only_offgun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

special NC “อยากได้ยินว่ารักกัน : love without words (ลืมลงในนี้เฉยๆจ้า)

ชื่อตอน : special NC “อยากได้ยินว่ารักกัน : love without words (ลืมลงในนี้เฉยๆจ้า)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ส.ค. 2561 20:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
special NC “อยากได้ยินว่ารักกัน : love without words (ลืมลงในนี้เฉยๆจ้า)
แบบอักษร

แกร๊ก



เสียงปิดประตูห้องนอนดังขึ้นทำให้คนที่ซุกตัวอยู่ใต้ผ้านวมผืนหนาถึงกับอมยิ้ม



มาแล้วสินะ คำตอบของคนปากแข็ง



ร่างเล็กคำนวนเวลาในใจ ตั้งแต่ส่งข้อความสุดท้ายไปหาคนตัวสูงจนถึงตอนนี้ ป่าปี๊ของเขาใช้เวลาแค่ยี่สิบนาทีในการกลับมาให้ถึงคอนโด



เหยียบมิดเลยมั้งเนี่ย



“ไง”



“...”



“หึ คนหลับเค้าไม่แก้มแดงกันหรอกนะ เผื่อมึงไม่รู้”



“ฮื่ออ”



สุดท้ายก็ต้องหลุดยิ้มเมื่อมือหนายกมาบีบแก้มแรงๆเหมือนหมันเขี้ยว ตากลมขยับลืมขึ้นมองคนที่ยืนอยู่ข้างเตียงพลางพลิกตัวนอนหงายแล้วชูมือไปข้างหน้าเหมือนเวลาเด็กๆอยากให้อุ้ม



“ปี๊~ กอดหน่อย”



“ไม่ต้องมาทำแบ๊ว ไหนอ่ะคนป่วย กูนี่รีบกลับแทบตายกลัวมีใครมาตายในห้อง”



“ไม่ได้รีบกลับมาเพื่อตอบคำถามของกันหรอ”



“คำถามไร จำไม่ได้แล้ว”



ตาเรียวรีเสหลบสายตากลมโตวาววับของอีกคนที่มองมาอย่างรู้ทัน กันหัวเราะคิกคักให้กับท่าทีเขินๆของคนปากแข็ง ก่อนจะพยุงตัวขึ้นนั่งแล้วใช้สองแขนโอบรอบเอวสอบเอาไว้หลวมๆ พลางซบใบหน้าลงกับพุงนิ่มๆของคนตรงหน้าอย่างออดอ้อน



“กันขอโทษ”



“อืม”



“ป่าปี๊หายโกรธกันนะ”



ตากลมช้อนมองใบหน้าหล่อเหลาอย่างรอคอยคำตอบ แต่อีกคนก็ยังนิ่ง ปากอิ่มจึงกดจูบลงบนหน้าท้องของพี่เบาๆผ่านเสื้อฮาวายตัวบาง ก่อนจะซุกซบใบหน้าลงไปอีกครั้ง



“พูดว่าขอโทษนี่รู้แล้วหรอว่าตัวเองผิดอะไร”



“รู้สิ”



“...”



“กันผิดคำพูด ผิดสัญญากับป่าปี๊ กันไม่รักษาเวลา กั…”




“ผิด”



ฟึบ




กายเล็กถูกอีกคนดันลงเตียงอย่างรวดเร็ว พร้อมกับกายหนาที่ขยับขึ้นมาคร่อมทับเรือนร่างบอบบางนี้เอาไว้ทั้งตัว



“ความผิดของมึงคือการที่มึงยอมให้มันจับมือ”



พูดพลางสอดประสานฝ่ามือหนาเข้ากับฝ่ามือเรียว ก่อนจะยกมันแล้วกดลงบนเตียงเหนือศีรษะของเจ้าของร่าง



“ยอมให้มันกอดคอ”



“อื้อ...ป่าปี๊”



ใบหน้าหวานเอียงหลบริมฝีปากซุกซนของอีกคนที่เริ่มขบเม้มเบาๆตามแนวลำคอขาว กันส่งเสียงครางผะแผ่วเมื่อรับรู้ถึงลิ้นร้อนที่ไล่เลียตั้งแค่ต้นคอจนถึงใบหู ฟันคมขบกัดติ่งหูเล็กเบาๆจนอีกคนร้องท้วงจึงยอมผละออกมาเพื่อพิพากษาความผิดของคนใต้ร่างต่อไป



