LADY-ZOMBIE

จะเริ่มติดเหรียญทุกๆ 5 ตอนนะคะ ขอบคุณรีดเดอร์ทุกคนที่สนับสนุนค่ะ :)

หมาป่าตัวที่ 11 ผู้นำฝูงหมาป่าเขต 4

ชื่อตอน : หมาป่าตัวที่ 11 ผู้นำฝูงหมาป่าเขต 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ค. 2561 18:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หมาป่าตัวที่ 11 ผู้นำฝูงหมาป่าเขต 4
แบบอักษร

หมาป่าตัวที่ 11 ผู้นำฝูงหมาป่าเขต 4

อาณาเขตปกครองที่ 4

“หื้ม ลมอะไรหอบมิสเตอร์วาเก้นส์จากเขต2มาที่นี้น้อ?”เสียงยียวนกวนประสาทของชายหนุ่มผมเกรียน ที่เปลือยอก สวมเพียงกางเกงว่ายน้ำ นอนอาบแดดอยู่บนเดย์แบดริมสระว่ายน้ำ นัยน์ตาสีม่วงเข้มหลังแว่นกันแดดสีดำประกายวาบ


“ฉันไม่อ้อมคอมละกัน”วาเก้นส์ทำเพียงปรายตามองสภาพของเซ็นต์  ทาทามิยะ ผู้นำจากเขต 4 ที่ชื่นชอบเรื่องการพนัน และการแข่งขัน ก่อนจะยืนกอดอกมองกดดันให้เซ็นต์ลุกขึ้นมาคุยกับเค้าดีๆ


“ว่ามาสิ”แต่นอกจากเซ็นต์จะไม่สะทกสะท้านแล้วเจ้าตัวยังเอื้อมมือไปหยิบน้ำส้มขึ้นดื่มอย่างสบายอารมณ์ วาเก้นส์ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย เพราะแบบนี้ไงเค้าถึงไม่อยากยุ่งกับพวกเขต 3 หรือ 4 มีแต่พวกไร้มารยาท


“ฉันอยากได้คนคนหนึ่งจากเขต 3”เซ็นต์ขมวดคิ้วก่อนจะลุกขึ้นนั่ง เอื้อมมือไปดึงแว่นตาออก ก่อนนัยน์ตาสีม่วงจะฉายแววประกายความสนุก


“โฮ ไม่ใช่เรื่องยากนะ แต่มันก็ไม่ง่าย....”เซ็นต์ยักไหล่ ก่อนจะมองหน้าของวาเก้นส์ที่กำลังทำหน้าเอือมระอาเค้าเต็มทน


“นายต้องการเท่าไร ว่ามา”


“ฮ่าๆ คนอย่างฉันซื้อด้วยเงินไม่ได้ด้วยสิ”นัยน์ตาสีม่วงเข้มประกายกร้าว ก่อนจะเปลี่ยนเป็นนิ่งเฉย


“ต้องการอะไร?”


“ได้ยินมาว่าพวกเขต 2 มีสัมปทานท่าเรืออยู่ใช่ไหม?”เซ็นต์พูดพลางยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม ไม่สนใจว่าวาเก้นส์จะใช้สายตำหนิเค้ามากแค่ไหน


“ใช่?”วาเก้นส์ขมวดคิ้ว เค้าไม่แน่ใจว่าเซ็นต์ต้องการอะไรกันแน่


“งั้นคงจะมีเรือเยอะ ฉันขอเรือยอร์ชลำหรู 1 ลำ”


“นี้แก!!!”วาเก้นส์ถึงกับขึ้นเสียงใส่เซ็นต์โดนไม่รู้ตัว แต่พอเห็นรอยยิ้มแสยะสะใจของเซ็นต์เจ้าตัวก็สูดลมหายใจเข้าปอด เรียบเรียงสติ ตอนนี้เค้าจะใช้อารมณ์ไม่ได้ เค้าจะเต้นตามอีกฝ่ายไม่ได้


