กัลย์ดิษฐ์(fah-sai)

ห้ามคัดลอกดัดแปลงนิยายแม้เพียงแต่น้อยนิดใครทำขอให้ชีวิตพังพินาศย่อยยับพบหาความสุขไม่เจอทำอะไรก็ไม่มีวันเจริญ! ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ ถ้าชอบก็ช่วยกดไลค์+เม้นเป็นกำลังใจให้กันด้วยน๊าา รักกก❤❤❤

ตอนพิเศษอาดอม❤หนูอิน(2)จู่โจม

ชื่อตอน : ตอนพิเศษอาดอม❤หนูอิน(2)จู่โจม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.6k

ความคิดเห็น : 65

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ส.ค. 2561 13:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษอาดอม❤หนูอิน(2)จู่โจม
แบบอักษร


วันต่อมา โรงพยาบาล 

“ขอบคุณพี่อินมากนะคะที่อุตส่าห์บินข้ามน้ำข้ามทะเลมาช่วย” นิรินเอ่ยขึ้นเมื่อทั้งคู่คุยงานกันเสร็จ 

“ไม่เป็นไรเลยจะ พี่ถือโอกาสได้มาลองหาประสบการณ์ใหม่ๆด้วย” เอลินส่งยิ้มหวานให้น้องสาว 

“ขอบคุณนะคะ” นิรินเข้าไปกอดหญิงสาวอย่างออดอ้อน 

“จ้า...สู้ๆนะน้องพี่ทุกๆอยางจะต้องดีขึ้นนะ” เอลินกอดตอบน้องสาว ยกมือขึ้นลูบแผ่นหลังบางเบาๆเป็นการปลอบโยน 

“ค่ะ เอ่อแล้วนี่พี่อินจะกลับยังไงคะ รอกลับพร้อมคุณพ่อคุณแม่สิคะ เดี๋ยวให้คุณพ่อแวะไปส่งที่โรงแรม” นิรินพยักหน้ารับ พลางผละออกจากอ้อมกอดแล้วเอ่ยถามขึ้น 

“ไม่เป็นไรจะ พี่กลับเองดีกว่า ฝากลาคุณลุงคุณป้าด้วยนะ”  

“ไม่เข้าไปบอกเองเหรอคะ”  

“เอ่อ...พี่รีบน่ะจะ ยังไงฝากเรียนท่านทั้งสองด้วยว่าพี่ขอโทษที่ไม่ได้เข้าไปลา พี่ไปนะ” เอลินโบกมือให้น้องสาว ก่อนจะรีบเดินไปรอลิฟต์ จะให้บอกยังไงว่าไม่อยากเข้าไปเจอไอ้บ้านั่นที่ดันมาเป็นพี่ชายฝาแฝดของคนรักน้องสาวเสียอย่างนั้น ทำไมโลกถึงได้กลมขนาดนี้ก็ไม่รู้ 

“เฮ้อ….” เอลินถอนหายใจยาวเมื่อก้าวเข้าไปในลิตฟ์ ก่อนที่จะกดชั้นล่างสุดเพื่อที่จะออกไปรอรถโดยสารด้านหน้าโรงพยาบาล  

แต่ยังไม่ทันที่ประตูลิฟต์จะปิดลงสนิทดี ก็มีมือหนามาขวางไว้ทำให้ประตูลิฟต์เปิดออกอีกครั้ง และเมื่อหญิงสาวเงยหน้าไปมองก็ต้องตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ เพราะคนที่ยืนอยู่หน้าประตูนั้นก็คือคนที่เธอพยายามหลบเลี่ยงเขาอยู่นั้นเอง 

“หลบหน้ากันแบบนี้ไม่ดีเลยนะจ้ะเอลินคนสวย” โดเมนิคยกยิ้มร้ายแล้วเดินเข้าไปในลิฟต์ทันที 

“นี่!ออกไปนะ ไอ้แก่โรคจิต!” เอลินพยายามดันร่างใหญ่โตให้ออกไป แต่ก็จะทำอะไรได้ในเมื่อเธอเป็นแค่ไม้ซีกมีหรือจะไปงัดไม้ซุงอย่างเขา 

“นี่ อื้มม…” เมื่อจะอ้าปากกร่นด่าเขาไปอีกก็ไม่ทัน เมื่อชายหนุ่มตรงเข้ามาประชิดตัวแล้วใช้มือหนารั้งท้ายทอยของหญิงสาวให้เข้ามาใกล้ แล้วประกบริมฝีปากทาบทับลงไปทันที 

เอลินพยายามดิ้น ทั้งผลักทั้งดันเขาแต่ก็ไม่เป็นผล เมื่อเขาดูจะไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด ยังคงขบเม้มดูดดึงที่ปากอิ่มอย่างพึงใจ  

“ไอ้…” เมื่อเธอพยายามเม้มปากเอาไว้ ไม่ให้เขาส่งลิ้นร้ายเข้าไปกร้ำกรายในโพรงปากนุ่มของเธอได้ ชายหนุ่มก็ใช้มือหน้าบีบลงที่อกอวบ จนเธอเผลออ้าปากจะแผดเสียงออกไป โดยไม่รู้เลยว่าได้เปิดโอกาสอันดีให้ชายหนุ่มเสียแล้ว 

โดเมนิคส่งลิ้นอุ่นชื้นเข้าไปเกี่ยวกระหวัดรัดรึง ดูดดึงอย่างพึงใจ เธอหอมเธอหวานไม่ต่างไปจากครั้งแรกที่เขาสัมผัสเลยสักนิด 

“ยังปากร้ายเหมือนเดิม และหวานเหมือนเดิมด้วย” โดเมนิคเอ่ยพลางยกยิ้มอย่างชอบใจเมื่อถอนริมฝีปากออก 

เพี๊ยะ!!! เอลินฟาดฝ่ามือเรียวลงไปที่ใบหน้าสากเคราทันที เกลียดไอ้บ้านี่เหลือคณานับ หากเธอมีมีดอยู่ในมือรับรองได้เลยว่าเธอจะปักลงที่อกของเขาอย่างไม่ลังเล 

แคว้กก!!! 

