กัลย์ดิษฐ์(fah-sai)

ห้ามคัดลอกดัดแปลงนิยายแม้เพียงแต่น้อยนิดใครทำขอให้ชีวิตพังพินาศย่อยยับพบหาความสุขไม่เจอทำอะไรก็ไม่มีวันเจริญ! ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ ถ้าชอบก็ช่วยกดไลค์+เม้นเป็นกำลังใจให้กันด้วยน๊าา รักกก❤❤❤

ตอนพิเศษอาดอม❤หนูอิน(8)ร้ายพอกันNC

ชื่อตอน : ตอนพิเศษอาดอม❤หนูอิน(8)ร้ายพอกันNC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.5k

ความคิดเห็น : 68

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ส.ค. 2561 18:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษอาดอม❤หนูอิน(8)ร้ายพอกันNC
แบบอักษร

“ง่วงก็นอนเถอะ ถ้ามีอะไรเดี๋ยวฉันเรียก” โดเมนิคดึงตัวหญิงสาวให้เอนมาซบอกกว้างของเขา หลังจากที่ช่วยเธอแต่งตัวจนเสร็จเรียบร้อย 

“เป็นมาเฟีย ต้องเจอกับอะไรแบบนี้ตลอดเลยเหรอคะ” เอลินไม่ได้ขัดขืนเธอยอมซบหน้าลงที่อกเขา และเริ่มเอ่ยคำถามขึ้น 

“แต่ก่อนก็บ่อยอยู่นะ แทบจะทุกวัน เพราะยังมีขัดกันเรื่องผลประโยชน์ แต่พอหลังๆ ทุกฝ่ายต่างมีขอบเขตที่ชัดเจนไม่ล้ำเส้นไม่ตัดหน้ากันทุกอย่างก็ดีขึ้นตามลำดับ จนเรื่องพวกนี้แทบจะไม่มีขึ้นอีก ฉันก็ยังแปลกใจอยู่ว่าพวกที่ไล่ยิงเรามันเป็นพวกไหน หากเป็นฝ่ายของศัตรูคู่อริจริงทำไมถึงส่งพวกไม่เอาไหนมา”  

“นั่นสินะคะ จะเก็บคุณทั้งที แต่ยิงไม่โดนเลย เหมือนตั้งใจยิงส่งๆมาอย่างนั้น”  

“ฉลาดมาก ช่างสังเกต สมแล้วที่เป็นเมียฉัน” โดเมนิคจูบลงที่กระหม่อมบางเบาๆ 

“บอกว่าอย่าเรียกแบบนั้น” เอลินกระทุ้งศอกไปที่หน้าท้องของเขาเบาๆ 

“แล้วเมื่อไรจะเรียกได้ล่ะในเมื่อเรา…”  

“หลังแต่งงานค่ะ”  

“พูดอย่างนี้แสดงว่า…”  

“อย่าเพิ่งคิดไกลค่ะคุณดอม ฉันบอกแล้วไงคะว่าเราต้องเริ่มต้นกันใหม่ ค่อยๆเรียนรู้กันไปทีละขั้น และการแต่งงานมันอยู่ขั้นที่ร้อย แต่คุณจะทำให้เราสองคนเดินไปถึงขั้นนั้นได้หรือเปล่ามันก็อยู่ที่ตัวคุณค่ะ” เอลินผละออกจากอ้อมกอดชายหนุ่มแล้วหันหน้าไปสบตากับเขา 

“ถึงแน่นอน ว่าแต่ตอนนี้เราสองคนถึงขั้นไหนแล้ว” โดเมนิคส่งยิ้มอบอุ่นให้ ก่อนจะเอ่ยถาม 

“หนึ่งค่ะ”  

“อะไรกันแค่หนึ่งเองเหรอ เอาอะไรมาเป็นตัวตัดสินเนี่ย”  

“เอาความรู้สึกของฉันค่ะ ทุกอย่างเราเริ่มต้นกันใหม่ก็เท่ากับว่าทุกอย่างเริ่มต้นที่ศูนย์ การที่คุณเล่าเรื่องคุณเมื่อกี้ฉันถึงให้เพิ่มมาหนึ่งขั้น และมันจะเพิ่มก็ต่อเมื่อฉันรู้สึกกับคุณมากขึ้นค่ะ”  

