วไลกร/ชาล็อต
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับดาว+กุญแจ+เหรียญ ที่สนับสนุนวไลกรนะคะ : )

ความเจ็บช้ำ ซ้ำแล้วซ้ำอีก-2

ชื่อตอน : ความเจ็บช้ำ ซ้ำแล้วซ้ำอีก-2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 781

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2561 20:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความเจ็บช้ำ ซ้ำแล้วซ้ำอีก-2
แบบอักษร

ณ เพนต์เฮาส์ของนีโอ หลังจากอณิษฐาออกไปแล้ว ณัฐนรีเดินไปทิ้งตัวนั่งบนเก้าอี้นุ่มบุกำมะหยี่ ดวงตาสีดำจ้องตามการก้าวเดินของร่างใหญ่ล่ำ

“คุณจะเอายังไงกับเพื่อนของฉัน” เธอโวยวายเสียงดังอย่างไม่หวั่นเกรง ต่อให้เขาเป็นมาเฟียจากอิตาลี แต่ที่นี่ประเทศไทยเขาจะมาใช้อิทธิพลไม่ได้ทั้งนั้น

“ผมไม่เอายังไง เพื่อนของคุณทำหน้าที่จบแล้ว” นีโอตอบด้วยใบหน้าเรียบนิ่งนั่งกอดอกไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ยิ่งทำให้สาวร่างเล็กหมั่นไส้มากยิ่งขึ้น

“คุณพูดแบบนี้เหรอ ฉันรู้ว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับนิดเป็นเพราะใคร ขอให้ฉันรู้แน่ชัดอีกสักหน่อย เราได้เห็นดีกันแน่” ณัฐนรียังคงส่งเสียงแหลม จ้องหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง

“คุณก็พูดเกินไป กรุณาให้เกียรติบอสของผมด้วย” อัมริโกยืนฟังอยู่นาน กลัวว่าเจ้านายจะโมโหจนระงับอารมณ์ไม่อยู่ แล้วหญิงสาวตัวเล็กนิดเดียวจะลำบาก

“บอสของคุณรู้จักคำนี้ด้วยเหรอ แล้วเขาเคยให้คำนี้กับเพื่อนฉันรึเปล่า บอกเขาด้วยอย่ามาใช้ฉันเป็นเครื่องมืออีก” เธอลุกขึ้นโต้กับอัมริโก พูดจบก็เดินฉับๆ ตรงไปที่ประตู

“ไปส่งคุณเอิร์ธ” นีโอกล่าวเสียงเข้ม

“ครับ” อัมริโกรับคำและรีบเดินตามไปเปิดประตูเพนต์เฮาส์ให้อย่างรวดเร็ว

ร่างเล็กบอบบางเดินเร็วจนอัมริโกต้องวิ่งแซงหน้าเพื่อไปกดลิฟต์ให้เธอ ณัฐนรีมองหนุ่มหน้าเข้มดุด้วยดวงตาขุ่นขวาง ก่อนจะเดินผ่านหน้าเขาเข้าไปในลิฟต์ ร่างบึกบึนเดินตามเข้าไปกดลิฟต์ลงไปส่งจนถึงที่จอดรถ

“คุณรู้อะไรมา” จู่ๆ อัมริโกก็โพล่งขึ้น

“ไม่เกี่ยวกับนาย อ้อ...หรือเดือดร้อนแทน” เธอตอบด้วยน้ำเสียงไม่พอใจชัดเจน และยังยิ้มเยาะเหยียดมองด้วยหางตา

“เกี่ยวกับผมแน่นอน ถ้าคุณกล้ายุ่งเรื่องของบอส” เขาคว้าข้อมือดึงร่างเธอเข้ามาจนชิด เปล่งเสียงข่มขู่

“ปล่อย! ฉันไม่กลัวพวกนายหรอก เชิญกลับไปเบ่งที่ประเทศของนาย” จบคำพูดฉาดฉานด้วยการกระทืบส้นสูงลงบนรองเท้าหนังของเขาอย่างแรง

“โอ๊ย...ฮึ่ม! ตัวแค่นี้จะไปทำอะไรได้ อย่าอวดเก่งไปหน่อยเลย” อัมริโกร้องลั่นปล่อยข้อมือเล็กพลางยกเท้าขึ้นมากุม พอความเจ็บคลายลงก็เดินไปจนชิด โน้มใบหน้าลงทำเสียงเข้มเช่นเดิม