“คนจากเขต 3 เชียวนะ การไปขัดเข้งขัดขาไอ้เด็กนั่นบ้าเลือดนั่นไม่ใช่เรื่องดี ดีไม่ดีฉันจะโดนมันเล่นกลับน่ะสิ เพราะงั้นของตอบแทนมันต้องคุ้มหน่อย......”เซ็นต์พูดพลางเอนหลังนอนลงบนเดย์แบดตามเดิม ก่อนจะสวมแว่นเข้าที่เดิมอย่างไม่ใส่ใจนัก  


“.........”วาเก้นส์กำลังใช้ความคิด เค้าไม่คิดว่าข้อเรียกร้องของเซ็นต์จะมากแบบนี้ งานนี้เค้าอาจจะขาดทุนยับถ้าเซ็นต์ทำงานผิดพลาด 

“แล้วคนที่นายต้องการเป็นใครละ ถ้าแค่พวกฝูงในปกครองของไอ้เด็กนั่นฉันยังพอลดราคาได้ แต่ถ้าเป็นคนในฝูงมันฉันคงต้องขึ้นราคาอีกนิดหน่อย”มุมปากหยักยิ้มอย่างอารมณ์ดี


“............”วาเก้นส์อยากกระซวกไส้ไอ้คนที่มันกำลังโก่งขึ้นราคาอย่างหน้าด้านๆจริงๆ ถ้าไม่ติดว่าเค้าไม่อยากมีเรื่องกับพวกเขต 3 แบบเปิดเผยเค้าคงลงไปจัดการเองแล้ว แต่เพราะไม่อยากเป็นศัตรูในที่แจ้งน่ะสิ เค้าถึงต้องยืมมือคนอื่น


“ให้เวลาคิดนะ ฉันว่างทั้งวัน”นัยน์ตาสีม่วงกำลังส่งประกายวาววับหลังแว่นสีดำ เค้าได้ยินมาเหมือนกันว่าเขต 3 กับเขต 5 กำลังมีเรื่องกัน แต่เห็นมันเงียบไปสักพักแล้ว ไม่คิดว่ามันจะรอเวลาเหมือนคลื่นใต้น้ำแบบนี้


“ตกลง!”วาเก้นส์กัดฟันพูดจนได้ยินเสียงเสียดสีกันชัดเจน เซ็นต์หัวเราะถูกใจเสียงดัง ก่อนจะลุกขึ้นยืน แล้วยื่นมือไปจับมือกับวาเก้นส์


“ฮ่าๆๆๆ แบบนี้ต่อให้ต้องเป็นศัตรูกับไอ้เด็กนั่นฉันก็ยอม ว่าแต่ใครละที่ฉันต้องไปพาตัวมาน่ะ?”เซ็นต์ยิ้มรับอารมณ์ดี อยู่ๆก็มีโชคเดินเข้ามาหาถึงในบ้าน


“เด็กคนนั้นชื่อฟาแฟง เป็นโอเมก้าในฝูงของเทเนบริส”วาเก้นส์พูดเสียงเรียบ เอาเถอะ เค้าค่อยไปขูดเลือดกับไอ้คนจากเขต 5 ก็แล้วกัน หึ คนอย่าง มิสฟ็อก วาเก้นส์ ไม่เคยทำธุรกิจขาดทุน.........


“เอาจริงดิ?!!!!”เซ็นต์ถึงกับอึ้ง ฟาแฟง? เค้าได้ยินข่าวลือมาเหมือนกันว่าไอ้เด็กนั่นรับสมาชิกใหม่มาเข้าฝูง แถมยังดูท่ามันจะสนใจอยู่พอตัว เฮ้ยๆ นี้มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆแล้วนะ!!! เค้าคิดถูกรึเปล่าวะที่รับงานแบบนี้น่ะ!..............


