ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 54 [100%]

ชื่อตอน : รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 54 [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 177.8k

ความคิดเห็น : 885

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ส.ค. 2561 21:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 54 [100%]
แบบอักษร


รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4  ตอนที่ 54

Author :   (ยอนิม)


เดย์จัดการปูผ้าให้น้องกันต์นอนกับอิฐอยู่ที่พื้นหน้าทีวี เด็กน้อยส่งเสียงกรี๊ดกร๊าด ลงไปนอนกลิ้งไปมาอยู่บนผ้า

“ดีใจอะไรหืม น้องกันต์” อิฐถามขึ้นอย่างขำๆ เมื่อเห็นท่าทีของเด็กน้อย น้องกันต์นอนหงายมองอิฐ แล้วเอามือป้อมๆตบลงบนผ้าปูข้างๆตนเอง


“น้าอิ..นอน..นอน” น้องกันต์เรียกอิฐให้ลงไปนอนด้วยกัน อิฐก็หัวเราะออกมา แล้วลงไปนั่งข้างๆ


“เข้าใจอ้อนให้นอนด้วยนะ” อิฐพูดพร้อมกับก้มลงไปหอมแก้มน้องกันต์ฟอดใหญ่ กลิ่นแป้งเด็กมันช่วยให้อิฐรู้สึกผ่อนคลายได้เหมือนกัน


“เดี๋ยวนอนฝั่งนี้ เวลาน้องกันต์พลิกมาหา จะได้ไม่เจ็บแขน” เดย์พูดขึ้น พร้อมกับเอาหมอนและผ้าห่มมาให้ อิฐเลยลุกไปนอนอีกฝั่งของน้องกันต์ ไม่นานจันก็เดินเอานมกับตุ๊กตาแมวน้ำมาให้ น้องกันต์นอนหนุนหมอนรับขวดนมไปดูดกินทันที พร้อมกับกอดตุ๊กตาเอาไว้ด้วย

“มึงก็นอนพักได้แล้ว ตอนเย็นพวกนั้นจะมาหาอีก จะได้มีแรง” เดย์พูดออกมา เมื่อเห็นว่าอิฐนั่งมองน้องกันต์ดูดขวดนม


“มึงเองก็เหมือนกัน มานอนพักบ้างเหอะ ดูแลกูทำโน่นทำนี่ให้กูมาทั้งวันแล้วเหมือนกัน” อิฐบอกกลับไปบ้าง เพราะคนที่เหนื่อยจริงๆก็คือเดย์


“ก็คงไม่ต่างจากมึงตอนนั้นหรอก” เดย์บอกออกมาเสียงนิ่ง อิฐรู้ดีว่าเดย์หมายถึงตอนที่อิฐดูแลเดย์ในยามที่เดย์ความจำเสื่อม


“ถ้ารู้ว่ามันไม่ต่างกัน มึงก็ต้องพัก” อิฐบอกกลับมา เดย์หัวเราะในลำคอก่อนจะเอานิ้วไปดีดหน้าผากของอิฐเบาๆ


“ยอกย้อนนักนะ นอนๆ เดี๋ยวกูก็นอนด้วยนี่แหละ” เดย์ตอบกลับไป ทำให้อิฐยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะค่อยๆล้มตัวลงนอนข้างๆน้องกันต์ น้องกันต์มองหน้าเดย์โดยที่ยังดูดขวดนมอยู่ แล้วน้องกันต์ก็ทำเหมือนกับตอนที่เรียกอิฐ น้องกันต์เอามือตบลงบนที่นอนข้างๆตนเองคนละฝั่งกับอิฐ แล้วปล่อยปากออกมาจากจุกนม


“น้าเดย์..นอน..” น้องกันต์เรียกเดย์ให้นอนด้วย อิฐหัวเราะแล้วยิ้มให้กับความฉลาดและขี้อ้อนของเด็กน้อย


“ครับๆ” เดย์ตอบรับ ก่อนจะลุกไปนอนข้างๆน้องกันต์อีกด้าน น้องกันต์ยิ้มกว้างแล้วดูดนมต่อ อิฐนอนมองน้องกันต์เงียบๆ พอละสายตาไปมองเดย์ ก็เห็นว่าเดย์นอนตะแคงมองเขาอยู่เช่นเดียวกัน จู่ๆอิฐก็หน้าแดงซะงั้น

“เป็นไร” เดย์ถามพร้อมกับยกยิ้มมุมปาก เพราะเห็นว่าอิฐหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ


“มึงจ้องหน้ากูทำไมล่ะ” อิฐถามกลับ เดย์ก็เลิกคิ้วแล้วขำเบาๆ


“มองไม่ได้รึไง มึงเขินเพราะกูมองหน้าเนี่ยนะ” เดย์แกล้งถามกลับไป


“เออดิ ก็สายตามึงน่ะ” อิฐพูดเสียงอ้อมแอ้ม เบนสายตาไปหาน้องกันต์เพราะไม่กล้าสบตาเดย์ซะงั้น น้องกันต์ดูดนมแล้วปล่อยจุกนมเพื่อยิ้มให้อิฐ ทำให้ขวดนมเกิดเสียงเพราะฟองอากาศ แล้วน้องกันต์ก็ดูดนมต่อ อิฐหัวเราะขำเบาๆ

