LADY-ZOMBIE

จะเริ่มติดเหรียญทุกๆ 5 ตอนนะคะ ขอบคุณรีดเดอร์ทุกคนที่สนับสนุนค่ะ :)

หมาป่าตัวที่ 16 ครอบครัวหมาป่า

ชื่อตอน : หมาป่าตัวที่ 16 ครอบครัวหมาป่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ส.ค. 2561 18:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หมาป่าตัวที่ 16 ครอบครัวหมาป่า
แบบอักษร

หมาป่าตัวที่ 16 ครอบครัวหมาป่า

“อืมๆ อร่อยดี”ฟาแฟงกำลังนั่งทานมะม่วงที่โซลเอลเอามาฝาก วันนี้วันหยุดทำให้น๊อกซ์ชวนทุกคนออกมาพักผ่อนที่สนามบาสฯทางด้านหลังบ้าน ส่วนฟาแฟงกำลังนั่งเล่นอยู่ตรงม้านั่งข้างๆสนามบาสฯ โดยมีเอวาที่กำลังนั่งทำหน้ามุ่ยอยู่ข้างๆเค้า


“ตอนแรกเบสอยากกินน่ะ พี่เลยไปซื้อมาแต่พอพี่ลองกินบ้างพี่ว่ามันก็อร่อยดี เลยคิดว่าฟาแฟงน่าจะลองดู เอวาเอาไหม?”โซลเอลยื่นมะม่วงที่หั่นแล้วให้เอวาที่นั่งทำหน้ามุ่ย


“ฮะ น่ากินดี”เอวายิ้มเมื่อเห็นก่อนจะเอาเข้าปากแล้วเคี้ยวกรวมๆ ไม่ต่างจากฟาแฟงและโซลเอล พลางพยักหน้างึมงำว่าอร่อย


“พี่เอเลนนั่นแป้นฝั่งเราพี่.........”เสียงไคย์ตะโกนอย่างโหยหวน ทำเอาคนที่อยู่ข้างสนามหันไปมอง เพราะเอเลนเอาแต่มองเอวาทำให้ชู๊ตลูกลงห่วงฝั่งตัวเองเป็นรอบที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้


“เอเลน สติโว๊ย!!!”เสียงของฮาวส์เพิ่มระดับขึ้นจนดังลั่น ก่อนจะเดินไปเขย่าๆเอเลนอย่างสุดจะทน ต่างจากฝั่งตรงข้ามที่มี น๊อกซ์ เบสเทียส และแทมป์ ต่างยืนหัวเราะสะใจ


“ผมได้ยินว่าเบสเทียสป่วย? เค้าหายแล้วหรอครับ? งั่มๆ”ฟาแฟงเอามะม่วงเข้าปากก่อนจะหันมาถามโซลเอล โซลเอลขมวดคิ้วก่อนจะเอียงคอ


“ก็ไม่เชิง ดูเหมือนอาการของเบสจะเป็นๆหายๆ พี่เลยงงๆอยู่เหมือนกัน”ใบหน้าคิดมากของโซลเอลทำเอาฟาแฟงย่นคิ้ว ขนาดหมออย่างโซลเอลยังไม่รู้ ฟาแฟงก็จนปัญญา


“ยังไม่คืนดีกับพี่เอเลนหรอเอวา?”โซลเอลพอจะจับสังเกตได้บ้าง เมื่อวานนี้ทั้งคู่ไม่ออกมาทานข้าว แถมตอนนี้ยังตัวห่างกันอีก เป็นเรื่องที่แปลกมาก ที่สำคัญเอเลนยังทำหน้าเหมือนโลกจะแตกอีก ไม่ได้อยากจะเข้าไปยุ่ง แต่เค้าสงสารเอวามากกว่าเพราะเจ้าตัวเอาแต่พยายามทำหน้ากลั้นน้ำตาไว้น่ะสิ


