แมวขี้อ้อน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Vampire Yaoi Boy's Love (3P) -38- ...ช่วงเวลาที่รอคอยมานาน...

ชื่อตอน : Vampire Yaoi Boy's Love (3P) -38- ...ช่วงเวลาที่รอคอยมานาน...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 24.5k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 09 เม.ย. 2558 18:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Vampire Yaoi Boy's Love (3P) -38- ...ช่วงเวลาที่รอคอยมานาน...
แบบอักษร

Vampire Yaoi Boy’s Love (3P)

อันตรายรักร้ายฉบับนายแวมไพร์ตัวแสบ

 

 

ตอนที่ 38

 

 

...ช่วงเวลาที่รอคอยมานาน...

 

 

 

            “ก็จริงนะ ท่านแม่สูงน้อยกว่าท่านพ่อนิหน่า” เรนเดลคิดตามสิ่งที่พ่อของตนพูดบอก

 

 

 

            “ฮ่าๆ” ลูซและดาร์คหัวเราะขำออกมาทันที ไอเดียยิ่งทำหน้าบึ้งเข้าไปใหญ่เมื่อเห็นว่าทั้งสองหัวเราะขำตน

 

 

 

            “พวกคุณสองคนก็พูดไปเรื่อย” ไอเดียพูดว่าเสียงงอๆ

 

 

 

            “แม่ทำไมตัวแม่อุ่นจัง ไม่เหมือนท่านพ่อเลย” เรนเดลพูดถามเพราะตนกอดคอแม่ของตนอยู่

 

 

 

            “แม่ไม่รู้หรอก แม่ว่าแม่ก็ตัวเย็นแล้วนะ” ไอเดียพูดยิ้มๆ แต่สายตากลับมองไปหาลูซและดาร์คอย่างหาคำตอบ แต่ลูซและดาร์คก็นิ่งเงียบทำเหมือนไม่รู้ไม่ชี้

 

 

 

            “เรนเดล ไมล์เนอร์” ลูซพูดเรียกลูกชายทั้งสอง เรนเดลจึงหันมาหาพ่อของตนพร้อมกับไมล์เนอร์

 

 

 

            “ข้าว่าเจ้าทั้งสองออกไปเล่นข้างนอกกับสัตว์พิทักษ์ดีมั้ย” ลูซพูดบอกลูกๆ ไมล์เนอร์รีบลุกจากตักแม่ทันที พร้อมกับพยักหน้ารั่วๆ

 

 

 

            “ข้าอยากเล่นกับเจเนซิสและก็เดม่อน” เรนเดลพูดบอกเพราะขนของเดม่อนนุ่มนิ่มน่ารักส่วนเจเนซิสก็ชอบพาเรนเดลไปเล่นบนเขาบ่อยๆ

 

 

 

            “ข้าอยากเล่นกับอีคอน” ไมล์เนอร์พูดบอกเพราะอีคอนหรือสัตว์พิทักษ์ของลูซนั้นชอบพาตนไปดูธรรมชาติที่อยู่ด้านในป่าลึกซึ่งมันเป็นสิ่งที่ไมล์เนอร์ชอบที่สุด ลูซและดาร์คยกยิ้มนิดๆเมื่อได้ยินเพราะถ้าไมล์เนอร์และเรนเดลออกไปเล่นกับสัตว์พิทักษ์นั้นก็แปลว่าเวลาแห่งความสุขของเขาทั้งสามจะกลับคืนมาแม้เพียงชั่วเวลาหนึ่งเท่านั้นก็ตาม

 

 

 

 

            ไอเดียลูซและดาร์คพากันลุกขึ้นยืนและพึมพำอะไรบางอย่างออกมาก่อนที่แสงสีครามจะออกมาจากตัวของไอเดียแสงสีแดงออกมาจากตัวของลูซและแสงสีดำออกมาจากตัวของดาร์ค พร้อมกับปรากฏร่างของสัตว์พิทักษ์ สิงโตตัวใหญ่ยักษ์ยืนอยู่ด้านข้างของไอเดียและก้มหัวให้ไอเดียลูบเล่น ส่วนดาร์คกลับกลายปรากฏร่างของแมวดำน้อยๆที่ยืนอยู่บนไหล่ของดาร์ค และแขนขวาของลูซก็มีอะไรบางอย่างกำลังเลื้อยพันอยู่เป็นงูขาวขนาดใหญ่เท่างูเหลือมของโลกมนุษย์