“ยอมให้มันโอบ...ให้มันกอด”




เสื้อนอนตัวบางถูกปลดกระดุมออกจนหมดเผยให้เห็นผิวกายขาวเนียนภายในที่กำลังรองรับความเสียวกระสันเมื่อริมฝีปากอุ่นร้อนสัมผัสไปทั่วแผ่นอกก่อนจะค่อยๆไล้ลงไปสู่หน้าท้องแบนราบ



กันก้มมองปลายลิ้นร้อนที่วกกลับมาหยอกเย้ากับยอดอกตัวเองอีกครั้ง ความชื้นแฉะบวกกับสัมผัสสากๆของปลายลิ้นทำให้ร่างเล็กบิดเร้าเมื่ออีกคนรัวลิ้นลงมาถี่ๆ ขณะที่ยอดอกอีกข้างก็โดนปลายนิ้วเรียวสะกิดขึ้นลงเป็นจังหวะเดียวกัน



ออฟยกยิ้มเมื่อได้ยินเสียงหอบครางของคนใต้ร่าง แลบเลียลงบนยอดอกที่แข็งตัวสู้ลิ้นพร้อมกับดูดดึงแรงๆสลับไปมาทั้งสองข้าง เหลือบมองใบหน้าหวานที่แหงนเริ่ดพลางขบกัดริมฝีปากตัวเองอย่างเสียวกระสัน



กันของเขาเซ็กซี่เป็นบ้า



แต่ยังหรอก นี่ไม่ใช่เวลาให้รางวัลเด็กดื้อ...แต่เป็นเวลาทำโทษต่างหากล่ะ



พรึบ!



“อื้อ...ป่าปี๊...หยะ...หยุดทำไม”



ตากลมช้อนมองคนใจร้ายที่อยู่ๆก็ลุกขึ้นยืนข้างเตียง ปล่อยอารมคนตัวเล็กให้ค้างเติ่งอยู่อย่างนั้น



“ไปอาบน้ำไง เหนียวตัวจะแย่”



“ป่าปี๊!!!”



เสียงใสตะโกนเรียกคนที่กำลังหันหลังเข้าเข้าห้องน้ำไป ราวกับว่าเมื่อกี๊ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งสิ้น



เสียงปิดประตูห้องน้ำดังๆบอกให้รู้ว่าอีกคนทิ้งเขาไปอาบน้ำอย่างที่พูดจริงๆ กันทิ้งตัวลงบนที่นอนหลังกว้างอีกครั้ง พลางหอบหายใจหนักๆหวังเพื่อไล่ความร้อนรุ่มในกายให้หมดลง



แต่ไม่เลย



ท้องน้อยนังคงบิดมวนเมื่อนึกถึงใบหน้าอีกคนตอนที่กำลังซุกไซร้ร่างกายของตน นึกถึงสัมผัสร้อนๆและความสากของปลายลิ้นที่เกี่ยวกระหวัดลงบนยอดอกที่ยังคงชื้นแฉะไปด้วยน้ำลายใสๆของอีกคนในเวลานี้



เสียงน้ำที่กระทบลงบนพื้นทำให้กันได้แต่หลับตาจินตนาการถึงแผ่นหลังกว้างๆของคนรัก สายน้ำที่ไหลผ่านลำคอหนาเรื่อยลงมาจนถึงแผ่นอกที่กันชอบสัมผัส ปลายนิ้วเรียวที่กำลังสัมผัสผิวกายที่มีหยดน้ำเกาะพราวนั่น จะดีแค่ไหนหากร่างแกร่งนั้นถูกขบกัดด้วยน้ำมือของเขา




ไม่ไหว...ไม่ไหวแล้ว



.



.




.