“................”เอวาเม้มปากก้มหน้า กินมะม่วงเข้าไปเงียบๆ ฟาแฟงเลยหันไปมองโซลเอลงงๆ


“น่าๆ เดี๋ยวก็ดีกันแหละ ไม่ต้องเครียดหรอก”ฟาแฟงพูดปลอบพลางยิ้มกว้างให้ เอวาเม้มปากก่อนจะทำหน้าเหมือนอยากถามอะไรสักอย่าง แต่ก็ลังเลที่จะพูด


“ถามมาเถอะ ถ้าช่วยได้พี่จะช่วย”โซลเอลยิ้มบาง ฟาแฟงพยักหน้างึกๆ เอวาถอนหายใจก่อนจะมองหน้าทั้ง 2 คนอย่างจริงจัง


“คือ ผมไม่อยากให้พี่เอเลน....เข้าใกล้”


“ห่ะ!!”ฟาแฟงกับโซลเอลทำหน้าเหวอ ก่อนจะมองหน้ากัน แล้วหันไปมองเอวา ที่กำลังทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้


“ผมไม่ได้อยากเป็นแบบนี้ แต่...........”


“...............”


“กลิ่นพี่เอเลนเหม็นจนผมไม่อยากเข้าใกล้ ฮื่อ ผมไม่รู้จะทำยังไงแล้ว!”เอวาเอามือปิดหน้าอย่างจนปัญญา ฟาแฟงมองโซลเอลอย่างขอความเห็น ก่อนจะเข้าไปปลอบเอวา


“เอ่อ...พี่โซลคิดว่าไงบ้างครับ?”โซลเอลขมวดคิ้วก่อนจะเม้มปาก มองไปที่จานมะม่วงที หน้าฟาแฟงกับเอวา และสุดท้าย มองไปทางสนามบาสฯที่พวกอัลฟ่ากำลังวิ่งกันแย่งลูกบาสฯ แล้วมองหน้าฟาแฟงกับเอวาอย่างจริงจัง ทำเอาทั้ง 2 คนต้องทำหน้าจริงจังตาม


“ฟาแฟงช่วงนี้พี่น๊อกซ์บอกว่าเรานอนบ่อยมากหรอ?”


“เอ่อ ฮะ มันง่วงมากเลยครับ รู้แค่ว่าอยากนอน ไม่อยากทำอะไรเลย”ฟาแฟงตอบไปตามตรง ความจริงเค้าเองก็รู้สึกเพลียร่วมด้วยมันเลยพาลอยากนอนตลอด แต่คิดว่าคงไม่เป็นไรเดี๋ยวก็หาย เลยไม่ได้ใส่ใจมากนัก


“เอวามีอาการอย่างอื่นอีกไหม? อย่างคลื่นไส้ เวียนหัว หน้ามืด........”แล้วโซลเอลก็เบิกตากว้างก่อนจะทำหน้าเหมือนนึกอะไรออก


“พี่โซล?”เอวาถามอย่างงงๆ โซลเอลเม้มปากก่อนจะจ้องหน้าทั้ง 2 คนอย่างเครียดๆ


“พี่ว่าเรามีเรื่องต้องคุยกัน”


“ครับ ?? // ครับ ??”


***


“พอแล้วพี่ผมจะตายแล้วววววววว”เสียงของไคย์โหยหวนก่อนจะล้มตัวลงนอนแหมะลงบนสนามบาสฯ หลังจากแพ้ทีมน๊อกซ์ไปอย่างขาดลอย เพราะเอเลนเอาแต่ชู๊ตผิดห่วง


“ตายไปเลย”แทมป์พูดพลางเอาเท้าเขี่ยๆ ไคย์ ก่อนจะโดนคนน้องนอนมองตาขวางใส่ บนใบหน้าหลังแว่นกรอบดำมีรอยช้ำอยู่ ทำให้ดูดีไปอีกแบบ แทมป์ยิ้มขำไอ้เด็กแสบ


