LADY-ZOMBIE

จะเริ่มติดเหรียญทุกๆ 5 ตอนนะคะ ขอบคุณรีดเดอร์ทุกคนที่สนับสนุนค่ะ :)

หมาป่าตัวที่ 14 เทเนบริส VS ทาทามิยะ

ชื่อตอน : หมาป่าตัวที่ 14 เทเนบริส VS ทาทามิยะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ส.ค. 2561 17:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หมาป่าตัวที่ 14 เทเนบริส VS ทาทามิยะ
แบบอักษร

หมาป่าตัวที่ 14 เทเนบริส VS ทาทามิยะ

ฮาวส์กำลังเหงื่อตก เพราะไอ้สายตาทิ่มแทงที่แทบจะฆ่าเค้าให้ตายนี้ทำเอา เค้าต้องยกมือปาดเหงื่อบนหน้าผาก ต่างจากเหล่าโอเมก้าที่นั่งหน้าซีดอยู่ข้างๆพวกนั้น สภาพของฟาแฟง โซลเอล หรือเอวาก็ดูเพลียจัด ทำเอาฮาวส์รู้สึกผิดอยู่ลึกๆละนะ


“เอ่อ.........วันนี้เป็นวันที่ไอ้น๊อกซ์ต้องขึ้นชกกับคุณเซ็นต์น่ะ เพื่อจะลืมกัน”ฮาวส์พูดอ้อมแอ้ม แล้วเป็นไปตามคาด ไอ้พวกอัลฟ่าด่ากราดเค้าทันที


“กูบอกให้มึงไปเลื่อนนัดไง**!”น๊อกซ์**

“ถ้าเอวาเป็นอะไรตอนกูไม่อยู่จะทำยังไงห๊ะ**!!”เอเลน**

“ผมไม่ไปไหนทั้งนั้น**!”เบสเทียส**

“กูปวดหัว!!”ทั้ง 3 คนแทบจะเข้ามากินหัวฮาวส์อยู่ร่อมร่อถ้าไม่ติดว่ามีเหล่าภรรยานั่งอยู่ละนะ อย่างน้อยฮาวส์ก็ยังไม่ตาย เฮ้อออออออ..........


“เลื่อนนัด? แบบนั้นฝั่งนั้นเค้าจะไม่ปรับว่าเราแพ้หรอ?”ฟาแฟงหันมองหน้าน๊อกซ์อย่างเครียดๆ ทำเอาน๊อกซ์ต้องยอมลงให้ แต่ยังไม่วายส่งสายตาคาดโทษมาทางฮาวส์


“.....................”


“เอวาไม่ได้ป่วยหนักซะหน่อย เราต้องช่วยพี่ฟาแฟงก่อนสิฮะ”เอวายิ้มหวานให้พี่ชาย จนเอเลนยอมสงบลง


“อืม”


“เสร็จงานแล้วเราค่อยมาคุยกัน ดีไหม?”โซลเอลพูดพลางมองหน้าคนอารมณ์แปรปวนด้วยสายตาอ่อนลง เค้าก็ไม่ได้โกรธมากหรอ แค่เคืองๆน่ะ


“อืม”เบสเทียสครางรับในคอ


“โอ้วพระเจ้า ลูกขอขอบคุณพระองค์ เอเมน”ฮาวส์ยกมือกุมอกพูดขอบคุณฟ้าดินที่อย่างน้อยเค้าก็ไม่ต้องไปผจญกับพวกเขต 4 เพียงลำพัง.........


ต่างจากเหล่าอัลฟ่าอีก 3 คน......................นัยน์ตาต่างสีต่างลุกโชนไปด้วยความครุกรุ่น


***


Knox Part

ผมเดินเข้ามาในลานมวย หลังจากเลทไป 1 ชั่วโมง ถ้าไม่ติดว่าเพราะฟาแฟง ผมไม่มีทางมายืนอยู่ตรงนี้แน่ๆ อย่างที่รู้ๆกันว่าอัลฟ่าหลังจากฮีทแล้วจะติดคู่ชีวิตมาก ผมเองก็เป็นอาการมันจะประมาณหวง อยากคลอเคลีย นัวเนียด้วยทั้งวัน เฮ้อ แล้วดูผมสิต้องแยกออกมาจากคู่ตัวเอง จะไม่ให้ผมหงุดหงิดได้ยังไง เพราะงั้นร่างก่ายผมตอนนี้ต้องการการปะทะ!!!!


