เรื่องของหมู
Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้นการเปลี่ยนแปลง

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้นการเปลี่ยนแปลง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.7k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ส.ค. 2561 11:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้นการเปลี่ยนแปลง
แบบอักษร

โรงพยาบาล


“ยินดีด้วยนะครับคุณธิชา......หมอมองหน้าธิชาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม


ขะ ค่ะ ยินดีเรื่องอะไรหรอค่ะ.....ธิชาคนไข้ที่เพิ่งอาเจียนเนื้องจากป่วยได้ 2-3 วันเธอถามหมอด้วยอาการมึน งง


“คุณธิชาท้องได้สามเดือนแล้วครับ......คุณหมอยืนใบตรวจอันตร้าซาวด์ของธิชาให้ธิชา

“ ต่อไปนี้ต้องดูแลตัวเองให้มากๆนะครับ พยายามอย่าทำงานหนักมากเพราะว่าคุณธิชามีอีกหนึ่งชีวิตที่ต้องดูแล ถ้าอาทิตย์หน้าว่าง พาคุณพ่อเข้ามาฝากครรภ์ด้วยกันเลยนะครับ เดี๋ยวเชิญคุณธิชารอรับยาด้านนอกเลยนะครับ.....ธิชารับซองเอกสารมาด้วยความดีใจอย่างสุดขีด


‘ ฉันท้องหรอเนี้ย....ธิชารำพึงรำพันกับตัวเองแล้วค่อยๆเอามือลูบไปที่หน้าท้องของตัวเองอย่านุ่มนวล..... ถึงเวลามาเกิดแล้วหรอเจ้าตัวเล็ก พ่อหนูต้องดีใจมากๆเลยรู้มั๊ย......เธอเดินไปรับยาแล้วนั่งแท็กซี่รถกลับคอนโด


รถแท็กซี่


ฮัลโหลคะคุณ วันนี้คุณกลับบ้านกี่โมงคะพอดีว่า ฉันจะรอกินข้าวน่ะค่ะ.....ธิชาโทรหาสามีเธอด้วยความตื่นเต้น


ผมทำงานอยู่ น่าจะดึกกินข้าวเลยไม่ต้องรอ แค่นี้ก่อนนะ ... ตุ๊ด .... ตู๊ด ....ติณวางสายใส่ธิชาโดยที่ยังไม่ทันคุยกันให้รู้เรื่อง


ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวก็กลับมาแล้วเอาใว้บอกทีเดียวก็ได้เนาะ......ธิชารู้สึกตื่นเต้นอยู่ตลอดเวลา มือของเธอกุมท้องตัวเองใว้อย่างมีความสุข


คอนโด


จอดข้างหน้านี่เลยคะ.......ธิชาจ่ายเงินพร้อมถือข้าวของที่พะรุงพะรังอยู่เต็มไม้เต็มมือไปหมด


ตุบ !! อุ๊ย ขอโทษคะ.......ธิชามัวแต่หยิบเอกสารใส่กระเป๋าจนเดินไปชนกับผู้ชายคนหนึ่ง


ไม่เป็นไรครับๆ......ผู้ชายคนนั้นช่วยธิชาเก็บผลไม้ที่กลิ้งเกลือกอยู่บนพื้น


ดิฉันต้องขอโทษด้วยนะคะ พอดีซุ่มซ่ามไปหน่อย.....ธิชาเก็บของขึ้นมาจนครบแล้วยกมือใว้ผู้ชายคนนั้น


เอ่อ ไม่ต้องไหว้ผมครับ ผมก็ไม่ทันดูเหมือนกันขอโทษด้วยนะครับ.......ให้ผมช่วยถือไหมครับ


ไม่ต้องๆคะ ขอบคุณมากนะคะ ขอตัวก่อนนะคะ.......ธิชาเดินขึ้นคอนโดอย่างเร่งรีบ เพราะวันนี้เธอจะทำอาหารโปรดให้สามีของเธอทาน


ห้องครัว


ผัดคะน้า ต้มจืด ผัดฟักทอง ทอดปีกไก่ อืมมม ทำอะไรเพิ่มดีน้า.......ธิชามองดูอาหารที่เธอทำเสร็จใหม่ๆ กลิ่นหอมไปจนถึงห้องข้างๆ

เอ๊ะ !! นี่มันจะสองทุ่มแล้วนิ ตายๆ เราทำกับข้าวนานขนาดนั้นเลยหรอ........ธิชารีบทำความสะอาดห้องครัวแล้วยกอาหารขึ้นมาวางใว้บนโต๊ะทานข้าว

เธอนั่งลงบนโต๊ะทานข้าวแล้วก้มมองอาหารที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ เธอวางเอกสารการตรวจครรภ์ใว้ข้างๆตัวเธอ เพื่อเตรียมใว้บอกสามีของเธอ


ก๊อกๆ ก๊อกๆ


ธิชาสะดุ้งตื่นหลังจากหลับไป 3 ชม เธอลุกขึ้นเดินไปเปิดประตู แล้วก้มมองนาฬิกาเวลา 23:10 น.