“แล้วก่อนหน้านี้ไม่รู้สึกเหรอ” โดเมนิคทำหน้ากรุ้มกริ่ม 

“คุณดอม! คุณนี่!” เอลินทุบลงที่หน้าอกเขาดังอั้ก 

“โธ่…ฉันล้อเล่น” โดเมนิคจ้บมือเธอมาจูบเบาๆ 

“อย่าเล่นเยอะนะคะ เพราะนอกจากขั้นจะไม่เพิ่มแล้ว อาจจะลบออกอีกด้วย”  

“โหดจัง แต่โคตรชอบเลย” โดเมนิคบอกด้วยรอยยิ้ม ยิ่งได้อยู่ใกล้ เขายิ่งตกหลุมรักเธอมากขึ้นทุกเวลา 

“นายครับ!” เสียงของเคเลบดังขึ้น พร้อมๆกับประตูโรงนาที่ถูกเปิดออก 

“ฉันอยู่นี่” โดเมนิครีบลุกขึ้น แล้วจับมือหญิงสาวให้เดินตามออกมาจากด้านหลังห้องเก็บฟาง 

“ปลอดภัยนะครับ” เคเลบรีบเดินเข้ามาหาผู้เป็นนาย 

“โดนกระสุนถากๆนิดหน่อยน่ะ แต่ปลอดภัยดี ว่าแต่นายมาช้านะ ปกติรวดเร็วกว่านี้มาก” โดเมนิคบอก แล้วเอ่ยติเตียนเล็กน้อย ที่ดูเหมือนว่าลูกน้องของเขาจะทำอะไรได้ไม่ดีเหมือนเคย 

“คือ...ผมมานานแล้วครับ แต่ผมได้ยินเสียง…เอ่อ…ผมเลยรอ…”  เคเลบเอ่ยอ้ำๆอึ้งๆไม่กล้าพูดไปเต็มปากเต็มคำว่าเขาได้ยินอะไร

“เออๆรู้แล้วๆ ไปเถอะกลับกัน” โดเมนิครีบตัดบทสนทนา เพราะหันไปเห็นหญิงสาวยืนก้มหน้างุดด้วยความเขินอาย  

“ฉันขับเองเคเลบ อยากนั่งกับเมียสองคน นายไปนั่งคันอื่นแล้วขับตามห่างๆพอ” โดเมนิคดึงกุญแจรถมาจากลูกน้องแล้วจูงมือหญิงสาวไปขึ้นรถทันที 

“คร้าบ….” เคเลบลากเสียงยาวพลางลอบยิ้มน้อยๆ ที่ในที่สุดแผนการง้อเมียให้นายก็สำเร็จ ทีนี้ก็รอเวลาให้เจ้านายอารมณ์ดีเมื่อไรค่อยสารภาพบาปที่เขาทำเองโดยพลการทีหลังก็แล้วกัน 

เวลาต่อมา บนรถโดเมนิค

“เป็นอะไร เหนื่อยเหรอ” โดเมนิคเอ่ยถามหญิงสาวพลางเอื้อมมือไปลูบศีรษะเธอเบาๆ เมื่อเห็นว่าเธอเอาแต่นั่งเงียบ

“ฉันอาย” เอลินหันมาค้อนใส่คนตัวโต นึกถึงคำพูดของเคเลบแล้วเธอก็หน้าร้อนขึ้นมา เขาคงได้ยินทุกสิ่งอย่าง แล้วอย่างนี้เธอจะกล้ามองหน้าเขาได้อีกยังไงกัน 

“ไม่ต้องอายหรอก ฉันยังไม่เห็นอาย”  โดเมนิคตอบออกมาหน้าตาเฉย ยิ่งทำให้คนตัวเล็กหน้างอขึ้นไปอีก 

“อย่าหงุดหงิดเลยนะ เคเลบไม่ใช่พวกปากสว่าง ยิ่งอะไรที่เป็นเรื่องส่วนตัวของเจ้านายด้วยแล้ว ยิ่งไม่มีทางพูดใหญ่” โดเมนิคจับมือเล็กมาประสานเอาไว้ 

