วไลกร/ชาล็อต
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับดาว+กุญแจ+เหรียญ ที่สนับสนุนวไลกรนะคะ : )

ชีวิตอับจนหนทาง-3

ชื่อตอน : ชีวิตอับจนหนทาง-3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 573

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ส.ค. 2561 19:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ชีวิตอับจนหนทาง-3
แบบอักษร

“เอาล่ะ ถ้าคุณสัญญาว่าจะเก็บเรื่องนี้เอาไว้ก่อน ผมจะเล่าให้ฟัง และผมสัญญาว่าสุดท้ายแล้วจะช่วยคุณเอาคืนคนที่ทำร้ายเพื่อนของคุณ แค่นี้พอจะรับปากได้รึเปล่า” อัมริโกเห็นความแน่วแน่ในสายตาของคนตัวเล็กใจใหญ่แล้ว จึงต้องยอมเสี่ยงวัดใจกับเธอ

“อืม...ก็ได้ ถ้านายไม่ทำตามที่พูด ฉันสัญญาตรงนี้เลย ว่าจะเอาคืนนายให้สาสม” เสียงใสข่มขู่ คนฟังหัวเราะเบาๆ

“ผมกลัวคุณนะเนี่ย” พูดจบก็หัวเราะต่อ ณัฐนรีเพิ่งเห็นเขาหัวเราะจนเห็นฟันเรียงสวยเป็นครั้งแรก หน้าตาที่ดูโหดดุ เปลี่ยนหล่อเข้มมีเสน่ห์ในทันที ดวงตาสีดำมองเพลิน แล้วอัมริโกก็เริ่มเล่าเรื่องราวที่เธอต้องการรู้

ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง หนุ่มหล่อเข้มเคราดก ก็จบเรื่องราวที่เขากล้าเสี่ยงบอกกับสาวร่างเล็ก ใบหน้ารูปหัวใจนั่งท้าวค้างเคาะนิ้วที่แก้มอย่างใช้ความคิด แล้วเสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขัดจังหวะ

“นิด! เป็นไงบ้าง” ณัฐนรีอุทานอย่างตื่นเต้น ราวกับว่าจากเพื่อนไปเป็นเดือน เธอฟังปลายสายพูดพยักหน้าหงึกๆ แล้วก็ร้องโวยวายขึ้น

“บ้าไปแล้วนิด ทำงานอะไรแบบนั้น” คำพูดของหญิงสาวทำให้อัมริโกตาโตอยากรู้

“เออๆ ระวังตัวด้วยแล้วกัน บอกให้มาทำงานกับแม่ฉันก็ไม่ยอม” ปากเล็กบ่นขมุบขมิบ รู้ทั้งรู้ว่ามารดาของตนไม่ค่อยชอบอณิษฐา

“คุณอณิษฐาอยู่ที่ไหนครับ” ใบหน้าเข้มดุกลับมาถามด้วยเสียงเครียดขรึมตามเดิม

“เพื่อนฉันมันบ้าไปแล้ว ไปทำงานแบบนั้น แล้วมีหน้ามาบอกว่าขำๆ” ณัฐนรีบ่นคนเดียว

“แล้วผมจะรู้มั้ยครับว่าเพื่อนคุณทำงานอะไร ที่ไหน” อัมริโกทำเสียงดุ

“อย่ามาทำเสียงดุ เดี๋ยวก็ไม่บอกซะหรอก” พอนึกขึ้นได้เธอก็แหวใส่ หลังจากนั้นจึงเล่าให้ฟังว่าอณิษฐาโทรมาคุยอะไรบ้าง

อณิษฐาขับรถมาในแหล่งสถานบันเทิง พอจอดรถเรียบร้อย เจ้าของร่างเพรียวก็เดินเข้าไปในผับชื่อดังแห่งหนึ่ง การแต่งตัวที่มีแต่เสื้อผ้าแบรนด์เนม กับสะพายกระเป๋าแบรนด์ดัง ทำให้พนักงานที่กำลังจัดโต๊ะมองตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า

“ผับยังไม่เปิดนะครับ” หนุ่มหน้าตาดีบอกอย่างสุภาพ

“ฉันมาพบผู้จัดการ มาสัมภาษณ์งานจ้ะ” เธอบอกพร้อมกับยิ้มแหยๆ และเป็นอย่างที่คาดเดา หนุ่มรุ่นน้องเบิกตาโต ไม่คิดว่าไฮโซอย่างเธอจะมาทำงานที่นี่ล่ะสิ