“ติดตุ๊กตาซะด้วย โตขึ้นจะเป็นหลานชายหรือหลานสาวดี คึคึ” อิฐแกล้งเอานิ้วไปเกลี่ยแก้มน้องกันต์แล้วก็แซวขึ้นมา


“โตขึ้นเดี๋ยวก็เลือกเพศเองแหละ ไม่แน่นะ อาจจะเป็นแบบมึงก็ได้” เดย์พูดแซวอิฐกลับไปบ้าง


“แต่ตอนเด็กๆกูไม่ได้เล่นตุ๊กตาอ่ะ กูเล่นปืนกับหุ่นยนต์” อิฐพูดออกมาเพราะจำได้ว่าสมัยเด็กๆเขาชอบเล่นอะไร


“แต่สุดท้ายโตมาก็มาเป็นเมียกูอยู่ดี” เดย์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงติดขำเล็กน้อย ทำให้อิฐชะงักไปนิด พร้อมกับใบหน้าร้อนผ่าว


“นี่เรามาพูดเรื่องนี้ต่อหน้าเด็กเนี่ยนะ พอๆเลิกพูด น้องกันต์ตาเริ่มปรือแล้ว” อิฐหาเรื่องตัดบทเพราะความเขินน้องกันต์นอนมองเดย์กับอิฐคุยกัน จนตาเริ่มปรือลงทีละนิด เพราะเลยเวลานอนกลางวันมาพอสมควรแล้ว เดย์ยกยิ้มแต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาขยับมาห่มผ้าให้น้องกันต์อย่างแผ่วเบา แล้วล้มตัวลงไปนอนต่อเหมือนเดิม อิฐเองก็นอนมองน้องกันต์อยู่สักพัก ก็ค่อยๆหลับลงไปพร้อมๆกัน เดย์ที่หลับตาลงเพื่อพักสายตา หันมามองอีกทีก็เห็นว่าอิฐกับน้องกันต์หลับไปแล้ว เดย์ดึงขวดนมที่คาปากน้องกันต์อยู่ออกอย่างช้าๆ แล้วเช็ดคราบน้ำนมที่เปื้อนอยู่ที่มุมปากอีกเล็กน้อย เขามองเดย์กับอิฐและน้องกันต์ที่ตอนนี้นอนตะแคงหันหน้าเข้าหากันด้วยรอยยิ้ม เมื่อเห็นว่าทั้งคู่หลับกันดีแล้ว เดย์ถึงจะนอนพักบ้าง

..

..

//ไม่เอาครับ อย่ากวนน้าเดย์//


จุ๊บ จุ๊บ

เสียงแว่วๆของอิฐดังขึ้นมาให้เดย์ได้ยิน ก่อนที่จะมีบางอย่างนิ่มๆมาสัมผัสที่แก้มของเดย์


“คึคึ” เสียงหัวเราะเล็กๆดังขึ้นข้างกาย ทำให้เดย์รับรู้ได้ว่าเป็นน้องกันต์แน่นอน และสัมผัสเมื่อกี้ คงเป็นน้องกันต์ที่ก้มลงมาหอมแก้มของเขา


“ทำไร หืม” เดย์ส่งเสียงออกมาก่อน แล้วค่อยๆลืมตา


“กรี๊ดดด น้าอิ...” น้องกันต์ตื่นเต้นดีใจที่เดย์ตื่นแล้ว รีบพุ่งตัวคลานไปหาอิฐทันที อิฐที่นั่งอยู่ต้องรอรับเด็กน้อยมากอดเอาไว้ด้วยแขนข้างเดียว


“เจ็บรึเปล่า” เดย์ถามขึ้นทันที อิฐส่ายหน้าไปมา


“ไม่เจ็บหรอก ใช้แขนข้างนี้รับ” อิฐตอบกลับมา น้องกันต์เอาหน้าซุกกับตักของอิฐเอาไว้ แล้วมีแอบหันมามองเดย์ พอเห็นว่าเดย์มองกลับ ก็รีบมุดหน้าไปกับตักของอิฐต่อ

“หึหึ อะไรน้องกันต์ อยากปลุกน้าเดย์ไม่ใช่เหรอ น้าเดย์ก็ตื่นแล้วนี่ไง” อิฐพูดขึ้นยิ้มๆ เขาตื่นขึ้นมาหลังน้องกันต์ และโดนน้องกันต์ปลุกโดยการหอมแก้มรัวๆเหมือนกัน พอลุกมานั่งเล่น พาน้องกันต์เข้าห้องน้ำล้างหน้าเรียบร้อยแล้ว เด็กน้อยก็ทำท่าอยากปลุกเดย์ ใจหนึ่งอิฐก็อยากให้เดย์นอนพัก อีกใจก็อยากให้น้องกันต์หอมแก้มเดย์เพื่อปลุก สุดท้ายก็ปล่อยให้น้องกันต์ปลุกถึงแม้ว่าตนเองจะพูดห้ามก็ตามที


