Kitsunez

ขอฝากเรื่องนี้ในใจของทุกคนด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการอ่านและคอมเม้นของทุกๆคนที่ทำให้มีแรงใจในการเขียนขึ้นค่ะ สามารถคอมเม้นเข้ามากันเยอะๆนะคะ จะรออ่านของทุกคนเลย :)

ตอนที่ 12 กวางน้อย

ชื่อตอน : ตอนที่ 12 กวางน้อย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ส.ค. 2561 15:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12 กวางน้อย
แบบอักษร

​มาแปะตอนที่ 12 แล้วค่าาา จิ้งไม่ได้อัพลงแล้วรู้สึกเหมือนขาดๆอะไรไปเลยรีบกลับมาเขียนทันทีเลยค่ะ ยังไงตอนที่13อาจจะมาในวันหยุดนี้นะคะ ขอบคุณค่าาา 

______________________________________________________________________________________________________________________________________

“เกิดอะไรขึ้น!?”

เสียงของสกายดังขึ้นมาก่อนก่อนที่ร่างสูงจะปรากฎออกมา ด้านหลังของสกายก็ยังมีรปภ.หรือคนรักษาความปลอดภัยอยู่ด้วยเข้ามา

“เป็นอะไรรึเปล่าครับ?” รปภ.เอ่ยถามแสตมป์ออกมาด้วยความเป็นห่วงแล้วมองรอบๆห้องพร้อมกับมองเมซเซจก่อนจะนึกขึ้นมาได้

“ต้องขออภัยสำหรับห้องของคุณเมซเซจจริงๆนะครับที่มีปัญหากระทันหัน ตอนนี้ทางโรงแรมกำลังเร่งมือแก้ปัญหาอยู่ครับ" รปภ.เอ่ยออกมาเป็นภาษาอังกฤษก่อนจะก้มหัวลงเชิงขอโทษอย่างอ่อนน้อมถ่อมตน

“ไม่เป็นไรหรอกครับ แค่มีเรื่องเข้าใจผิดกันเล็กน้อย” แสตมป์ส่ายหัวไปมาเบาๆแล้วเช็ดน้ำตาของตัวเองลวกๆ เพราะเสียงของเขาที่มันดังเกินไปทำให้เกิดปัญหาขึ้นมาบานปลายกว่าเดิมอีก

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมนอนที่ห้องของไกด์” เมซเซจเอ่ยออกมาเรียบๆเขายกหมอนขึ้นมาปัดเล็กน้อยก่อนจะวางมันลงที่เดิม

“งั้นถ้าไม่มีอะไร ก็ราตรีสวัสดิ์นะครับ” รปภ.เอ่ยลาก่อนจะเดินออกจากห้องไปเหลือเพียงกันแค่สามคนในห้องเท่านั้น

สกายที่เงียบมานานก็พอรู้ถึงาเหตุที่ทำไมเพื่อนสนิทของเขาอยู่ในห้องแสตมป์ ก่อนจะมองหน้าเมซเซจอย่างไม่ค่อยพอใจนัก

“ทำไมมึงไม่บอกกูวะว่าห้องมึงมีปัญหา มานอนห้องกูก็ได้”

“ไม่เอาอ่ะ ไม่อยากไปนอนเบียดมึง”

“แต่เบียดแสตมป์น่ะเหรอ?”

“เขาตัวเล็กกว่ามึงไง ไอ้สกาย” เมซเซจเอ่ยอย่างไร้เยื่อใยแล้วนั่งลงบนเตียง แสตมป์ที่เก็บข้าวของเรียบร้อยแล้วก็เอ่ยขึ้นมาซึ่งทำให้ทั้งเมซเซจและสกายหันไปมองพร้อมกัน

“พี่สกายครับ คืนนี้ผมขอนอนด้วยได้ไหมครับ?” แสตมป์เอ่ยออกมาพร้อมกับทำสายตาอ้อนวอนอีกฝ่าย เขาไม่อยากนอนกับเมซเซจอีกแล้วไม่ว่ายังไงก็ตามแต่ “แต่ถ้าพี่ลำบากใจก็ไม่เป็นไรนะครับ”

“ไม่ๆๆ ไม่เลย พี่ไม่ได้ลำบากใจ เราเข้ามานอนกับพี่แทนก็ได้” สกายรีบปฎิเสธแล้วโบกมือไปมา  เขาจะไปลำบากใจได้ยังไงกัน เขายินดีด้วยซ้ำหากแสตมป์จะมานอนค้างในห้องคืนนี้กับเขา