 

 

 

            “เจ้าเรียกข้ามาทำไมรึ” งูขาวหรืออีคอนพูดถามลูซนายของตน

 

 

 

            “อีคอนนนน” ไมล์เนอร์เมื่อเห็นอีคอนก็รีบวิ่งไปดึงอีคอนออกจากลูซโดยที่ยังไม่ทันไม่ลูซได้ตอบคำถามอะไร

 

 

 

            “ไมล์ ๆ ขะ...ข้าหายใจไม่ออก” อีคอนดิ้นไปมาในอ้อมกอดของไมล์เนอร์ก่อนที่ร่างงูขาวนั้นจะแปลเปลี่ยนเป็นชายหนุ่มร่างสูงใบหน้าหล่อเหล่าคมคายพร้อมกับมือแกร่งโอบกอดไมล์เนอร์แทนที่ไมล์เนอร์โอบกอดตนเอง

 

 

 

            “ข้าฝากเจ้าดูแลเดม่อนได้มั้ย” ไอเดียพูดถามเจเนซิส

 

 

 

            “ได้สิ เจ้าก็ฝากข้าเลี้ยงอยู่ออกจะบ่อย” เจเนซิสพูดยิ้มๆ ก่อนที่ร่างกายของสิงโตจะแปลเปลี่ยนเป็นมนุษย์ซึ่งยังมีหูและหางเหมือนเดม่อน เรนเดลรีบวิ่งเข้าไปกอดเดม่อนก่อนจะอุ้มเดม่อนออกจากดาร์คก่อนจะวิ่งแจ้นไปหาเจเนซิส ซึ่งเจเนซิสก็อุ้มร่างเล็กของเรนเดลกระโดดออกจากหน้าต่างไปเพื่อพาเรนเดลไปเล่น

 

 

 

            “เจ้าอยากจะไปไหนหื้ม ?” อีคอนเอ่ยถามไมล์เนอร์

 

 

 

            “ข้าอยากขึ้นไปภูเขาลูกใหญ่ตรงด้านหลังของปราสาท” ไมล์เนอร์พูดบอกด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

 

 

 

            “งั้นเราไปเล่นกันตรงนั้นแล้วกัน” อีคอนพูดบอกและหันมาก้มหัวนิดๆให้กับไอเดียที่นั่งมองยิ้มๆ

 

 

 

            “แม่ครับเดียวผมกลับมานะ” ไมล์เนอร์พูดบอกผู้เป็นแม่ ไอเดียยิ้มรับนิดๆก่อนที่อีคอนจะอุ้มไมล์เนอร์ขึ้นเพื่อพาไปที่ๆไมล์เนอร์ต้องการ

 

 

 

            “ไอเดียยย” ลูซและดาร์คร้องโอดครวญและรีบขยับเข้าไปนั่งข้างๆไอเดียทันที

 

 

 

            “หื้ม ? ว่าไงครับ” ไอเดียพูดถามยิ้มๆ ลูซรีบขยับเข้าไปหอมแก้มของร่างเล็กอย่างรวดเร็วและเอาจมูกคลอเคลียบริเวณซอกคอของร่างเล็กเบาๆทำให้ไอเดียต้องรีบหดคอหนีด้วยความขนลุก

 

 

 

            “ไอเดีย ข้าอยากจะอยู่กับเจ้าแบบนี้ไปนานๆ” ดาร์คโอดครวญและสูดดมความหอมจากผมนุ่มนิ่มของไอเดียไปด้วย

 

 

 

            “ทำไมละครับ แต่ก่อนบอกอยากมีลูก พอผมมีลูกให้แล้วก็มาโอดครวญแบบนี้” ไอเดียพูดว่ายิ้มๆ