“ตื่นนานรึยัง” เดย์ถามขึ้น เขายังคงนอนอยู่เหมือนเดิม


“เมื่อสักพักนี้เอง มึงอยากนอนต่อมั้ยอ่ะ” อิฐแอบรู้สึกผิดนิดๆ


“ไม่เป็นไร นี่ใกล้จะสี่โมงละ อีกสักพักพวกนั้นก็คงมา” เดย์พูดพร้อมกับบิดตัวไล่ความเมื่อยขบเล็กน้อย น้องกันต์หันมาแอบมองเดย์

“ไหน เมื่อกี้ใครหอมแก้มน้า หืม” เดย์ถามขึ้น น้องกันต์ก็หัวเราะคิกคัก อยู่กับตักของอิฐ


“ไปจุ๊บน้าเดย์อีกทีเร็ว น้าเดย์ลุกไม่ขึ้น” อิฐหลอกล่อเด็กน้อย น้องกันต์หันไปมองหน้าเดย์ ก็เห็นว่าเดย์ส่งยิ้มอ่อนๆมาให้ เด็กน้อยเลยยอมคลานมาหาเดย์


จุ๊บ..

น้องกันต์หอมแก้มเดย์อีกครั้ง แล้วล้มตัวลงนอนข้างๆเดย์

“อ่าว น้องกันต์ น้าให้หอมแก้มเพื่อให้น้าเดย์ลุก แต่เราไปนอนกับน้าเดย์เฉยเลย” อิฐพูดออกมาอย่างขำๆ เดย์เลยจับตัวน้องกันต์ขึ้นมานอนบนอกแกร่งของตัวเอง น้องกันต์ก็ซบหน้าอยู่อย่างนั้นนิ่งๆ


ออดดด

เสียงออดหน้าบ้านดังขึ้น ทำให้อิฐหันไปมองทางหน้าบ้าน

“ไนท์มาแล้ว เดี๋ยวกูไปปลดล็อคประตูเอง” อิฐบอกออกมา ก่อนจะลุกเดินไปหน้าบ้าน เพื่อเปิดประตูให้เกียร์กับไนท์เข้ามาในบ้าน


“พี่อิฐสวัสดีครับ เป็นไงบ้างครับ ดีขึ้นมั้ย” ไนท์ถามขึ้นทันทีด้วยความเป็นห่วง


“ไอ้อิฐมันบาปหนา ไม่ตายง่ายๆหรอก” เกียร์แซวเพื่อนตนเอง ก่อนจะโดนไนท์ทุบแขนไปหนึ่งที


“มึงกับกูบาปหนาพอกัน ต้องอยู่ใช้กรรมกันไปอีกนาน” อิฐว่ากลับไปบ้าง เกียร์ก็หัวเราะขำออกมา ถึงแม้ว่าจะพูดจาปากเสียใส่กัน แต่อิฐก็รู้ดีว่าเพื่อนของเขาเป็นห่วงเขาไม่น้อยเหมือนกัน


“แล้วพี่เดย์ล่ะครับ” ไนท์ถามหาพี่ชาย ขณะช่วยเกียร์ถือของเพื่อเข้าไปในบ้าน


“โน่น เลี้ยงเด็กอยู่” อิฐพยักหน้าไปที่พื้นหน้าทีวี ก็พบว่าเดย์นอนมองมาโดยมีน้องกันต์นอนอยู่บนอกเหมือนเดิม พอเห็นคนไม่ค่อยคุ้นหน้าเดินเข้ามา น้องกันต์ก็ซุกหน้าไปกับอกของเดย์ทันที เดย์เองก็กอดเด็กน้อยเอาไว้


“พี่เดย์สวัสดีครับ นี่น้องกันต์ใช่มั้ยเนี่ย จำน้าไนท์ได้มั้ยครับ” ไนท์รีบวางของไว้บนโต๊ะแล้วตรงไปหาเดย์กับน้องกันต์ทันที น้องกันต์ดิ้นไปมา แต่ก็ส่งเสียงหัวเราะคิกๆออกมาเบาๆ เดย์เลยขยับลุกนั่ง กลายเป็นว่าน้องกันต์นั่งอยู่บนตักของเดย์ในตอนนี้


“ซื้ออะไรมาบ้าง” เดย์ถามขึ้น พร้อมกับมองหน้าเกียร์


“ครบทุกอย่าง ตามที่บอกไว้ แล้วก็ขอเบิกเงินด้วย” เกียร์แบมือออกมาอย่างกวนๆ เลยโดนอิฐตีลงไปอย่างหมั่นไส้


“รวยก็รวย ออกให้เลยไม่ได้เหรอวะ” อิฐแกล้งว่า


“อิฐ ผัวมึงก็รวยเว้ย” เกียร์โวยกลับมาอย่างขำๆ


“เอาของไปเก็บในครัวก่อนไป น้องกันต์ไปอยู่กับน้าอิฐก่อนนะ น้าจะเข้าห้องน้ำ” เดย์พูดกับน้องกันต์ อิฐเลยเดินมานั่งที่พื้นข้างๆ น้องกันต์ก็โผไปนั่งตักของอิฐทันที แล้วซุกหน้าอยู่กับอกของอิฐแทนเดย์


