ฟาเนียร์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 2 มีแฟนแบบนี้อย่ามีดีกว่าไหม

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 มีแฟนแบบนี้อย่ามีดีกว่าไหม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ส.ค. 2561 16:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 มีแฟนแบบนี้อย่ามีดีกว่าไหม
แบบอักษร

​ตอน มีแฟนแบบนี้อย่ามีดีกว่า

​ปรัชกรหลังจากที่ทะเลาะกับฟ้าลดาตอนเที่ยง เขาอารมณ์ดีแล้วเขาก็มาง้อฟ้าลดาที่บ้าน แล้วก็เป็นอย่างนี้ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน ฟ้าลดาก็มักจะใจอ่อนให้กับปรัชกรอยู่ทุกครั้ง และเรื่องอย่างนี้ฟ้าลดาก็ไม่เคยเล่าให้ครอบครัวฟัง เพราะเธอไม่อยากให้ครอบครัวของเธอมองปรัชกรไม่ดี


"ฟ้าครับกรขอโทษนะคะ เจ็บหรือเปล่าคะ"


"ลุกขึ้นเถอะกรฟ้าไม่ได้โกรธให้กรค่ะ"


"จริงๆนะคะ กรรู้สึกผิดจังเลยค่ะ"


"ไม่เศร้าสิคะกร ฟ้าไม่โกรธจริงๆค่ะ"


"แต่กรก็ยังรู้สึกผิดอยู่ดี"


"ถ้าอย่างนั้นเราไปกินข้าวข้างนอกกันดีไหมคะ วันนี้คุณพ่อคุณแม่ไม่อยู่บ้านด้วย ฟ้าไม่อยากกินข้าวคนเดียว"


"ได้สิครับ เราไปกันเลยไหม"


"ค่ะ ฟ้าขึ้นไปเอากระเป๋าแปบหนึ่งนะคะ"


"ครับฟ้า"


ฟ้าลดาขึ้นไปเอากระเป๋าบนห้องของตัวเอง ปรัชกรก็ยิ้มออกมาอย่างพอใจที่ฟ้าลดาไม่โกรธตัวเอง เพราะเขารู้ไม่ว่ายังไงฟ้าลดาก็ไม่มีทางโกรธตัวเอง แล้วก็จะต้องยอมเขาอย่างนี้ตลอดไป


ทัศนีชวนทิพย์จันทร์กับอัญรินทร์มากินข้าวข้างนอก เพราะวันนี้พ่อแม่ของเธอไปงานเลี้ยงกัน เธอจึงไม่อยากกินข้าวคนเดียวก็เลยมากินข้างนอกจะได้มีเพื่อน แต่พอเข้าร้านมาก็เห็นปรัชกรกับฟ้าลดาอยู่ในร้าน


"พวกแกมองดูที่มุมข้างในซ้ายมือเราสิ ว่าเราเจอใคร"


"เฮ้ยนั่นมัน ไอ้ผู้ชายที่มันเอาเงินฟาดหัวแกนี่"


"ก็ใช่ไง แล้วฉันจะทำให้มันอายกว่าฉันเลยคอยดู"


"แต่แกฉันว่าในร้านอย่างนี้ไม่เหมาะนะ คนเยอะแยะขนาดนี้ เดี๋ยวมีคนถ่ายคลิปไปพ่อแม่ฉันเอาเรื่องแน่"


"ยัยแคร์แกไม่ต้องห่วง ฉันไม่ทำตอนนี้หรอก เดี๋ยวพวกเรานั่งตรงนี้แหละ มันออกมาจะได้จัดการง่ายขึ้น"


"เออๆดี ฉันเอาด้วย หมั่นไส้มันตั้งแต่อยู่ในมอแระ"