แกร๊ก




“เข้ามาทำไม”




“กันมาง้อ”




ออฟลืมตามองร่างกายเปลือยเปล่าของคนรักที่ค่อยๆขยับเข้ามาใกล้ ผิวขาวเนียนที่เขาพิสูจน์มาแล้วเมื่อคืนก่อนว่ามันทั้งนุ่มทั้งหอมขนาดไหน ยังไม่รวมเอวบางที่รับกับสะโพกอิ่มตึงที่ไม่ได้อ้อนแอ้นเหมือนผู้หญิงแต่กลับเซ็กซี่ในแบบที่เขาเองไม่สามารถละสายตาออกมาได้



แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจพลิกตัวหันหลังให้ราวกับไม่ได้สนใจการปรากฏตัวของอีกคนเท่าใดนัก



ทั้งที่ความจริงแทบจะยืนไม่อยู่



“ปี๊~”



เสียงอ้อนๆที่ดังอยู่ใกล้ๆหู บอกให้รู้ว่าอีกคนเข้ามายืนอยู่ภายใต้ฝักบัวเดียวกันเรียบร้อยแล้ว กันขยับเข้าไปยืนซ้อนหลังคนพี่ พร้อมกับใช้วงแขนเล็กโอบรอบเอวสอบของคนตัวโตเอาไว้ ก่อนที่ออฟจะรู้สึกถึงแรงกดจูบเบาๆบนลาดไหล่ ไม่นานปากอิ่มก็พรมจูบไปทั่วหลังคอและแผ่นหลังกว้างจนได้ยินเสียงกดจูบดังสะท้อนเคล้าคลอไปกับเสียงของหยาดน้ำที่ตกกระทบพื้นที่มีน้ำเจิ่งนอง



ปากอิ่มวกกลับขึ้นมาซุกไซร้ซอกคอแกร่งของพี่อีกครั้ง ก่อนจะเขย่งขึ้นหอมแก้มสากของคนที่ยังคงยืนหันหลังให้อย่างเอาใจ



“กันถูสบู่ให้นะ”



ไม่รอคำตอบของอีกคน ร่างเล็กเอื้อมไปกดสบู่เหลวใส่ฝ่ามือ แล้วเริ่มขยับวนลงบนแผ่นหลังพี่ ออฟส่งเสียงครางเบาๆในลำคอเมื่อฝ่ามือซุกซนเริ่มไล้วนลงบนหน้าท้องแล้วลากต่ำลงไปเรื่อยๆ ให้มือเล็กปัดป่ายส่วนกลางกายของอีกอยู่อย่างนั้นคนราวกันไม่ได้ตั้งใจ



สุดท้ายก็เป็นออฟเองที่ทนไม่ไหว มือหนาคว้าฝ่ามือบางให้เข้ากอบกุมความต้องการของตนพร้อมทาบทับลงบนหลังมือของน้องเพื่อควบคุมจังหวะการรูดรั้งนั้นเสียเองอย่างคนเอาแต่ใจ



“อืมม...ซี๊ดดดด”



ใบหน้าหวานยิ้มกริ่มเมื่ออีกคนยอมหันหน้ากลับมาหา มือเล็กดันอกพี่ให้อีกคนถอยไปชิดผนังห้องน้ำ ค่อยๆขยับบดเบียดร่างกายเข้าหา แล้วปล่อยให้อีกคนซุกไซร้ร่างกายของตนตามใจชอบ



ปลายจมูกโด่งกดฝังลงบนลำคอระหงของร่างเล็กตรงหน้า สองมือส่งไปเค้นคลึงช่วงเอวคอดไปจนถึงสะโพกกลมกลึงเต็มไม้เต็มมือ กันเผลอร้องครางเมื่อมือใหญ่บีบเค้นสะโพกแรงๆจนมั่นใจว่ามันต้องแดงเป็นรอยมือของอีกคนแน่ๆ จึงเอาคืนด้วยการกระชับฝ่ามือแล้วเปลี่ยนจังหวะรูดรั้งจนคนพี่ครางต่ำๆออกมาไม่ต่างกัน



“อือออ...กัน...อ่าาา”



คนโดนเรียกผละใบหน้าออกจากยอดอกสีเข้มของคนรัก ก่อนจะใช้แขนข้างหนึ่งโน้มลำคอแกร่งลงมาเพื่อรับจูบหวานๆของตน ออฟปล่อยให้ลูกแมวตรงหน้าขบกัดดูดดึงริมฝีปากของตนไปซักพัก ก่อนจะส่งปลายลิ้นเข้าไปในโพรงปากอุ่นเกี่ยวกระหวัดตักตวงความหอมหวานที่อีกคนดูเหมือนจะเต็มใจหยิบยื่นมาให้เป็นอย่างดี