“อายอะไรเนี่ย จำน้าไม่ได้เหรอ” ไนท์โอดครวญออกมา น้องกันต์มีเหล่มองไนท์เล็กน้อย เดย์ก็ลุกเข้าห้องน้ำ ส่วนเกียร์ก็ขนของไปไว้ในครัวคนเดียว

“น้องกันต์ดูติดพี่อิฐจัง” ไนท์พูดขึ้นยิ้มๆ


“เดี๋ยวพอชินกับไนท์ ก็ติดไนท์เองแหละ” อิฐบอกกลับยิ้มๆ พร้อมกับลูบหัวน้องกันต์เบาๆ


“แบบนี้แซลมอนจะถูกลืมรึเปล่าครับเนี่ย” ไนท์แซวขึ้นมาอย่างขำๆ เมื่อนึกถึงหลานชายอีกคนของอิฐ


“โอ๊ย รายนั้นน่ะ ช่วงนี้ติดทำกิจกรรมที่โรงเรียน จะลืมพี่มากกว่ามั้ง ก็อย่างว่าแหละ เริ่มโตขึ้นแล้วอ่ะนะ แต่ก็คอลคุยกันอยู่เรื่อยๆ ป่านนี้ก็ไม่รู้เป็นไงบ้าง สงสัยคืนนี้ต้องคอลหาหน่อยละ” อิฐพูดขึ้นยิ้มๆ พลางคิดถึงหลานชายตนเองที่อยู่ต่างประเทศเหมือนกัน


“แล้วพี่อิฐดีขึ้นแล้วใช่มั้ย” ไนท์ถามถึงอาการของอิฐต่อ เกียร์ก็เดินออกมานั่งคุยด้วย อิฐก็อัปเดตอาการของตัวเองให้เพื่อนกับน้องฟัง จนเดย์ออกมา น้องกันต์เดินไปเกาะขาเดย์


“จะเอาอะไรครับ” เดย์ถามขึ้น


“ดูอุ๋งๆ” น้องกันต์ร้องขอ เดย์จึงพาน้องกันต์มานั่งหน้าทีวี แล้วเปิดหาการ์ตูนที่เกี่ยวกับแมวน้ำในอินเตอร์เนตให้น้องกันต์ดู

“กรี๊ดด น้าอิ อุ๋งๆ” น้องกันต์รีบมายืนเกาะไหล่อิฐแล้วชี้ให้ดูแมวน้ำในจอทีวีด้วยความตื่นเต้น อิฐก็หัวเราะขำเบาๆ


“ดูหลายรอบแล้ว ไม่เบื่อรึไงกัน” อิฐพูดว่าออกมายิ้มๆ น้องกันต์ก็ขยับมานั่งตักอิฐ แล้วดูการ์ตูนไปด้วย


“แล้วนี่ใครมาบ้างครับ” ไนท์หันไปถามเดย์


“ที่คุยกันคร่าวๆนะ น่าจะมีนายกับคิม พี่คมกับเด็กของเค้า ไอ้ฟิว แล้วก็เพื่อนไนท์ที่ชื่อน็อตน่ะ แล้วก็ไอ้นัน อ่อ ไอ้นีลกับไอ้นิคด้วย” เดย์ตอบกลับ


“ดีเลย ไนท์ไม่ได้เจอกับไอ้น็อตมาเป็นเดือนละ แล้วของที่ซื้อมาจะพอเหรอครับ” ไนท์ถามกลับไปอย่างสงสัย


“เดี๋ยวพวกนั้นเค้าจะซื้อมาเพิ่มกันอีกทีน่ะ พี่บอกไปแล้วว่าวันนี้จะไม่ทำอะไร ให้ซื้อเข้ามากันเลย” เดย์ตอบกลับ เพราะวันนี้เขาจะพัก ไม่ทำกับข้าวหรือกับแกล้ม แต่ให้ทุกคนซื้อเข้ามากินด้วยกัน ไนท์พยักหน้ารับ


“ไนท์ เดย์จะพาพี่ไปรับหมามาเลี้ยงด้วยล่ะ” อิฐได้ทีบอกให้ไนท์รับรู้


“มึงจะเลี้ยงหมาเหรอวะ” เกียร์ถามขึ้นทันที อิฐก็พยักหน้ารับ


“เออดิ ทำไมวะ” อิฐถามกลับ


“กูว่าผัวมึงเหนื่อยเพิ่มอีกแน่นอน ฮ่าๆ” เกียร์แซวออกมาอย่างขำๆ อิฐมองค้อนเพื่อนตนเองกลับไป


“มึงคอยดูไอ้เกียร์ กูจะเลี้ยงให้ดีที่สุด ไม่ให้เดย์เหนื่อยเพิ่มหรอกเว้ย” อิฐพูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง และมั่นใจ ทำให้เดย์ยกยิ้มออกมาอย่างพอใจ ถึงแม้ว่าจะเป็นแค่คำพูด แต่เดย์ก็รับรู้ถึงความตั้งใจของอิฐได้เป็นอย่างดี



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++50%+++++++++++++++++++++++++++++++++


