HoneyV

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เรียกผัวครั้งที่ 5 : ใคร!!! nc (loading…100%)

ชื่อตอน : เรียกผัวครั้งที่ 5 : ใคร!!! nc (loading…100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ส.ค. 2561 16:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เรียกผัวครั้งที่ 5 : ใคร!!! nc (loading…100%)
แบบอักษร

5


“ไม่… ฮึก”

ยาหยีเหงื่อผุดเต็มหน้าผากมนสวย ผมเผ้ากระจัดกระจายไม่เป็นทรง ด้วยแรงดิ้นที่จะพยายามหนีออกการจากเกาะกุม แต่เหมือนยิ่งดิ้นก็ยิ่งกระชับให้แขนแกร่งที่รัดแขนและลำตัวเธอไว้ให้แน่นแนบชิดเข้าไปอีก เธอร้องขอความกรุณาจากเขาเมื่อฝ่ามือหนาล้วงเข้ามาใต้กระโปรงพริ้ว ลูบไล้หน้าขาขาวเนียนนุ่มผุดผ่องก่อนจะพยายามรุกล้ำสัมผัสกลางกางเกงชั้นใน ยาหยีบิดตัวหนีหนีบขาด้วยแรงทั้งหมดที่มี มือหนาเลื่อนขึ้นมาจับที่ใบหน้าของเธอเพียงไม่กี่วินาทีสติของเธอเริ่มพร่าเลือน ขาเรียวเริ่มอ่อนแรง ส่งผลให้นิ้วร้ายรุกล้ำเข้ามาได้โดยง่าย

“อย่า…ฮึก” ด้วยสติเพียงนิดที่หลงเหลือ ยาหยีรวบรวมเสียงเล็กหวานที่ตอนนี้แหบสั่นไปด้วยความกลัวและแรงสะอื้นเอ่ยขอเขาอีกครั้ง กลิ่นน้ำหอมที่เขาใช้เป็นกลิ่นที่ของแบรนด์ดังที่เธอรู้จักและมือหนาที่เธอได้รับสัมผัสอยู่นี้ดูไม่ใช่มือผู้ชายมีอายุ

…แล้วเขาเป็นใครกัน ทำไมต้องมาทำเรื่องบ้ากับฉันแบบนี้ด้วย…

“คะ..คุณ หยุดสักที…ฮึก” ยาหยีได้รับสัมผัสที่เขาพรมจูบ สูดดมความหอมทั่วซอกคอและท้ายทอยนุ่มอย่างหื่นกระหาย นิ้วร้ายด้านล่างลูบกลีบกุหลาบด้านนอกชั้นในตัวบางทำท่าจะล้วงเข้ามาด้านข้างเพื่อจะสัมผัสเนื้อนูนใต้ผ้าแล้ว ยิ่งทำให้ยาหยีสติกระเจิดกระเจิง

“อื้มม ยาหยี…” สิ้นเสียงทุ้มแหบพร่าที่รดกรอกหูยาหยีเบาๆ ม่านตาที่มีน้ำตาคลอหน่วยอยู่ก็ภาพตัดไปทันที ร่างบางอ่อนระทวยสิ้นแรงดิ้นหนี ชายหนุ่มนิรนามขมวดคิ้วกับการทิ้้งตัวของร่างบางในอ้อมกอดเขา เธอกลัวจนสลบไปสินะ หึหึ

………………


“คุณหนูยาคะ คุณหนู”

“อืม”

“ดีขึ้นมั้ยคะคุณหนู”

กลิ่นพิมเสนอ่อนๆลอยแตะจมูกของยาหยี เธอพยายามลืมตาพร้อมปรับโฟกัสด้วยการกระพริบตาถี่ๆมองไปรอบๆห้อง ตอนนี้เธอนอนอยู่บนโซฟากลางโถงรับรองแขกชั้นบน

“คุณหนูไม่สบายทำไมไม่บอกป้าคะ”

“หยี…อืม” ยาหยีส่ายหน้าเบาๆ แต่รู้สึกมึนหัวนิดๆจนต้องกุมขมับ

“คุณหนูทานยาแล้วนอนพักที่ห้องก่อนนะคะ”

“หยีมาอยู่ตรงนี้ได้ไงคะป้า” ยาหยีค่อยๆลุกขึ้นยืนเดินกลับห้องนอนของตัวเอง โดยมีป้าศรีคอยช่วยพยุงอยู่ข้างๆ

“ป้าจะขึ้นมาเสิร์ฟของว่างให้คุณหนูที่ห้องหนังสือ แต่เข้ามาก็เห็นคุณหนูนอนสลบอยู่ที่พื้น ป้าจึงเรียกคนมาช่วยอุ้มคุณหนูมาพักที่โซฟาค่ะ ป้าตกใจแทบแย่” ขจัดศรีรู้สึกใจหายแวบจริงๆ เพราะได้ดูแลยาหยีไม่ถึงสองวันก็ละเลยจนเจ้านายเกือบเป็นอะไรไป