ริมฝีปากอิ่มตึงผละออกมาช้าๆ พลางหลุบตาลงมองแท่งร้อนในกำมือที่ตอนนี้แข็งตัวตั้งตรงและขยายตัวจนมือเล็กไม่สามารถโอบไว้ได้หมด ลิ้นเล็กแลบเลียริมฝีปากตัวเองพร้อมกับช้อนตามองคนตรงหน้าอย่างยั่วเย้า ออฟเผลอกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่เมื่ออีกคนค่อยๆย่อกายคุกเข่าลงกับพื้น มือเล็กกอบกุมความใหญ่โตนั้นเอาไว้อีกครั้ง ก่อนที่ลิ้นเล็กจะค่อยๆส่งออกมาแตะเบาๆลงบนส่วนปลาย เพียงเท่านั้นเจ้าของร่างสูงใหญ่ถึงกับสูดปากยาวออกมาอย่างห้ามไม่อยู่



แหงนหน้ามองท่าทีเสียวซ่านของคนพี่แล้วยิ้มออกมาอย่างพอใจในผลงานของตัวเอง ปากแดงกดจูบลงตลอดความยาวและปิดท้ายที่ส่วนปลายอีกครั้ง ก่อนจะรับเอาความแข็งขืนนั้นเข้าไปในโพรงปากและเริ่มขยับเข้าออก



ออฟมองดูใบหน้าหวานที่หลับตาพริ้มพลางรูดรั้งสลับกับโลมเลียราวกับเป็นไอติมแท่งโปรด มือใหญ่ส่งไปลูบหัวอีกคนเบาๆราวกับกำลังให้รางวัลกับคนเก่ง กันลืมตาขึ้นพลางสบตากับคนตรงหน้าที่กำลังมองมาด้วยสายตาร้อนแรง ก่อนที่คนตัวเล็กจะยิ่งเอาใจพี่ด้วยการห่อเกร็งริมฝีปากเพื่อเพิ่มแรงในการโอบรัดแท่งร้อนของคนตรงหน้า รวมถึงเร่งจังหวะการขยับเข้าออก



“ซี๊ดดด...เก่งสัดเมียกู”




“อึก...อือ...อืออ”



เสียงเล็กร้องท้วงเมื่ออยู่ๆอีกคนก็ใช้ฝ่ามือหนาทาบทับลงบนศีรษะแล้วออกแรงบังคับจังหวะและความแรงในการสวนกระแทกเข้าออกเสียเอง สองร่างยังคงส่งสายตาให้กันอยู่อย่างนั้น ออฟจ้องมองตากลมใสที่เอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำในตา เพราะอีกคนคงจะสำลักในบางจังหวะที่เขาเผลอกดกระแทกความยาวลงไปมากเกินกว่าที่โพรงปากเล็กๆนั่นจะรับไหว แต่นั่นยิ่งทำให้ออฟรู้สึกว่าคนตัวเล็กตรงหน้านี้ดูน่ารังแกมากขึ้นไปอีกเป็นเท่าตัว



สองมือน้อยๆยกขึ้นมาช่วยโอบประคองส่วนที่เหลือด้วยไม่สามารถรับเอาทั้งหมดเข้าไปในโพรงปากได้ รับรู้ถึงจังหวะการหายใจถี่กระชั้นที่มาพร้อมกับแรงกระแทกรัวเร็วในโพรงปาก บอกให้รู้ว่าอีกคนกกำลังจะปลดปล่อยในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า



“อือ...กัน...เร็วอีก...กัน...เกือบแล้ว...อะ...อ่าาา”



ตากลมปิดลงเมื่ออีกคนถอนความแข็งขืนออกมาจากโพรงปากในจังหวะสุดท้าย ไม่นานก็รับรู้ได้ถึงความอุ่นร้อนที่ฉีดกระทบใบหน้า กลิ่นคาวคละคลุ้งมาพร้อมกับตอนที่อีกคนดุนดันส่วนนั้นเข้าโพรงปากอีกครั้ง แล้วปลดปล่อยส่วนที่เหลือออกมาจนหมดแล้วจึงถอดถอนออกมา



“แฮ่ก...แฮ่ก...อ๊ะ ป่าปี๊”



