กนกรส มาศอุไร กัมพู

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทส่งท้าย : ด้วยรักและเกรงใจ(เมีย) จบบท (วางจำหน่ายแล้ว)

ชื่อตอน : บทส่งท้าย : ด้วยรักและเกรงใจ(เมีย) จบบท (วางจำหน่ายแล้ว)

คำค้น : อานนท์ มุขธิดา

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ส.ค. 2561 10:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทส่งท้าย : ด้วยรักและเกรงใจ(เมีย) จบบท (วางจำหน่ายแล้ว)
แบบอักษร

สามารถโหลดซื้อได้แล้ววันนี้

บทส่งท้าย... ด้วยรักแลเกรงใจ(เมีย)​

ต่อจากตอนที่แล้ว...


มีคนเคยบอกผมว่า ถ้าเราสามารถค้นหาบางสิ่งบางอย่างจนเจอ เพื่อนำสิ่งนั้นมาเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปได้สำเร็จ ความสุขมันจะเพิ่มมากขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ ผมเห็นจะจริงดั่งคำเขาว่า เพราะพอผมกับหนูหริ่งลงเอยกันได้ จนตอนนี้เธอกับผมแต่งงานมาเกือบจะครบสองปี เธอได้กลายเป็นความสุขในชีวิตของผมไปโดยปริยาย ถ้าจะบอกว่าเธอคือลมหายใจของผมก็ไม่ผิดนัก เพราะถ้าไม่มีเธอผมก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไปเหมือนกัน  

อาจเป็นเพราะเธอคือรักแรกของผมละมั้ง ผมถึงได้รักเธอมากกว่าชีวิตของตัวเองเสียอีก ผมไม่ได้พูดเกินจริงนะ ผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆ

 ชีวิตหลังแต่งงานของผมกับมุข ไม่ได้หวือหวาอะไรมากนัก ดูเป็นเรื่องปกติธรรมดาสำหรับคู่สามีภรรยาทั่วๆไปเขาทำกันด้วยซ้ำ ตื่นเช้ามาก็บอกรักกัน ทานข้าวพร้อมกันทุกมื้อเช้าและเย็น ส่วนมื้อเที่ยงบางวันผมติดงานเลยทานไม่ค่อยเป็นเวลาเท่าที่ควร ผมเลยเว้นไว้สักมื้อ กลัวมุขต้องหิ้วท้องรอผมนานๆ ผมสงสารเธอถ้าหากเป็นแบบนั้น ส่วนวันหยุดผมมักจะหากิจกรรมหลายๆอย่างทำด้วยกันกับเธอ ดูหนัง ฟังเพลง เที่ยวทะเล ช๊อปปิ้ง แต่ละอาทิตย์ผมหากิจกรรมทำไม่ค่อยซ้ำแบบ ชีวิตหลังแต่งงานของเราสองคนยังคงวนเวียนทำกันอยู่แบบนี้เรื่อยมา ถ้าถามผมรู้สึกเบื่อไหม ผมบอกได้อย่างเต็มปากเชียวละ ผมไม่เบื่อ แล้วผมจะเบื่อได้ยังไงในเมื่อทุกอย่างที่ผมทำล้วนมีมุขอยู่ด้วยทั้งสิ้นนี่นา

 และมุขธิดาก็ยังเป็นมุขธิดาคนเดิมอยู่วันยังค่ำ เธอยังคงเป็นคนมีเหตุผลและมักใช้สติเป็นที่ตั้งสำหรับการดำเนินชีวิตในทุกๆวันไม่เคยเปลี่ยน คุณก็รู้นี่ครับ คนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยาของนักธุรกิจหมื่นล้านอย่างผม เธอคนนั้นต้องเจอะเจอกับปัญหาอะไรหนักหนาบ้าง เรื่องหยุมหยิมมีเข้าเป็นร้อยแปดในแต่ละวัน ทว่ามุขธิดากลับรับมือทุกปัญหาได้ดีจนผมอดภูมิใจในตัวเธอไม่ได้อีกเหมือนเคย นั่นแหละครับ เพราะเธอคือมุขธิดาของผมนี่นา แต่ถึงเธอจะเปลี่ยนไปยังไง ผมก็ยังคงยืนยันคำเดิม ผมรักเธอที่สุดอยู่ดี

 เธอยังคงชอบดูแลเอาใจใส่คนรอบข้างเสมอ ไอ้พวกลูกน้องตัวดีของผมทั้งหลายถึงขั้นยกย่องมุขธิดาให้เป็นแม่คนที่สองก็ว่าได้ เธอกลายเป็นที่รักใคร่ของทุกคนที่เธอชิดใกล้ และผลความน่ารักเหล่านั้นมันได้เผื่อแผ่มาจนถึงตัวผมด้วยเหมือนกัน ผมจึงกลายเป็นผู้ชายที่ทุกคนต่างพูดเป็นเสียงเดียว โชคดีเป็นบ้าที่ได้มุขธิดาเป็นเมีย