ผมมองไปที่เซ็นต์ผู้ชายตัวใหญ่ร่างกำยำ สูงกว่าผมไม่กี่เซนฯ ผมเกรียน ส่วนอายุ น่าจะ 30 กลางๆละมั้ง ผมไม่ได้ใส่ใจมากนัก


“นายมาสายนะ ฉันคิดว่านายจะไม่มาซะแล้ว” กวนตีน ผมนึกคำนี้ได้ ก่อนจะเปลี่ยนไปยิ้มมุมปาก


“จะเริ่มเลยไหมละ”ผมพูดพลางพยักเพยินไปทางเวทีมวย เสียงเชียร์ของพวกที่เข้ามาดูดังสนั่น ปลุกเร้าอารมณ์ผมให้พุ่งพล่าน เซ็นต์ทำแค่ยิ้มรับ ก่อนจะพยักหน้ารับคำผม


“เอเลน เป็นกรรมการให้ที”ผมหันไปเรียกเอเลนที่ทำหน้าไม่สบอารมณ์ตั้งแต่ออกมาจากบ้าน ผมรู้ ผมเข้าใจ และผมกำลังเอาไอ้อารมณ์ขุ่นๆนี้ไปลงบนเวทีนี้ไง


“ได้”มันพูดก่อนจะเดินขึ้นไปบนเวที แล้วลอดเชือกกั้นเวทีเข้าไปข้างใน ผมสบตากับเบสเทียสที่ยืนคุมเชิงอยู่ตรงพวกเขต 4 สีหน้ามันพร้อมเข้าใส่ทุกคนที่ทำให้มันอารมณ์เสีย อันนี้ผมก็เข้าใจมันอีกนั่นแหละ


“กูติดต่อกับแทมป์ตลอดเวลา”ผมพยักหน้ารับคำที่ไอ้ฮาวส์มากระซิบ เพราะผมคิดว่าพวกนั้นอาจจะเล่นตุกติก แต่ถ้าไม่ก็แค่กันไว้ก่อน ก่อนจะเดินไปทางบริเวณที่มีเก้าอี้ข้างเวทีของฝั่งสีแดงซึ่งเป็นของผม และน้ำเงินของเซ็นต์


ผมขยับคอไปมา ก่อนจะตั้งการ์ด การชกแบบนี้ไม่ใช่การชกแบบมีกติกา มันก็เหมือนการทะเลาะวิวาทนั่นละ แลกกันหมัดต่อหมัด ใครไม่ไหวก็แพ้ กติกาง่ายนิดเดียว ตาของผมมองไปที่เซ็นต์ที่เริ่มตั้งการ์ดเหมือนกัน


“หึ”เซ็นต์หัวเราะในคอ เอเลนยกมือขึ้นก่อนจะฟันลงมาระหว่างผมและเซ็นต์


ผลั่ก ผลั่วะ

ผมโดนเซ็นต์ชกเข้ามุมปากกับแก้มไปสองทีติด ก่อนจะเบี่ยงตัวหลบหมัดที่ 3 แล้ววาดขาเตะเข้าชายโครง จนเซ็นต์ตัวงอเพราะไม่คิดว่าผมจะรุกเร็ว


ผลั๊ก ผลั๊ก

ผมไม่ปล่อยให้เซ็นต์ตั้งตัวพุ่งเข้าไปต่อยเข้าที่ท้องกับแก้มจนเซ็นต์ตัวเซ อีกฝ่ายก็ถีบเข้าท้องผมมาเหมือนกัน ผมเซถอยหลังก่อนจะเบี่ยงตัวหลบหมัดทั้ง 2 ข้างของเซ็นต์ซ้ายขวา


ทั้งผมและเซ็นต์ต่างยืนจ้องตากัน ก่อนจะเป็นผมที่พุ่งเข้าไปคว้าคอของเซ็นต์กำแน่น แล้วยกเข่าขึ้นกระแทกหน้าเซ็นต์อย่างจังจนเซล้มไปด้านหลัง


เฮ!!!!!!!!!!