***


บรรยากาศอึมครึมนี้มันอะไร? จู่ๆ ไคย์ก็เดินมาบอกเค้าว่าน๊อกซ์เรียกประชุมฝูงด่วน ตอนนั้นเค้ากำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้อง อดแปลกใจไม่ได้ เพราะเค้าไม่เคยเห็นสีหน้าไคย์ดูเครียดขนาดนั้น มีอะไรรึเปล่านะ

จากเหตุการณ์ เอ่อ..... วันนั้น.....หมายถึงวันที่....สระน้ำ นี้ก็ผ่านมาได้ 2-3 วันแล้ว น๊อกซ์ก็ยังเส้นคงวาแกล้งเค้าเหมือนเดิม! เพิ่มเติมคือน๊อกซ์ถึงเนื้อถึงตัวเค้ามากขึ้น ฮื่อ!!! ไอ้คนขี้แกล้ง!!!


และพอฟาแฟงเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นถึงได้เห็นว่าทุกคนอยู่ครบเลย แต่ไอ้ความอึมครึมที่น๊อกซ์ปล่อยออกมาทำเอาเค้าถึงกลับไม่กล้าเอ่ยทักใครได้แต่เดินไปนั่งข้างไคย์ที่โซฟาอีกตัวแทน


โซฟาถูกวางเป็นรูปตัว U โดยหันหน้าเข้ากับเตาผิง โดยคนที่นั่งจากทางฝั่งตรงข้ามกับฟาแฟงคือ คู่พี่น้องฟรองค์ซัวว์ ที่มีเอวานั่งอยู่ยนตักเอเลน ตามด้วยเบสเทียสและโซลเอล ถัดมาตัวกลางคือน๊อกซ์และฮาวส์ สุดท้ายโซฟาที่เค้านั่ง มีแทมป์ไคย์และเค้านั่งริมสุดติดเตาผิง


“อะแฮ่ม.....”ฮาวส์กระแอมไอเรียกความสนใจจากทุกคนที่กำลังนั่งตัวเกร็งเพราะไอ้เพื่อนตัวดีของเค้ากำลังแผ่รังสีหงุดหงิดจนทำเอาคนอื่นเค้า เข้าหน้ามันไม่ติด


“คะ......”


“มานั่งนี้ฟาแฟง........”ฮาวส์ที่กำลังจะอ้าปากบอกเรื่องสำคัญกลับต้องคิ้วกระตุกเมื่อไอ้เพื่อนตัวดีดัน เรียกฟาแฟงให้มานั่งข้างมัน ทำเอาฮาวส์ถอนหายใจอย่างปลงๆ


“ห่ะ?”ต่างจากฟาแฟงที่ทำหน้างง อยู่ดีๆมาเรียกเค้าให้เข้าไปนั่งข้างน๊อกซ์ แต่เจ้าตัวเล่นแผ่รังอึมครึมออกมาแบบนั้นใครเค้าจะอยากเข้าใกล้เล่า ฟาแฟงกำลังจะส่ายหน้าปฏิเสธแต่ฮาวส์กลับขัดไว้ก่อน


“มาๆฟาแฟง มานั่งข้างๆมันเลย มาเร็วๆ”ฮาวส์รู้สึกว่าถ้าไม่รีบพูด คนที่ซวยอาจเป็นเค้าที่นั่งใกล้มือใกล้....มันที่สุด ฟาแฟงทำหน้างง ก่อนจะลุกขึ้นไปนั่งข้างน๊อกซ์ ทำเอาฮาวส์ถอนหายใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยไอ้เพื่อนเค้าก็ไม่ได้แผ่รังสีอึมครึมออกมาอีก


“อะแฮ่ม......คืองี้นะ เมื่อวานพี่ได้รับโทรศัพท์จากคุณเซ็นต์”หลังจากฮาวส์พูดจบ สายตาของคนในฝูงเค้ายกเว้นเหล่าโอเมก้าดูกระหายเลือดขึ้นมาจนฮาวส์ถอนหายใจปลงๆ


“ฝ่ายนั้นขอท้าพนันมา.......”ยังไม่ทันที่ฮาวส์จะพูดจบพวกน้องๆเค้าก็พูดแทรกขึ้นมาทันที.........