“ขอบคุณนะครับ” แสตมป์เลยคลี่ยิ้มเล็กๆออกมาก่อนจะวางกุญแจในห้องของห้องนี้ลงบนโต๊ะแล้วสะพายกระเป๋าขึ้นมาเตรียมเดินตามสกายที่จะนำทางให้เขา

“ไอ้เมซจ พรุ่งนี้มึงกับกูคุยกันแน่ๆ”

ไม่ว่ายังไงเขาก็อยากรู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างแสตมป์กับเมซเซจเพื่อนเราของเขา เขาเชื่อว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ต้องไม่ธรรมดาแน่นอน ไม่อย่างนั้นแสตมป์จะทะเลาะเสียงดังไปเพื่ออะไร

แสตมป์ปิดประตูปิดท้ายพร้อมกับล็อคจากด้านในให้เมซเซจให้ด้วย ทุกๆอย่างตกอยู่ในความเงียบมีเพียงร่างสูงที่นอนอยู่บนเตียง

เมซเซจเสยผมของตัวเองขึ้นสักพักก่อนจะแค่นหัวเราะออกมาเบาๆราวกับกำลังคิดบางสิ่งบางอยู่ ทุกๆอย่างเหมือนกำลังจะชัดเจนขึ้นมาแต่เหมือนเป็นเรื่องตลกสำหรับเมซเซจเลยก็ว่าได้

“มันไม่มีอะไรให้คุยหรอกไอ้สกาย”

“พี่อยู่ห้องข้างๆเหรอเนี่ย” แสตมป์ถามออกมาเมื่อเขาและสกายมาหยุดอยู่เพียงแค่ห้องถัดไปเท่านั้น สกายเลยยิ้มให้แล้วไขกุญแจเข้าไปก่อนจะเดินนำ

“ใช่แล้ว พี่เลยได้ยินเสียงเราไง”

“เอ่อ...ขอโทษนะครับที่ผมเสียงดัง คงกวนเวลาพี่นอนแย่”

พอมาถึงจุดนี้แสตมป์ก็ได้รู้ว่าเขาเสียงดังเกินไปแน่ๆถึงขั้นทำให้ข้างห้องอย่างสกายยังได้ยินและอาจจะทำให้เดือดร้อนเสียเวลานอนเลยด้วยซ้ำ

“ไม่เป็นไรหรอก จริงๆพี่ก็ใกล้นอนแล้วอ่ะ” สกายพูดปลอบแสตมป์เมื่อเห็นแสตมป์กำลังก้มหน้าคล้ายลูกสุนัขที่กำลังรู้สึกผิดยามที่ทำผิดกับเจ้าของอยู่ก่อนจะลูบหัวเบาๆอย่างอดไม่ได้

“รีบนอนได้แล้วนะ นี้ก็ดึกแล้ว”

“ครับ งั้นเดี๋ยวผมนอนโซฟาเอง”

“แต่ว่า...”

“นะครับพี่สกาย ผมเป็นไกด์นะ จะให้ลูกทัวร์นอนลำบากได้ยังไงกัน” แสตมป์เอ่ยขึ้นมาแล้วยิ้มให้เล็กๆคล้ายกับให้อีกฝ่ายหายกังวล แต่ความรู้สึกของสกายที่มองอยู่เขาก็รู้ว่านั้นคือการ ‘ฝืน’

“….เฮ้อ”

สกายถอนหายใจออกมาเบาๆ ใจจริงเขาก็อยากจะเถียงอีกฝ่ายเหมือนกันแต่เขาว่าวันนี้เขาปล่อยให้แสตมป์ได้พักผ่อนบ้างดีกว่า วันนี้จากท่าทางทั้งวันของแสตมป์บ่งบอกให้เขารู้ว่าอีกฝ่ายทำเต็มที่กับงานมากขึ้นและไม่อยากให้แสตมป์ลำบากใจเพิ่ม

“ก็ได้”

แสตมป์เลยเดินไปที่โซฟาก่อนจะเอาข้าวของที่จำเป็นออกมาเตรียมสำหรับในวันพรุ่งนี้ สกายก็เดินไปหยิบหมอนอีกใบบนเตียงมาให้แสตมป์ที่เตรียมนอนแล้ว

“ผ้าห่มล่ะ?”

“ผมพอมีอีกผืนครับ”

แสตมป์ชูอีกผืนขึ้นมาคล้ายกับเตรียมพร้อมมาดี แหงสิกับเมซเซจเมื่อกี้เขาก็มีผ้าห่มสำรองเพราะเขาก็พกมันไปด้วยในทริปนี้แหละ

แค่ผ้าห่มเน่าๆผืนหนึ่งที่มีลายเป็นรูปเท้าของสัตว์สี่ขา แต่มันมีความนุ่มและกลิ่นของเขานี่แหละ

“โห ถึงขั้นพกมาเองเลยเหรอ?”