เสียงเชียร์จากเขตผมดังลั่น ผมยกหลังมือเช็ดเลือดที่มุมปาก ก่อนจะแล่บลิ้นเลีย พุ่งเข้าไปกะกระทืบเซ็นต์ที่นอนอยู่บนเวที แต่เซ็นต์ม้วนตัวหลบเท้าผมก่อนจะจับข้อเท้าผมแล้วออกแรงดึงให้ผมล้ม ผมที่คิดเอาไว้แล้วว่าจะเป็นแบบนี้ ในระหว่างที่ผมกำลังจะล้มฟาดพื้นผมเอามือยันพื้นไว้ก่อนจะชักเท้าถีบหน้าเซ็นต์จนเลือดกลบหน้า


เฮ!!!!!!

ผมกระโดดลุกขึ้น จะเข้าไปเตะซ้ำแต่เซ็นต์ลุกเร็วๆ ยืนขึ้นเซๆมองผม ผมแสยะยิ้มเย็น นัยน์ตาสีอำพันประกายกร้าว


“คิดจะเอาตัวเมียกูไป มึงคิดผิด”ผมพูดเสียงกดต่ำ เซ็นต์เบิกตากว้างก่อนจะทำหน้าเครียด แล้วปาดเลือดออกจากปาก


“ไม่น่าเลยกู...........”


ผมพุ่งตัวเข้าไปหาเซ็นต์จนตามันเบิกกว้าง มันยกมือขึ้นกันหมัดผม


ผลั่ก ผลั่ก ผลั่ก

กร๊อบ

ผมต่อยเข้าที่แขนมัน 3 หมัดรวดจนได้ยินเสียงกระดูกมันหัก นั้นยิ่งทำให้ผมบ้าเลือดขึ้น


“อึก.....กรร”ผมกระโดดหลบขามันที่จะเตะเข้าที่ชายโครงผม ดูเหมือนกระดูกแขนข้างซ้ายมันจะร้าว ผมยิ้มเย็น ตั้งการ์ดก่อนจะจ้องตาเซ็นต์ที่มองผมวาวโรจน์


พรึบ

เซ็นต์พุ่งเข้าหาก่อนจะวาดขาเข้าข้างซ้ายผม เมื่อผมเบี่ยงตัวหลบมาทางขวาจึงโดนหมัดซ้ายของมันเข้าโหนกแก้มเต็มๆ ก่อนมันจะซ้ำหมัดขวาเข้าเบ้าตาผมอีกรอบ


ผลั๊วะ ผลั๊วะ

ผมถอยหลังหลบหมัดที่ 3 มันก่อนจะถุยเลือดลงบนพื้น นัยน์ตาสีอำพันวาวโรจน์อย่างบ้าคลั่ง ก่อนผมจะย่อตัวลง แสยะยิ้มเหี้ยม จนเซ็นต์เหงื่อตก


“เด็กบ้า!!!!!”


พลั่ก พลั่ก

อ๊อก

ผมยกขาถืบเข้ากลางอกเซ้นต์แต่มันหลบได้ ผมเลยใช้โอกาสที่มันเสียหลักประเคนเข้งขวาเข้าแก้มมันจนกรามโยก ก่อนจะยกเข่าซ้ายตีเข้าแสกหน้าจนมันเลือดอาบ แล้วล้มลงบนพื้นเวที


เฮ!!!!!!!!!!!!!!!

“น๊อกซ์!! น๊อกซ์!! น๊อกซ์!!”

ผมยกมือขวากำหมัดขึ้นฟ้านัยน์ตาสีพันกำลังทอประกายโหดเหี้ยม จนพวกเขต4ต่างล้มลงกับพื้นเพราะไม่คิดว่าเซ็นต์จะแพ้แบบหมดรูปแบบนี้ ผมเดินเข้าไปใกล้เซ็นต์ที่นอนอยู่บนพื้นก่อนจะยกเท้าเหยียบเข้าที่หลังมันจนมันกระอักเลือดร้องครวญคราง น่าจะซี่โครงหักไปแล้ว


เสียงรอบข้างเงียบสนิท ต่างจากเลือดในกายผมที่กำลังเดือดพล่านเพราะชัยชนะในครั้งนี้ มันทำให้ผมตื่นเต้นจนหัวใจสูบฉีดเลือดเร็วจนแทบทะลุหน้าอก


“ได้เวลาจ่ายค่าตอบแทนสำหรับความพ่ายของมึงแล้ว หึหึ”


“อ๊อก!!”