“ตกลงไปเลยลูกพี่!! ซัดกับพวกไหนก็ไม่มันส์เท่าพวกเขต 4”ไคย์ตะโกนออกมาอย่างตื่นเต้น ไม่มีพวกไหนสู้ได้สูสีกับเค้าเท่าพวกเขต 4 อีกแล้ว


“จะได้แก้มือจากคราวที่แล้วพอดี”นัยน์ตาสีฟ้าทอประกายวาบ แทมป์อยากจะเอาคืนจากศึกครั้งที่แล้วพอดี แม้ไม่ได้ผลแพ้ชนะที่ชัดเจน แต่การที่ผลออกมาเสมอกันมันก็ดูน่าหงุดหงิดพอสมควร


“..........”เสียงหักคอของเบสเทียส กับนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มที่กระหายการต่อสู้ ทำเอาโซลเอลที่นั่งข้างๆ ต้องปราบๆเบสเทียส เค้ายังไม่อยากเห็นใครต้องไปนอนหยอดน้ำข้าวต้มในโรงพยาบาลเพราะเบสเทียสหรอกนะ เฮ้อ......


“..........”เอเลนขมวดคิ้ว ถ้าแค่ท้าพนันปกติ น๊อกซ์ไม่น่าจะดูหัวเสียขนาดนั้น โดยปกติเขต 3 และเขต 4 มักจะท้าพนันกันอยู่แล้ว ทำให้ทั้ง 2 เขตสนิทกันมากกว่าเขตอื่นที่เหลือ เพราะฉะนั้นน๊อกซ์ไม่น่าแสดงอาการแบบนี้ถ้าไม่เพราะมีปัจจัยอื่น...........


นัยน์ตาสีเขียวมรกตเหลือบไปมองคนหน้าสวยที่นั่งทำหน้างงอยู่ด้านข้างน๊อกซ์ ก่อนเอเลนจะถอนหายใจอย่างปลงตก ก็นะ.............


“อะแฮ่ม.........”ฮาวส์กระแอมไอเสียงดังขึ้นอีกหน่อยเมื่อพบว่าน้องๆในฝูงดูกระตือรือร้นดี แต่เวลานี้มันไม่ควร เพราะไอ้คนที่นั่งข้างเค้าเริ่มปล่อยรังสีอึมครึมอีกแล้ว


“...............”


“อะแฮ่ม.....กติกาเดิมขึ้นชกที่ลานมวยของเขตเรา แต่คนชกคือคุณเซ็นต์กับน๊อกซ์แค่คู่เดียว”ฮาวส์รู้สึกว่าเค้ากระแอมไอจนเจ็บคอยังไงไม่รู้สิ


“ห่ะ!!!”


หลังจากที่ฮาวส์พูดจบ คนที่เหลือก็เบิกตากว้าง ปกติทั้ง 2 ฝั่งจะส่งลูกน้องในฝูงออกไปชกกันมากกว่า จะกี่คู่ก็ว่ากันไป แต่เหมือนครั้งนี้จะมีอะไรไม่ชอบมาพากล


“เอ่อ ก็ตามที่บอกไปนะแหละ เพราะงั้น มาว่าด้วยเรื่องของเดิมพัน.......”ฮาวส์รู้สึกไม่อยากพูดเท่าไร ก่อนจะเหลือบไปมองหน้าน๊อกซ์ที่แม้จะนิ่งเฉยแต่ไอ้ท่าทางแบบนี้นี่แหละที่กำลังบอกว่ามันกำลังโกรธแบบขั้นสุด ก่อนจะหันไปมองหน้าน้องๆที่เริ่มคิดตามที่เค้าพูด


“เอ่อ.............ถ้าพวกนั้นชนะพวกเราได้ พวกเขต 4 ต้องการตัวฟาแฟง............”


“..............”


