ห้ามคัดลอกดัดแปลงนิยายแม้เพียงแต่น้อยนิดใครทำขอให้ชีวิตพังพินาศย่อยยับพบหาความสุขไม่เจอทำอะไรก็ไม่มีวันเจริญ! ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ ถ้าชอบก็ช่วยกดไลค์+เม้นเป็นกำลังใจให้กันด้วยน๊าา รักกก❤❤❤

ชื่อตอน : บทส่งท้าย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.1k

ความคิดเห็น : 102

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ก.ค. 2561 17:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทส่งท้าย
แบบอักษร

5ปีต่อมา

“เด็กๆจ้ะ ได้เวลามื้อเย็นแล้วค่ะ มาล้างไม้ล้างมือกันก่อนนะคะคนดี” เสียงของวาเลนเอ่ยเรียกลูกสาวและลูกชายวัย5และ4ขวบเศษที่กำลังนั่งเล่นก่อกองทรายอยู่หน้าบ้านพักตากอากาศ

“ค่า/ค้าบ” ลูกน้อยทั้งสองรับคำแล้วรีบก้าวเท้าน้อยๆเดินมาหาผู้เป็นแม่  

“มาค่ะมาล้างมือกัน” วาเลนจูงมือลูกน้อยทั้งสองให้เดินตามเข้าบ้านพัก ก่อนจะพากันเดินเข้าห้องน้ำไป  

“มาครับใครล้างมือเสร็จแล้วมาหาพ่อนะ พ่อจะเช็ดมือให้” บิชอฟที่ยืนอยู่หน้าห้องน้ำเอ่ยขึ้น พร้อมๆกับถือผ้าขนหนูผืนเล็กไว้คอยเช็ดมือให้กับลูกน้อย ที่ผู้เป็นลูกสาวรีบเดินปรี่เข้ามาก่อน  

“อ่าเสร็จแล้ว เด็กดีต้องทำยังไงเวลาผู้ใหญ่ช่วยเหลือคะ” บิชอฟย่อตัวนั่งลงแล้วจับมือเล็กๆของลูกสาวสุดที่รักมาเช็ดจนสะอาด  

“ขอบคุณค่ะ” เด็กหญิงตอบพร้อมรอยยิ้มหวานที่ถอดแบบออกมาจากผู้เป็นแม่ และยิ่งนานวันความสวยก็ยิ่งเด่นชัดขึ้นทุกวันเช่นกัน  

“เช็ดให้วิคด้วยค้าบ” ลูกชายสุดหล่อก็เดินมาหาผู้เป็นพ่อ แล้วยื่นมือน้อยๆให้ 

“ได้สิครับ หื้มมหมันเขี้ยว” บิชอฟเช็ดมือให้ลูกชายแล้วหอมลงที่ศีรษะเล็กด้วยความเอ็นดู  

“เอาล่ะค่ะ ไปที่โต๊ะอาหารกันได้แล้วนะคะ ป่านนี้ทุกคนรอกันหมดแล้ว” วาเลนเดินมาลูบหัวลูกน้อยทั้งสอง  

“หมันเขี้ยวแม่ด้วย” บิชอฟลุกขึ้นยืนแล้วหอมแก้มภรรยาฟอดใหญ่  

“โอ้ยยสามีภรรยาคู่นี้หวานไม่แคร์ลูกเลยนะคะ ลูกยืนมองตาแป๋ว” เจนนี่ที่เดินเข้ามาเห็นชายหญิงสวีทหวานก็อดที่จะเอ่ยแซวไม่ได้  

“แหมน้องหญิงก็หวานไม่แพ้พี่หรอกนะจ้ะ เมื่อกี้พี่ยังแอบเห็นท่านชายเซน่อนหอมซ้ายหอมขวาตอนที่อยู่ริมสระว่ายน้ำ” บิชอฟแซวกลับบ้าง  

“ไม่พูดด้วยแล้วดีกว่า เวียร์ร่ามาหาแม่เจนเร็วค่ะ แม่เจนจะพาไปหาจีซุส โจเซฟ แล้วก็เจสัน แม่เจนเตรียมเก้าอี้พิเศษไว้ให้หนูนั่งข้างๆสามหนุ่มน้อยนะคะ” เจนนี่รีบเข้ามาอุ้มสาวน้อยแสนสวยเอาไว้  