คนตัวเล็กสะดุ้งแรงๆเมื่อรู้สึกถึงน้ำเย็นที่กระทบลงบนใบหน้า ลืมตาขึ้นน้อยๆก็พบว่าคนพี่คว้าฝักบัวลงมาล้างคราบคาวบนใบหน้าให้จนหมด กันพยุงตัวลุกขึ้นยืนก่อนจะขยับเข้าซุกซบอกกว้างๆคนรักอย่างออดอ้อน ไม่รู้ว่าอีกคนหายโกรธรึยัง แต่ค่อนข้างมั่นใจว่าเมื่อกี๊ตัวเองทำให้พี่พอใจอยู่ไม่น้อย



“หายโกรธกันรึยัง”



“หึหึ หายดีมั้ยนะ”



เสียงทุ้มตอบพลางไล้ปลายนิ้วไปตามต้นแขนเนียนของเด็กขี้อ้อน ดวงตาเรียวหลุบมองส่วนกลางกายของคนตัวเล็กที่ยังคงแข็งขืนแล้วยกยิ้มออกมา



ใช่สิ ก็เด็กนี่ยังไม่ได้ปลดปล่อยเลยซักครั้ง



“ป่าปี๊ช่วยกันหน่อยสิครับ”



“คนทำผิดไม่มีสิทธิ์เรียกร้องนะรู้มั้ย หื้ม”



ปากหยักขยับตอบก่อนจะกดจูบลงบนริมฝีปากอิ่มตึงนั้นแรงๆหนึ่งทีแล้วขยับตัวก้าวเดินออกมาจากห้องน้ำ ปล่อยให้อีกคนยืนเหวออยู่อยู่อย่างนั้น ไม่นานก็ได้ยินเสียงตะโกนโวยวายจากคนโดนแกล้งดังตามมา จนออฟถึงกับหลุดหัวเราะออกมาเบาๆแต่ก็ปล่อยให้อีกคนโวยวายอยู่อย่างนั้น



ทางด้านร่างเล็กที่มองตัวเองที่ยืนหัวฟัดหัวเหวี่ยงอยู่หน้ากระจก ในใจนึกก่นด่าคนที่ทิ้งให้เขาอารมค้างมาถึงสองรอบ ทั้งๆที่เมื่อกี๊เขาก็ทำให้ เอาอกเอาใจเต็มที่ แล้วดู ดูสิ่งที่อีกคนตอบแทนเขาสิ นี่มันแกล้งกันชัดๆเลยไม่ใช่หรือไง



ถึงแม้จะโกรธแต่ความร้อนรุ่มในกายไม่ได้หายไปแม้แต่น้อย อรรถพันธ์มองดูร่างกายของตัวเองผ่านกระจกอีกครั้ง พลันนึกถึงสายตายามเมื่อร่างสูงมองตนแล้วไม่นานก็ผุดยิ้มร้ายออกมาเมื่อแผนการบางอย่างปรากฎขึ้นมาในหัว



ให้มันรู้ไปสิ ว่าถ้าเขาทำแบบนี้แล้วพี่มันจะยังทนไหวอยู่!



.




.




.





“อะ..อ่า...ป่าปี๊...อ๊ะ”



เสียงหอบครางที่แว่วออกมาจากภายในห้องน้ำทำให้ออฟที่กำลังจะก้าวขึ้นเตียงถึงกับชะงัก ร่างสูงชะโงกหน้าไปมองประตูห้องน้ำซึ่งแง้มออกมาเพียงเล็กน้อย จึงเห็นเพียงเรียวขาขาวของอีกคนประกอบกับเสียงครางกระเส่ายิ่งทำให้หัวใจเต้นแรงเข้าไปอีก



“ป่าปี๊...เร็วอีก...อื้อออ...อ๊ะ อ๊า อ๊า พี่ออฟ”



เร็วเท่าความคิด ร่างสูงย้ายตัวเองจากเตียงหลังใหญ่ มายืนอยู่หลังประตูห้องน้ำบานเดิมที่เขาพึ่งทิ้งคนตัวเล็กออกมา ยิ่งเดินเข้ามาใกล้ เสียงครางหวานนั้นก็ยิ่งชัดเข้าไปอีก



ออฟค่อยๆผลักบานประตูเข้าไปและพบกับภาพที่ทำให้ลมหายใจสะดุดไปหนึ่งจังหวะ



กายเล็กนั่งพิงอยู่กับผนังห้องน้ำพร้อมกับใบหน้าหวานที่กำลังหงายเริ่ดหลับตาพริ้ม ริมฝีปากอวบตึงที่กำลังส่งเสียงหอบครางกระเส่าเรียกชื่อเขาไม่หยุด สลับกับฟันขาวที่ใช้ขบกัดก้อนเยลลี่สีแดงนั้นตามอารมที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆของเจ้าของร่าง สองขาเรียวอ้ากว้างเผยให้เห็นช่องทางสีสดที่กำลังดูดกลืนปลายนิ้วเรียวของตัวเองเป็นจังหวะเดียวกับการขยับเข้าออกของสองนิ้วนั้น