เงียบกริบ ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากอะไรออกมาอีก เพราะท่าทางของน๊อกซ์ที่นั่งนิ่งๆไม่แสดงอารมณ์อะไร กับฟาแฟงที่ทำหน้าตกใจสุดขีด ฮาวส์เองก็ไม่อยากเชื่อว่าคุณเซ็นต์จะเรียกร้องข้อเสนอนั้นมา ตอนแรกที่ฟังเค้าก็ตกใจ เพราะทำแบบนี้เท่ากับเป็นการประกาศตัวเป็นศัตรูกันชัดๆ


“นี้ไม่ตลกเลยนะ........”ฟาแฟงนั่งตัวชาวาบ เค้าไม่คิดว่าตัวเองจะกลายไปเป็นของเดิมพันแบบนี้ ฟาแฟงหันไปสบตากับน๊อกซ์ที่นอกจากจะไม่มองเค้าแล้ว อีกฝ่ายยังไม่หือไม่อืออะไรอีก ริมฝีปากบางเม้มแน่น อึดอัดชะมัด...........


“คือ พี่เองก็งงนะ แต่ทำไงได้ อีกฝ่ายเค้าเรียกข้อเสนอมาแบบนั้น ปกติมันก็ปฏิเสธไม่ได้อยู่แล้ว พี่.....อยากให้ฟาแฟงเข้าใจ......”ฮาวส์เองก็ลำบากใจที่ต้องพูดไปแบบนั้น เพราะมันเป็นกฎหมู่ที่ตั้งกันขึ้นมา จะปฏิเสธของที่อีกฝ่ายเรียกกลับมาก็ยังคงเป็นฟาแฟงอยู่ดี ให้ตายเถอะ เค้าละปวดหัวชะมัด........


“แล้ว......คุณก็ตกลงหรอ?......”ฟาแฟงถามเสียงเบา เค้ารู้เรื่องกฎดี ว่าถ้าน๊อกซ์ปฏิเสธ พวกนั้นก็จะเรียกร้องขอของปฏิเสธ เพราะงั้นมีทางเดียวคือน๊อกซ์ต้องตอบตกลงเท่านั้น ฟาแฟงเม้มปากแน่น ถึงจะรู้แบบนั้น แต่ฟาแฟงก็อดรู้สึกแย่ไม่ได้อยู่ดี..............


“..............”คนที่เหลือไม่รู้จะพูดอะไร ใจหนึ่งก็อยากปลอบฟาแฟง แต่อีกใจอยากยกพวกไปถล่มพวกเขต 4 ชะมัด แต่พวกเค้าก็ทำอะไรไม่ได้เลยนี้สิ


“อืม.....”น๊อกซ์ทำเพียงแค่ครางรับ นัยน์ตาสีอำพันกำลังสะกดกลั้นความครุกรุ่นเอาไว้


“เอ่อ..........คือ.....”ฮาวส์กำลังจะพูดเพื่อทำให้สถานการณ์มันดีขึ้น  แต่ฟาแฟงกลับถามแทรกขึ้นมาก่อน


“แล้วจะเริ่มกันเมื่อไรหรอครับ”เสียงของฟาแฟงยังคงโทนเดิมทำเหมือนไม่รู้สึกอะไร แต่นัยน์ตาสีนิลกลับสั่นไหว ฮาวส์ถอนหายใจ


“อีก 3 วันน่ะ พวกนั้นจะมาถึงก่อนเวลาขึ้นชกสัก 2- 3ชั่วโมงตามปกติ เพราะงั้นพี่อยากให้เบสเทียสดูแลเรื่องความปลอดภัยที่ลานมวยด้วย แล้วก็อยากให้แทมป์กับไคย์อยู่ที่บ้านคอยดูแลคนที่เหลือน่ะ ส่วนเอเลนวันนั้นมึงต้องไปกับกู”เอเลนฉายแววหงุดหงิดชั่วครู่ก่อนจะพยักหน้ารับ เอาเถอะถือซะว่าถ้าพวกนั้นเล่นตุกติกเค้าจะได้ถือซะว่าไประบายอารมณ์............


“งั้นก็แยกย้ายๆๆๆๆ”ฮาวส์พูดเร็วๆ ก่อนจะโบกมือไล่คนอื่นๆ ซึ่งทุกคนต่างก็เดินออกไปอย่างว่าง่าย พวกเค้าก็ได้แต่ภาวนาไม่ให้มีใครตายในงานนั้นละนะ..........