เลือดค่อยๆไหลออกจากปากมันเรื่อยๆ จนแทบจะท่วมตัวมัน เพราะแรงบนฝ่าเท้าของผมกดลงหนักขึ้นเรื่อยๆ ได้ยินเสียงลมหายใจของมันรวยริน นั่นยิ่งทำให้ผมเริ่มคุ้มคลั่ง


“น๊อกซ์!!”


ผมชะงักแรงที่เหยียบหลังเซ็นต์ เมื่อเอเลนเดินมาบีบไหล่ผมแล้วตะโกนเรียกเสียงดัง หูผมเริ่มได้ยินเสียงพวกเขต 4 ร้องขออ้อนวอนชีวิตเซ็นต์ ดังอื้ออึง


เมื่อกี้ผมฟิวส์ขาดผมไม่ยินเสียงอะไรนอกจากเสียงในหัวที่ตะโกนดังลั่น.............


ว่ามันจะเอาฟาแฟงไปจากผม...............


Knox Park End

***


“ที่เขต 3 มีร้านขายเค้กเจ้าอร่อยด้วยนะฮะพี่ฟาแฟง”เอวาบอกเสียงใส ฟาแฟงที่นั่งบนโซฟาในห้องนั่งเล่นทำตาวาว


“จริงหรอ.....”รอยยิ้มถูกจุดขึ้นทำให้ใบหน้าสวยดูน่ามองกว่าเดิม เอวาพยักหน้าแรงๆพลางกอดหมอนอิงแน่น ต่างจากโซลเอลที่วันนี้จำเป็นต้องปิดคลินิกเพราะเบสเทียส เอาจริงๆโซลเอลไม่อยากทะเลากับเบสเทียสเพิ่ม บวกกับร่างกายเค้าไม่โอเคด้วย ถ้าปิดไปก่อนน่าจะโอเคกว่า


“ถ้าจำไม่ผิดเป็นร้านของเจมส์ใช่ไหม?”โซลเอลที่นั่งบนโซฟาอีกตัวเงยหน้าจากหนังสือขึ้นมาถาม โซลเอลก็ไม่เชิงว่าไม่ชอบเค้ก เพียงแต่เค้าชอบน้ำปั่นร้านนั้นมากกว่า


“ใช่แล้วฮะ ตอนนี้ผมกับพี่เอเลนกลายเป็นขาประจำไปแล้ว”เอวายิ้มกว้างเมื่อพูดถึงของที่ชอบ ไม่ต่างจากฟาแฟงที่ทำตาเป็นประกายอยากกิน


“พี่ยืนยันนะว่าร้านนั้นนอกจากเค้กแล้วน้ำปั่นยังอร่อยมากอีกด้วย”โซลเอลเองก็ยิ้มบางเมื่อนึกถึงของชอบ


“อยากไปลองกินดูสักครั้งจัง”ฟาแฟงพึมพำทำหน้าเสียดาย นัยน์ตาสีนิลประกายวิบวับ ทำเอาโซลเอลยิ้มเอ็นดู


“ลองให้พี่น๊อกซ์พาไปสิฟาแฟง”โซลเอลพูดยิ้มๆใส่ ทำเอาฟาแฟงเบ้หน้า ก่อนที่แก้มใสจะขึ้นริ้วจางๆ


“นั้นสิฮะ จะได้ให้พี่น๊อกซ์จ่ายให้ ฮี่ฮี่”เอวาหัวเราะขำล้อเลียน ฟาแฟงเกาแก้มก่อนจะพูดอ้อมแอ้ม


“งั้นหรอ............”ฟาแฟงหลบสายตาล้อเลียนก่อนจะเหลือบไปเห็นไคย์นั่งนิ่งไม่พูดไม่จาอยู่ข้างหน้าต่างที่มีบริเวณให้นั่งตรงขอบหน้าต่าง คิ้วสวยขมวดมุ่น


“ปล่อยไปสักพักเถอะ”โซลเอลเห็นว่าฟาแฟงกำลังมองไคย์ที่ทำหน้าเครียดๆ เค้าไม่รู้หรอกว่าไคย์เป็นอะไร แต่คิดว่าน่าจะเกี่ยวกับแทมป์ เดี๋ยว 2 คนนั้นก็ดีกันละมั้งนะ


“เป็นไงบ้างครับ?”เสียงของแทมป์ที่ดังอยู่ทางหน้าบ้านทำให้คนในห้องนั่งเล่นทำหน้าตาดีใจ


