Raw

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 5 : เพื่อนที่คิดไม่ซื่อ(กับแฟน)

ชื่อตอน : Chapter 5 : เพื่อนที่คิดไม่ซื่อ(กับแฟน)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 07 เม.ย. 2558 18:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 5 : เพื่อนที่คิดไม่ซื่อ(กับแฟน)
แบบอักษร

Chapter 5

 

เพื่อนที่คิดไม่ซื่อ(กับแฟน)

 

 

 

       ร่างบางตื่นมาพร้อมกับห้องที่มีแต่ความว่างเปล่า ไม่มีใคร... วันนี้ปกติมีเรียนแค่ช่วงบ่าย แต่เขากะว่าจะโดด เขาปรือตาเพื่อปรับสภาพแสงแดดของสายวันใหม่ เสื้อผ้าเปลี่ยนไปจากของเมื่อวาน เจ้าของห้องคงจะเปลี่ยนให้เขา เมื่อคิดได้เช่นนั้น เขาก็ก้มมองดูสภาพตัวเองว่าโดนกระทำรึเปล่า แต่เมื่อพบว่าร่างกายเขาไม่มีร่องรองอะไร เขาก็โล่งใจก่อนจะหาเสื้อผ้าของเขาเมื่อวานมาใส่ให้เรียบร้อย........ถ้ากลับไปด้วยเสื้อผ้าของเจ้าของห้องคงไม่ดีแน่......บ้านเหรอ?

 

 

       ร่างบางที่กำลังนึกถึงคนที่รออยู่ เขาก็ได้หยิบโทรศัพท์มาเปิดดูสายที่โทรเข้ามาก่อนจะพบกับเบอร์โทรที่โทรมาบ่อยๆติดต่อกันถึง 20 กว่าสาย ร่างบางหน้าซีดเผือกก่อนจะทำใจแล้วกดโทรหา

 

 

       ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด 

 

 

       ไม่นานปลายสายก็กดรับ ทำให้ความพร้อมใจในการโทรหดเล็กลงแทบไม่เหลือ

 

 

       (.......) ปลายสายเงียบไปหลังจากที่กดรับ ทำให้คนโทรออกไปใจไม่ดี

 

       "ฮ...ฮัลโหล กูทำงานดึกน่ะ เลยค้างที่บ้านเพื่อนเลย" ผมตัดสินใจโกหกออกไป ในขณะที่ผมเปิดประตูห้องนอนออกมา ก็พบกับร่างสูง ซึ่งผมก็เดินผ่านโดยไม่สนใจ

 

       (แล้วอยู่ไหน งานกลุ่มกับใคร บอกกู) เสียงเรียบๆของปลายสายทำให้ผมรู้สึกกลัว นานเท่าไหร่แล้วที่ไม่ได้ยินเสียงแบบนี้ 

 

       "ค..คือ งานกับน้ำแล้วก็..อ๊ะ!" ในขณะที่ผมกำลังจะเปิดประตูห้องออกไป ก็ถูกคนด้านนอกเปิดเข้ามาก่อน

 

       

       แกร๊ก

 

 

       หลังจากที่ประตูถูกเปิดออกมา ผมก็เผชิญหน้ากับร่างบางของน้ำที่สูงกว่าผมหน่อยๆ เพื่อนร่วมงานกลุ่มของผม ทำให้ผมนึกอะไรบางอย่างออก

 

 

       (มีอะไร? สรุปเพื่อนมึงอยู่ไหน) เสียงที่ดูเข้มขึ้นของปลายสายทำให้ผมสะดุ้งเล็กน้องก่อนจะบอกไปว่า

 

       "นี่ไงน้ำ น้ำ แฟนกูจะคุยด้วย บอกไปทีว่ากูอยู่กลุ่มเดียวกับมึง" ผมบอกปลายสายก่อนจะหันไปบอกเพื่อนในกลุ่มที่เพิ่งเข้าห้องมาใหม่พลางส่งโทรศัพท์ไปให้ คนตรงหน้าเอียงคอน้อยๆอย่างสงสัยก่อนจะหยิบไปคุย