 

 

 

            “พวกข้าอยากมีลูกก็จริง แต่พวกข้าก็อยากมีเวลาว่างที่จะแทะเจ้าบ้าง” ลูซพูดบอก

 

 

 

            “คนบ้า...” ไอเดียพูดยิ้มๆ ดาร์คเชิดหน้าของไอเดียขึ้นก่อนจะประกบจูบร่างเล็ก  ลูซเองก็ค่อยๆปลดเสื้อของไอเดียออกช้าๆเผยให้เห็นร่างบางที่ทั้งสองนึกขึ้นถึงมานาน

 

 

 

            “อืมม...เดียวลูกก็กลับมาหรอก” ไอเดียที่พลักออกจากบทจูบของดาร์คพูดบอกเสียงพร่า

 

 

 

            “ไม่กลับมาหรอก ข้าให้อีคอนใช้งูล็อคประตูเอาไว้อยู่” ลูซพูดบอก

 

 

 

            “ส่วนข้าก็ให้เดม่อนกางเขตอาคมเอาไว้บางๆแล้วละ” ดาร์คพูดบอก

 

 

 

            “พวกคุณจะบ้าหรอ นั้นลูกนะ” ไอเดียพูดบอกก่อนจะสะดุ้งเฮือกเมื่อลูซขยับเข้ามาจูบบริเวณหน้าท้องของไอเดีย

 

 

 

            “เพราะข้ารู้ว่าเป็นลูกยังไงละ ข้าถึงให้สัตว์พิทักษ์พาออกไปข้างนอก” ลูซพูดบอกออกมาอีก

 

 

 

            “อ๊ะ...อ๊า...” ไอเดียเงยหน้านิดๆเมื่อดาร์คกัดลงที่ซอกคอของตนพร้อมกับดูดเลือดออกไปช้าๆ

 

 

 

            “ยกตัวไอเดียขึ้น” ลูซพูดบอกดาร์ค ซึ่งดาร์คก็ทำตามร่างเล็กลอยขึ้นเล็กน้อยทำให้ลูซถอดกางเกงของร่างเล็กได้อย่างง่ายดายพร้อมกับถอดชั้นในของไอเดียออกเผยให้เห็นแก่นกายขนาดพอดีที่กำลังนอนสงบอยู่บนร่างกายของไอเดีย

 

 

 

            “อ่า...คิดถึงจังเลยน๊า...” ลูซพูดยิ้มๆ ไอเดียหน้าแดงก่ำและยกมือขึ้นไปดึงผมของดาร์คเบาๆเป็นเชิงบอกให้พอ ดาร์คค่อยๆพลักตัวออกมาและไล่เลียไปทั่วซอกคอขาว ลูซเองก็ก้มลงไปไล่เลียแก่นกายของไอเดียเพื่อกระตุ้นอารมณ์ของร่างเล็ก

 

 

 

            “อื้อออ!...” ไอเดียสะดุ้งเฮือก และรีบเอามือมาดันหัวของลูซทันที

 

 

 

            “อ๊ะ...อื้อออ...” ไอเดียครางในลำคอด้วยความเสี่ยว แก่นกายที่เคยสงบนิ่งเริ่มขยายขึ้นตามแรงอารมณ์ ร่างบางกระตุกนิดๆเมื่อลูซเริ่มใช้ริมฝีปากครอบครองแก่นกายของตน ร่างกายของไอเดียขึ้นสีแดงระเรื่อยดาร์คมองไอเดียด้วยสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความต้องการ เมื่อร่างเล็กบิดไปมาอยู่ในอ้อมกอด

 

 

 

            “อืมม...อ๊ะ...อ๊า...จะ...อืมม...จะไปแล้ว...อ๊า...” ร่างเล็กครางแทบไม่เป็นศัพท์ ใบหน้าหวานหันไปซุกอกของดาร์ค ลูซเองก็รีบเร่งริมฝีปากขึ้นลงจนไอเดียตัวสั่นสะท้าน

 

 

 