“ขอบคุณนะคะป้าศรี แล้ว…” ยาหยีนึกทวนว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเธอเองบ้าง คิดจะถามขจัดศรีดีมั้ย แต่ก็ไม่ดีกว่า

“อะไรหรอคะคุณ”

“เปล่าค่ะ ไหนยาละคะ หยีอยากพัก”

“นี่คะ” ขจัดศรีหยิบแก้วเล็กๆที่มียาอยู่สองเม็ดให้ยาหยีรับไปกิน

“เอ่อ ป้าคะชั้นบนนี่ พวกการ์ดที่อยู่ด่านล่าง เป็นไปได้มั้ยคะที่จะขึ้นมาเฝ้าด้านบนด้วย”

“ก็เป็นไปได้นะคะ แต่…ถัาไม่ใช่เพราะคุณๆท่านเรียกหา ก็ไม่น่าจะได้มาเฝ้าใครนะคะ เพราะตอนนี้คุณๆก็ไม่ค่อยได้อยู่ติดบ้านกันเท่าไหร่” ขจัดศรีว่ายิ้มๆอย่างใจดี

“แล้วช่วงที่หยีเข้ามาห้องหนังสือ ตอนนั้นคุณๆเค้าอยู่บ้านกันมั้ยคะ” ยาหยีรวบรวมความกล้าถามออกไป แต่อีกใจก็กลัวคำตอบเหมือนกัน

“ที่เห็นก็มีแค่คุณโชนที่ลงมาว่ายน้ำอยู่นะคะ คุณเชนป้าไม่เห็นเลยตั้งแต่เที่ยง ส่วนคุณชิน รายนั้นหน่ะไม่ค่อยได้อยู่บ้านหรอกค่ะคุณเค้าทำงานตลอดเลย ป้าก็เป็นห่วงสุขภาพอยู่เหมือนกัน เฮ้ออ รวยขนาดนี้ก็ยังขยั้นขยัน คุณชินของป้า” ขจัดศรียิ้มกว้างเมื่อได้พูดถึงชินกรที่ตนก็เคยเลี้ยงดู ทนุถนอมมาตั้งแต่เล็ก

“คุณโชน…” ยาหยีไม่ได้ฟังขจัดศรีสักเท่าไหร่ แต่เป็นคุณโชนหรือคุณเชนกันนะ เพราะป้าไม่เห็นก็แสดงว่าอาจจะอยู่บ้านหรือไม่อยู่ก็ได้

ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว เธอนอนคิดจนเผลอหลับไหลเพราะฤทธิ์ยาแก้ปวดหัวที่เพิ่งกินไป

………………………………

มื้อเย็นผ่านไป ชินกรที่เธอไม่ได้เจอหลายวันก็เดินเข้าบ้านมา ซึ่งพอดีกับยาหยีที่กำลังจะเดินขึ้นไปบันไดกลับห้องนอนพอดี

“หวัดดีชิน เพิ่งกลับหรอ”

“อื้ม ละนี่กินไรยังอะ”

“เรียบร้อยแล้วล่ะ ชินละทานมารึยัง”

“เรียบร้อยละ กำลังจะขึ้นห้องหรอ”

“อื้ม”

“ไปสิ” ชินกรผายมือให้ผู้หญิงเดินนำด้วยความเป็นสุภาพบุรุษ

“เสาร์นี้ไปไหนรึเปล่า”

“หืม มีอะไรรึเปล่า”

“ถามก็ตอบก่อนสิครับ”

“มีถ่ายแบบนิดหน่อยอะ ตจว.ด้วย”

“หรอ จังหวัดอะไรอะ”

“ตอบมาก่อนว่ามีอะไร”

“ก็จะชวนไปแคสงานเฉยๆ สนใจป่ะละ”

“ไม่อะ ขอบใจนะ”

“หืม ทำไมล่ะ งานนี้นางเอกซีรีย์เลยนะ”

“ชิน เรามีอะไรอยากจะขอให้ช่วยหน่อยอ่ะ”

“อะไรหรอ ว่ามาได้เลย”

“คือจริงๆแล้ว แม่เราไม่รู้ว่าเรารับงานถ่ายแบบอ่ะ”

“แล้ว?”