ภาพตรงหน้าปลุกอารมของคนมองได้ไม่อยาก ความร้อนรุ่นในกายตีรวนอยู่ในอกจนแทบคลั่งยามเมื่อสายตาดันไปสิดประสานกับตากลมที่จ้องมองใบหน้าเขา พลางเปล่งเสียงร้องครางเรียกชื่อเขาทุกครั้งที่ปลายนิ้วสอดกระแทกเข้าไปในกาย



…รู้ว่าตัวเองทนไม่ไหวอีกต่อไป



และรู้ว่าไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องทน!



“อึก...ป่าปี๊...ช่วยหน่อย...อ๊าา...ช่วยกันหน่อย”



“มึงทำตัวเองนะกัน”



“อ๊ะ”



แขนเรียวผวากอดรอบลำคอแกร่งทันทีที่ร่างกายลอยหวือขึ้นแนบอกกว้างของคนรัก ซบใบหน้าลงบนอกปล่อยให้อีกคนอุ้มตัวเองขึ้นและไม่นานแผ่นหลังเปลือยเปล่าก็สัมผัสกับความนุ่มของผ้านวมผืนหนาอีกครั้ง



“ว่าไงจอมยั่ว”



“คิก ป่าปี๊แพ้กัน”



“อืม ยอมแล้ว ยอมแพ้แล้วครับ”



พูดพลางขยับกายขึ้นคร่อมทับร่างกายขาวเนียนของคนตัวเล็กบนเตียง จมูกโด่งซุกไซร้พวงแก้มใสอย่างหมันเขี้ยวจนคนใต้ร่างหัวเราะคิกคัก กันยกสองแขนขึ้นโอบรอบลำคอหนาอีกครั้ง พร้อมกับเอียงใบหน้ารับจูบหวานๆที่อีกคนมอบให้ ก่อนจะผละออกมามองหน้ากัน



“รู้รึเปล่าว่ายั่วแบบนั้นจะโดนอะไร”



“อืมมม...ไม่รู้สิ”



เสียงใสตอบพลางโอบกระชับลำคอพี่ให้โน้มลงมาใกล้ๆก่อนจะกระซิบบอก



“ถ้าไม่ลอง ‘โดน’ แล้วกันจะรู้ได้ไงละครับ”



“หึ เก่งให้ได้อย่างปากแล้วกันนะครับ น้องกัน”



“อ๊าา”



ร่างเล็กหวีดครางเมื่อความแข็งขืนดุนดันเข้าสู้ช่องทางด้านหลังแบบไม่ทันตั้งตัว มือเรียวตีอกคนรักแกล้งแรงๆแต่ก็ได้กลับมาแค่เสียงหัวเราะหึหึในลำคอ อย่างจะก่นด่าคนขี้แกล้งตรงหน้าแต่เสียงที่ออกมาดันมีแต่เสียงร้องครางเมื่ออีกคนเริ่มต้นขยับเข้าออกไม่ปล่อยให้เขาได้ปรับตัวแม้แต่น้อย



ใครบอกว่าเขาเอาแต่ใจ...ไอ้แปะตรงหน้านี่ไม่ต่างจากเขาเลยสักนิด




“อึก...อ๊ะ..อ๊ะ...พี่ออฟ เบาๆ อื้ออ กันเจ็บ”




มือเล็กดันหน้าท้องแกร่งที่สวนกระแทกเข้าออกรัวเร็วราวกับไม่ได้ยินเสียงร้องขอของเขาเลย ปากหนาก้มลงดูดดึงริมฝีปากแดงสดของคนใต้ร่างพลางลดความเร็วลงเล็กน้อย แต่เลือกที่จะสอดกายเข้าออกแรงๆเพื่อหาจุดกระสันของอีกคน



“อ๊ะ..พี่ออฟ...อึก...ตรงนั้น...อื้อออ”



“ทีนี้แรงๆได้แล้วใช่มั้ย”