ไม่นานนัก นีลกับนิคก็มาถึง ตามด้วยนัน ฟิวน็อต กมลคิมและคมใบบุญ ที่เตรียมของกินมาเพียบรวมไปถึงเครื่องดื่มต่างๆ เดย์ให้เอาเสื่อไปปูนั่งที่สนามหน้าบ้านเพราะโต๊ะคงนั่งกันไม่พอ เลยแบ่งเป็นสองวง วงเหล้าก็นั่งบนโต๊ะ ส่วนวงหมูกระทะก็ตั้งอยู่ที่เสื่อ เนื่องจากไนท์อยากจะกิน จึงอาสาจะทำและเก็บล้างเอง เพราะไม่อยากให้เดย์เหนื่อย โดยมีกองสนับสนุนก็คืออิฐ ที่บ่นอยากจะกินเช่นกัน

พอคนมากันเยอะ น้องกันต์ก็เหมือนจะติดอิฐมากกว่าเดิม ขนาดจันมาพาไปอาบน้ำ ยังต้องให้อิฐไปด้วย แต่ก็ยอมเล่นกับไนท์และนิคบ้าง เพราะคุ้นเคยกันดี แต่คนที่น้องกันต์ชอบมองเป็นพิเศษก็คือใบบุญคนรักของคม


“อยากไปเล่นกับพี่เค้ามั้ย” อิฐถามน้องกันต์ที่นั่งตักเขาอยู่บนเสื่อ ขณะที่คนอื่นๆกำลังเตรียมของและสถานที่ ใบบุญยกของสดที่ไนท์กำลังเตรียมอยู่ในครัว ทยอยเอาออกมาวางไว้ให้ กับแกล้มที่ทำสำเร็จมาแล้วก็ทยอยใส่จานวางไว้ทั้งสองวง พออิฐถามขึ้นมาแบบนี้แล้ว ใบบุญก็ส่งยิ้มให้น้องกันต์ เด็กน้อยหน้าแดงรีบมุดหน้ากับอกของอิฐทันที


“อ่าวๆ หน้าแดงแบบนี้หมายความว่าไง” คมถามขึ้นอย่างขำๆ


“สงสัยจะชอบใบบุญแน่ๆ” คิมพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม แล้วเอานิ้วไปจิ้มแก้มเด็กน้อยเบาๆ


“อิฐกับเดย์ตอนนี้เหมือนมีลูกเลยแหะ” คิมแซวออกมาอีกคน


“มีแต่คนพูดครับ ก็น้องกันต์ติดผมซะขนาดนี้” อิฐพูดอย่างเอ็นดู ไม่ได้นึกรำคาญแต่อย่างไร


“อยากอาบน้ำหรือเช็ดตัวก่อนมั้ยอิฐ” เดย์เดินเข้ามาถาม อิฐส่ายหน้าไปมา


“ยังดีกว่า เดี๋ยวกลิ่นหมูย่างก็ติดอีก กินเสร็จแล้วค่อยอาบน้ำทีเดียว” อิฐตอบกลับไป


“พี่อิฐน้องกันต์กินแอ๊ปเปิ้ลได้มั้ยครับ ใบบุญจะปอกให้น้อง” ใบบุญถามขึ้น


“กินได้ครับ น้องกันต์มีฟันขึ้นแล้ว ใช่มั้ยน้องกันต์ ยิ้มหวานให้น้าอิฐดูหน่อย” อิฐก้มลงไปพูดกับเด็กน้อย น้องกันต์เงยหน้ามาส่งยิ้มหวานโชว์ฟัน อิฐก็หัวเราะออกมาเบาๆ


“งั้นเดี๋ยวใบบุญปอกให้น้องเลยนะครับ” ใบบุญพูดขึ้นก่อนจะเอาแอ๊ปเปิ้ลที่ซื้อมา เดินเข้าไปในครัว


“อิฐร่างกายดีขึ้นแล้วใช่มั้ย” ฟิวถามขึ้นมาบ้าง ตอนนี้บรรดาพ่อบ้านอย่าง เดย์ นีล เกียร์ นัน ฟิว กมลและคม ต่างตั้งวงนั่งดื่มกันแล้ว ส่วนบรรดาแม่บ้าน? ยังช่วยกันอยู่ในครัว


“ดีแล้วครับ” อิฐตอบรับยิ้มๆ ก่อนที่คนอื่นๆที่อยู่ในครัวจะออกมาสมทบ เพื่อกินหมูย่างด้วยกัน จันเอาอาหารสำหรับน้องกันต์มาด้วย เด็กน้อยนั่งตักอิฐแล้วมองของตรงหน้าอย่างสนใจ


“น้าอิ หม่ำๆ” น้องกันต์ชี้ไปที่กับข้าวหลากหลายตรงหน้า


“ครับ เดี๋ยวน้าดูให้ว่าจะกินอะไรได้บ้าง กุ้งย่างมั้ย” อิฐพูดขึ้น เพราะกมลซื้อกุ้งเผามา 2 กิโลกรัม อิฐหันไปถามจันว่าน้องกันต์แพ้กุ้งหรือไม่ พอได้คำตอบว่ากินได้ อิฐเลยหยิบกุ้งเผามาใส่จาน