“มาแล้วๆๆ”เอวาพูดอย่างอารมณ์ดีเมื่อเห็นเอเลนเดินเข้ามาหา ก่อนจะนั่งข้างคนตัวเล็ก เอวาฉีกยิ้มหวานก่อนจะเอามือเช็ดเหงื่อที่หน้าผากให้


“เหนื่อยหรอฮะ”เอเลนยิ้มบางให้ก่อนจะส่ายหน้า โซลเอลยิ้มบางกับภาพนั้นก่อนเหลือบตาไปมองเบสเทียสที่ยืนอยู่ตรงทางเข้าห้องนั่งเล่น


“พี่ขึ้นไปพักข้างบนก่อนนะ”โซลเอลยิ้มบางก่อนจะเบ้หน้าเมื่อลุกขึ้น เบสเทียสจะเดินไปประคองแต่เจอนัยน์ตาสีเทาหม่นประกายวาว เบสเทียสชะงักเท้าก่อนจะยืนทำหน้านิ่งๆจ้องโซลเอลตาไม่กระพริบแทน


“โซล.......”เสียงเบสเทียสเรียกชื่อคุณหมอหน้าหวานตามหลังอีกคนเดินขึ้นไปชั้น 2 ฟาแฟงขมวดคิ้วเมื่อพบว่าน๊อกซ์กับฮาวส์ยังไม่กลับมา


“มันพาคนเจ็บไปโรงบาล”เอเลนพูดนิ่งๆ โดยไม่หันมามองหน้าฟาแฟง เอาแต่ลูบหัวเอวาที่กำลังซบหน้ากับไหล่เค้าเหมือนลูกแมว


“เอ่อ............”ฟาแฟงก็อยากถามละนะว่าเหตุการณ์ณ์เป็นยังไงบ้างตั้งแต่ตอนเที่ยงยันตอนนี้บ่าย 3 เข้าไปแล้ว แต่เพราะเป็นเอเลนนี้แหละฟาแฟงเลยไม่อยากถามเซ้าซี้


“ฉันจะพาเอวาไปพัก นายก็ไปพักซะ วันนี้มันคงกลับดึก”ฟาแฟงกระพริบตาปริบๆ เมื่อเอเลนพูดจบเจ้าตัวก็อุ้มเอวาเข้าเอวแล้วพาเอวาที่พูดลาเค้าออกจากห้องไป จะหันไปถามไคย์ก็ไม่เห็นแล้ว ที่สำคัญแทมป์ก็ไม่อยู่แล้วด้วย


“เฮ้อ.................”แล้วฟาแฟงจะทำอะไรได้นอกจากไปนอนพัก เอาเถอะถึงจะห่วงน๊อกซ์แต่ถ้าทั้งเอเลนและเบสทียสปกติเค้าคงไม่มีอะไรน่าห่วง


ละมั้งนะ......................


***


โรงพยายาบาลในเขต 3

หน้าห้อง I.C.U

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

เสียงสัญญาณชีพของคนบนเตียงที่ใส่เครื่องช่วยหายใจดังขึ้นในห้องสีขาวปลอดเชื้อ ด้านนอกกระจกกั้น ปรากฏร่างของคน 3 คนยืนอยู่ คนแรกคือน๊อกซ์ผู้นำของเขต 3 กับฮาวส์ และชายหนุ่มรูปร่างสูงเพรียวผิวขาวเหลือง นัยน์ตาสีม่วงอ่อน ผมสีม่วงสั้นเสยไปด้านหลัง คนคนนี้คือน้องชายของเซ็นต์ แซนด์  ทาทามิยะ


“ผมขอโทษแทนพี่ชายผมด้วยครับ”แซนด์ก้มหัวขอโทษน๊อกซ์กับฮาวส์อย่างไม่ขัดเขิน ฮาวส์ยังคงใช้แววตาเรียบเฉยกดดันอีกฝ่าย ต่างจากน๊อกซ์ที่ยืนทำหน้านิ่ง


แซนด์ทำหน้าลำบากใจ เค้าไม่ได้กล้าได้กล้าเสียเหมือนพี่ชาย แซนด์ชอบอยู่อย่างสงบไม่หาเรื่องใครมากกว่าเพราะงั้น เมื่อ 2 ปีก่อนเค้าถึงตัดสินใจแต่งงานกับคนจากเขต 1 แล้วย้ายไปอยู่ที่นั่น แล้วนานๆทีเค้าถึงจะกลับมาเยี่ยมพี่ชายบ้างเป็นบางครั้ง