เพี้ยะ



“ไอ้พี่บ้านี่”



“หึหึ”



เสียงกระเง้ากระงอดของคนโดนแกล้งถูกแทนที่ด้วยเสียงร้องครางระงมเมื่อสะโพกสอบเร่งจังหวะการสอดใส่ให้ความแข็งขืนของตนกระแทกลงจุดเดิมซ้ำๆ



มือเล็กจิกทึ้งผ้านวมผืนหนาจนยับยู่ยี่ ใบหน้าชื้นเหงื่อส่ายไปมาด้วยความกระสันกับสัมผัสที่คนด้านบนมอบให้ สองขาอ้ากว้างเกี่ยวรัดเอวสอบของอีกคนตามความต้องการของร่างกาย ตากลมหลับพริ้มยิ่งรับรู้ถึงแรงกระแทกและความเสียวซ่านที่แล่นไปทั่วสรรพพางค์กายได้ชัดเจนยิ่งขึ้นไปอีก



“ออฟ...พี่ออฟ...ฮึก...กันเสียว...อ๊า”



กายสูงจับเรียวขาข้างหนึ่งขึ้นพาดบ่า ซึ่งนั่นยิ่งทำให้แท่งร้อนสอดใส่เข้าไปได้ลึกขึ้นไปอีก เสียงเนื้อกระทบกันดังชัดในความคิดของเขาทั้งคู่ กันผวากอดคนรักเมื่อส่วนปลายกระแทกเข้ากับจุดกระสันกลางกายถี่รัวจนร่างเล็กตัวสั่นระริกด้วยความเสียวซ่าน หยดน้ำใสๆกลิ้งออกจากหางตาด้วยแรงอารมทั้งหมดที่ปะทุอยู่ในกาย ปากเล็กเผยอหอบครางพลางอ้างับเอาอากาศด้วยรู้สึกราวกับกำลังจะขาดใจ เสียงใสเรียกหาอีกคนอย่างลืมอาย



มือหนาส่งมากอบกุมส่วนกลางลำตัวของคนตัวเล็กพลางรูดสาวเป็นจังหวะเดียวกับการกระแทกเข้าออกของตน กันหลับตาปี๋ส่งเสียงร้องครางด้วยสติที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด



ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้วจริงๆ



“ป่าปี๊..กันจะไป...อึก...เร็วอีก...อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ...อ๊าาา”



“อืมมม...กัน...อ่าาา”



ช่องทางด้านหลังบีบตัวรัดรึงแท่งร้อนที่ฉีดพ่นของเหลวสีขุ่นเข้าภายในร่างกายที่ยังคงกระตุกเกร็งถี่ๆสองสามครั้ง ก่อนร่างสูงจะทิ้งตัวลงนอนหอบกระชั้นปรับลมหายใจอยู่บนแผ่นอกเล็กที่ยังคงกระเพื่อมขึ้นลงไม่ต่างกัน



“เอาออกไปสิป่าปี๊ กันอึดอัด”



“เอาออกทำไม”



“เอ้า ก็กันจะนอน”



ออฟพยุงตัวขึ้นมองหน้าเด็กงอแงแล้วหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ



“คิดว่ายั่วขนาดนั้นแล้วคืนนี้มึงจะได้นอนหรอ”



“กะ ก็เมื่อกี๊กันแค่...อยากเอาชนะป่าปี๊เองนะ...อ๊ะ”



เสียงเล็กหลุดครางเมื่อร่างกายถูกพลิกให้ขึ้นไปอยู่ด้านบนทั้งที่ร่างกายยังคงเชื่อมต่อกัน



“ไหนบอกว่าจะ ‘ง้อ’ กูไง”



“ก็ง้อไปแล้ว ง้อไปตั้งเยอะแล้วด้วย”



เอ่ยเถียงคนพี่เสียงแผ่วเมื่อนึกถึงวิธีการง้อของตนแล้วใบหน้าขาวกลับร้อนผ่านขึ้นมาเสียอย่างนั้น



“แต่กูยังไม่หายโกรธ”



“ป่าปี๊!”



“จำไว้แล้วกันว่าอย่าทำให้กูโกรธอีก”



“...”



“เพราะมึงจะต้องง้อกู...ยันเช้า”




“อ๊าาา”








// จบเถอะนะ




























“ร่างกายของมึง กูสัมผัสได้แค่คนเดียวจำไว้”
















แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น