“ไอ้พี่แทมป์ไปเอาน้ำมาให้หน่อย เหนื่อยแล้วววววว”แทมป์ส่ายหัวก่อนจะนั่งยองๆ แล้วแบกไอ้เด็กแสบไปข้างสนามที่มีของกินที่ฮาวส์เตรียมไว้


“เหงื่อซกเลย”ฟาแฟงยื่นผ้าเย็นให้น๊อกซ์ก่อนจะถือขวดน้ำรอ น๊อกซ์พยักหน้าหอบๆ ก่อนจะเอาผ้าเย็นเช็ดหน้าเช็ดคอแล้วรับน้ำมากระดกดื่มอย่างกระหาย


“เหนื่อย”ต่างจากเบสเทียสที่เอาตัวเองไปนั่งข้างๆโซลเอลแล้วซบลงบนไหล่เหมือนอ้อน แต่คุณหมอหน้าหวานทำเพียงแค่ส่ายหน้า


“ตัวมีแต่เหงื่อ”แต่ถึงจะพูดแบบนั้นแต่โซลเอลก็ไม่ได้ผลักเบสเทียสออก กลับกันเจ้าตัวกลับเอาผ้าเช็ดหน้า เช็ดคอให้


“...........”เอวานั่งนิ่งมองไปทางอื่นที่ไม่ใช่เอเลน เอเลนกำลังถูกฮาวส์กอดคอแล้วยื่นขวดน้ำให้แทน


“น่าๆ ใจเย็น กูบอกจะช่วยไง”ฮาวส์กระซิบ เอเลนถอนหายใจก่อนจะรับขวดน้ำมาแล้วกระดกดื่มอย่างหงุดหงิด


“ได้ออกกำลังแบบนี้ดีชะมัด”ไคย์พูดพลางผลักแทมป์ออกแล้วนั่งลงกับพื้นเอาน้ำเอาขนมมากิน ต่างจากแทมป์ที่เดินไปเอาผ้าเย็นมาให้ไคย์เช็ดหน้าเช็ดตา


“ง่วงไหม?”น๊อกซ์นั่งลงข้างฟาแฟง ก่อนจะถาม เพราะปกติฟาแฟงต้องง่วงหรือแอบขึ้นไปนอนแล้ว แต่วันนี้ดูเหมือนฟาแฟงจะไม่ง่วง แถมยังดูดีใจแปลกๆ จนเค้าคิดว่าวันนี้เป็นวันสำคัญอะไรรึเปล่าวะ?


“ไม่ น๊อกซ์เราไปคุยกันหน่อยดีไหม?”ฟาแฟงยิ้มถาม พลางพยักหน้าไปทางอีกฝั่งของสนามบาสฯที่เป็นเหมือนสวนเล็กๆที่มีเครื่องออกกำลังกาย


“หื้อ? อืม”น๊อกซ์ขมวดคิ้ว ทำหน้าคิด นี้เค้าลืมอะไรรึเปล่า?


“ลุกสิ”ฟาแฟงลุกขึ้นก่อนจะดึงๆแขนน๊อกซ์ให้ลุกขึ้นตาม น๊อกซ์เลยเดินตามฟาแฟงที่เดินนำเค้าอยู่ข้างหน้า


นี้น๊อกซ์ไม่ได้ลืมอะไรใช่ไหม?..................


***


FaFeng Part

“ทำไมทำหน้าเครียด”ผมถามน๊อกซ์ที่เดินตามหลังผมมาอย่างงงๆ เจ้าตัวยิ้มให้ผมก่อนจะส่ายหน้าแล้วเดินมาโอบเอวผมไว้ มือไวตลอด ผมเบ้หน้าก่อนจะหันไปมองทางอื่น


ฟอดดดดดดด

แล้วผมก็โดนคนที่ขี้แกล้งหอมแก้ม ฮื่ออออออ ทำไมเขินแบบนี้


“หึหึ มีอะไรจะคุยกับพี่หรอ?”เดี๋ยวนี้น๊อกซ์แทนตัวเองว่าพี่ตลอดเลย ตั้งแต่เอ่อ.....เราจับคู่กัน ซึ่งมันก็ดีนะ แต่ผมไม่กล้าเรียกน๊อกซ์ว่าพี่อะ ผมเขิน


แต่เพื่อตัวผมในอนาคตผมต้องทำมันให้ชิน ผมต้องชนะความเขินของตัวเอง ฮึ่ม!