“ใครให้เซ็นต์ทำแบบนี้?”น๊อกซ์ถามเสียงเย็น ทำเอาแซนด์กลืนน้ำลายลงคอ ไม่ใช่ว่าเค้าไม่อยากบอกแต่เค้าไม่รู้จริงๆ


“ผมไม่รู้เลยครับ เอ่อ.........”แซนด์หลบสายตาน๊อกซ์ ก่อนจะทำหน้าปั้นยาก น๊อกซ์จ้องมองคนที่กำลังทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ ก่อนจะถอนหายใจเสียงดัง แซนด์หันมายิ้มให้แห้งให้ ก่อนจะทำหน้านึกบางอย่างได้


“คือ ผมไม่รู้ว่าเกี่ยวกันมั๊ย แต่อาทิตย์ก่อนผมได้ยินพี่เซ็นต์บอกว่ามิสฟ็อก วาเก้นส์ มาหาพี่เซ็นต์ครับ”


“เขต 2?”ฮาวส์ทวนเสียงเครียด ก่อนจะหันไปสบตากับน๊อกซ์ นัยน์ตาสีอำพันทอประกายวาววับเมื่อผมว่าเค้าพอจะเดาเรื่องได้บ้างแล้ว


“ฮาวส์........”น๊อกซ์ยิ้มเย็น


“.............”ทั้งฮาวส์และแซนด์ต่างรอฟังว่าน๊อกซ์จะเอายังไงต่อ


“เราจะไปเขต 2กัน”พูดจบน๊อกซ์ก้หันหลังเดินออกไปทันที ดูท่า เรื่องนี้จะทำให้เค้าสนุกกว่าที่คาด หึ


“ตอนนี้????!!!!”


***


อาณาเขตปกครองที่ 2

ภายในบริเวณบ้านของมิสฟ็อก  วาเก้นส์ ผู้นำฝูงของเขตที่ 2 ในตอนช่วงหัวค่ำที่มีแสงไฟสลัว ตั้งแต่หน้าบ้านลากยาวเข้าไปจนถึงภายในบ้าน ได้กลิ่นเลือดคละคลุ้ง พร้อมกับร่างของเป็นจำนวนมากที่นอนร้องโอยควรญอยู่ตลอดทางเดิน


เพล้ง

ชายหนุ่มผมสั้นสีแดงเพลิง นัยน์ตาสีอำพัน ยกไม้เบสเบอล เหวี่ยงเข้าใส่ตู้กระจกภายในห้องทำงานของมิสฟ็อก จนผู้เป็นเจ้าของบ้าน ก้มหัวหลบเศษกระจกก่อนจะตะโกนลั่น


“ฉันบอกไปหมดแล้ว!!!!”มิสฟ็อกกำลังหวาดกลัวไอ้เด็กตรงหน้าเค้า นอกจากมันจะไม่กลัวเกรงกับการที่มาหาเรื่องนอกเขตแล้ว มันยังอุกอาจถึงขนาดบุกรุกบ้านมิสฟ็อกยามวิกาล!


ที่สำคัญที่สุด มันบุกเดี่ยวเข้ามาในบริเวณบ้านมิสฟ็อกด้วยไม้เบสบอลอันเดียว! เค้าเคยคิดว่าไอ้เด็กนี้บ้าเลือด แต่ไม่คิดว่ามันจะบ้าได้ถึงขนาดนี้!


“ก็กูไม่พอใจ มึงจะทำไมห่ะ!!!”


เพล้ง

น๊อกซ์ตะโกนกร้าว ก่อนจะฟาดเข้าที่ตู้กระจกอีกข้างจนของบางส่วนหล่นลงมาแตก มิสฟ็อกหน้าซีด ของที่อยู่ในตู้นั้นมูลค่าหลายล้านเลยนะนั่น แต่มันทำเหมือนสิ่งของพวกนั้นไร้ค่า ไอ้เด็กบ้าเอ้ย!!