“ก็อยากให้ช่วยเก็บเป็นความลับไว้ก่อนได้มั้ย คือ…”

“อ๋อ อืมได้สิ”

“จริงดิ”

“อืม ก็ไม่ยากเย็นอะไรนี่”

“ขอบใจมากนะชิน” คุณโค้งตัวไปสองสามที เพื่อขอบคุณชินกร

“มีอะไรอีกป่าว”

“ไม่มีละล่ะ นายไปพักเถอะ”

“อืม ไปนะ”

เมื่อครู่จังหวะที่โค้งตัวไปขอบคุณชินกร ยาหยีก็ได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆซึ่งไม่ใช่กลิ่นเดียวกับเมื่อตอนกลางวันเลย ชินกรตัดออกไปได้เลยเขาไม่มาอะไรแบบนั้นหรอก สาวๆมีเข้าหาเยอะแยะไม่ต้องมาแอบทำแบบนี้กับเธอแน่ๆยาหยี ยังมีอีกสองคนที่ต้องพิสูจน์สินะ วันนี้เขาสองคนก็ไม่ได้ทานข้าวพร้อมกับเราด้วยเธอเลยไม่ได้เจอใครเลยนอกจากชินกร เอาล่ะเลิกคิดฟุ้งแล้วเข้าห้องอ่านหนังสือดีกว่า

………………

อยู่ที่นี่มาสี่วันแล้ว แม้ยาหยีอยากจะเข้าห้องหนังสือนั่นอีกสักแค่ไหน เธอก็ไม่กล้าเข้าไปคนเดียวอีกเลย จะเข้าไปตอนนี้มีป้าศรีอยู่ด้วยเท่านั้นและรีบหยิบเล่มที่ตัวเองสนใจกลับมาอ่านที่ห้องเวลาว่างจากเรียนหนังสือ พรุ่งนี้เธอก็ต้องเตรียมตัวไปเขาใหญ่แล้ว โดยบอกยุวดีว่าไปเที่ยวกับเพื่อนยุวดีก็ไม่ได้ว่าอะไร ให้ลูกได้ไปเปิดหูเปิดตาบ้างก็ดี

“ใครจะไปไหนหรอครับ” โชนเดินเข้ามาในห้องอาหาร เพราะนี่เป็นเวลารับมื้อเย็นและได้ยินเรื่องที่แม่ลูกคุยกัน

“น้องหยีน่ะสิ จะไปเที่ยวเขาใหญ่” ธนาตอบให้ลูกหายข้องใจ

“น่าสนุกนะครับ อากาศตอนนี้คงกำลังดี” โชนว่าและยิ้มหล่ออารมณ์ดี คนนี้อ่ะยิ้มหวานที่สุดในสามคนเลยล่ะ

“ผมว่าหลังแต่งงานเราไปเที่ยวเขาใหญ่กันดีมั้ยครับยุ” ธนาหันมาถามภรรยา

“ก็ดีนะคะ ตอนแรกเห็นว่าคุณอยากไปภาคเหนือที่คะ”

“ผมเปลี่ยนตามคุณขอนั่นแหละ ตอนแรกจะไปต่างประเทศคุณก็ขอเที่ยวในไทยดีกว่า พอจะไปเหนือก็บ่นว่าไกลบ้านอีก”

“ก็ยุห่วงลูกนี่คะ ไม่เคยห่างกันเลยสะที”

“คุณแม่อยากไปไหนก็ไปเลยนะคะ ไม่ต้องห่วงหยีหรอก”

“ไม่ให้ห่วงจริงหรอไง จะไม่งอแงจริงๆนะ” ยุวดีลูบแก้มใสอย่างเอ็นดู เธอเลี้ยงมากับมือยาหยีน่ะติดเธอจะตาย ขนาดไปเข้าค่ายยังโทรมาหาเธอก่อนนอนเลย

“ลูกโตแล้วคุณ อย่าห่วงนักเลย” ธนาว่าปรามภรรยา

“น้องหยีดูสนิทกับคุณแม่จังเลยนะครับ” โชนที่เงียบอยู่นานพูดขึ้นบ้าง

“จริงๆแล้วจะว่าหยีติดแม่รึเปล่าคะ” ยาหยีพูดติดตลกจนทุกคนอดที่จะยิ้มไม่ได้

“คุยอะไรกันอยู่หรือครับ คึกคักเชียว” เชนธนาเดินเข้ามา รังสีความหล่อแผ่กระจายเป็นวงกว้าง เสียงนิ่งขรึมทำเอาทุกคนเงียบกันหมด

“อื้ม ไม่มีอะไรหรอก มาๆ ทานข้าวกันดีกว่า ชายชินคงยังไม่กลับอีกตามเคย” สิ้นเสียงธนา สองแม่ลูกก็คุยกันนิดหน่อย ส่วนพ่อลูกสามคนก็คุยงานกันไป ยุวดีก็ต้องตั้งใจฟังเก็บเกี่ยวเรื่องงานไปด้วยในตัว

…ทำไมคุณเชนมาแล้วบรรยากาสดูอึดอัดจัง…

…………………

มาแล้วว// ดีใจมีคอมเม้นท์แล้วว//

ต่อไปจะพยายามมาทุกวันเลยฮับ//รอไรท์กันด้วยน้า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น