“ไม่ได้นะน้องหญิง ลูกพี่ก็ต้องนั่งข้างพี่สิจ้ะ” บิชอฟรีบเอ่ยขัดขึ้น  

“ไม่รู้ค่ะ” เจนนี่ส่งยิ้มให้ชายหนุ่ม ก่อนจะรีบเดินออกไป  

“ไม่ได้ๆ รออีก25ปีค่อยคุยเรื่องนี้กันค่ะน้องหญิง วิคเตอร์มาหาพ่อมาลูกมารีบออกไปหาพี่เวียร์ร่ากันนะ” บิชอฟตะโกนไล่หลัง ก่อนจะหันมาอุ้มลูกชายแล้วเดินตามออกไปทันที ส่วนผู้เป็นภรรยาก็ยิ้มให้กับเหตุการณ์ตรงหน้า ก่อนที่จะเดินตามออกไปด้วยเช่นเดียวกัน 

“ท่านชายคะ” วาเลนเอื้อมมือไปแตะแขนสามีเบาๆ เมื่อเขายังคงจะไม่ยอมให้ลูกสาวไปนั่งใกล้ท่านชายตัวน้อยทั้งสาม 

“ลูกยังเล็กค่ะ ท่านหญิงก็แค่กระเซ้าเล่นเท่านั้นเอง” วาเลนยังคงบอกกับสามี 

“เจนก็อย่าไปแกล้งบิชอฟเขาสิจ้ะ ถ้าพี่มีลูกสาวพี่ก็คงหวงไม่ต่างจากบิชอฟหรอก” เซน่อนที่กำลังจัดจานอาหารให้ โจเซฟและเจสันเอ่ยขึ้น 

“ก็ได้ค่ะ เจนเลิกแกล้งก็ได้ วาแต่เรื่องลูกสะใภ้เจนพูดจริงนะคะ” เจนนี่เอ่ยพลางวางจานอาหารให้จีซุส และเวียร์ร่า ที่เธอจับให้ไปนั่งคู่กัน 

“รออายุสาม...”  

“ท่านชาย” วาเลนเอ่ยห้ามอีกครั้งเมื่อผู้เป็นสามีกำลังจะบอกเงื่อนไขอายุสามสิบที่เฝ้าย้ำนักย้ำหนา 

“ก็ได้จะ” บิชอฟหันมามองหน้าภรรยา ก่อนจะหันกลับไปคอยดูแลลูกชายที่ตักอาหารเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย 

“นี่ดีนะที่ลูกของบรูโน่และรอชโซ่เป็นผู้ชาย ไม่อย่างนั้นเจนคงจับคู่ให้หมดแน่ๆ” เซน่อนเอ่ยขึ้นทำเอารอชโซ่และบรูโน่ต่างก็พาหันหัวเราะร่วน 

“ตอนท่านหญิงถูกจับคู่กับบิชอฟ ก็ไม่ชอบใจนักไม่ใช่หรือครับ ไม่กลัวว่าลูกๆจะคิดแบบนั้นบ้างหรือ” บรูโน่หันไปมองหน้าหญิงสาว 

“เจนก็ไม่ได้จะบังคับถึงขั้นจับแต่งแบบนั้นหรอกค่ะพี่บรูโน่ เพียงแต่คิดว่าหากเด็กๆรักชอบกันได้ก็ดี แต่ถ้าเด็กๆไม่ได้คิดอะไรก็ปล่อยไปตามใจเขาน่ะค่ะ เจนไม่บังคับเรื่องนี้หรอกเพราะรู้ดีว่าการได้อยู่กับคนที่เรารักและเขาก็รักเรามันมีความสุขยิ่งกว่า” เจนนี่ตอบแล้วหันไปส่งยิ้มให้สามี คนอื่นๆก็ได้แต่มองตามด้วยรอยยิ้ม เห็นทีมื้ออาหารมื้อนี้จะหวานโดยไม่ต้องเสิร์ฟของหวานเลยแม้แต่น้อย 

“เดี๋ยวดีนไปจัดผลไม้มาให้นะคะ” เอดีนเอ่ยขึ้นหลังจากที่ทุกคนรับประทานอาหารเสร็จ 

“ฉันไปช่วย” มิเกลลุกขึ้นตาม 

“แม่ค้าบ” เสียงของเด็กชายวัยสี่ขวบเอ่ยขึ้นเมื่อผู้เป็นแม่ลุกออกห่างไปจากตัว 

“ครับคนเก่ง แบรนดอนอยู่กับคุณพ่อก่อนนะครับเดี๋ยวแม่มา” มิเกลเข้าไปลูบหัวลูกน้อยเบาๆ 

“อยากไปด้วยค้าบ” ลูกชายผู้ที่ติดแม่มากที่สุดยังคงทำหน้าอ้อนวอน 

“แม่ไปเดี๋ยวเดียวเองครับลูก แบรนดอนอยู่กับพ่อนะ เด็กดีต้องเชื่อฟังคุณแม่สอนจำได้มั้ยครับ” บรูโน่เข้าไปอุ้มลูกชายออกจากโต๊ะทานข้าวของเด็ก 