“ก็ เอ่อ......พี่น๊อกซ์......คิด...ว่า....ว่า....”ผมอึกอักเพราะไม่รู้จะเริ่มพูดยังไงดี แต่ไอ้คนที่กอดผมทำหน้าตางงๆใส่ผม แค่ผมเรียกพี่มันว่าพี่มันก็ทำหน้าตาแปกลใจแล้ว


“ฟาแฟง?”


“เฮ้อ....ผมมีเรื่องจะถามพี่ เรื่องเดียว”ผมเม้มปากแล้วหันไปจ้องตาสีอำพันที่มองผมอย่างงงๆ มือที่กอดเอวผมไว้กระชับแน่นขึ้น น๊อกซ์หรี่ตามองผมอย่างจับผิด


“อืม”


“พี่โอเคไหมถ้าผมคิดว่าตัวกำลัง........ท้อง...........”


“...................”ผมบอกพลางจ้องน๊อกซ์อย่างไม่มั่นใจ คือผมจำได้นะว่าน๊อกซ์บอกว่าจะรับผิดชอบทุกอย่าง แต่มันก็เลือนรางไง เลยอยากถามว่าเค้าโอเคไหม เพราะตอนนี้น๊อกซ์นิ่งไปแล้ว หน้าตาดูนิ่งเฉยกว่าที่ผมคาด รึเค้าไม่โอเคอะ


“พี่น๊อกซ์?”ผมเรียกซ้ำด้วยน้ำเสียงที่เริ่มไม่มั่นใจ น๊อกซ์ดึงผมเข้าไปกอด แล้วถอนหายใจอย่างโล่งอก


“พี่คิดว่าพี่ลืมอะไรซะอีก.......”


“ห่ะ”ผมงง ก่อนจะดันน๊อกซ์ออก เจ้าตัวยิ้มให้ผม ก่อนจะดึงผมเข้าไปหอมแก้มซ้ายขวา


ฟอด ฟอด ฟอด

“เดี๋ยวสิ”ผมพยายามเอาหน้าหลบปากน๊อกซ์ แต่คนขี้แกล้งเข้าสายเลือดกลับทำเพียงแค่หัวเราะในคอแล้วพยายามหอมแก้มผมต่อ


“หึหึ”


“พี่ยังไม่ตอบเลย!”ผมชักจะหงุดหงิด เลยพูดเสียงเข้มขึ้น น๊อกซ์เลิกคิ้วแล้วยิ้มบางให้ผม อื้อหื้อ ไม่อยากพูดแต่หล่ออะ ฮื่อ


“จะให้พี่ตอบอะไร? พี่คิดเอาไว้อยู่แล้วไง”


“ห่ะ”


“มีแต่ฟาแฟงนั่นแหละที่ไม่รู้ตัวเลย ฟอดดดดดด”แล้วก็หอมแก้มผมที่กำลังอึ้งไปอีกรอบ ทำไมต้องหอมแก้มผมบ่อยขนาดนั้นเลย ฮื่อ ไม่รู้หรอว่าผมเขินอะ ฮึ่ย!


“แล้วทำไมพี่ไม่บอกผม?”ผมกระพริบตามองน๊อกซ์ที่ยิ้ม แล้วพยายามลวนลามหน้าผมต่อ จนผมต้องพูดปราม“พี่น๊อกซ์ตอบผมก่อน”


“พี่คิดว่าเรารู้ตัวน่ะสิ ฟาแฟงอาจไม่รู้แต่พี่นับวันรอเลยละว่าเมื่อไรอาการเราจะออก หึหึ”ระ....ร้ายกาจ นี้มันเหมือนเค้าวางแผนให้ผมท้องงั้นอะ .................