            “อื้อออออ....” ไอเดียเผลอกระแทกตัวเข้าไปในปากของลูซและปลดปล่อยใส่เข้าไปในปากของลูซ

 

 

 

            “ผะ...ผมขอโทษ...แฮ่ก...” ไอเดียพูดบอกเสียงสั่นพร่า ลูซดื่มกินน้ำรักของไอเดียไปทุกหยาดหยดอย่างไม่นึกรังเกลียดก่อนจะพลักริมฝีปากออกมาช้าๆ

 

 

 

            “เอาละ...ตาพวกข้าบ้างนะ” ดาร์คกระซิบบอกไอเดียเสียงพร่าเพราะเมื่อเห็นว่าร่างเล็กกระตุกด้วยความเสียวแถมยังครางอื้ออึงด้วยน้ำเสียงน่ารักๆแบบนั้นแล้วมันทำให้ดาร์คทนไม่ไหว

 

 

 

 

            “อย่านานนะครับ เดียวลูกมา” ไอเดียพูดบอก ลูซพลิกตัวไอเดียให้นอนในท่าคุกเข่า ดาร์คถึงปลดกางเกงของตนออกเล็กน้อยเพื่อให้แก่นกายที่แข็งขืนของตนของตนออกมาสูดอากาศ ไอเดียสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อนิ้วเย็นๆของลูซสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางรักของไอเดีย นิ้วของลูซค่อยๆขยับเข้าออกเพื่อที่จะเปิดทางให้กับไอเดียเพราะถึงแม้ว่าทั้งสองจะเคยมีอะไรพร้อมกันแบบ 3 คน แต่ไอเดียนั้นเป็นแวมไพร์แล้วหากช่องทางรักฉีดขาดหรือหลวมแม้แต่เล็กน้อยไอเดียก็จะฟื้นตัวกลับไปเป็นเหมือนเดิมราวกับไม่เคยได้ใช้งานมาก่อน

 

 

 

            “อ้าปากออกสิ” ดาร์คพูดบอก ไอเดียมองดาร์คนิดๆก่อนจะอ้าปากออกดาร์คจึงดันแก่นกายเข้าไปในโพร่งปากของร่างเล็ก ลุซเองก็ถอนนิ้วออกมาและสอดแก่นกายเข้าไปในช่องทางรักของไอเดีเช่นเดียวกัน

 

 

 

            “อื้ออออ...อ๊า...แค่ก....” ไอเดียเผลออ้าปากด้วยความเสียวทำให้แก่นกายของดาร์คที่คาอยู่ในโพร่งปากเข้าไปลึกกว่าเดิมจนไอเดียไอออกมา ดาร์คจึงรีบถอนแก่นกายออกมา

 

 

 

            “เป็นอะไรรึเปล่า”ดาร์คพูดถามไอเดียทันทีด้วยความเป็นห่วง ไอเดียส่ายหน้าไปมาใบหน้าแดงก่ำด้วยความอาย ส่วนลูซนั้นไม่รับรู้อะไรจึงกระแทกตัวเข้าไปในช่องทางรักอย่างรวดเร็ว

 

 

 

            “อื้ออ...อ๊า...อ๊า...” ไอเดียครางออกมาอย่าห้ามไม่อยู่ เมื่อดาร์คเห็นว่าไอเดียไม่เป็นอะไรแล้วจึงสอดแก่นกายเข้าไปที่โพร่งปากของร่างเล็กต่อ ไอเดียน้ำตาคลอนิดๆเพราะรู้สึกอึดอัดที่ช่องทางรักและโพร่งปากของตน

 

 

 

            “ซี๊ดดด...” ดาร์คเงยหน้าขึ้นด้วยความเสียวเพราะตนไม่ต้องขยับตัวเลยสักนิดเพราะแรงกระแทกจากลูซนั้นทำให้ตัวไอเดียขยับขึ้นลงเป็นเหตุให้ริมฝีปากของไอเดียรูดเข้าออก

 

 

 

            “อื้ออ..อืมมม...อื้ออ...” ไอเดียครางในลำคออย่างทรมาณทั้งเสียวที่ช่องทางรักและอึดอัดที่โพร่งปาก