“ก็เผื่อว่าบางทีผมหนาวไงครับ” แสตมป์เลยหัวเราะออกมาเบาๆ ก็บางทีช่วงหน้าหนาวที่ต้องนำทริปบนรถมันก็หนาวเหมือนกันเขาถึงต้องมีสักผืนมาห่มไว้กันตาย

“งั้นนอนได้แล้ว นี่ก็ดึกแล้ว” สกายเลยยิ้มออกมาแล้วเดินไปหาแสตมป์ก่อนจะสังเกตุได้ถึงรอยแดงๆที่ดวงตา

“ตาแดงจัง..”

“เอ๋? จริงเหรอครับ?” แสตมป์ทำตาโตแล้วเอื้อมมือจะลองแตะแต่สกายคว้าเอาไว้ได้ทัน

“อย่าไปแตะตาสิ แดงก็คือแดง ยิ่งแตะมันอาจจะแย่ลงนะ”

แสตมป์เลยเหมือนจะเถียงบางอย่างออกมาแต่พอเจอสายตาที่มองมาดุๆของสกายเขาเลยยอมสงบปากสงบคำลง

“ก็ได้ครับ มันอาจจะมาจากใส่คอนแทคทั้งวันก็ได้มั้ง”

“ไม่หรอก เพราะแสตมป์ร้องไห้นี่แหละ” สกายเอ่ยออกมาก่อนจะค่อยๆปล่อยมือของแสตมป์ออก “พักผ่อนเยอะๆนะ พี่ก็จะนอนแล้ว ฝันดีครับ”

“ราตรีสวัสดิ์ครับพี่สกาย” แสตมป์เลยค่อยๆทิ้งตัวนอนลงบนโซฟากว้างแล้วซุกกับหมอนและผ้าห่มก่อนจะปิดเปลือกตาลงเพื่อพักผ่อน

สกายเดินไปปิดไฟในห้องก่อนจะกลับเข้าสู่เตียงของตัวเองเขานอนตะแคงมองที่ร่างของแสตมป์ที่หลับไปแล้วอย่างง่ายแล้วก็อมยิ้มออกมา

“ถึงหมอนแล้วหลับเลยเหรอเนี่ย เหมือนเด็กเลย...”

เขาเลยหลับตาบ้างแล้วค่อยๆเข้าสู่นิทราลงไป

จนเช้าวันรุ่งขึ้น

ปิ๊บ ปิ๊บ ปิ๊บ

เสียงนาฬิกาปลุกในโทรศัพท์ดังขึ้นปลุกเรียกให้สกายต้องเอื้อมมือควานหาโทรศัพท์มือถือของตนเองอย่างงัวเงียเพื่อปิดเสียงมัน

สกายค่อยๆดันตัวเองขึ้นนั่งพิงกับหัวเตียงแล้วยืดตัวเล็กน้อยไปมาในยามเช้า สายตาของเขาก็มองไปที่โซฟาที่แสตมป์นอนก็พบว่าแสตมป์ยังไม่ตื่นขึ้นมาเลย

“อะไรเนี่ย ไกด์ตื่นสายกว่าซะแล้ว” สกายเอ่ยออกมายิ้มๆก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืนอย่างแผ่วเบาแล้วเดินไปดูแสตมป์ที่นอนขดผ้าห่มอย่างสบายใจโดยมีเสียงลมหายใจเป็นจังหวะเบาๆ

“แสตมป์ ตื่นเร็ว” สกายว่าพลางสะกิดตัวของแสตมป์เบาๆ แสตมป์งึมงำพูดอย่างฟังไม่ได้ความแล้วนอนต่อไม่ยอมโผล่หัวขึ้นมาจากผ้าห่ม

“สายแล้วน้า?” สกายแกล้งแหย่แสตมป์เล่นก็พบว่า...

ไม่ตื่นอย่างจริงจัง

“เฮ้อ....” สุดท้ายสกายก็เดินไปอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อน รอบนี้เขาต้องปลุกแสตมป์อย่างจริงจังแล้วละเพราะดูท่าอีกฝ่ายเป็นคนหลับลึกซะด้วย

.....เหมือนเด็กจริงๆนั้นแหละ



20นาทีผ่านไป

“แสตมป์ แสตมป์”

“อืออ...”