“...............”ฮื่ออออออ นี้ผมมีอะไรที่รู้ทันน๊อกซ์บ้าง ฮึ่ย!


“หึหึ เอ้าไว้เราค่อยไปตรวจที่โรงบาลกันเนอะ”น๊อกซ์พูดพลางโยกตัวไปมาเหมือนเค้าอารฒณ์ดีมาก ผมเม้มปากก่อนจะถามเรื่องที่ค้างคาใจมานาน


“ผมถามหน่อยสิ?”


“ว่า??”


“เอวาท้องกับใคร? พี่รู้ไหม?”


“ห่ะ!!!”น๊อกซ์หันมามองหน้าผมเหวอๆ แถมหน้าตายังดูตกใจสุดๆ ผมเลยพูดไปตามที่ได้ยินมา


“ก็พี่โซลบอกว่าเอวากำลังมีอาการของคนท้องอย่างหนึ่ง ผมเลยอยากรู้ว่าใครเป็นพ่อเด็ก ผมคิดว่าพี่รู้”


“ฉิบหายแล้ว!”ผมได้มองหน้าน๊อกซ์งงๆ เพราะอีกฝ่ายทำหน้าเหมือนคนกำลังจะหัวเราะก็หัวเราะไม่ออก ว่าแต่วันไหนน้าที่ผมจะได้ฝากครรภ์ ฮื่ออออออ ตื่นเต้นอะ


FaFeng Part End

***


“เอวาท้องกับกูเอง”เอเลนพูดเสียงเรียบ


“เอ๋!!!!!!!!”เสียงตกใจของคนในห้องนั่งเล่นทำเอาคนที่เป็นต้นเรื่องอย่างเอเลนที่ยืนอยู่ตรงประตู ย่นคิ้วรำคาญ ใบหน้าของทุกคนดูตกใจกับคำพูดของเอเลน จะยกเว้นก็แต่ฮาวส์ที่เอามือนวดขมับ


“นี้มึง?”น๊อกซ์ถึงกับทำหน้างงๆใส่ ก่อนจะหันไปมองเอวาที่นั่งก้มหน้างุดอยู่ข้างๆฟาแฟง และโซลเอลที่ทำหน้าเหลือเชื่อไม่ต่างกัน


“กูทำไม?”เอเลนตะวัดสายไปมองน๊อกซ์อย่างหาเรื่อง น๊อกซ์เลยได้แต่โบกมือยอมแพ้


“เอวาเพิ่ง 15 นะ ไหนมึงบอกกูว่าจะรอเอวาโตกว่านี้ แล้วที่น้องมันป่องเนี่ยหมายความว่าไง?”น๊อกซ์ถามเสียงเข้มจ้องหน้าเอเลนอย่างกดดัน เพราะตอนที่เค้าเจอกับพี่น้องตระกูลฟรองค์ซัวว์ตอนนั้นเอวาเพิ่งจะแค่ 12 และน๊อกซ์เองก็ค่อนข้างเอ็นดูเหมือนน้องชาย แต่พอมาได้ยิน เฮ้อ..............