 

 

 

 

            “ซี๊ดดด...ไอเดีย...ไอเดีย...” ลูซครางเรียกชื่อคนรักด้วยความเสียวสะโพกแกร่งที่เร่งจังหวะข้าออกจนช่องทางรักของไอเดียฉีดขาดเล็กน้อย ไอเดียหลับตาปี๋เมื่อรับรู้ว่าตนเองจะปลดปล่อยอีกรอบแล้ว ช่องทางรักของไอเดียบีบรัดระรั่วทำให้ลูซรับรู้ว่าไอเดียใกล้ที่จะปลดปล่อยแล้ว ลูซเร่งรีบจนตัวของลูซกระตุกเกร็งพร้อมกับปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปที่ช่องทางรักของไอเดียอย่างรวดเร็ว ดาร์คเองก็เช่นกัน ดาร์คปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปที่โพร่งปากเล็กทำให้ไอเดียต้องกลืนน้ำรักของดาร์คเข้าไปอย่างจำยอม ความไวของดาร์คทำให้ไอเดียถูกพลักง่ายไปทับตัวของลูซทำให้แก่นกายของลูซยิ่งสอดเข้าไปลึกกว่าเดิมและน้ำรักของลูซก็ถูกฉีดเข้าไปมากลัวเดิม

 

 

 

            “อ๊ะ! ไม่...” ร่างบางหงายหน้าเริ่ดทันทีเมื่อดาร์คขยับตัวมาดูดเม้มที่แก่นกายขอวงไอเดียทำให้น้ำรักของไอเดียที่กำลังจะปลดปล่อยถูกฉีดเข้าไปในโพร่งปากของดาร์คอย่างรวดเร็ว ดาร์คดูดเม้มจนแก่นกายของไอเดียไม่มีคราบน้ำรักจึงพลักออกมาพร้อมกับดื่มกินเข้าไปราวกับว่ำม่รู้สึกอะไรเลย

 

 

 

            “มันสกปรก...พวกคุณจะกินเข้าไปทำไมกัน...” ไอเดียพูดถามเสียงคางยาน ลูซจูบผมนุ่มนิ่มของไอเดียเบาๆพร้อมกับอ้อมแขนที่กอดร่างเล็กเอาไว้

 

 

 

            “ของๆเจ้าพวกข้าไม่รังเกลียดหรอกไอเดีย” ดาร์คพูดบอกยิ้มๆ ลูซถอดแก่นกายออกมาจากร่างบางก่อนจะพาร่างบางไม่ล้างตัว ทั้ง 3 ล้างตัวเสร็จก็กลับมานั่งที่เดิมแต่ไอเดียจะถูกดาร์ดบังคับให้นอนพัก

 

 

 

            ผ่านไปนานถึง 3 ชั่วโมง คารอสก็เข้ามาหาทั้งสาม พร้อมกับพูดคุยว่าเวลาไหนเป็นเวลาที่จะพาพวกลูกๆของไอเดียไปที่บ้านในโลกมนุษย์

 

 

 

            “ข้ามีเรื่องที่จะต้องพูดบอกให้พวกเจ้าได้รับรู้” คารอสพูดบอกลูซและดาร์ค

 

 

 

            “มีอะไรงั้นรึ” ดาร์คพูดถาม

 

 

 

            “เฮ้อ...ข้าว่าพวกหมาป่ามันเริ่มสงสัยแล้วว่าไอเดียนั้นคือใครกันแน่” คารอสพูดบอกด้วยความเหนื่อยใจ

 

 

 

            “เจ้าหมายความว่ายังไงกัน” ดาร์คพูดถาม

 

 

 

            “พวกหมาป่านั้นจมูกไวเท่าๆกับเลือดแท้และพวกมันกำลังสงสัยว่าไอเดียเป็นเลือดแท้หรือไม่”

 

 

 

++++++++++!!จบตอนที่สามสิบแปด!!++++++++++

 

 

 

ความคิดเห็น