“ออกไปไกลๆ เลย ไป๊” ณัฐนรีกรี๊ดเสียงแหลมไล่หนุ่มร่างบึ้ก พร้อมกับยกสองมือผลักอย่างแรง เขาเซไปเล็กน้อยเป็นจังหวะเดียวกับลิฟต์ถึงที่หมาย เขาเดินไปกดล็อกปิดประตูลิฟต์ แล้วหันกลับมาย่างสามขุมเข้าหาสาวร่างเล็ก

“จะทำอะไรน่ะ!” หญิงสาวอุทานเสียงต่ำ พลางขยับเท้าก้าวถอยหลังจนชิดผนังลิฟต์

“ขอสั่งสอนคนที่ลามปามกับบอสหน่อยเถอะ เก่งนักไม่ใช่รึ จะกลัวทำไม” ใบหน้าเข้มดุส่งแววตาเจ้าเล่ห์ ยกมือขึ้นลูบเคราที่คางยกยิ้มข้างเดียว

“ใครกลัวนาย ว้าย!” เธอเชิดหน้าขึ้นท้าทาย แล้วก็ต้องหวีดร้องด้วยความตกใจ

อัมริโกจู่โจมเบียดร่างบึกบึนแนบร่างสาว สองแขนของเขาวางกดบนต้นแขนเล็ก แล้วโน้มใบหน้าลงบดจูบบนเรียวปากเล็ก ณัฐนรีเม้มปากแน่นหลับตาหนี เธอสัมผัสได้ถึงลิ้นร้อนๆ กำลังดุนดันริมฝีปากเล็กให้เปิดรับเขา

“อื้อ...อื๊อ” เธอพยายามส่งเสียงและส่ายหน้าหนี สองแขนไม่สามารถยกได้ แต่กำปั้นน้อยๆ กำลังรัวทุบที่แผ่นหลังกว้างอย่างแรง โดยที่เขาไม่สะดุ้งสะเทือนสักนิด

เจ้าของเคราเขียวครึ้มบดเบียดจนเธอยอมเปิดปากจนได้ ลิ้นร้อนไล้ไปทั่ว ปากนุ่มใช้ลิ้นตนเองดุนลิ้นเขาออกไป แต่กลับถูกเขาดูดดึงลิ้น และรู้สึกจี๊ดราวกับมีประกายไฟเล็กๆ รบกวนประสาทแห่งการรับสัมผัส มันรวมไปรุมเร้าที่จุดอ่อนไหวได้อย่างไม่น่าเชื่อ มันเป็นความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้น

ร่างเล็กหยุดนิ่งหมัดตกลงข้างกาย ปล่อยให้เขาดูดดื่มเรียวลิ้นของเธอ สร้างความรู้สึกแปลกใหม่ให้กับร่างสาว กระทั่งมือสากระคายลดลงคลึงเคล้าหน้าอก ณัฐนรีได้สติเบิกตาโพลง และขบฟันที่ลิ้นของเขาทันที

“โอ๊ย!” อัมริโกอุทานลั่น ผละออกจากเธอแทบไม่ทัน ดวงตาสีดำจ้องเขม็ง แล้วยกแขนขึ้นเช็ดปากตัวเอง

“เจ้านายกับลูกน้องคงเถื่อนพอๆ กันถึงได้อยู่ด้วยกันได้” หญิงสาวตะโกนต่อว่าเสียงแหลม

“อยากโดนอีกใช่มั้ย” เสียงข่มขู่ตอบโต้ แม้จะเจ็บลิ้นแต่เขารู้ว่าเธอยั้งเอาไว้ ไม่งั้นคงถูกกัดจนเลือดออกไปแล้ว

“เปิดประตู ไม่งั้นฉันจะโทรแจ้งตำรวจ” ณัฐนรีล้วงกระเป๋าสะพายหยิบโทรศัพท์ออกมากด

ร่างบึกบึนเดินไปกดเปิดประตูลิฟต์ พร้อมกับผายมือให้พูดประชดเสียงดุ “เชิญครับ”

เธอเดินเซเล็กน้อย จึงยืนนิ่งเรียกสติอีกครั้งก่อนจะเดินหน้าเชิดผ่านใบหน้าที่เต็มไปด้วยเครา เขายิ้มพลางลูบปากตนเองแล้วเดินตาม

“ไม่ต้องตามมา!” ใบหน้ารูปหัวใจหันมาตวาด แต่คนฟังทำเป็นไม่ได้ยิน ยังเดินตามไปส่งจนถึงรถยนต์ของเธอ และจับประตูค้างไว้หลังจากหญิงสาวขึ้นนั่งบนรถเรียบร้อย

“เวลาอยู่ใกล้ๆ ผม ช่วยเก็บปากจิ้มลิ้มน่ารักเอาไว้ให้ดีนะครับ” อัมริโกโน้มตัวลงไปส่งเสียงหยอกเย้า

“นายมีโอกาสแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้นแหละ มันจะไม่มีครั้งต่อไป” ณัฐนรีทำเสียงดุ มองหน้าที่เปลี่ยนจากเข้มดุเป็นยียวนด้วยดวงตาขุ่นขวาง

“ปากคุณ ทั้งนุ่มทั้งหวาน” เสียงห้าวกล่าวยั่วพร้อมกับแตะนิ้วที่ปากของเธอ มือเล็กปัดออกอย่างรวดเร็ว

“อ๊าย...ไปให้พ้นนะ” เธอกรีดร้องแล้วพยายามกระชากประตูปิด

เขารีบยืดตัวขึ้นและปล่อยมือสากจากประตูรถอย่างง่ายดาย หญิงสาวปิดประตูอย่างแรง สตาร์ทรถเหยียบคันเร่งออกตัวอย่างแรง แล้วเบรกกึก กดปุ่มเปิดกระจก แล้วชะโงกหน้าหันกลับมา

“ฉันไม่เอาพวกหื่นอย่างนายไว้แน่” เธอตะโกนสุดเสียง ใบหน้าแสดงความอึดอัดขัดใจที่ทำอะไรไม่ได้ แล้วจึงสะบัดกลับเข้าไปภายใน ออกรถด้วยความเร็วแรง

“ผมรอคุณมาเอาคืนนะครับ” อัมริโกตอบพลางหัวเราะเบาๆ วันนี้เขาอารมณ์ดีอย่างประหลาด ชายหนุ่มรู้ดีว่าทายาทร้านทองชื่อดังไม่มีทางได้ยินสิ่งที่เขาพูด ใบหน้าเข้มส่ายไปมาแล้วหันกลับเดินไปเข้าลิฟต์

อัมริโกเปิดประตูเข้ามาเห็นเจ้านายคุยโทรศัพท์ด้วยใบหน้าเคร่งเครียด จึงเลี่ยงไปดูแลอาหารเตรียมไว้ ผ่านไปครู่ใหญ่ นีโอจึงเลิกคุยโทรศัพท์

“อัมริโก ลอนโซ” เจ้าของเพนต์เฮาส์เรียกคนสนิททั้งสองด้วยเสียงเครียดขรึม

“ครับ” ทั้งสองเข้ามายืนตรงหน้าคนที่เป็นนาย

“อัมริโก หน้าที่ของนายเหมือนเดิม คอยติดตามอณิษฐาอย่าให้เธอหนีไปไหนได้” เสียงของนีโอคล้ายว่าจะสะใจ

“เรื่องนั้นดำเนินการเสร็จเรียบร้อยแล้วสิครับ” ลอนโซเอ่ยถามอย่างตื่นเต้น รู้สึกทึ่งในการจัดการของเจ้านาย

“ใช่ และนักสืบแกะรอยจากการขึ้นเงิน คนที่ขโมยเช็คสองร้อยล้านไปเบิกเงินที่จังหวัดทางภาคเหนือ อีกไม่นานคงได้ตัว ลอนโซนายตามเรื่องนี้ด้วย ฉันให้เบอร์โทรของนายกับนักสืบไปแล้ว” ริมฝีปากหยักบางเหยียดโค้ง

นึกหยันพวกผู้หญิงของมานเฟรโดที่ยอมใช้เรือนร่างมาขัดดอก บางคนถึงกับทำสัญญาชำระหนี้แทนเงินสด โดยเฉพาะผู้หญิงไทย ซึ่งสุชาดาแม่ของเขาก็คงไม่ต่างกัน ทิ้งกิลโดที่กำลังจะล้มละลายเพราะเงินตัวเดียว

“ครับ” ลอนโซรับคำ

“งั้นผมออกไปเลยนะครับ” อัมริโกได้รับมอบหมายหน้าที่เดิม จึงเอ่ยขอตัว

“วันนี้ยังไม่ต้องหรอก มาฉลองกันก่อน วันนี้ฉันจบงานใหญ่ไปสามงาน สบายใจ” นีโอยิ้มกริ่ม เขานึกถึงลูกไก่ตัวน้อยๆ ที่กำลังถูกกักด้วยอุ้งมือของมนุษย์ ไม่สามารถหนีรอดไปได้

สามคนนายบ่าว ดื่มวอดก้าฉลองความสำเร็จ ทั้งอัมริโกและลอนโซรู้ดีว่านีโอหมายถึงเรื่องอะไรบ้าง แค่ได้เห็นเจ้านายมีความสุขคนสนิททั้งสองก็สบายใจไม่ต่างกับคนเป็นนาย

ความคิดเห็น