“อย่าว่าพี่นะฮะ ผมผิดเอง ฮึก”เอวาพูดพลางจะเบ้หน้าร้องไห้ ทำเอาคนอื่นๆรีบหันมาปลอบยกใหญ่ก่อนจะส่งสายตาคาดโทษให้น๊อกซ์ น๊อกซ์หน้าเหวอก่อนจะถอนหายใจ


“โอเคๆ พี่ไม่ได้ว่าพี่เรา พี่แค่........เฮ้อ.........”น๊อกซ์เอนหลังพิงพนักโซฟาก่อนจะหันไปมองเอเลนที่ยืนหน้าหงอยอยู่หน้าประตู ก็ถือซะว่าเป็นบทลงโทษที่ล่วงเกินน้องมันก่อนเวลาอันควรแล้วกัน หึ


“งั้นตอนนี้พี่โซลก็ท้อง พี่ฟาแฟง แล้วก็เอวา สินะครับ”ไคย์พูดอย่างยากลำบาก ก่อนจะยิ้มแห้งๆ แล้วเกาหัวแกรกๆ “เหมือนพวกพี่นัดกันท้องเลยอะ ฮะๆ”


ปัก

“โอ๊ย ลูกพี่ใหญ่อะ!”ไคย์โดนน๊อกซ์เอาหมอนปาหน้า ก่อนจะส่งยิ้มแห้งๆให้เบสเทียสที่จ้องหน้าเอาเรื่องทั้งๆที่ซบหน้าอยู่กับไหล่โซลเอลเพราะเจ้าตัวกำลังเวียนหัว พอไคย์มองไปทางเอเลนไอ้สายตาขู่ฆ่านี้น่ากลัวชะมัด


“สมน้ำหน้า”แทมป์ที่นั่งข้างๆ เลยล็อกคอไอ้เด็กแสบก่อนจะเอามือยี้หัวไคย์จนเจ้าตัวร้องโอดโอย


“ดีละ!”ฮาวส์ลุกขึ้นท่ามกลางสายตางุนงงของทุกคน “กุจะไปซื้อไหมพรมมาถักชุดให้หลาน ฮืมๆ”แล้วฮาวส์ก็เดินตัวปลิวออกไปด้านนอก


“ยินด้วยนะครับพี่เบส พี่น๊อกซ์ พี่เอเลน เดี๋ยวผมพาไอ้แสบไปลานสเก็ตฯก่อน”แทมป์พูดพลางลุกขึ้นเดินกอดคอไคย์ออก


“ยินด้วยคราบลูกพี่!!!!!!”


“งั้นผมพาเบสไปพักนะฮะ ดูท่าจะเวียนหัวหนัก”โซลเอลพูดยิ้มๆ พลางพยุงเบสเทียสที่ตัวอ่อนยวบยาบขึ้นห้องไป แต่เพราะเบสเทียสรู้ว่าโซลกำลังเค้าถึงไม่ได้ทิ้งน้ำหนักไปเลย เบสก็แค่อยากอ้อน


“งั้น......”


“พี่แฟงอยู่กับผมนะ!”น๊อกซ์ชะงักค้างคำพูด เค้ากำลังจะพาฟาแฟงไปนอน แต่เอวากลับพูดแทรกมาขึ้นมาก่อน ฟาแฟงมองหน้าเอวาที น๊อกซ์ที พอมองไปทางเอเลนเจ้าตัวก็ส่งสายขอร้องให้ช่วยดูเอวาที


“เอ่อ....ได้สิ งั้นไปที่ห้องเอวานะ”


“ฮะ!”เอวาเกาะแขนฟาแฟงก่อนจะเดินผ่านเอเลนไปด้วยสีหน้าพะอืดพะอม ส่วนน๊อกซ์นั่งแข็งค้าง


“กูจะบ้าตาย!”เอเลนเอาหัวโขกกับขอบประตูห้องนั่งเล่นเบาๆอย่างคนหมดอาลัยตายอยาก น๊อกซ์ลุกเดินมาหาก่อนจะส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจ


“ทำไมกูต้องมาซวยด้วย?”เอเลนตะวัดสายตาไปจ้องน๊อกซ์ ก่อนจะแสยะยิ้มร้าย


“หึหึ ถ้ากูโชคร้ายทั้งมึง ทั้งเบส ก็ต้องโดนด้วย”


“นี้มึง!”


“หึหึ กูไม่ยอมแยกกับเมียแค่คนเดียวแน่!!!!”