“นิค มึงแกะกุ้งที กูไม่อยากมือเปื้อน เดี๋ยวจับน้องกันต์อีก” อิฐพูดกับนิค ที่กำลังจะเริ่มย่างหมูบนเตา


“ได้ๆ รอแป๊บ” นิคตอบกลับ แต่เดย์ลุกเดินมานั่งที่พื้นเสื่อด้านหลังของอิฐ


“เอามา เดี๋ยวแกะให้” เดย์พูดขึ้น อิฐเลยส่งจานที่ใส่กุ้งไปให้ น้องกันต์มองตามเดย์ แล้วลุกจากตักของอิฐไปนั่งตักเดย์แทน


“น้องกันต์มานั่งกับน้า เดี๋ยวน้าเดย์แกะไม่ถนัด”อิฐพูดขึ้น แต่น้องกันต์ส่ายหน้าไปมา


“ไม่เป็นไร กูแกะได้” เดย์ตอบกลับ แล้วนั่งแกะกุ้งโดยมีน้องกันต์นั่งตักไปด้วย เด็กน้อยเงยไปมองหน้าเดย์ แล้วมองลงมาที่กุ้งในมือของเดย์สลับไปมา จนอิฐแอบขำ


“อะไรของเค้าวะ” อิฐพูดขึ้นยิ้มๆ เมื่อเห็นท่าทางของน้องกันต์


“สงสัยกลัวจะไม่ได้กิน” นันพูดแซวขึ้นมา จนเดย์แกะเนื้อกุ้งอวบๆฉ่ำๆเสร็จเรียบร้อย 3 ตัว น้องกันต์ก็ยกแขนป้อมๆทั้งสองข้างขึ้นมาชูเหนือหัว


“เย้” น้องกันต์ส่งเสียงดีใจออกมาอย่างน่ารัก จนเดย์อดที่จะยิ้มไม่ได้


“เดี๋ยวน้าอิฐตัดเป็นชิ้นเล็กๆให้นะ จะได้กินง่ายๆ” อิฐพูดขึ้น ก่อนจะใช้ช้อนบี้เนื้อกุ้งเป็นชิ้นเล็กๆ ให้น้องกันต์กินคู่กับข้าวต้มที่จันต้มมาให้หลานชาย พอเดย์ส่งจานกุ้งมาให้อิฐ น้องกันต์ก็ลุกตามมานั่งตักของอิฐต่อ


“แน่เลยพี่อิฐ กลัวไม่ได้กิน” ไนท์พูดอย่างขำๆ อิฐนั่งหันข้างให้กับวงหมูกระทะ เพราะกลัวน้องน้ำร้อนหรือน้ำมันจากหมูที่ย่างจะกระเด็นโดนเด็กน้อย พร้อมกับป้อนข้าวน้องกันต์ไปด้วย


“อิฐกินก่อนเถอะ เดี๋ยวพี่ป้อนน้องกันต์เอง” จันพูดอย่างเกรงใจ แล้วทำท่าจะรับไปป้อนต่อ แต่น้องกันต์ดึงชามกุ้งกลับมา


“อื้ออออ” น้องกันต์ส่งเสียงไม่พอใจ พร้อมกับเงยหน้ามองอิฐด้วยสีหน้ามุ่ยๆ

“น้าอิ ป้อน” น้องกันต์บอกให้อิฐป้อนตนเองเหมือนเดิม


“ไม่เป็นไรครับพี่จัน ผมป้อนน้องกันต์ก่อนได้” อิฐตอบกลับ ก่อนจะนั่งป้อนข้าวน้องกันต์ด้วยความเต็มใจ คนอื่นๆก็มองมายิ้มๆ


“คิมอยากมีลูกสักคนมั้ย” กมลถามคนรักขึ้นมา


“ผมมีแล้วไงครับ นี่ไง” คิมโยกหัวของใบบุญที่นั่งอยู่ข้างๆเบาๆ


“ลูกคนนั้นน่ะ โตจนมีสามีแล้ว ไม่ต้องห่วงแล้วล่ะมั้ง” กมลแซวใบบุญกลับมา ทำให้เด็กหนุ่มหน้าขึ้นสีแดงก่ำ ส่วนคมก็นั่งยิ้มขำ


“สรุปว่าคิมเป็นแม่ยายพี่คมเหรอครับ” ฟิวถามอย่างขำๆ คนอื่นๆก็หัวเราะตามออกมา เดย์นั่งดื่มและนั่งมองอิฐกับน้องกันต์อยู่เงียบๆ ก่อนจะลุกจากโต๊ะมานั่งข้างๆอิฐ


“ขยับออกมา” เดย์พูดขึ้น อิฐก็ขยับออกจากเตาหมูกระทะอย่างงงๆ โดยที่เดย์ไปนั่งย่างแทน


“อ่าว เฮีย อยากจะกินหมูกระทะด้วยเหรอ” นันส่งเสียงถามขึ้น เดย์ลงมือย่างหมูมาใส่ชามของอิฐ