 

       "สวัสดีครับ ผมน้ำครับ" เสียงเล็กเอ่ยขึ้นบอกปลายสายก่อนที่ผมจะดึงโทรศัพท์กลับมา

 

       "เชื่อยังวะ กูอยู่กลุ่มเดียวกับมัน" 

 

       (อืม ให้กูไปรับที่ไหน?) เสียงที่ดูอ่อนโยนขึ้นเอ่ยบอกผมทำให้ผมหันหน้าไปมองน้ำ

 

       "น้ำจะไปส่งกูเอง" ผมบอกออกไปแล้วยิ้มให้น้ำ น้ำจึงยิ้มกลับให้

 

       (เดี๋ยวนี้) เสียงเย็นชาของปลายสายกรอกออกมาอีกครั้ง

 

       "ค..ครับ เดี๋ยวนี้!" ผมบอกก่อนจะกดตัดสายไป

 

       "น้ำ ไปส่งกูที" ผมบอกร่างบางออกไป คนตรงหน้าได้แต่พยักหน้าก่อนจะหันไปยิ้มให้ร่างสูงที่นั่งบนโซฟาอยู่

 

       "เบริค น้ำทำงานมาให้แล้วนะ" ร่างโปร่งบางบอกเบริคพลางยิ้มไปด้วยก่อนจะเดินไปวางงานไว้ตรงหน้าของเบริค ร่างสูงพยักหน้าพลางบอกขอบคุณแบบส่งๆไป

 

       

       หลังจากที่เราเดินลงมายังด้านล่างของคอนโด เราก็พากันเดินไปที่รถของน้ำ 

 

 

       "มีอะไรหรอครับดาร์ค ทำไมให้ผมไปส่งหรอ" ร่างโปร่งบางข้างๆผมเอ่ยขึ้นหลังจากที่เราเงียบกันมานานพลางมองถนนไปด้วย

 

       "ไม่มีอะไรหรอก" ผมตอบออกไปอย่างไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่

 

 

       บทสนทนาเราจบลงแค่นั้น แล้วเงียบกันจนถึงบ้านของผม

 

 

       ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

 

       ร่างสูงของคูลเดินมาเคาะกระจกฝั่งที่นั่งของร่างบาง ทำให้เขาเลื่อนกระจกรถลงเผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่าย ทำให้เพื่อนที่มาส่งอดที่จะจ้องนานๆไม่ได้ แต่ใครจะสังเกตแววตาที่เจ้าของรถมีให้กับแฟนของเพื่อนตนเอง....

 

 

       "อะไรกันมึง เดี๋ยวกูก็ลงแล้ว ยืนอยู่เฉยๆก็ได้ มาเคาะไมเนี่ย" ผมตำหนิออกไปไม่จริงใจนัก

 

       "กูแค่อยากเห็นหน้าของคนที่มาส่ง" มันบอกผมก่อนจะหันไปยิ้มให้คนที่ขับมาส่งผมแล้วเอ่ยขอบคุณ "น้ำใช่มั้ยครับ? ขอบคุณนะที่มาส่งตัวป่วนนะครับ"

 

 

       แหวะ ที่กับกูไม่พูดงี้มั่งวะ

 

 

       "อ...อื้อ" เจ้าของรถหน้าขึ้นสีระเรื่อพลางตอบขอบคุณโดยไม่ละสายตาจากใบหน้าหล่อเหลา

 

       "ขอบคุณนะน้ำ เราไปก่อนนะ" ผมหันไปบอกคนขับที่มองร่างสูงไม่วางตา.....เป็นไรวะ

 

       "อ...อื้ม" คนขับร่างบางที่มาส่งผมตอบรับในลำคอโดยที่ยังมองไอ้คูลตาค้าง ทำให้ผมอดหวงไม่ได้ ผมเลยเดินลงจากรถก่อนจะปิดประตูแล้วลากร่างสูงเข้าไปในบ้าน

 

       

       หลังจากที่เราเข้ามาในบ้านแล้ว ร่างสูงก็ซักถามคนที่ไปนอนที่อื่นรัวๆ

 