แล้วพวกเธอก็เลือกโต๊ะตรงมุมแถวทางประตูเข้าร้าน ตอนนี้ปรัชกรยังไม่เห็นพวกเธอแต่พวกเธอจำปรัชกรได้แม่น ทัศนีก็อยากรู้เหมือนกันว่าตอนที่เห็นหน้าเธออยู่ในร้านนี้จะทำยังไง เพราะนี่ถือว่าเป็นร้านอาหารหรูชื่อดัง ที่มีแต่ไฮโซแล้วก็นักธุรกิจคนดังมากิน อาหารแต่ละอย่างก็มีแต่แพงๆทั้งนั้น


"ฟ้าเอาอะไรเพิ่มอีกไหม เดี๋ยวกรสั่งให้"


"ไม่แล้วค่ะกร แค่นี้ฟ้าก็อิ่มมากแล้วค่ะ"


"อืม...ถ้าอย่างนั้นฟ้าอยากไปไหนต่อไหม เดี๋ยวพาไป"


"ฟ้าอยากกลับบ้านแล้วค่ะ เดี๋ยวต้องได้อ่านหนังสืออีก นี่ก็ใกล้สอบแล้ว"


"ก็ได้ แต่วันหลังฟ้าไปเที่ยวกับกรนะ พวกเพื่อนๆกรมันอยากเจอฟ้าอีก พวกมันชอบถามว่าทำไมไม่เอาแฟนไปด้วย พวกมันพาแฟนมากันทุกคนเลย"


"เป็นวันหลังนะคะกร ฟ้าขอโทษนะคะ"


ฟ้าลดาเธอก็ไม่ชอบเท่าไหร่ที่จะต้องไปสถานที่เที่ยวกลางคืนแบบนั้น แต่ปรัชกรชอบไปเที่ยวกินเหล้าแบบนั้น เธอจึงปฎิเสธได้ไม่บ่อยเวลาที่ปรัชกรชวนเธอไป


"ก็ได้ครับ ถ้าอย่างนั้นเรากลับกันดีกว่านะคะ กรอยากอยู่กับฟ้าสองคน"


"ค่ะ"


ปรัชกรยกมือเรียกพนักงานมาเก็บตังค์ แล้วเขาก็เดินออกไปก่อนฟ้าลดา ปล่อยให้ฟ้าลดาจ่ายตังค์เองตลอด แล้วเขาก็ไม่เคยจ่ายตังค์เลยตั้งแต่ที่เขาหมั้นกับฟ้าลดา


ทัศนีกับเพื่อนที่นั่งกันอยู่เห็นปรัชกรเดินออกมา ทุกคนก็เตรียมตัวเพื่อที่จะจัดการปรัชกร ด้วยการให้ปรัชกรเดินออกไปจากร้านก่อน แล้วทัศนีกับทิพย์จันทร์ก็เดินตามไป โดยให้อัญรินทร์เป็นจัดการค่าอาหารแล้วค่อยตามไปทีหลัง


"จะรีบไปไหนละ มาเคลียร์กันหน่อยไหม"


ปรัชกรหันหลังมามองตามเสียงว่ามีใครพูดกับตัวเองหรือเปล่า แล้วเขาก็เห็นทัศนีกับทิพย์จันทร์ คนที่มีเรื่องกับตัวเองเมื่อตอนเที่ยง ซึ่งมันทำให้เขาโกรธแล้วก็ไม่พอใจมาก


"อ้าว...ไอ้พวกคนจนนี่เอง มาทำอะไรอยู่ที่ร้านนี่ละ หรือว่ามาขอทาน"


"ขอทานบ้านมึงสิ...บ้านกูรวย"


"ใจเย็นๆแก เดี๋ยวฉันจัดการเอง เอาเงินตอนกลางวันให้ฉันหน่อย"


ทัศนีบอกทิพย์ที่เก็บเงินเมื่อตอนเที่ยงไว้ให้ เอาออกมาจากกระเป๋าเพื่อที่จะทำให้ปรัชกรอาย แล้วก็อย่ามาดูถูกคนอื่นอีกถึงจะจนหรือรวย ความเป็นคนก็เท่ากันซึ่งเธอไม่ชอบมากเหมือนกัน ที่ชอบมาดูถูกคนอื่นอย่างนั้น


"นายจำเงินนี้ได้ใช่ไหม"


"ทำไมเงินนี้มันน้อยไปหรือไง คงจะมาเรียกเงินจากฉันเพิ่มสินะ"


"อ้าวไอ้นี่ ปากหมาไม่เลิกใช่ไหม"


"คนจนๆอย่างพวกแกนั่นแหละ ไปหาขอทานที่อื่นโน้..."