“เปล่า จะให้อิฐมันกินไปด้วย เดี๋ยวจะได้กินยา” เดย์พูดขึ้นเสียงเรียบ เพราะเขาเห็นอิฐนั่งมองหมูกระทะเป็นระยะแต่ติดที่ป้อนข้าวน้องกันต์อยู่ อิฐมองหน้าเดย์อย่างแปลกใจ ก่อนที่ทุกคนจะยิ้มออกมา เมื่อเดย์คีบหมูไปจิ้มน้ำจิ้ม แล้วป้อนอิฐ อิฐยิ้มกว้างแล้วอ้าปากรับ  กมลเลยส่งแก้วเหล้าของเดย์มาไว้ใกล้ๆเดย์ด้วย


“มึงเลี้ยงลูกสองคนเหรอวะเดย์” นีลแซวขึ้นมาอย่างขำๆ เพราะเห็นเดย์ป้อนอิฐ แล้วอิฐก็ป้อนน้องกันต์เดย์ยกยิ้มรับกับคำแซวของเพื่อน


“ไอ้อิฐ ตอนเลี้ยงหมา มึงไม่ต้องมานั่งป้อนแบบนี้นะเว้ย” เกียร์แซวขึ้นมาบ้าง อิฐเลยหันไปมองค้อนเพื่อนตัวเอง


“กูรู้หรอกน่า...เดย์ เอาปลาหมึก” อิฐตอบเพื่อน แล้วหันมาบอกเดย์ให้คีบปลาหมึกย่างมาป้อนตนเอง เดย์ก็คีบมาป้อนให้ พร้อมกับเป่าไล่ความร้อนให้เสร็จสรรพ


“เหม็นความรัก” นันแกล้งแซวออกมา อิฐหันไปลอยหน้าลอยตาใส่ทันที


“น่าสงสาร อย่างว่าแหละ คนที่เค้าอยู่ตรงนี้ แฟนเค้าอยู่ใกล้กันหมด ไม่เหมือนบางคน แฟนอยู่ไกล เลยอิจฉาคนอื่น” อิฐแกล้งพูดแหย่นันกลับไป


“อิฐ มึงว่าพี่จันทำไม” นันก็แหย่กลับทันที ทำให้อิฐนึกได้ว่ามีจันนั่งอยู่ด้วยอีกคน


“พี่จัน ผมไม่ได้ว่าพี่นะ ผมว่าไอ้นันมัน” อิฐรีบบอกจันทันที จันก็หัวเราะขำออกมา ไม่ได้เคืองอะไร เพราะรู้ว่าคุยเล่นกัน


“น็อต อยากให้พี่ป้อนให้บ้างมั้ย” ฟิวถามน็อตขึ้นมาบ้าง ทำให้น็อตหน้าขึ้นสีทันที


“ผมกินเองได้” น็อตตอบเสียงอ้อมแอ้ม ก่อนจะหันไปตีกับไนท์ที่ส่งสายตาล้อเลียนเพื่อนตัวเอง


“เดย์ มึงก็กินบ้างเถอะ ป้อนแต่กู” อิฐพูดกับเดย์ เมื่อเห็นว่าเดย์เอาแต่ป้อนให้เขากิน ส่วนเดย์ก็นั่งดื่มเหล้าไปด้วย


“งั้นกินด้วยกันนี่แหละ” เดย์บอกออกมา พร้อมกับนั่งกินจานเดียวกับอิฐ เดย์ป้อนอิฐไปด้วย แล้วก็คุยกับคนอื่นถึงเรื่องคดีความบ้าง เรื่องอื่นๆไปเรื่อยๆ เพราะไม่ได้เจอกันนานพอสมควร


“เดย์ เห็นเกียร์บอกว่าจะไปรับหมามาเลี้ยงงั้นเหรอ” คมถามขึ้นเมื่อนึกได้


“ครับ ให้อิฐมันลองหัดเลี้ยงดู” เดย์ตอบกลับไป คมก็ถามว่าเอามาจากไหน เพราะใบบุญก็อยากเลี้ยง ทำให้เด็กหนุ่มตาลุกวาวเมื่อได้ยิน


“ระวังจะไปเป็นอาหารเจ้าคลีโมกับวิปครีมเข้าล่ะ” กมลแกล้งแซว ทำให้ใบบุญชะงักไปทันที คิมหันไปจิกตาใส่กมล


“คุณกมลก็พูดเข้า ใบบุญคิดหนักเลย” คิมพูดว่ากมลไม่จริงจังนัก ทุกคนก็ยิ้มขำใบบุญอย่างเอ็นดู สักพักน้องกันต์ก็อิ่ม แล้วลุกวิ่งเล่น แต่ก็ไม่วิ่งไปไหนไกลจากอิฐ เดย์ก็ลุกไปนั่งที่โต๊ะกับกลุ่มพ่อบ้าน?ตามเดิม ใบบุญลุกมานั่งเล่นกับน้องกันต์เมื่อกินอิ่มแล้ว น้องกันต์ยอมเล่นกับใบบุญ เพราะใบบุญเอาแอ๊ปเปิ้ลมาให้ น้องกันต์ถือชิ้นแอ๊ปเปิ้ล เดินเตาะแตะไปหาเดย์


“น้าเดย์...” น้องกันเกาะขาของเดย์เอาไว้ เดย์หันมามองพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้น เมื่อน้องกันต์ยื่นชิ้นแอ๊ปเปิ้ลในมือเพื่อจะป้อนเดย์