“ค้าบ” เด็กชายพยักหน้ารับ 

“ดีมากคนเก่ง” มิเกลหอมแก้มยุ้ยของลูกชาย ก่อนจะเดินตามเอดีนเข้าไปในครัว 

“ช่วงนี้ติดแม่มากเลยนะคะ” วาเลนหันไปมองหน้าบรูโน่ 

“ติดมากเลยล่ะ เกาะกัน24ชั่วโมง เลยไม่มีเวลาทำน้องเพิ่มสักที” บรูโน่หันมาบอกน้องสาว 

“รอชโซ่ล่ะ เอเดนเลี้ยงยากมั้ย” บิชอฟถามขึ้นบ้าง 

“ก็มีบางช่วงที่อ้อนบ้างครับท่านชาย แต่ที่ยังไม่มีเพิ่มเพราะเอดีนไม่อยากให้มีติดๆกันครับ”  

“น้องหญิงล่ะจ้ะไม่อยากมีเพิ่มบ้างเหรอ”  

“ผมน่ะอยากให้มีใจจะขาดครับคุณบิชอฟ แต่เจนบอกว่าพอแล้ว” เซน่อนหันไปทำหน้าเจือนใส่ภรรยา 

“ก็สามหน่อนี่ ส่อแววแสบสันแต่เด็กแล้วนี่สิคะ เจนกลัวว่ามีอีก แล้วจะดูแลลูกได้ไม่ดี” เจนนี่บอกกับบิชอฟ ก่อนจะหันไปหาลูกชายหัวแก้วหัวแหวนทั้งสาม ที่อายุเพียง5ขวบแต่บทจะดื้อขึ้นมา เธอก็แทบจะเอาไม่อยู่เหมือนกัน 

“ว่าแต่มาถามคนนั้นคนนี้ แล้วตัวเองล่ะคะไม่คิดมีเพิ่มบ้างเหรอ” เจนนี่เป็นฝ่ายถามกลับบ้าง 

“พี่กับวีก็ปล่อยตามธรรมชาตินะ แต่ลูกไม่มา สงสัยพี่จะหมดน้ำยาแล้ว” บิชอฟเอ่ยกลั้วหัวเราะ 

“ผลไม้มาแล้วค่ะ” เอดีนถือจานผลไม้เข้ามาพร้อมกับมิเกลที่มีขนมหวานตามมาด้วย 

ทั้งหมดก็ยังคงร่วมวงสนทนากันไป ทานของหวานกันไป สี่คู่ชูชื่น กับบรรดาลูกน้อยของตน สร้างสรรค์ให้บรรยากาศมีแต่รอยยิ้มกับเสียงหัวเราะ ทำให้บ้านพักตากอากาศหลังใหญ่คละคลุ้งไปด้วยความรักล้นปรี่

เวลาต่อมา

“อุ้ย!” หญิงสาวที่กำลังนั่งเล่นทรายอยู่กับลูกน้อยทั้งสอง ยกมือขยี้ตาตัวเองเบาๆ เมื่อสายลมยามเย็นพัดพาละอองทรายให้ปลิวเข้าที่ดวงตาสวยของตน 

“ทรายเข้าตาเหรอ ไหนพี่ดูให้” บิชอฟรีบหันมาหาภรรยา เชยใบหน้าสวยให้หันมาหาเขา ก่อนจะเป่าลมไปที่ดวงตาสวยเบาๆ 

“ดีขึ้นมั้ย” บิชอฟถามเมื่อเห็นว่าเธอยังกระพริบตาถี่ๆ 

“ค่ะ” วาเลนยิ้มรับ และจ้องใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ใกล้หน้าของเธอเพียงปลายจมูก 

“อยากจูบจัง” บิชอฟเอ่ยพลางกดจูบไปที่ปากบางของภรรยาทันที 

“ท่านชาย…เดี๋ยวใครเห็นค่ะ” วาเลนเอ่ยห้ามเล็กน้อยเมื่อเขาถอนริมฝีปากออก 

“ไม่มีใครเห็นหรอกจะ ตรงนี้ก็มีแค่เรากับลูก” บิชอฟส่งยิ้มหวานให้หญิงสาว แล้วประกบริมฝีปากลงไปอีกครั้ง ไม่ได้กลัวเกรงว่าใครจะผ่านมาเห็น เพราะแต่ละคู่ก็ต่างพากันไปจับจองที่นั่งกันแต่ละมุม เพื่อชมวิวอันสวยงามของพระอาทิตย์ดวงโตที่กำลังจะเคลื่อนหายไปในท้องทะเลสีคราม 