“ไอ้เลว!” เอลินรีบยกมือจับสาบเสื้อของตัวเองเอาไว้ เมื่อชายหนุ่มกระชากมันออกจนกระดุมกระเด็นกระดอนหายไปหมด 

“เธอตบหน้าฉัน ฉันฉีกผ้าเธอ” โดเมนิคบอกอย่างไม่ยี่ร่ะ พลางจ้องมองเนินอกที่โผล่พ้นเสื้อออกมาไม่วางตา 

“ไอ้…”  

“ถ้าตบอีกฉันฉีกอีกนะ” โดเมนิครีบเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าเธอง้างมือจะตบเขาอีกครั้ง 

เอลินถอนหายใจฟึดฟัดอย่างไม่สบอารมณ์ พลางเหลือบมองตัวเลขชั้นของลิฟต์ที่ใกล้จะถึงชั้นล่างเต็มทีและก็ตัดสินใจที่จะฟาดมือไปที่ใบหน้านั้นอีกครั้ง อย่างน้อยเธอก็จะฉวยโอกาสวิ่งหนีได้ก่อนที่เขาจะทำอะไรเธออีก 

เพี๊ยะ!!! แคว้กก!!! แต่เธอก็คิดผิดถนัด เพราะเมื่อสิ้นเสียงฝ่ามือที่ฟาดลงบนใบหน้าชายหนุ่ม ก็ตามมาด้วยเสียงกระโปรงสอบที่โดนฉีกจนขาดวิ่นขึ้นไปถึงโคนขาอ่อน 

“เอาอีกมั้ย ตบอีก จะได้ไม่ต้องมีเสื้อผ้าติดตัวสักชิ้น”  

“นี่! ถอยออกไปนะ!” เอลินตวาดเสียงดัง เมื่อลิฟต์ลงมาถึงชั้นล่างแล้ว แต่ชายหนุ่มยังยืนขวาง ซ้ำยังกดปุ่มปิดค้างเอาไว้ 

“กล้าออกไปเหรอ สภาพนี้” โดเมนิคกวาดสายตามองหญิงสาวที่เสื้อผ้าหลุดรุ่ยไปหมดทั้งบนและล่าง 

“ต่อให้ฉันต้องแก้ผ้าออกไปกลางฝูงชนก็ยังดีกว่ายืนหายใจร่วมกับไอ้โรคจิตแบบนายต่ออีกแม้แต่วินาทีเดียว” เอลินมองสบตาเขาอย่างไม่เกรงกลัว 

“ดี งั้นลองดู” โดเมนิคปล่อยมือออกจากปุ่มลิฟต์ แต่ไม่ได้ปล่อยเปล่า เขายังเข้าไปฉีกเสื้อเธอให้ขาดหลุดเป็นสองท่อน ทำให้ท่อนบนเธอเหลือเพียงบราสีขาวตัวเดียวเท่านั้น 

แต่ถึงกระนั้นก็ไม่อาจเหนี่ยวรั้งหญิงสาวให้อยู่กับเขาต่อได้ ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก เธอก็ก้าวเท้าอาดๆออกไปทันที 

“โธ่โว้ย เอลิน!” โดเมนิคถอนหายใจออกมา แล้วรีบเดินตามหญิงสาวไป ขณะเดียวกันก็ถอดเสื้อสูทหรูที่เขาสวมใส่ออก ก่อนจะนำไปคลุมให้กับเธอ 

“อย่ามาแตะตัวฉัน!” เอลินสะบัดตัวออก 

“จะทำมากกว่าแตะอีกคอยดู” โดเมนิคเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะช้อนตัวเธออุ้มขึ้นไว้ในอ้อมแขน 

“ไอ้บ้า!ปล่อยฉันนะ ช่วยด้วย!! ช่วยด้วยค่ะ!!” เอลินดิ้นไปมา พยายามส่งเสียงร้องให้คนช่วย 

“เรื่องผัวเมียน่ะครับ ขอโทษที พอดีเมียเด็กชอบเรียกร้องความสนใจน่ะ” โดเมนิคเอ่ยเสียงดังลั่น ก่อนจะอุ้มเธอออกไปยังลานจอดรถ โดยไม่สนว่าเหล่าผู้คนที่มองจะเชื่อเขาหรือไม่ เพราะสิ่งที่เขาสนเพียงอย่างเดียวในเวลานี้ คือหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมแขนของเขาตอนนี้เท่านั้น...


******************************************

มาแค่นี้ก่อนน๊าา อาดอมจะพาหนูอินไปไหนอะ555^^ 




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น