“ขับรถไปเถอะค่ะ”  เอลินดึงมือออก

“ปวดแผลจัง” โดเมนิคเอ่ยขึ้น พลางยกมือลูบแขนตัวเองเบาๆ 

“เจ็บมากเหรอคะ งั้นจอดให้คุณเคเลบมาขับให้ดีมั้ย” เอลินหันไปมองหน้าชายหนุ่มด้วยความเป็นห่วง 

“เธอมาขับสิ”  

“ฉันขับไม่เป็นนี่คะ”  

“แค่มาช่วยนั่งจับพวงมาลัยเฉยๆให้ฉันได้พักแขนแค่นั้นก็พอ”  

“แต่…” 

“ถ้าลำบากก็ไม่เป็นไร ฉันพอทนได้อยู่หรอก ก็แค่แผลกำลังอักเสบและปวดมากก็เท่านั้น”  โดเมนิคบอกพลางแอบเหลือบมองสีหน้าหญิงสาวเล็กน้อย

“ให้จับพวงมาลัยเฉยๆใช่มั้ยคะ” เอลินหันไปสบตาชายหนุ่ม 

“ใช่ มานี่สิมา มานั่งบนตักฉัน” โดเมนิคลอบยิ้ม ก่อนจะเลื่อนเบาะให้ถอยหายพวงมาลัยอีกเล็กน้อย หญิงสาวตัวเล็กนิดเดียวมานั่งบนตักเขาสบายๆได้อยู่แล้ว 

“เอ่อ…” เอลินมองหน้าเขาอย่างนึกคิดในใจ เธอควรจะไปนั่งตรงนั้นมั้ย ใช่เวลาหรือเปล่า แต่ความเห็นใจนึกสงสารเขาก็มีมากกว่า เธอจึงตัดสินใจขยับตัวข้ามไปแล้วนั่งลงที่ตักตามที่เขาบอก 

“แค่นี้ใช่มั้ยคะ” เอลินเอ่ยถามเมื่อเธอนั่งอยู่หลังพวงมาลัยเป็นที่เรียบร้อย สองมือเรียวก็ยกจับพวงมาลัยเอาไว้แน่น 

“ใช่…” โดเมนิคบอกพลางขโมยหอมแก้มนวลฟอดใหญ่ 

“คุณดอม! ขับรถอยู่นะคะ เดี๋ยวก็เลี้ยวลงข้างทางพอดี” เอลินเอ็ดคนตัวโตเบาๆ 

“กดอัตโนมัตินี่ไง ต่อให้ปล่อยพวงมาลัยก็ขับตรง” โดเมนิคกดปุ่มขับเคลื่อนอัตโนมัติ ก่อนจะปล่อยมือจากพวงมาลัยแล้วมาวุ่นวายอยู่ที่ร่างบางแทน 

“คุณดอม…” เอลินพยายามแกะมือปลาหมึกเขาออก กว่าจะรู้ตัวว่าโดนเขาหลอกก็ดูจะสายไปเสียแล้ว 

“เกียร์ฉันมันแข็งอีกแล้ว ช่วยหน่อยนะ” โดเมนิคพรมจูบที่ซอกคอขาว มือซ้ายล้วงไปกอบกุมที่อกงาม ส่วนมือขวาล้วงต่ำเข้าไปใต้กางเกงเพื่อลูบคลำเนินเนื้อโหนกนูน 

“คุณดอมอย่าค่ะ มันอันตราย” เอลินเอ่ย  

“โอเคงั้นจอด” โดเมนิคกลับไปควบคุมพวงมาลัยอีกครั้ง ก่อนจะตีไฟเลี้ยวจอดที่ข้างทาง 

“ฉันไม่ได้หมายความว่าให้จอดทำค่ะ ฉันหมายถึงไม่ให้ทำต่างหาก” เอลินหันไปมองหน้าชายหนุ่ม 