“.................”


ภายในห้องนั่งเล่นเงียบกริบ ทั้งฟาแฟงและน๊อกซ์ต่างไม่ขยับตัว พวกเค้ากำลังจมลงไปในห้วงความคิดของตัวเอง ฟาแฟงไม่อยากงี่เง่าเค้าเข้าใจว่าน๊อกซ์ไม่มีทางเลือก อีกอย่างจะพูดไป การที่คนจากเขต 4 มาท้าพนันแบบนี้ก็ไม่ใช่ว่าเพราะฟาแฟงเป็นต้นเหตุนำความเดือดร้อนมาให้น๊อกซ์ทางอ้อมรึไง เพราะงั้นเค้าจะมัวมาทำตัวงี่เง่าไม่ได้


แต่เพราะทั้งๆที่รู้ แต่ฟาแฟงก็อดรู้สึกแย่ไม่ได้.............


“ถ้าไม่มีอะไรแล้วผม......”ฟาแฟงเงียบเสียงลงเมื่อน๊อกซ์จับมือฟาแฟงไว้ จากที่ฟาแฟงกำลังจะลุกออกไป กลับต้องนั่งนิ่งแทน


“โกรธได้นะ ฉันอนุญาติ”น๊อกซ์หันมาพูดก่อนจะยกยิ้มมุมปาก แต่นัยน์ตาสีอำพันกลับไม่ได้เป็นอย่างที่พูด เพราะมันดูนิ่งเรียบจนฟาแฟงเดาอารมณ์ไม่ออก


“ผมเข้าใจน่า ไม่โกรธหรอก”ถึงจะอยากโกรธก็เถอะ แต่เค้าก็ยังไม่อยากกลายเป็นคนงี่เง่าในสายตาน๊อกซ์หรอกนะ น๊อกซ์เลิกคิ้วก่อนจะดึงเค้าเข้าไปกอด ฟาแฟงเองก็กอดตอบอีกฝ่ายเหมือนกัน ไม่รู้สิ เค้าแค่คิดว่าเพราะเค้าทำให้น๊อกซ์เดือดร้อนยังไงก็ไม่รู้สิ.....


“ฟาแฟง...........”ฟาแฟงเงยหน้ามองน๊อกซ์ที่กำลังส่งสายตาวิบวับมาให้ ให้ตายเถอะ เค้าลืมไปได้ยังไงว่าคนอย่างน๊อกซ์คงเครียดได้ไม่นานหรอก ฟาแฟงเบ้ปากใส่น๊อกซ์


“ว่า.........”


“ถ้ายอมเป็นแฟนฉัน สัญญาจะเลิกแกล้ง”


“ห่ะ..........”นัยน์ตาสีนิลกำลังสั่นไหว หัวใจของฟาแฟงกำลังเต้นแรง นัยน์ตาสีนิลเบิกกว้าง เดี๋ยวก่อนนะ ไม่ใช่ว่าน๊อกซ์ขอเค้า.....เป็นแฟนหรอ!!!????


“ทำหน้าอะไร มันต้องตกใจขนาดนั้นเลยหรอ?”น๊อกซ์กำลังกลั้นขำ ก็ใช่ว่าเค้าจะเครียดอะไรหรอก เค้าแค่กำลังคิดหาหนทางเอาคืนพวกมันอย่างทบต้นทบดอกต่างหากเล่า ส่วนไอ้ที่เค้าพูดน่ะ ก็ตามนั้น..........


“ก็มันแบบ..........”ฟาแฟงเม้มปาก ใบหน้าสวยกำลังขึ้นริ้วแดง หัวใจเต้นแรงเพราะคำพูดของคนขี้แกล้งนั่นแหละ จะว่าไงดี อยู่ดีๆน๊อกซ์ก็ขอเป็นแฟนง่ายๆแบบนี้อะนะ........ มันดูง่ายไปยังไงไม่รู้


แล้วฟาแฟงควรตอบยังไง?........รึเค้าควรเล่นตัวดี?