ปรัชกรพูดยังไม่จบเงินที่อยู่ในมือทัศนี ก็ฟาดใส่เข้าที่หน้าของเขาทันที ฟ้าลดาเห็นว่ากำลังเลาะกันก็รีบเข้ามาหาปรัชกรทันที และเธอก็ไม่คิดว่าจะเป็นทัศนีอีก


"เฮ้ย...นี่พวกมึงจะมากไปแล้วนะ!!..."


"กรคะอย่าค่ะ..."


"มันยังน้อยไปสิสำหรับคนอย่างนายที่ชอบดูถูกคนอื่น คนที่จนน่าจะเป็นคนอย่างนายมากกว่านะ ที่คอยเอาเงินจากแฟนมาใช้ นี่ๆยัยโซ่พวกผู้ชายที่ชอบขอเงินผู้หญิงใช้เขาเรียกว่าอะไรนะ"


"อะไรน้าาา...อะไรนะแมงๆ...แมงดาหรือเปล่าวะแก"


"พวกมึง..."


"กรคะอย่าค่ะ..."


"เอาสิมึงเป็นผู้ชายจะทำร้ายผู้หญิงมึงก็เข้ามา คนที่อยู่แถวนี้จะได้รู้ว่า ลูกชายนักธุรกิจชื่อดังชอบทำร้ายผู้หญิง"


"ยัยโซ่ชอบทำร้ายผู้หญิงมันไม่พอวะ ต้องเป็นแมงดาด้วย"


"นี่เธอหยุดได้แล้ว เราก็ขอโทษเธอไปแล้วไง ต่างคนต่างอยู่เถอะ เราขอร้อง"


"บอกแฟนของเธอให้มาขอโทษเราก่อนสิ เธอเองก็รู้ว่าแฟนเธอเป็นคนผิดที่เดินชนยัยทัศแล้วก็ไม่ขอโทษ"


"กูไม่ขอโทษมีไรไหม..."


"หน้าด้านจริงวะ ฉันถามเธอหน่อยมีแฟนเหี้ยๆอย่างนี้ทนได้ไง มีแฟนแบบนี้อย่ามีดีกว่าไหม"


!เพี๊ยะ...!!!


ฟ้าลดาตบลงที่หน้าของทัศนีที่เดิมอีกครั้งด้วยความไม่พอใจ เธอไม่เข้าใจว่าคนไม่รู้จักกันทำไมต้องว่ากันแรงๆอย่างนี้ด้วย


"นี่เธอทำไมต้องตบเพื่อนเราด้วย คนที่ผิดคือแฟนเธอนะ"


"ไปกันเถอะฟ้า ปล่อยให้พวกมันบ้าอยู่นี่แหละ จนแล้วยังไม่เจียมตัวอีก"


"เดี๋ยว!!...ชิมรสชาติคนจนหน่อยแล้วกัน"


"อื้อ..."


ทัศนีเธอโกรธให้ฟ้าลดาที่ตบตัวเองเป็นครั้งที่สาม แล้วเธอก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงให้ตัวเองหายโกรธ แล้วเธอก็อยากชนะฝ่ายตรงข้าม แล้วเธอก็ดึงฟ้าลดาเข้ามาจูบแบบไม่ทันได้ตั้งตัว ซึ่งทุกคนก็อึ้งไปเหมือนกัน ไม่คิดว่าทัศทีจะทำอย่างนี้กับฟ้าลดา ก่อนที่ปรัชกรจะมาผลักให้ทัศนีออกจากฟ้าลดา


"ยัยทุเรศออกไปเดี๋ยวนี้นะ..."