“เอลิน...” โดเมนิคเรียกเสียงหวาน แล้วทำหน้าเว้าวอนอีกครั้ง 

“ไหนว่าจะเริ่มต้นกันใหม่ไงคะ ฉันยังไม่เห็นคุณทำอะไรเลยนอกเสียจากวกเข้าเรื่องนี้ตลอด” เอลินทำหน้างอใส่ชายหนุ่ม ไม่รู้เธอกำลังคิดผิดหรือเปล่าที่เปิดใจให้เขาทั้งๆที่ยังไม่รู้จักเขาดีเลยเสียด้วยซ้ำ ไม่รู้เลยว่าที่เขาเอ่ยคำว่ารักมามันเพราะรักในความใคร่ในกามอารมณ์ที่เธอตอบสนองเขาได้เป็นอย่างดีหรือรักที่ตัวตนของเธอกันแน่ 

“อย่าได้คิดแบบนั้นนะเอลิน ฉันไม่ได้ต้องการแค่เพียงร่างกายของเธอ” โดเมนิคเอ่ยออกมาอย่างรู้ทันว่าเธอกำลังคิดอะไร 

“ฉันยอมรับนะ ว่าฉันชอบที่จะมีเซ็กส์กับเธอ แต่ที่ชอบมากกว่าคือการที่หัวใจของฉันมันเต้นแรงทุกครั้งเวลาอยู่ใกล้เธอ”  

“คุณก็ปากหวานเพื่อที่จะให้ฉันยอมไปเรื่อย”  

“ก็จริงที่ฉันกะล่อนคอยหลอกล่อเธอไปบ้าง แต่ฉันรักเธอจริงๆนะเอลิน ทั้งรักทั้งต้องการ และฉันยืนยันคำเดิมว่าหากฉันจะลงเอยกับใคร คนๆนั้นก็คือเธอ” โดเมนิคกดจูบที่แก้มนวลอย่างแผ่วเบา 

“ฉันรักเธอเอลิน” โดเมนิคกระซิบข้างใบหู แล้วกดจูบเบาๆ เรื่อยลงมายังซอกคอขาวเนียน ลมหายใจอุ่นๆเป่ารดรินที่แอ่งชีพจร ปลุกเร้าหญิงสาวให้หวามไหวขึ้นมาอีกครั้ง 

“ฉันจะไม่ยอมให้คุณเป็นคนปลุกเร้าฉันอีกแล้วคุณดอม” เอลินเอียงตัวหลบแล้วจ้องตาเขาอย่างมาดมั่น 

“ฉัน…”  

“ต่อไปนี้หากเราจะมีอะไรกัน ฉันจะต้องเป็นฝ่ายยินยอมด้วยความเต็มใจเท่านั้น ไม่ใช่เกิดจากการโอ้โลมของคุณ” เอลินเอื้อมมือไปเลื่อนเบาะให้ถอยหลังไปอีก  

“ต่อไปนี้เอลินจะคุมเกม” เอลินบอกพลางขยับกายหันหน้าไปหาเขา 

“ไม่ใช่วันนี้เอลิน อย่าลืมสิว่าฉันเริ่มก่อนไปแล้วนะ” โดเมนิคยกยิ้มร้ายกาจก่อนจะพลิกตัวแล้วกดเธอลงกับเบาะแทน 

“คุณมันร้าย”  

“เราสองคนร้ายพอกัน” โดเมนิคมองเธอด้วยตาเป็นประกาย แล้วก้มไปจูบที่ปากจิ้มลิ้มทันที

โดเมนิคเข้าไปครอบครองริมฝีปากอิ่มอย่างหิวกระหาย ปลายลิ้นร้อนชื้นโรมรันเกี่ยวพันลิ้นเล็กที่ตอบสนองเขาได้อย่างคล่องแคล่ว ขณะที่สองมือหนาก็ไม่อยู่เฉย ตรงเข้าไปบีบคลำเคล้นคลึงหน้าอกของหญิงสาวอย่างไม่ว่างเว้นเช่นกัน 

“อืมม…” เสียงหวานที่ครางเพียงแผ่ว ยามชายหนุ่มดึงรั้งเสื้อเธอขึ้น แล้วดูดดึงยอดอกไปมา ยิ่งกระตุ้นให้ความต้องการของชายหนุ่มทะยานสูงขึ้นไปอีก 

เมื่ออดรนทนไม่ไหว โดเมนิคก็ผละออกจากร่างบาง จัดการปลดตะขอกางเกงแล้วดึงมันลงไปกรอมที่ข้อเท้า ก่อนจะจับตัวหญิงสาวให้เป็นฝ่ายขึ้นมานั่งคร่อมเขาไว้อีกครั้ง 