“โอเคๆ ใจเย็นๆนะ ฉันบอกแล้วไงว่ามิสเตอร์ไฮฟ์จ้างฉันให้ไปพาตัวคนที่ชื่อฟาแฟงมาให้เค้า แล้วฉันก็ทำตามคำสั่ง แค่นั้น!!”มิสฟ็อกยกมือขึ้นเหนือหัวยอมแพ้ นัยน์ตาสีอำพันสั่นระริกเมื่อได้ยินคำพูดของมิสฟ็อกอีกรอบ


ตระกูลไฮฟ์ จากเขต 5 เค้าได้ยินข่าวลือ ว่าพวกนั้นเลือดเย็น...............


“มันจ้างมึงเมื่อไร?”น๊อกซ์ถามพลางเอาไม้เบสบอลพาดไหล่ เหลือบตามองมิสฟ็อกที่ถอนหายใจโล่งอก


“อ่า....2อาทิตย์ก่อนได้”


ฟุบ

ไม้เบสบอลถูกเหวี่ยงมาชี้หน้ามิสฟ็อก เจ้าตัวผงะถอยหลังไปก่อนจะทำหน้าตาตื่น


“ครั้งนี้คือคำเตือน ถ้ามีครั้งหน้า..............”นัยน์ตาสีอำพันทอประกายฆ่าฟัน ก่อนที่มิสฟ็อกจะพยักหน้ารับเร็วๆ


“ไม่มีครั้งหน้าแน่นอน!!!”


“ดี”น๊อกซ์ลดไม้เบสบอลลง ก่อนจะลากมันไปกับพื้นแล้วเดินออกจากห้อง ตรงไปทางหน้าบ้านที่มีฮาวส์ยืนทำหน้าหนักใจรออยู่


“คิดมั้งไหมว่าทำแบบนี้เรื่องมันจะจบไม่สวย”ฮาวส์บ่นเสียงเรียบ พลางจ้องหน้าน๊อกซ์ที่กำลังใช้หลังมือเช็ดเลือดที่เปื้อนแก้ม ก่อนจะแสยะยิ้ม


“น่าสนุกดีหนิแบบนั้นน่ะ.................”


“เฮ้อ...... หวังว่าพวกนั้นจะยังไม่เคลื่อนไหวอะไรต่อนะ...........”ฮาวส์บ่นพึมพำก่อนจะเดินตามน๊อกซ์ออกจาบริเวณคฤหาสน์ของวาเก้นส์ 


***************************************************

สวัสดีค่ารีดเดอร์ทุกคน 

สำหรับตอนนี้เป็นตอนที่ไรท์เขียนจบบทได้ยาวมาก แถมยังเขียนได้ไวมาก ฮื่อ

สำหรับตอนหน้าเราจะไปผ่อนคลายกันเนอะ 

เเละพรุ่งนี้งดอัพนะค่ะ ไรท์จะมาอัพให้วันศุกร์ หรือไม่ก็เสาร์ค่ะ

แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ

​ผากนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะค่ะ ยั่วรัก

*********************************************************


ช่วงตอบคอมเม้นต์

คุณ YPP26 ตอบ ฮ่าๆ ประธานสมาคมคงต้องให้อีตาน๊อกซ์เป็นเเล้วละค่ะ 

คุณ maity_leelish ตอบ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์นะค่ะ

คุณ N_nana ตอบ ฮ่าๆ เค้าก่อกันเองโดยไม่ได้นัดหมายค่ะ

คุณ doudlemilk ตอบ ใหญ่มาจากไหนก็แพ้ถรรเมียค่ะ ฮ่าๆ

คุณ dandee ตอบ ก็ไม่รู้สินะค่ะ หุหุ

คุณ Tp_Zeen ตอบ งานจะสำเร็จถ้าเชื่อฟังภรรเมียค่ะ ฮ่าๆ

คุณ surapa ตอบ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์นะค่ะ​

คุณ lady in black ตอบ คงต้องให้น๊อกซ์ออกไปหาเงินเพิ่มค่ะ ถ้าจะได้ขยายครั้งใหญ่ ฮ่าๆ

คุณ YD25 ตอบ ขอบคุณสำหรับคำติชมนะค่ะ เพราะตัวละครมันเยอะค่ะ เลยทำให้ไรท์ต้องพยายามเขียนเหตุการณ์ที่จำเป็นเยอะเลย ขอโทษนะค่ะ ครั้งหน้าจะพยายามเขียนให้ดีขึ้นค่ะ :)

*************************************

ความคิดเห็น