แสตมป์ลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงียเมื่อใครสักคนกำลังเขย่าตัวเขาให้ตื่นขึ้นมา เมื่อปรับสายตาได้แล้วก็พบว่าเป็นสกายนั้นเองที่ปลุกเข้าขึ้นมา

“สายแล้ว”

“!!!”

แสตมป์เลยเด้งตัวขึ้นมาจากโซฟาอย่างแตกตื่นโชคดีที่สกายเอนหัวหลบทันไม่งั้นได้มึนทั้งสองฝ่ายแน่ๆ แสตมป์หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมามองเวลาก่อนจะทำหน้าเหวอ

“ทำไมพี่ไม่ปลุกผมให้ไวล่ะครับ!”

“เรานั้นแหละไม่ตื่น”

“โธ่!” แสตมป์เลยรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็วทันที ให้ตายสิ เขานอนเพลินอีกแล้วเหรอเนี่ย?

หลังจากที่แทบจะเรียกได้ว่า วิ่งผ่านน้ำเสร็จแสตมป์ก็แต่งตัวเป็นอันเรียบร้อยเพราะเขาต้องใช้เวลาในการสวมคอนแทคเลนส์นานทำให้เขาต้องประหยัดเวลาอาบน้ำให้ไวที่สุดมากกว่า

“เอ้าๆ เช็คข้าวของด้วยนะแสตมป์” สกายที่สวมรองเท้าพร้อมสะพายกระเป๋าก็เอ่ยขึ้นมาเมื่อเห็นท่าทางรีบร้อนลนของแสตมป์

“ครับๆ” แสตมป์มองซ้ายมองขวาเพื่อตรวจสอบดูว่าขาดเหลืออะไรรึเปล่าพอไม่มีแล้ว พวกเขาทั้งคู่ก็ลงไปด้านล่างล็อบบี้ของโรงแรมทันที

แสตมป์นับจำนวนลูกทัวร์ให้เรียบร้อยเมื่อถึงเวลานัดหมายแล้วพาทุกคนไปทานมื้อเช้าในโรงแรมก่อนทที่จะเริ่มเดินทางไปสู่ศาลเจ้าโทไดจิและสวนนาระที่เป็นสถานที่อันมีชื่อเสียงในเมืองนาระและมีเอกลักษณ์เป็นของมันเองที่มีมาหลายร้อยปีเลยทีเดียว

“ครบนะครับ วันนี้เราจะทานมื้อเช้าที่นี่และออกเดินทางกันที่ศาลเจ้าโทไดจิและสวนนาระ จะต่อที่ไหนนั้นผมจะแจ้งให้ฟังนะ ”



 ณ สวนนาระ

หลังจากที่ไปขอพรที่ศาลเจ้าโทไดจิเพื่อเป็นศิริมงคลแล้วเขาก็พาลูกทัวร์มาพักผ่อนที่สวนนาระที่อยู่ไม่ไกลจากศาลเจ้าโทไดจิ ช่วงนี้ซากุระยังคงเบิกบานอยู่ทำให้มีนักท่องเที่ยวมากมายกำลังเดินชมเล่นกันอย่างสงบสุขและที่เป็นตัวเอกของสวนนี่นั้นก็คือ

“หม่าม๊า นั้นกวาง! กวางเต็มไปหมดเลย” เด็กน้อยสองคนเอ่ยออกมาอย่างตื่นเต้นเมื่อพบฝูงกวางมากมายกำลังเรียงรายนอนพักผ่อนกันอยู่ เอกลักษณ์ของที่นี่คือมีกวางที่อยู่ในบริเวณรอบๆและเป็นมิตรกับผู้คน  นักท่องเที่ยวสามารถเลือกถ่ายภาพกับกวางได้อย่างเต็มที่เลยด้วยซ้ำไปทั้งยังสามารถให้อาหารได้อีกด้วย

แสตมป์ปล่อยให้ลูกทัวร์เที่ยวเดินเล่นกันในบริเวณรอบๆพร้อมกำชับว่าห้ามห่างหายไปไกล หากจะเข้าห้องน้ำหรือทำใดๆให้บอกเขาหรือให้เขาพาไปด้วยก็ได้

แสตมป์นั่งอยู่แถวบริเวณม้านั่งแล้วยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายภาพเก็บบรรยากาศนี้เอาไว้สักพักก็มีลูกกวางตัวเล็กๆเดินเข้ามาหาเขาเพื่อขออาหาร

“ว่าไง” แสตมป์เอื้อมมือไปลูบหัวมันเบาๆมันส่งเสียงพร้อมกับเอาหัวถูไถกับมือของแสตมป์ไปมาแสตมป์เลยหัวเราะออกมาเบาๆ