“กินสิ” เดย์พูดออกมา น้องกันต์มองชิ้นแอ๊ปเปิ้ลในมือ ก่อนจะกัดไป แล้วยื่นที่เหลือในมือให้เดย์ต่อ


“มึงก็กินให้หลานชื่นใจหน่อย หลานอุตส่าห์มาป้อน” นีลพูดขึ้นยิ้มๆ เดย์เลยก้มมากัดแอ๊ปเปิ้ลในมือของน้องกันต์อย่างเอาใจ พอเดย์กัดไปปุ๊บ น้องกันต์ก็ทำท่าตบมือ


“เจ่ง เจ่ง” น้องกันต์ชมเดย์ว่าเก่ง แล้ววิ่งกลับมาหาอิฐต่อ เดย์ยกยิ้มขำนิดๆ


“เดย์ มือถือกูล่ะ ว่าจะคอลหาแซลมอนสักหน่อย” อิฐพูดขึ้นเมื่อนึกถึงหลานชายอีกคนขึ้นมาได้ เดย์เลยลุกไปหยิบมาให้ อิฐเลยส่งข้อความไปถามพี่สาวตนเองก่อน ว่าแซลมอนสะดวกคอลคุยกับเขาหรือไม่ พี่สาวของอิฐบอกว่าได้ และบอกด้วยว่าแซลมอนรู้เรื่องที่อิฐเข้าโรงพยาบาล เพราะพิมพ์โทรคุยกับวา แล้วแซลมอนมาได้ยินพอดี อิฐเลยจะขอวิดิโอคอลคุยกับหลานชาย น้องกันต์ที่ได้ยินเสียงสัญญานรอสายจากมือถือของอิฐก็เดินมาเกาะไหล่ของอิฐแล้วชะโงกมองด้วยความสนใจ

“เดี๋ยวคุยกับพี่แซลมั้ย คงจำพี่แซลมอนไม่ได้แน่ๆ เพราะตอนนั้นหนูยังไม่ถึงขวบเลย” อิฐพูดกับน้องกันต์ยิ้มๆ ไม่นานทางฝั่งของพิมพ์ก็รับสาย และส่งมือถือให้ลูกชายที่นั่งหน้ามุ่ย อิฐเห็นหน้าหลานก็หัวเราะออกมานิดๆ

“หึหึ เป็นไรแซลมอน” อิฐถามขึ้น


(“น้าอิฐทำไมเข้าโรงบาล”) เสียงของแซลมอนถามขึ้น


“น้าไม่สบายนิดหน่อย ตอนนี้หายแล้ว กลับมาบ้านแล้วนี่ไง” อิฐตอบหลานกลับไป ยิ่งทำให้แซลมอนหน้าบึ้งเข้าไปใหญ่


(“แต่แซลได้ยิน มัมบอกว่าน้าอิฐโดนยิง”) แซลมอนบอกออกมาอีก อิฐเลยยิ้มให้หลานอย่างเอาใจ


“เอาน่า ไม่มีอะไรแล้ว น้าแข็งแรงจะตาย ดูนี่สิ จำน้องได้มั้ย” อิฐเปลี่ยนเรื่องทันที เดย์ก็ยกยิ้มมุมปาก อิฐเบนมือถือไปถ่ายให้โดนน้องกันต์ด้วย น้องกันต์มองแซลมอนในจอมือถืออย่างงงๆ แซลมอนเองก็ทำหน้างง


(“ใครครับ”) แซลมอนถามกลับ


“น้องกันต์ไง จำน้องกันต์ได้มั้ย ที่อยู่บ้านข้างๆ แซลมอนยังเคยมาเล่นกับน้องตอนน้องเล็กกว่านี้  น้องกันต์ ยิ้มหวานโชว์พี่แซลหน่อยเร็ว” อิฐพูดขึ้น น้องกันต์ก็อารมณ์ดี ยิ้มหวานให้แซลมอน ทำให้แซลมอนยิ้มออกมาได้


(“น้องน่ารักจังครับ ไว้แซลไปหาน้าอิฐ น้องจะยังอยู่มั้ยครับ”) แซลมอนถามกลับมา


“อยู่สิ แซลก็มาเล่นกับน้องไวๆนะ” อิฐจับมือของน้องกันต์ทำท่ากวักมือเรียกแซลมอน ก่อนที่แซลมอนจะขอคุยกับเดย์บ้าง

“เดย์ หลานจะคุยด้วย” อิฐพูดขึ้น เดย์ถอนหายใจออกมาเบาๆ


“เดี๋ยวคงบ่นเรื่องกูดูแลมึงไม่ดีแน่ๆ” เดย์พูดขึ้น ก่อนจะลุกมารับมือถือของอิฐไปคุยกับแซลมอนต่อทันที



+++++++++++++++++++++++++++ 100% +++++++++++++++++++++++++++

กลับมาแล้ววว

จะจบแล้ว ไม่อยากลงเลย ฮ่าๆๆ จะจบแล้วก็รวมญาติอีกนิดละกันเนอะ

ตอนหน้าก็จะจบภาคนี้แล้ว


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น