ผมก็ยิ้มสำราญสิครับ ใครจะไม่รู้สึกภูมิใจบ้างที่มีเมียดีแสนดีขนาดนี้ โดยเฉพาะไอ้เสือ ไอ้น้องเขยตัวแสบ มันยังมีหน้ามาเยาะเย้ยผมว่าไร้น้ำยา ด้วยว่าตอนนี้มันยิงประตูนำหน้าผมไปถึงสองลูกด้วยกัน น้องนิ่มของผมกำลังตั้งท้องลูกคนที่สองแถมเป็นผู้หญิงเสียด้วย คราวนี้เลยสมใจมันเลยทีเดียว

ไม่ใช่ผมไม่มีน้ำยานะ แต่มุขเขาขอไว้ อยากให้อะไรมันลงตัวมากกว่านี้อีกสักหน่อย และแน่นอน ผมต้องตามใจเธอ

ใครหลายคนบอกว่าผมกลัวเมีย อืม...แรกๆผมนั้นค้านแบบหัวชนฝาเชียวนะ ด้วยเพราะคนอย่างนาย อานนท์ บูรณกำจร เกิดมาไม่เคยอ่อนข้อหรือกระทั่งก้มหัวยอมให้ใครมาก่อน แต่พอนานวันเข้า ผมก็ว่า เออ...น่าจะใช่ ตามนั้นแหละมั้งครับ แต่ผมยืนยันนะ ผมไม่ได้กลัวหนูหริ่ง ผมเกรงใจเธอมากกว่า

โธ่! ก็ผมรักเธอมากนี่ครับ สะดุดตาเธอมาตั้งแต่แรกพบนั่นแล้ว ถึงขั้นส่งคนตามหาตัวเธอ แต่ก็ไม่พบ กว่าพรหมลิขิตท่านจะดลให้เราสองคนมาเจอกันและลงเอยกันอย่างมีความสุข เล่นเอาผมแย่ไปเหมือนกัน ดังนั้น อะไรยอมได้ผมก็ยอมให้เธอหมดทุกอย่าง ไม่อยากขัดใจกันให้ต้องมาเสียเวลาทะเลาะ มันเปลืองพลังงานโดยใช่เหตุ

แต่ส่วนมากเราทั้งสองมักคุยกันด้วยเหตุผล เลยไม่ค่อยมีเรื่องผิดใจกันสักเท่าไหร่ ผมระลึกไว้เสมอ กว่าจะมีวันนี้กับเธอ เราทั้งคู่ต้องผ่านบทพิสูจน์ด้วยกันมาไม่ใช่น้อย เสียเวลารักกันตั้งหลายปี เพราะฉะนั้น เวลาผมกับมุขเริ่มร้อนใส่กัน ผมจะเป็นฝ่ายเงียบรอให้เธอใจเย็น ถึงลากกันมานั่งคุย อธิบาย และจบลงด้วยความเข้าใจ

“นนท์คะ ช่วยหยิบตะกร้าหวายตรงโต๊ะมุมห้องมาให้หน่อยสิคะ มุขจะจัดตะกร้าขนมหวาน เอาไปให้คุณแม่ของนนท์เย็นนี้”

อ้า...เสียงหวานของภรรยาตัวน้อยของผมดังมาจากห้องครัว

“ครับมุข...”

ผมหยุดความคิดลง พร้อมวางอัลบั้มรูปภาพของเธอไว้ในกล่องอย่างดี ผมชอบแอบถ่ายรูปตอนเธอทำงานบ้านยามเผลอ มันทำให้ผมรู้สึกดีอย่างแปลกประหลาด ทุกครั้งที่ผมเห็นเธอเดินป้วนเปี้ยนอยู่ในบ้าน ผมจะถ่ายรูปเธอเก็บไว้

เพราะรูปภาพเหล่านี้ก็เหมือนตัวแทนของความทรงจำในอดีต ให้ระลึกถึงแม้ยามที่เราแก่เฒ่า นี่คือภรรยาสุดที่รักของผม ชีวิตของผมที่ถูกเติมเต็มด้วยเธอคนนี้คนเดียว

เสน่หารักนี้คือเธอ...

จบบริบูรณ์...

โปรดติดตาม

นิยายลำดับที่ 3

เสน่หาตามรักคืนใจ ได้เร็วๆนี้

ขอบคุณทุกการติดตามนะคะ...


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น