“ผมไม่ได้ซื้ออาหารสำหรับกวางมาด้วยน่ะสิ” แสตมป์เลยทำท่าโบ๋เบ๋ให้กว้างดูเพื่ออธิบายว่าตรงหน้าของเขาไม่มีอะไรให้มันกินได้จริงๆ

“ใจร้ายกับกวางจังเลย”

แสตมป์รีบหันไปมองเสียงลอยๆที่ดังมาก็พบว่าเป็นสกายนั้นเองที่เป็นคนพูด เขาเลยย่นจมูกใส่สกายเล็กน้อยคล้ายแอบเคือง

“ก็ผมไม่ได้ซื้ออะไรมานี่ครับ”

“งั้นเอานี่ไป” สกายเลยยื่นอาหารสำหรับกวางชิ้นเล็กๆให้กับแสตมป์ แสตมป์รับมันมาก่อนจะเอียงคอมองนิดๆ

“นี่พี่เอามาให้ผมเหรอ?”

“พี่ให้เราเอาให้กวาง”

“ผมรู้น่า!” แสตมป์เลยพองแก้มก่อนจะให้อาหารลูกกวางที่กำลังอ้อนเขาอยู่ สกายถือโอกาสนั่งด้านข้างของแสตมป์แล้วคลี่ยิ้ม

“กวางน่ารักเนอะ”

“นั้นสิครับ ดูไม่ก้าวร้าวเลยล่ะ”

ไม่นานฝูงกวางมากมายกว่าห้าหกตัวก็เข้ามาหาพวกเขาสองคนเพื่อมาขออาหารกิน มันเลยดูค่อนข้างวุ่นวายเล็กน้อยแต่มันก็สนุกดีสำหรับแสตมป์เลย

“แสตมป์ๆ ถ่ายรูปกันไหม?”

“เอาสิครับ”

สกายเลยหยิบกล้องออกมาจากกระเป๋าเป้เล็กๆสำหรับกล้องออกมาก่อนจะหันกล้องมาด้านหน้าแล้วขยับตัวใกล้ชิดแสตมป์

แสตมป์เลยชูอาหารกวางขึ้นเล็กน้อยด้านหลังของฉากก็พอให้เห็นฝูงกวางที่เหมือนรู้งานที่จะต้องอยู่ในกล้องด้วย

“1…2…”


แชะ!

“เรียบร้อย” สกายอมยิ้มออกมาก่อนจะกลับไปดูที่ภาพแล้วอวดฝีมือการถ่ายของตัวเองที่ถ่ายภาพได้คมชัดและเรียบเนียนสมบูรณ์แบบ

“โห่ พี่ดูหล่อขึ้นด้วยแหละ!”

“พี่หล่ออยู่แล้วนะ”

“พี่หลงตัวเองจัง”

ทั้งคู่พูดคุยเรื่องราวต่างๆด้วยกันสองคนอย่างสนุกสนานและมีหยอกแกล้งกันบ้างเป็นบ้างคราจนหมดเวลาแล้วแสตมป์ก็ลุกขึ้นยืนเพื่อมองหาสมาชิกลูกทัวร์ว่ายังอยู่กันครบหรือเปล่า

“เอ...ขาดสองคน” แสตมป์ขมวดคิ้วออกมาเมื่อพบว่าไม่ว่าจะนับยังไงเขาก็รู้สึกว่ามันขาดไปสองคนจริงๆ เขาเลยกวาดสายตาดูว่าขาดใครกันแน่

“ไอ้เมซเซจหายไปไหนวะ ”  สกายเอ่ยออกมาทำให้แสตมป์คิดขึ้นมาได้ ใช่ ขาดเมซเซจนี่นา พอมองอีกครั้งหนึ่งแสตมป์ก็รู้ทันทีว่าอีกคนที่หายไปคือใคร

“คุณเบลล่าด้วยครับ”

แล้วทั้งคู่หายไปไหนกันแน่! ในหัวของแสตมป์ตีขึ้นมาวุ่นวายทันที เพราะไม่รู้ว่าเมซเซจจะกวนประสาทอะไรเขาอีกกันแน่!

สกายเองก็หยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมาเพื่อกดโทรหาเมซเซจก็พบว่าเมซเซจไม่ได้รับสายเขาเลยสักนิด!!!

______________________________________________________________________________________________________________________________

เอ รอบนี้เบลล่ากับเมซเซจจะสร้างปัญหาอะไรให้แสตมป์ของเขาอีกน้า? ติดตามตอนต่อไปนะคะ

ความคิดเห็น