะหรือหน้าตา เขาไม่ได้แพ้เฟรดเดอริกเลย ทำไมเขาถึงเจอมนตราช้าไป

"ฉันคิดว่าเขารู้ตัวอยู่นะคะ" มนตรายิ้ม นิโคลัสเห็นแววตาประกายของหญิงสาวเมื่อเธอเอ่ยถึงแฟนหนุ่ม เขาก็ยิ่งอิจฉา

"ผมคงไม่มีข้ออ้างที่จะรั้งให้คุณอยู่ได้" เขาพูดอย่างทำใจ "เอาเป็นว่าถ้าคุณต้องการจะทำงานคุณโทรหาผมได้ทุกเมื่อ ผมยินดีรับคุณเข้าทำงาน"

"ขอบคุณมากนะคะ" เธอรู้สึกทราบซึ้งใจ มนตรารู้อยู่แก่ใจว่านิโคลัสคิดยังไงกับเธอ แต่เธอไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับเขา

เฟรดเดอริกขับรถมารับมนตราในช่วงเย็น ระหว่างทางกลับบ้านทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไรกันเลย ทำให้บรรยากาศในรถไม่ค่อยดีสักเท่าไร

"เดือนหน้าฉันจะกลายเป็นคนตกงานแล้ว ไม่รู้ว่าจะมีใครรับอุปการะฉันบ้าง" มนตราพูดเขามาเพื่อทำลายความเงียบ

เฟรดเดอริกหันมามองดูมนตราเมื่อเธอบอกว่สจะตกงานเดือนหน้า "หมายความว่ายังไง"

"ก็หมายความอย่างที่พูดไง" เธอหันไปยิ้มให้เขา "ฉันยื่นใบลาออกแล้ว"

"จริงเหรอ" เฟรดเดอริกเลี้ยงรถจอดข้างทาง เขาดึงเธอมากอดด้วยความดีใจ

"ฉันจะโกหกทำไม ฉันทำตามที่คุณขอแล้ว คราวหลังคุณก็ทำตามที่ฉันขอบ้างนะ"

"ได้สิ คุณอยากขออะไรผมให้หมดเลย" เขาพูดออกมาด้วยความดีใจ แต่พอเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของแฟนสาวเขาก็หุบยิ้มลงทันที ให้ตายสิเขาเผลอพูดอะไรออกไปถ้าโดนยึดอำนาจต้องกลายเป็นแบบพ่อเขาแน่

"พูดแล้วห้ามคืนคำนะ"

"ครับ" เขาอยากจะเขกหัวตัวเองแรงๆ

มนตรารู้สึกอารมณ์ดี อย่างที่แม่ของเฟรดเดอริกบอก ถ้าเราตามใจเขานิดหน่อยเขาก็พร้อมจะยอมเราทุกอย่าง งานนี้อำนาจการควบคุมตกอยู่ในมือเธอแล้ว

**************************

เฟรดเดอริกและมนตราได้จัดงานหมั้นเล็ก ๆ​ ขึ้นที่บ้านของตัวเองโดยภายในงานมีเพียงคนคนครอบครับและคนสนิทเท่านั้น

"หนูมน ถ้าเจ้าเฟรดดี้ดื้อแม่อนุญาตให้หนูจัดการได้เต็มที่เลยนะ" เอเดรียน่าบอกมนตรา

"แม่ครับ ตอนนี้ลูกชายแม่ไม่ได้ดื้อแล้วนะครับ" เฟรดเดอริกพูดขึ้นมา

"ก็ลองดื้อดูสิ" มนตรามองคู่หมั้นด้วยหางตา

"ไม่ดื้อครับ เป็นเด็กดีจะตาย" เขาซบศีรษะลงบนไหล่ของเธออย่างออดอ้อน

"หมั่นไส้" ฟรานเชสเดินเข้ามาหาเอเดรียน่าพร้อมกับหญิงสาวหน้าตาดีคนหนึ่ง

"เฮ้ย นั้นเมียแกเหรอ" เฟรดเดอริกกระซิบถามน้อยชาย

"แม่ครับ นี่พริสซิล่าแฟนผม" ฟรานเชสแนะนำแฟนสาวให้แม่ของเขารู้จัก แทนการตอบคำถามพี่ชาย

"ได้เจอตัวจริงสักที ปกติเห็นในทีวีตัวจริงสวยมา" เอเดรียน่าเอ่ยปากชมแฟนสาวของลูกชายคนเล็ก

"สวัสดีค่ะ" พริสซิล่าเอ่ยทักทาย

"ร้ายนะแก ตอนแรกปากแข็งไม่ยอมรับ" เฟรดเดอริกยังเอ่ยแซวน้องชายต่อ

"เฟรดดี้ แม่ว่าแกควรหยุดพูดแล้วก็ไปดูแลแขกซะ" เอเดรียน่าบอกลูกชายด้วยน้ำเสียงต่ำ

"ครับแม่" เขาจับมือมนตราก่อนจะพาเดินไปหาแขกที่มาร่วมงาน


******ไรท์ไม่ได้หายไปไหนนะคะ ช่วงนี้ไม่ว่างจึงไม่ได้มาอัพนิยาย*****

ความคิดเห็น