เอลินเองก็ไม่ยอมน้อยหน้า เธอขยับถอดกางเกงออก แล้วกลับขึ้นมานั่งบนตักแกร่ง ก่อนจะทำใจกล้าเอื้อมไปจับเจ้าท่อนใหญ่โตแล้วรูดขึ้นลงเบาๆ 

“ซี้ด…” โดเมนิคสูดปากคราง ตัวสั่นเทิ้มเมื่อได้รับสัมผัสจากเธอ 

“เอ่อฉัน…ฉันทำอะไรผิดหรือเปล่าคะ” เอลินรีบปล่อยมือออกแล้วเงยหน้าไปสบตาเอ่ยถาม 

“เปล่าเลย” โดเมนิคยกยิ้มอย่างเอ็นดู ก่อนจะประคองใบหน้าสวยให้เข้ามารับจูบจากเขา เอลินจูบตอบกลับไป โดยที่ด้านล่างเธอก็เริ่มจับท่อนรักมาจ่อที่ปากทางนุ่ม แล้วค่อยๆกดสะโพกลงไป จนกลีบงามกลืนกินดุ้นใหญ่จนมิดลำ 

“อ่า…” เอลินขยับโยกด้วยจังหวะที่เร็วขึ้น สองมือเธอวางทาบไว้ที่บ่าแกร่งของชายหนุ่มด้วยท่าทีที่เป็นธรรมชาติ เธอสะบัดผมยาวที่ตกลงมาปรกหน้าให้สยายไปด้านหลัง โดยทุกๆการกระทำถูกบันทึกอยู่ในสายตาของชายหนุ่มแทบทั้งสิ้น 

โดเมนิคจ้องมองเธออย่างพึงใจ หญิงสาวตัวน้อยที่บางอย่างไม่ได้น้อยตามตัว ธรรมชาติจัดสรรให้เธอมาอย่างลงตัว ส่วนที่ควรจะมีก็มีอย่างพอดิบพอดีและน่ามองเหลือเกิน 

“คุณดอม…” เอลินเอ่ยเสียงหวาน ขณะที่เร่งขยับโยกไม่หยุดหย่อน สองมือกอดร่างกำยำเอาไว้ และลูบไล้ไปตามผิวที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแข็งแกร่ง ตัวของเขาร้อนรุ่มด้วยไฟแห่งราคะ และส่งผ่านความร้อนแรงนั้นกลับมาสู่เธอ 

โดเมนิคซุกหน้าสากเคราอยู่ที่อกอวบ เขาพรมจูบไปถ้วนถั่ว ทั้งเนินอกและซอกคอขาว ทุกครั้งที่ปากร้อนของเขาประทับลงบนผิวเนียน มันทำให้เธอร้อนวูบวาบราวกับถูกไฟลน สัมผัสแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความซาบซ่าน ทุกสัมผัสที่ได้รับมันช่างเป็นความอ่อนหวานที่คละเคล้าไปด้วยพลังอันร้อนแรงที่สร้างความหวามไหวให้เธอได้เสมอ 

“อ่า…” ทั้งชายหญิงต่างส่งเสียงครางฮึมฮัมผสมกับเสียงหอบหายใจแรงจากบทรักอันเร่าร้อน เสียงเอี๊ยดอ๊าดของเบาะหนังยามสองกายขยับโยกดังไปทั่วภายในรถ มั่นใจได้เลยว่ารถคันใหญ่นี้ต้องกำลังโยกไหวอยู่เป็นแน่  

แต่ตอนนี้ความกระดากอายยังมีน้อยกว่าความต้องการที่เขาและเธอมี สองร่างต่างยังช่วยกันปรนเปรอรสวาทให้กันอย่างหนักหน่วง หญิงสาวเร่งขย่ม ชายหนุ่มเด้งตอบรับ ทุกจังหวะเน้นหนักไม่ผ่อนปรน ยังคงตอกย้ำถี่ระรัว ครั้งแล้วครั้งเล่า ครั้งแล้วครั้งเล่า จนในที่สุดก็เสร็จสมอารมณ์หมาย เสียวซ่านและสุขใจทั้งสองคน 