“รอสักครู่นะครับ” ร่างผอมสูงของพนักงานชายวิ่งเข้าไปหลังร้าน ครู่หนึ่งจึงมาพาเธอเดินเข้าไปในห้องหลังร้าน

“เอาน้ำมารับรองแขกด้วย” ผู้จัดการหนุ่มใหญ่รู้จักหญิงสาวคนนี้ดี เขาจึงต้อนรับมากกว่าปกติ

“ขอบคุณค่ะ ไม่ต้องก็ได้” อณิษฐาอยากจะรีบๆ คุย และออกไปจากที่นี่

“ผมเสียดายคุณมากนะครับ ตอนนี้ตำแหน่งที่ว่างมีแต่ผู้หญิงนั่งดริ๊งค์เท่านั้น” หนุ่มใหญ่แสดงความเสียดายออกมาทางแววตา

“ตกลง ฉันทำตำแหน่งที่คุณว่านั่นแหละ ค่ำๆ เจอกันนะคะ สวัสดีค่ะ” พูดจบก็ลุกขึ้นเดินออกจากผับอย่างรวดเร็ว

หญิงสาวผู้เย่อหยิ่งเดินก้มหน้า ซ่อนใบหน้าไฮโซที่แปะอยู่บนหน้าผาก โชคดีเวลาบ่ายๆ แบบนี้แดดเริ่มอ่อนลงบ้าง เดินไปไม่กี่ก้าว เธอก็ปะทะเข้ากับใครคนหนึ่ง ทั้งสองเซถลาแยกออกจากกัน

“ขอโทษค่ะ” และต่างก็เอ่ยออกมาเกือบจะพร้อมกัน แต่อณิษฐาทรงตัวไว้ได้ คนที่สูงวัยกว่าเอ่ยขอโทษทั้งที่ตัวเองล้มนั่งลงบนพื้นฟุตปาธ

“อุ๊ย! คุณน้าเป็นยังไงบ้างคะ” ดวงตาเรียวมองตามเสียง เห็นหญิงสูงวัยร่างผอมบางนั่งอยู่ที่พื้น จึงร้องถามอย่างตระหนก และก้มลงมาพยุงให้ลุกขึ้น

“น้าไม่เป็นไรค่ะ ปล่อยเถอะเดี๋ยวมือของหนูจะเปื้อนหมด” หญิงสูงวัยบอกพลางเงยหน้ามองด้วยแววตาล่อกแล่กหวาดกลัว แล้วเธอก็จ้องใบหน้าสวยนิ่งนาน สุดท้ายก็รีบก้มหน้าหลบเอาผมปิดหน้าตัวเอง

“ไปๆ อย่ามายืนบังหน้าร้าน” เสียงผู้ชายตะโกนไล่ ดึงสติของหญิงทั้งสอง อณิษฐาปล่อยแขนคนที่ล้ม แล้วหันไปหาคนที่ส่งเสียงไล่

“ขอโทษด้วยนะคะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ” เธอก้มศีรษะให้นิดหนึ่ง

“ผมไม่กล้าไล่คุณหรอกครับ ไล่ยายคนนี้ต่างหาก ชอบมาเกะกะ โทรมขนาดนี้จะมายืนขายอะไรให้ใครเขาได้” ชายหนุ่มที่น่าจะเป็นพนักงานของที่นี่โวยวายเสียงดังพูดยาวจนน่าตกใจ อดีตเซเลปคนดังรู้ดีว่าถูกผลักให้จนตรอกมันเป็นยังไง เธอมองคนพูดด้วยดวงตาขุ่นเข้ม

“ไปค่ะคุณน้า หนูพาไปให้พ้นจากตรงนี้ดีกว่านะคะ” เธอแตะแขนผู้มากวัยกว่าพาเดินให้พ้นจากผับที่เปิดติดๆ กันมากมาย จนมาถึงเก้าอี้ริมทาง

“อย่าหาว่าหนูดูถูกเลยนะคะ หนูเองก็เพิ่งหมดตัว แต่ยังพอมีเงินติดตัวอยู่บ้าง” อณิษฐาพูดพร้อมกับนำธนบัตรใบละหนึ่งพันบาทใส่มือหญิงร่างผอม

“ขอบใจหนูมากนะ” ถ้อยคำขอบคุณจากหญิงที่แต่งตัวซ่อมซ่อหน้าตามอมแมมแก้มตอบกับดวงตาที่มีหยาดน้ำเอ่อขึ้น ทำเอาคนให้รู้สึกตื้นตัน เธอยิ้มตอบพร้อมแตะมือก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินกลับไปที่รถยนต์ของตัวเอง

ความคิดเห็น