 

       "ไปนอนกับเพื่อนแล้วไม่โทรบอกกูอีกแล้ว" มันพูดเสียงงอนๆออกมา ทำให้ผมต้องก้มหน้าตอบ

 

       "ก็งานหนักมากเลย อย่างอนกูสิ ต่อไปนี้กูจะโทรหา.." ผมตอบเสียงเบาออกไป ก่อนที่คำพูดที่ทำให้ผมสะอึกจะถูกเอ่ยจากร่างสูงข้างหน้าผม

 

       "มึงก็พูดว่าจะโทรหาแต่ก็เป็นงี้ตลอดแหละ ชั่งเหอะ แค่มึงไม่ไป'เอา'กับใครกูก็ไม่ว่า" มันบอกผมพลางยิ้มให้บางๆ  รอยยิ้มใจดีที่ทำให้ผมรู้สึกผิดตั้งแต่วันนั้น....วันที่ผมโกหกผู้ชายปากดีแต่ใจดีคนนี้

 

       "ถ...โถ่เอ๊ย กูมีมึงคนเดียวนั่นแหละคูล" ผมตอบเสียงที่ปรับให้ปกติที่สุดออกไป ในใจผมร้องไห้ไปแล้ว แต่ดวงตามันกำลังเล่นละครใส่คนตรงหน้า โกหกให้คิดว่าผมไม่ได้มีผิดปกติอะไร

 

       "อืม ดีแล้ว แต่ถ้ามึงไปมีใครจริงๆ กูจะฆ่าชู้มึง แล้วก็จับมึงขังไว้ไม่ให้ออกนอกบ้านเลย 5555555" คำพูดติดตลกของไอ้คูลที่ทำให้ผมรู้สึกกลัวขึ้นมาจริงๆเกือบทำให้ผมหลุดสีหน้าแปลกๆออกไปแล้วสิ 

 

       "เออน่า กูไปอาบน้ำก่อนนะ ตื่นมาก็เน่าออกมาเลย" ผมว่าพลางยิ้มทะเล้นให้มัน 

 

       "ไปเลย อี๋ เหม็นเน่าว่ะ" มันทำท่าปิดจมูกแล้วทำมือไล่ผม .....ผู้ชายอะไรโคตรน่ารักเลย 

 

 

       หลังจากที่ผมขึ้นไปอาบน้ำแล้วเดินออกมา ผมก็เห็นร่างสูงของคูลยืนอยู่ตรงประตูห้องน้ำ ทำให้ผมอดที่จะถามออกไปไม่ได้

 

 

       "มึงมีไรวะ" ผมเอียงคอถามแล้วเดินออกจากห้องน้ำ แต่ถูกมันคว้าแขนไว้ก่อน ก่อนจะโดนจับเข้าไปกอดแล้วถูกซุกไซร้ซอกคอ "อ๊าาา....ไม่เอาน่า....กลางวันแสกๆ แล้วทำไมมึง...อื้มมม....ไม่ไปเรียน ว..วะ" 

 

       "รอเมีย จะโดดด้วย วิชานี้แม่งน่าเบื่อ อยู่เอากับเมียดีกว่า" มันว่าก่อนจะผลักผมลงกับเตียงแล้วตามมาคร่อมก่อนจะซุกหน้าเข้ากับซอกคอขาวของผมแล้วเลื่อนขึ้นมามอบจูบอันเร่าร้อนให้กันและกัน

 

       "อื้มมมมม หวานจัง" คนที่อยู่บนกายของผมเอ่ยขึ้นก่อนจะขบเม้มเบาๆทำรอยสีสวยไว้ให้ 

 

       "อื้อออ....คูล..." เสียงใสครางออกมาก่อนจะลงเล็บบนไหล่แกร่งจนเกิดรอย

 

       "กูสอดล่ะนะ ไม่ไหวละ" คนข้างบนเอ่ยบอกก่อนจะจับแก่นกายออกจากกางเกงของตัวเองแล้วหยิบเจลมาบีบใส่ช่องทางหลังของผมแล้วเสียบรวดเดียวมิดด้าม