“คิดเยอะไปแล้ว”


“อื้อ.......”น๊อกซ์ก้มลงมาจูบปากเล็กๆใส่ฟาแฟงอย่างหมั้นเขี้ยว ไอ้หน้าตาเวลากำลังคิดมาดูน่าขยำขยี้จริงๆ น๊อกซ์ค่อยๆบดคลึงริมฝีปากของฟาแฟง ก่อนจะค่อยๆรุกล้ำเข้าไปชิมความหวานอย่างอ่อยอิ่ง ฟาแฟงหัวใจเต้นแรง ก่อนจะยอมปล่อยให้น๊อกซ์ทำตามใจ


จริงๆฟาแฟงก็ไม่ได้รู้สึกแย่..................


“ไม่ต้องคิดมากเรื่องท้าดวล เธอควรรู้ไว้ว่าฉันชอบเรื่องแบบนี้”น๊อกซ์ใช้นิ้วโป้งกดคลึงริมฝีปากของฟาแฟงที่บวมช้ำนิดหน่อย นัยน์ตาสีนิลสั่นไหว เค้ารู้ว่าน๊อกซ์อาจจะพูดเพื่อทำให้เค้าเลิกคิดมาก แต่จะไม่ให้คิดเลยได้ยังไงในเมื่อเรื่องนี้มันอาจจะเกิดเพราะเค้าเป็นต้นเหตุ ฟาแฟงเลยโถมตัวเองไปกอดน๊อกซ์ก่อนซุกหน้าลงกับอกแกร่งอย่างรู้สึกผิด


“ขอบคุณครับ”


“หึหึ เด็กดี........”


นัยน์ตาสีอำพันประกายวาบ ที่เค้านิ่งเพราะไม่อยากให้ฟาแฟงเครียดตาม สำหรับเค้าเรื่องแค่นี้มันเล็กน้อยมาก ปกติเค้าเองก็หาเรื่องใส่ตัวอยู่แล้ว เพิ่มมาอีก 2-3 เรื่องก็ไม่ทำให้เค้าสะเทือนหรอก แต่อย่างว่าเค้าคงไม่ยอมให้ใครมาเอาเปรียบเค้าได้เหมือนกัน


ถ้าพวกนั้นคิดจะตีน๊อกซ์ พวกมันต้องตีให้ตาย เพราะไม่งั้นน๊อกซ์จะแว้งไปกัดมันจนตายเอง................


***


“ไคย์”แทมป์เรียกไคย์ที่กำลังถือสเก็ตบอร์ดออกไปจากบ้าน หลังจากเหตุการณ์วันนั้น พอเค้า 2 คนออกมาจากตู้เก็บของ ไคย์ก็ไม่ได้ต่อยเค้า แต่ไอ้เด็กแสบมันหลบหน้าเค้ามา 3 วันแล้ว!


“ผมรีบวะพี่.......”ไคย์กำลังอึดอัด เค้าไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน จู่ๆเค้าก็รู้สึกไม่กล้าสุ้หน้าแทมป์ แต่ไคย์เองก็เคยมีแฟนนะเว้ย จูบก็เคยนะ แต่ พอเป็นไอ้พี่แทมป์อะไรๆ มันก็ดูสับสนไปหมด.........หงุดหงิดตัวเองจังวุ้ย!!


“เป็นเหี้ยไรก็พูดมา”แทมป์ชักจะเหลืออด ไอ้เด็กแสบหลบหน้าเค้า ไม่พูดด้วยไม่พอ แถมมันยังอยู่ไม่ติดบ้านอีก แบบนี้จะไม่ทำให้เค้าหงุดหงิดได้ยังไง ถ้ารู้ว่ามันจะแบบนี้เค้าไม่น่าทำแบบนั้นลงไปเลยวะแม่ง!!..........