"ยัยทัศเป็นไรไหม..."


"พวกมึงอย่ามาให้กูเห็นหน้าอีกนะ ครั้งหน้ากูไม่ปล่อยพวกมึงไว้แน่ ไปฟ้า..."


"แล้วฉันจะรอ แต่ปากแฟนนายโคตรหวานเลยวะ ระวังไว้แฟนนายจะมาเป็นคนของฉัน กลับวะยัยโซ่"


ทัศนีหันไปยิ้มให้ฟ้าลดาที่กำลังยืนอึ้งแล้วก็เหมือนจะโกรธด้วย แล้วเธอก็เดินออกไปจากตรงนั้นทันที ปรัชกรก็โกรธให้ฟ้าลดามากเหมือนกัน ที่ปล่อยให้ทัศนีจูบอย่างนั้น


"โถโว้ย!!!...อีพวกผิดเพศ!!"


"ฟ้าขอโทษ..."


"ขอโทษแล้วมันทำให้กรหายโกรธไหมฟ้า เป็นบ้าหรือไงยืนปล่อยให้มันจูบอย่างนั้น!!.."


"ฟ้าไม่รู้ว่าเขา...จะทำแบบนี้"


"โถโว้ย!!!..."


ปรัชกรเดินชนฟ้าลดาแล้วก็เดินไปที่รถอย่างอารมณ์เสียทันที ฟ้าลดาก็ร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจ ปรัชกรควรปลอบใจเธอแต่กลับมาโกรธให้เธออีก ฟ้าลดาเธอจึงเสียใจแล้วก็โกรธทัศนีด้วย ก่อนที่เธอจะรีบเดินไปที่รถตามหลังปรัชกร เพราะตอนนี้ก็เริ่มมีคนออกมาดูพวกเธอทะเลาะกันเยอะขึ้น


"ยัยทัศเมื่อกี้แกทำอะไรวะ"


"ฉันนี่ยืนงงเลยจ้าาาา ไม่คิดว่าแกจะทำอย่างนั้น"


"แล้วนี่แกเป็นไรมากหรือเปล่ายัยทัศ"


"ไม่เป็นไรหรอก สนุกดี"


"นี่แกไม่โกรธเลยหรอ ทั้งถูกตบแล้วก็ถูกผลักอย่างนั้น"


"ถูกตบนะไม่เป็นไร แต่ถูกผลักนี่โคตรเจ็บใจเลยวะ"


"แกพูดอย่างนี้หมายความว่าไง อย่าบอกนะว่าแกชอบยัยฟ้าไรนั่น"


"ไม่รู้สิ ฉันไม่เคยเป็นแบบนี้ วันนี้ฉันถูกเขาตบสามครั้ง แต่ทำไมฉันไม่ได้รู้สึกโกรธอะไรมากมายเหมือนที่เคยเจอ"


"นี่แก...ชอบผู้หญิงหรอวะ"


"ฉันไม่ได้ชอบผู้หญิง ฉันไม่ได้รู้สึกกับทุกคน เลิกถามได้แล้วฉันก็ยังไม่รู้ตัวเองเลยเนี่ย"


"แต่ฉันว่างานนี้นะ มันไม่ปล่อยแกไว้แน่ยัยทัศ ดูเหมือนจะโกรธให้แกมากอยู่เหมือนกัน"


"อือ ฉันก็พอดูออก สงสัยฉันต้องคอยให้คนของพ่อฉันคอยคุ้มภัยให้พวกเราแล้ววะ"


"ฉันขอหล่อๆสักสามสี่ห้าคนนะแก"


"นี่แกก็บ้าผู้ชายเกินไปไหมเนี่ย"


"หรือว่าแกไม่ชอบ"


"ชอบสิยะ ฉันขอเท่าแก"


ในขณะที่ทิพย์จันทร์กับอัญรินทร์คุยกันเรื่องบอดี้การ์ด ทัศนีกลับคิดถึงเรื่องที่เธอได้จูบฟ้ลดา เธอไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกอย่างนี้ มันทำให้เธอหัวใจเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็น