“คนดีของฉัน” โดเมนิคลูบแผ่นหลังบางเบาๆ เมื่อหญิงสาวซบหน้าลงกับอกกว้างของเขาอย่างเหนื่อยหอบหลังจากเสร็จกิจ 

“เหนื่อย…” เอลินเอ่ยออกมาเบาๆ การใช้พลังงานเมื่อสักครู่ ทำให้เธอรู้สึกเหมือนว่าร่างกายกำลังจะชัตดาวน์ตัวเอง อยู่ๆก็หมดแรงไปเสียดื้อๆ 

“งั้นไปนอนพักด้านหลังนะ” โดเมนิคหัวเราะน้อยๆอย่างเอ็นดู ก่อนจะเอื้อมไปหยิบสูทที่แขวนไว้หลังรถมาคลุมตัวให้กับเธอ 

“เอลิน เอลิน…” โดเมนิคเอ่ยเรียกเมื่อเห็นว่าเธอยังนั่งนิ่ง 

“หลับเสียแล้ว” โดเมนิคขยับกายออกจากเธอแล้วดึงกางเกงขึ้นมาสวมใส่ ก่อนจะเปิดประตูลงรถ แล้วอุ้มเธอไปวางที่เบาะหลัง 

“เป็นอะไรหรือเปล่าครับนาย” เคเลบที่จอดรถอยู่ห่างออกไปเมื่อเห็นนายลงมาจากรถจึงรีบวิ่งลงมาหาทันที 

“ไม่เป็นไร ไปขึ้นรถเถอะ เดี๋ยวฉันขับกลับเองเหมือนเดิม”  

“อย่ารังแกน้องเยอะสิครับนาย น้องยังเด็ก ดูสิสูบจนหมดแรงเลย” เคเลบเอ่ยแซวเจ้านาย ถึงเขาจะจอดอยู่ไกลๆและดับไฟจนถนนมืดสนิท แต่เขาก็รู้อยู่ดีว่าเจ้านายจอดรถทำกิจกรรมอะไร

“ใครน้องมึงเดี๋ยวโดน เอลินเป็นเมียกู เท่ากับเป็นนายหญิงมึง อย่าลามปาม” โดเมนิครีบปิดประตูรถทันที 

“ขอโทษครับนาย” เคเลบก้มหัวให้พลางเม้มปากแน่น 

“รู้ว่าแซวเล่น นายทำกับฉันได้แต่อย่าทำต่อหน้าเอลิน เธอเป็นผู้หญิง มันเป็นการไม่ให้เกียรติเธอ” โดเมนิคมองหน้าลูกน้อง เขาเองไม่ได้เจ้ายศเจ้าอย่างอะไร อีกทั้งเคเลบยังเหมือนน้องชายที่สามารถคุยหรือกระเซ้าเล่นกับเขาได้ หากแต่เขาไม่อยากให้หญิงสาวได้ยินแล้วเอาเก็บไปคิดว่าพวกเขาเป็นพวกไม่ให้เกียรติผู้หญิง

“ครับนาย” เคเลบรับคำอีกครั้ง 

“ไปเถอะ” โดเมนิคพยักหน้ารับ ก่อนจะกลับขึ้นรถและขับออกไป 

เวลาต่อมา ห้องโดเมนิค

หญิงสาวที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียงใหญ่ ขยับพลิกกายเล็กน้อย เมื่อลืมตาขึ้นมาในก็พบว่ามีชายหนุ่มนอนอยู่ข้างๆ และมีแขนแกร่งของเขาพาดทับอยู่ที่หน้าท้องของเธอ 

เอลินค่อยๆจับมือเขาออกแล้วลุกลงจากเตียงไป เธอเปิดไฟดวงเล็กที่หัวเตียงเพื่อที่จะมองหากระเป๋าสะพายของเธอ ก่อนจะเปิดประตูออกไปนอกห้องนอน 

ไม่นานนักเธอก็เดินกลับเข้ามาอีกครั้ง วางกระเป๋าไว้ที่เดิม แล้วกลับขึ้นไปบนเตียงนอน เอลินแทรกตัวเข้าไปใต้ผ้าห่ม นอนตะแคงหันหน้าเข้าหาชายหนุ่ม มือเรียวเอื้อมไปแตะที่หน้าหล่อเหลา เบาๆ เขาดูดีไปหมดแม้ในยามหลับใหลเช่นนี้ 