เพิ่งเลิกงานหรอคะ กลับสะดึกเชียว กินข้าวมารึยังคะ ฉะ ฉัน......ธิชาถามสามีของเธอด้วยความเป็นห่วง


พอๆ ผมรู้แล้วว่าเป็นห่วง คุณช่วยเงียบสักแปปนะ ......ติณถอดรองเท้าแล้วเข้ามาในบ้าน ด้วยอารมณ์หงุดหงิด


เอ่ออ คุณจะทานข้าวเลยมั๊ยคะ......ธิชาพยายามคุยกับสามีของเธอให้อารมณ์ดี


ติณไม่ตอบธิชา แต่เดินมานั่งที่โต๊ะทานอาหาร อย่างเงียบๆ ทั้งคู่นั่งกินข้าวด้วยกันแต่ไม่คุยกันแต่อย่างใด


คุณคะ คือว่า.......ธิชาวางช้อนลงแล้วพยายามจะบอกเรื่องลูก


มีอะไรก็รีบพูดมาผมเหนื่อย จะไปอาบน้ำนอนแล้ว


คือว่าวันนี้ฉันไปหาหมอมา หมอบอกว่าเรากำลังจะมีลูกนะคะ.........ธิชายิ้มอย่างดีใจ เธอสดขื่นแล้วโล่งมากที่ได้บอกติณไป


“ คุณว่าไงนะ.......ติณตกใจกับสิ่งที่ภรรยาของเขาบอกเมื่อสักครู่นี่ ธิชาหยิบเอกสารให้ติณอ่าน


ดีใจมั๊ยคะ หมอยังบอกอีกนะคะ ว่าอาทิตย์หน้าให้เราไปฝากครรภ์ด้วยกัน คุณหมออยากพบตุณน่ะคะ.........ธิชายิ้มให้ติณแล้วเอามืออีกข้างลืมไปที่ท้องของตัวเอง


“ กี่เดือนแล้ว.......ติณถามธิชา ด้วยใบหน้านิ่งเฉย “


สามคะ สามเดือนแล้ว........ธิชาเริ่มสังเกตุใบหน้าของสามีเธอที่เคร่งเครียดกว่าเดิม !


“ เอาออกซะ........ติณหันมามองหน้าธิขาที่กำลังยิ้มอยู่เปลี่ยนเป็นตกใจ “


อะไรนะคะ คุณพูดเล่นใช่มั๊ยคะ..........ธิชาพยายามคิดในแง่บวกแต่สายตาและใบหน้าของติณมันเต็มไปด้วยความเครียด ‘


“ ผมยังไม่พร้อม พรุ่งนี้คุณไปเอาออกซะ ถือว่าผมขอร้อง...........ติณจับมือธิชามากุมใว้ แล้วขอร้องธิชาให้เอาเด็กในท้องออก “


ไม่ !! ไม่นะคะนี่มันลูกของเรา ฉันจะไม่มีวันทำแบบนั้นแน่นอน.........ธิชาปล่อยมือจากติณแล้วลุกขึ้นยืนเธอยืนยันว่าเธอจะไม่ยอมเอาเด็กออก


“ ผมบอกให้เอาออก ก็เอาออกไง ผมไม่พร้อม นี่คือคำสั่งจากผม ผมเป็นผัวคุณนะธิชา คุณต้องเขื่อผม อีกอย่างเด็กมันยังไม่เป็นตัวหรอก คุณจะกลัวไปทำไมใว้เราพร้อมค่อยมีใหม่ก็ได้..........ติณเริ่มมีอารมณ์โมโห เค้าตะหวาดใส่ธิชาแล้วไล่ให้เอาเด็กออกอย่างไม่ใยดี


นี่ก็ลูกของคุณเหมือนกัน คุณเป็นอะไรของคุณ ลูกทั้งคนคุณจะบ้าหรอ แล้วที่ว่าไม่พร้อมไม่พร้อมเรื่องอะไร คุณบอกมาสิเรื่องอะไรบอกฉันที..........ธิชาร้องให้ แล้วตะโกนคุยกับติณ เธอใจแทบสลายกับคำพูดของสามีเธอ


โอเค ก็ได้ธิชา คุณเลือกเองนะ ถ้าคุณยืนยันที่จะเลือกทางนี้แล้วอย่าหา ว่าผมไม่เตือนก็แล้วกัน.........ติณปัดแก้วน้ำบนโต๊ะลงพื้นเสียงดังเเพลี๊ยง !! ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินออกไปจากห้องกินข้าวอย่างไม่ใยดี


ธิชาทรุดลงกับพื้นเธอร้องให้แล้วตกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น สามีของเธอเป็นผู้ชายที่ดีและน่ารักมาตลอดแต่ทำไมวันนี้ถึงเปลี่ยนไปเป็นคนละคน เธอทบทวนและสับสนกับการกระทำของติณที่เกิดขึ้นเมื่อสักครูนี้ เธอร้องให้แล้วค่อยๆเอามือมากุมท้อง แล้วพูดกับลูกในท้องทั้งน้ำตา

“ ไม่ว่ายังไงแม่จะปกป้องหนูเอง.......แม่จะไม่มีวันทิ้งหรือทำน้ายให้ลูกต้องเจ็บปวด แม่สัญญานะ วันนี้พ่ออาจจะตกใจแล้วไม่ทันตั้งตัวอย่าโกรธพ่อเลยนะลูก ให้เวลาพ่อก่อน แม่สัญญา .......................................


“ ธิชานั่งกอดเข่าร้องให้แทบหมดแรง เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป กดติดตามใว้เลย ...................................................................................

รู้มั๊ยไรท์ชอบอ่านคอมเมนท์มากเลยน้า


ถ้าเสียงตอบรับดีไรท์จะมาลงตอนต่อไปนะคะ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านน้า

ไรท์แต่งจบแล้ว ไม่เทแน่นอน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น