***


“พี่ถามหน่อยสิ  เอ่อ....พี่สงสัยน่ะ”ฟาแฟงกำลังนอนตะแคงมองเอวาที่กำลังนอนหันหน้ามาทางเค้าเหมือนกัน เอวากระพริบตามองฟาแฟงก่อนจะพยักหน้ารับ


“ฮะ?”


“เอวากับเอเลนเป็นพี่น้องกัน แล้ว....เอ่อ.........เด็ก....ไม่เป็นไรหรอ?”เอวาเบิกตากว้างก่อนจะผุดลุกขึ้นแล้วมองฟาแฟงตื่นๆ ทำเอาฟาแฟงลุกขึ้นตาม เค้าไม่น่าพูดเลย


“คือยังงี้ฮะ ผมคิดว่าพี่แฟงรู้แล้วซะอีก.......”


“รู้? เรื่องอะไรหรอ?”ฟาแฟงมองเอวางงๆ


“คืองี้ฮะ ผมกับพี่เอเลนเราไม่ได้เป็นพี่น้องกันทางสายเลือดฮะ อืม จะว่ายังไงดี คนที่เลี้ยงผมมาตั้งแต่เกิดคือพี่เอเลนฮะ เพราะงั้นสำหรับผมแล้วพี่เอเลนจึงเป็นทุกอย่าง”เอวายิ้มกว้างจนตาหยี่ ฟาแฟงถึงกับมองอย่างตกใจ ไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆงั้นหรอ!!!


“แล้วทำไม.........”


“ผู้หญิงที่ให้กำเนิดผมเธอเป็นโอเมก้าที่ทำงานขายบริการฮะ หลังจากคลอดผม คนที่คอยดูแลผมคือพี่เอเลนฮะ พี่เอเลนทำทุกอย่างเพื่อเลี้ยงผม เพราะงั้นไม่ว่าจะเป็นอะไรผมก็ให้พี่เค้าได้หมด”


“งั้นหรอ.........”


“ผมโชคดีฮะ ที่มีพี่เอเลน”เอวายิ้มกว้าง ฟาแฟงเองก็พอเข้าใจบ้างแล้ว เพราะงั้นคนในฝูงถึงไม่ได้กังวลว่าเด็กจะผิดปกติสินะ 


*********************************************************

สวัสดีค่ารีดเดอร์ทุกคนนนนนนน

สำหรับตอนนี้อยู่ในช่วงพักร้อนค่าาาาาาาาาาา มีใครอยากไปซื้อมาม่ากับไรท์ไหมค่ะ ฮ่าๆ

เเล้วเจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ

***********************************************

ช่วงตอบคอมเม้นต์

คุณ Tp_Zeen ตอบ​ ณวินาทีนั้นความหวงมันบังตาเอเลนค่ะ ฮ่าๆ ฮาวส์ผู้โชคร้าย

คุณ Dandee ตอบ​ แน่ใจนะค่ะว่าจะให้ฮาวส์ไปอยู่กับพาย ????

คุณ dandee ตอบ พี่ฮาวส์ต้องดีใจมากแน่ๆค่ะ

คุณ บลูน้ำ ตอบ หุหุ แน่นอนค่าาาาาา 

คุณ surapa ตอบ มาเเล้วนะค่าาาาา

คุณ maity_leelish ตอบ มาเเล้วค่าาาาาา

คุณ Fonfren ตอบ เรื่องความรักในอดีตของฮาวส์ ดราม่ามากค่ะ ฮื่อออออ ฮาวส์น่าสงสารที่สุดในเรื่องเเล้วค่ะ

คุณ funny ตอบ หุหุ ค่ะ ท้องมา 3 คนเลยค่ะ ฮ่าๆ

คุณ N_nana ตอบ ฮาวส์เป็นคนที่น่ารักมากค่ะ ฮื่ออออ //บทเด่นกว่าพระเอกอีกค่ะ//

**********************************


ความคิดเห็น