 

       "อ๊าาาาา.....เจ็บ...." น้ำตาผมปริ่มออกมาพลางยื่นหน้าไปใกล้อกของร่างสูงก่อนจะขบกัดแรงๆ

 

       "อ่าาาา.....อย่ากัด....อึก....ดิวะ...จะลงโทษ..." พอร่างสูงพูดจบก็จัดการกระแทกแก่นกายเข้าออกรัวขึ้นจนเตียงสั่นคลอนไปหมด ทำให้แก่นกายนั้นกระแทกโดนจุดกระสันเสียว

 

       "อ๊าาา.......เสียว!! มึงใจเย็น....เย็น....อื๊มมมม...." ร่างบางครางเสียงหวานแต่เร่าร้อนทำให้คนฟังกระแทกถี่ขึ้นจนเอวจะหักกันไปข้าง

 

       "เย็นไม่ไหวแล้วแม่ง!!! อ๊าาาาา สุดยอด!!! อื้มมมม" ร่างสูงเชิดหน้าขึ้นด้วยความเสียวก่อนจะกระตุก 2-3 ทีแล้วปล่อยออกมา ร่างบางก็เช่นกัน

 

       "นิสัย...แฮ่กๆ....ไม่ดี" ผมว่าก่อนจะตบหน้าคนบนร่างเบาๆ

 

       "มันส์ดีว่ะ อยากต่อ" มันแสยะยิ้มพูดทำให้ผมเขินหน้าแดงก่อนจะหันหน้าหนีแล้วเอาผ้าห่มมาคลุมโปง 

 

 

       เราสองคนนอนกอดกันจนผลอยหลับไป......

 

 

 

       -Nam-

 

 

 

       "กูแค่อยากเห็นหน้าของคนที่มาส่ง น้ำใช่มั้ยครับ? ขอบคุณนะที่มาส่งตัวป่วนนะครับ" เสียงทุั้มของคนที่มาเคาะกระจกรถทำให้ผมหลงใหลในเสียงนั้น

 

       "อ...อื้อ" ประสาทสัมผัสผมเริ่มจะไม่รับรู้อะไรแล้ว เหมือนถูกต้องมนต์สะกดของใบหน้าอันหล่อเหลาและน้ำเสียงที่น่าฟัง

 

       "ขอบคุณนะน้ำ เราไปก่อนนะ" คนข้างๆเอ่ยบอกผม ผมได้แต่ตอบรับในลำคอ

 

       "อ...อื้ม" ไปแล้วสมงสมอง รู้ตัวอีกทีก็อยู่บนรถแล้ว ผมเลยขับรถออกมา

 

 

       เราคิดอะไรนะ นั่นแฟนของเพื่อนนะ! บ้าจริงๆ .....แต่ อาจจะคบกันเล่นๆก็ได้นี่.......

 

 

 

 

 

 

       

.................................................................................................................................

อ่ะบู้วๆ กลับมาพบกับความยิ่งใหญ่ที่ใหญ่กว่าใหญ่ยิ่ง วุฮ่าๆๆๆๆ(?) มาอีกแล้ว กขค ของความรัก >< ขอโทษที่เรื่องมันน่าเบื่อไปหน่อยนะจ๊ะ แต่ว่าความมันส์มันอยู่กลางๆเรื่อง เตรียม 15 บาทเพื่อมาม่าได้เยย 

 

#ใครมีคำถามอะไรสงสัยเรื่องไหน เม้นถามได้นะคะ ไรท์จะตอบเท่าที่ตอบได้ ถ้าอันไหนตอบไม่ได้ ก็รออ่านเอานะค๊าาาา~

 

#ขออนุญาตเปลี่ยนชื่อเรื่องนะคะ เพราะชื่อเก่ามันไม่เข้ากับเนื้อหาอ่า QwQ ขออภัยที่เปลี่ยนแบบกระทันหันมา ณ ที่นี้ด้วย TwT

.................................................................................................................................

http://ookbeetunwalai.s3.amazonaws.com/files/emotions/937005481.gif

 

ความคิดเห็น