“จุ๊บๆ” ขณะที่หลับตาพริ้มมอบจูบแสนหวานให้กันอยู่นั้น เสียงจุ๊บเบาๆก็ดังขึ้น และเมื่อลืมตาขึ้นมาก็เห็นลูกน้อยทั้งสองกำลังหอมที่แก้มของตนอยู่ โดยลูกสาวหอมแก้มผู้เป็นพ่อ และลูกชายหอมแก้มผู้เป็นแม่ 

“เวียร์กับวิคอยากรักด้วยได้มั้ยคะ” สาวน้อยเวียร์ร่าเอ่ยถาม เธอจำได้ดี เวลาพ่อกับแม่กอดหอมกันก็มักจะบอกกับเธอเสมอว่าเป็นการแสดงความรักต่อกัน 

“ได้สิครับลูก” บิชอฟส่งยิ้มให้ลูกสาวแล้วอุ้มร่างเล็กให้นั่งลงที่ตักของตน ส่วนภรรยาก็อุ้มลูกชายมานั่งลงที่ตักเช่นเดียวกัน 

“พ่อกับแม่รักลูกมากนะครับเวียร์ร่า วิคเตอร์” บิชอฟลูบลงที่ศีรษะเล็กของลูกน้อยทั้งสองด้วยความรักใคร่ 

“เวียร์ก็รักคุณพ่อกับคุณแม่ค่ะ”  

“วิคด้วยค้าบ” ลูกน้อยทั้งสองตอบทำให้ผู้เป็นพ่อแม่หันมามองหน้ากันด้วยรอยยิ้มกว้าง  

โฮก!! เสียงคำรามเบาๆดังขึ้น เป็นอันรู้ว่า ครอบครัวของเจ้าขาวนวลได้พากันเดินมานั่งเคียงข้างผู้เป็นนายด้วย  

“พากันมาสวีทบ้างเหรอเจ้าตัวโต” บิชอฟยื่นมือไปลูบหัวมันเบาๆ ขณะที่มันก็นั่งคลอเคลียกับเมียและลูกไม่ห่างกาย เวลานี้ไม่ว่าคนหรือสัตว์ก็ต่างพากันซึมซับช่วงเวลาแห่งความสุขด้วยกันทั้งสิ้น 

“ดีใจนะคะที่ท่านชายพาพวกมันมาด้วย ขาวนวล ขาวนุ่ม ขาวนิ่ม และเจ้าตัวโตดูมีความสุขมากๆเลย” วาเลนหันไปส่งยิ้มให้สามี 

“แล้ววีล่ะจ้ะ มีความสุขหรือเปล่า” บิชอฟเอ่ยถามหญิงสาว 

“สุขสุดหัวใจค่ะ” หญิงสาวจับมือของสามีมาประทับรอบจูบเบาๆ  

“สุขสุดหัวใจเหมือนกัน” บิชอฟสบตาภรรยาหวานฉ่ำ ก่อนที่ทั้งคู่จะหันไปมองภาพวิวเบื้องหน้า ที่ดวงอาทิตย์ดวงใหญ่กำลังจะลาลับขอบฟ้า ทอดแสงสีส้มลงมากระทบผืนน้ำทะเลที่สาดซัดคลื่นลูกน้อยใหญ่กระทบฝั่ง 

ทุกสิ่งช่างสวยงามและลงตัว  แต่คงไม่มีอะไร จะงดงามมากไปกว่าครอบครัวของพวกเขาอีกแล้ว ครอบครัวที่มี พ่อ แม่ ลูก และที่สำคัญมีความรักอยู่เปี่ยมล้น จากคนสองคนที่ต่างมีคำว่าขาดในชีวิต ต่างมาเป็นส่วนเติมเต็มให้แก่กันจนได้พบเจอกับคำว่าสมบูรณ์ สมบูรณ์ไปด้วยความสุขและความรัก ที่ทั้งคู่จะมีให้กันไปตราบสิ้นลมหายใจของกันและกัน...

❤❤❤จบบริบูรณ์❤❤❤


******************************************

จบแล้วน๊าาา สี่คู่ชูชื่นกันไป ทุกคนมีลูกชายหมด เวียร์ร่าก็โตมาท่ามกลางหนุ่มๆ อิอิ^^ แต่สามแสบนั้น ใครจะได้คู่กับเวียร์กันหนอ รอตามรุ่นลูกละกันนะ^^

สถานีต่อไป ตอนพิเศษอาดอมกับหนูอินนะคะ หลังจากนั้นถึงจะเริ่มอัพเรื่อง เพื่อน(ที่)รัก ของโจนาธานกับข้าวหอมนะจ้ะ ฝากตามกันต่อไปด้วยน๊าา ขอบคุณค่า^^รักก❤❤❤




ความคิดเห็น