“ไม่เป็นไรเลยพี่ ผมปะ.........”ไคย์ตัวแข็งทื่อเมื่อแทมป์เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเค้า นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนทอประกายแววสับสน คิ้วของไคย์ขมวดมุ่นอย่างใช้ความคิด


“วันนั้นกูก็บอกว่าถ้าไม่ชอบก็ผลักกูออกไม่ใช่ไงวะ”


“พี่พูดอะไร!!!!!!!!!!”ไคย์ตะโกนเสียงดังลั่นหน้าบ้าน แทมป์ถึงกับสะดุ้ง ใบหน้าของไคย์ขึ้นริ้วแดงจางๆ


“ก็ถ้ามึงไม่ชอบ ทำไมมึงไม่ผลักกูอะ.......”


ผลั่ก

แทมป์ยังไม่ทันจะพูดจนจบ  ไอ้เด็กแสบก็ดันชกหน้าเค้าจนปากแตก ก่อนจะทำหน้าตกใจ แทมป์เองก็ตกใจ ปกติเค้ากับมันแทบไม่เคยลงมือทำร้ายกันเลย มากสุดก็แค่เสียงดังใส่กัน เออวะ.........


ทำไมแทมป์รู้สึกเจ็บดีฉิบหายเลยวะ!


“กูขอโทษแล้วกัน”แทมป์ยกหลังมือเช็ดเลือดก่อนจะเดินผ่านตัวไคย์ เท้าของแทมป์ชะงักในระหว่างที่เดินสวนกัน “ถ้าสิ่งที่กูทำมันทำให้มึงรู้สึกแย่ กูจะไม่ทำอีก” แทมป์ก็เดินเข้าไปภายในบ้าน ทิ้งไว้เพียงไคย์ที่ยืนอยู่หน้าบ้าน


“พี่.......”ไคย์ได้แต่กำมือก้มมองหมัดตัวเอง มือเค้ากำลังสั่น เค้าก็แค่ไม่อยากให้พี่มันพูด เค้าแค่รู้สึกสับสนไปหมด โว๊ยยยยยยยยยย!!!!


นี้เค้ากำลังเป็นบ้าอะไรวะเนี่ย!!!!!


***


คืนนี้เป็นคืนที่ค่อนข้างมืด เมฆสีดำในยามราตรีบดบังดวงจันทร์จนกลืนหายไปกับราตรีกาล ฟาแฟงนอนกระสับกระส่ายมาสักพักแล้ว ไม่ใช่ว่าไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร แต่เค้าไม่คิดว่าตัวเค้ากำลังเข้าสู่สภาวะที่โอเมก้าจะเป็นทุกๆ 3 เดือนต่อปี


ฟาแฟงกำลังฮีท!!!................


**********************************************

สวัสดีค่า รีดเดอร์ที่รักทุกคน วันนี้เจอกันอีกเเล้วววววว

ตามที่บอกไปนะค่ะว่า วันไหนติดเหรียญวันนั้นจะลง อีก 1 ตอน คืนกำไรให้ผู้บริโภคค่ะ

สำหรับตอนนี้ไม่มี๊อะไรเล๊ยยยย นอกจากปูเรื่องไปตอนหน้า หุหุ

แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ

ปล. อิมเมจน๊อกซ์คือ Hisoka จาก Hunter X Hunter และ อิมเมจฟาแฟงคือ Iillumi จากเรื่องเดียวกันค่ะ เห็นเเล้วไรท์ฟินมาก

******************************************

​ช่วงตอบคอมเม้นต์

​​คุณ ซี บันนี่ ตอบ งงที่ฟาแฟงตามน๊อกซ์ไปใช่ไหมค่ะ ไม่ต้องงงค่ะ ไรท์จะบอกว่าน๊อกซืมันหลอกไปค่ะ ฮ่าๆ อยากขย้ำน้องฟาแฟงใจจะขาดเเล้วมันขี้เกียจรอแล้วค่ะ ฮ่าๆ ถ้าไรท์เขียนงงยังไงบอกได้เลยนะค่ะ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์และการสนับสนุนนะค่ะ

คุณ Dandee ตอบ น้องน้อยของพี่ๆก็แบบนั้นเเหละพี่ๆเค้าเอ็นดูวววววว ฮ่่าๆ

ขอบคุณทุกคอมเม้นต์นะค่ะ

****************************************

ความคิดเห็น