ปรัชกรมาส่งฟ้าลดาที่บ้านแล้วก็ขอเข้าไปในบ้าน เมื่อเข้าไปแล้วปรัชกรก็ดึงฟ้าลดาเข้ามาจูบทันที ฟ้าลดาเธอก็คิดว่าปรัชกรก็คงแค่จูบเหมือนเคยทำ แต่ไม่ใช่อย่างนั้นปรัชกรต้องการมากกว่านั้น


"อื้อ...ไม่นะคะกร"


"ทำไมละฟ้า เราหมั้นกันแล้วนะ"


"รอหน่อยได้ไหมกร แค่อีกไม่กี่เดือนเราก็เรียนจบแล้ว"


"ฟ้าไม่รักกรหรอ"


"รักสิคะฟ้ารักกรมาก"

"รักแล้วทำไมต้องหวงไม่ให้กรสักที"


"ฟ้ายังไม่พร้อม แต่งงานเมื่อไหร่ฟ้าจะยอมกรทุกอย่างเลยนะคะ"


"ทีเมื่อกี้ทำไมให้นางนั่นมันจูบฟ้าได้ ทำไมต้องหวงด้วย หมั้นก็หมั้นกันแล้ว ยังจะต้องการอะไรอีก"


"กรคะ ฟ้าขอแค่เรียนจบแล้วนะคะ ฟ้าขอนะคะกร"


"จะหวงอะไรนักหนายังไงฟ้าก็ต้องเป็นของกรอยู่แล้ว"


"อื้อ...กรคะ ฟ้ายังไม่พร้อมจริงๆ ฟ้าขอโทษนะกร"


ฟ้าลดาเธอจึงจับกระเป๋าเดินขึ้นห้องทันที เธอรู้ว่าปรัชกรไม่พอใจและโกรธตัวเอง แต่เธอจะไม่ยอมอย่างแน่นอนจนกว่าจะถึงวันแต่ง ซึ่งเธอก็มักจะทะเลาะกันเป็นประจำกับเรื่องนี้


"โถโว้ย!!...จะหวงอะไรนักหนา ไม่ให้กูดีๆเดี๋ยวกูจะบังคับเอาให้ได้"


"กูไปเอากับคนอื่นก็ได้วะ"


ปรัชกรเดินออกไปจากบ้านของฟ้าลดาอย่างอารมณ์เสีย ที่ไม่สามารถครอบครองตัวฟ้าลดาได้สักที ไม่ว่าจะกี่ครั้งต่อกี่ครั้งฟ้าลดาก็ไม่เคยยอมตัวเอง


"ทำไมต้องมาเจอเรื่องบ้าๆพวกนี้ด้วย ต่างคนต่างอยู่ไม่ได้หรือไง"


ฟ้าลดาคิดถึงเหตุการณ์เมื่อตอนอยู่ที่ร้านอาหาร วันนี้เธอตบทัศนีไปหลายครั้งแต่ทัศนีไม่เคยตบเธอกลับเลยสักครั้ง แต่ครั้งกลับดึงเธอเข้าไปจูบ มันจึงทำให้เธอโกรธแล้วก็ไม่พอใจ เพราะเธอต้องมาทะเลาะกับคนรักอีก


"อย่าให้เจอกันอีกเลยนะ"


ฟ้าลดาพูดกับตัวเองเบาๆก่อนที่เธอจะเอนตัวลงนอน แล้วเธอก็คิดถึงปรัชกรว่าจะเป็นยังไงบ้าง จะโกรธให้เธอมากไหม เธอรู้ว่าเรื่องนี้ถ้าพลาดขึ้นมาก็ต้องแต่งงานทันที ถึงแม้จะยังเรียนไม่จบก็ตาม ซึ่งเธอไม่อยากให้มันเป็นอย่างนั้น


.

** **

.

** **

.

** **

.

** **

.

** **

จบตอน

ความคิดเห็น