“นึกว่าจะหนีฉันไปเสียอีก” โดเมนิคเอ่ยขึ้น ทำเอาหญิงสาวสะดุ้งด้วยความตกใจพลางดึงมือออกแต่ก็เท่านั้น เมื่อชายหนุ่มรวบตัวเธอมาไว้ในอ้อมกอด 

“ตื่นตั้งแต่เมื่อไรคะ” เอลินเอ่ยถาม 

“ตั้งแต่เธอขยับตัว” โดเมนิคตอบแล้วกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น อากาศหนาวเย็นจากเครื่องปรับอากาศตัวใหญ่ภายในห้องที่แสนจะเยือกเย็นเวลาเขานอนคนเดียว แต่ยามมีเธอนอนอยู่ข้างๆมันดูจะลดเลือนความหนาวเหน็บให้หายไปได้แม้จะเปิดในอุณหภูมิเท่าเดิมก็ตามที 

“ประสาทสัมผัสไว คือคุณสมบัติของมาเฟียหรือไงคะ”  

“ก็มีส่วน หากนอนหลับอุตุก็คงไม่ได้ตื่นขึ้นมาอีก”  

“งั้นจงตื่นตัวไว้นะคะ ห้ามไม่ตื่นขึ้นมาเด็ดขาด” เอลินเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงติดตลก แต่ในใจเต็มไปด้วยความเป็นห่วงมากล้น 

“เป็นห่วงเหรอ” โดเมนิคขยับกาย ยกแขนขึ้นท้าวศีรษะของตนเอาไว้ แล้วมองสบตากับหญิงสาว 

“ฉันห่วงตัวเองค่ะ มีมาเฟียใหญ่มาตกหลุมรักทั้งที ยังไม่ทันจะควงไปอวดใครก็มาตายเสียก่อน มันน่าเสียดายมั้ยล่ะคะ” เอลินตอบทำหน้าไม่รู้สึกรู้สาอะไร 

“ใจร้าย” โดเมนิคทำเสียงงอนแล้วบีบลงที่จมูกเล็กด้วยความหมันเขี้ยว 

“นอนเถอะค่ะ พรุ่งนี้ฉันต้องไปช่วยงานนิริน” เอลินบอกพลางหลับตาลง 

“แล้วเมื่อกี้ออกไปไหนมา” โดเมนิคทิ้งตัวลงนอนแล้วดึงเธอเข้ามากอดไว้อีกครั้ง 

“ทานยาคุมค่ะ” เอลินตอบออกมาตรงๆ 

“ตอนนี้ฉันได้เลื่อนขั้นอีกหรือยัง” โดเมนิคถอนหายใจเบาๆแล้วถามออกไป 

“อืมม…ถ้านับที่พามาที่ห้องแล้วเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ก็ให้เพิ่มอีกหนึ่งแล้วกันค่ะ” เอลินลืมตามามองหน้าชายหนุ่ม 

“ช้าจังเลย ฉันอยากให้ถึงขั้นที่ร้อยไวๆ เธอจะได้ไม่ต้องกินยาคุมแล้วมีลูกตัวน้อยๆให้ฉัน” โดเมนิคเอ่ย ทำเอาหญิงสาวถึงกับหัวใจเต้นแรงขึ้นมา 

“ฝันดีค่ะ” เอลินไม่ตอบอะไร เธอเพียงพลิกตัวหันเข้าหาร่างกำยำแล้วซบหน้าหาความอบอุ่นจากอ้อมอกของเขาเท่านั้น เธอไม่รู้ว่าจะตอบว่าอย่างไร เรื่องของเธอและเขาจะไปถึงขั้นไหน จะสามารถไปถึงขั้นสุดท้ายที่เขาหวังได้หรือเปล่า ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับตัวของเขาเองเท่านั้น ที่จะทำให้เธอเห็นความมั่นคงและจริงจังได้มากขนาดที่จะทำให้เธอยอมรับเขาได้หรือเปล่า...


******************************************

ต่อแล้วน๊า^^ 😊😊❤❤




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น