LADY-ZOMBIE

จะเริ่มติดเหรียญทุกๆ 5 ตอนนะคะ ขอบคุณรีดเดอร์ทุกคนที่สนับสนุนค่ะ :)

หมาป่าตัวที่ 9 เบสเทียสหมาป่านักล่า

ชื่อตอน : หมาป่าตัวที่ 9 เบสเทียสหมาป่านักล่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.ค. 2561 18:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หมาป่าตัวที่ 9 เบสเทียสหมาป่านักล่า
แบบอักษร

หมาป่าตัวที่ 9 เบสเทียสหมาป่านักล่า

ภายในอาณาเขตที่ 3 บริเวณบ้านของฝูงเทเนบริส บริเวณสระว่ายน้ำ

“ฮ่าๆๆ”เสียงหัวเราะของเอวาทำให้คนที่อยู่รอบๆสระว่ายน้ำยิ้มตามไปด้วย โดยเฉพาะชายหนุ่มร่างกำยำ นัยน์ตาสีเขียวมรกตที่ถูกน้องชายอย่างเอวาขี่หลัง มุมปากของเอเลนยกยิ้มกว้าง


“ไอ้น้องเอวา ใจเย๊นนนนน”ต่างจากไคย์ที่แทบจะจมน้ำอยู่ร่อมร่อ เพราะถูกเอวาสาดน้ำใส่ไม่พอ เค้ายังต้องเผชิญกับสายตาข่มขู่ของเอเลนที่จ้องไม่ให้เค้าสาดน้ำโต้ตอบกับเอวาจนน้องอาจจะสำลักได้ แถมยังมีไอ้พี่แทมป์ที่นอนอาบแดดบนเดย์แบดที่วางอยู่ริมสระ คอยส่งเสียงหัวเราะเยาะสะใจลอยมาอีก เกิดเป็นไอ้ไคย์มันช่างยากเย็นจริงๆ!


“วันนี้อากาศช่างแจ่มใส”ต่างจากฮาวส์ผู้เป็นที่รักของน้องๆ กางเกงว่ายน้ำสีน้ำเงินเข้มขายาวเกือบถึงเข่าคาดดำ กับเสื้อยืดแขนสั้นสีดำเนื้อบาง ที่กำลังยืนท้าวเอวสูดอากาศอยู่ที่ริมสระอีกฝั่งที่ไคย์กับคู่พี่น้องเล่นน้ำกัน ก่อนนัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลจะเหลือบไปเห็นโซลเอลที่กำลังถูกเบสเทียสดึงลากกันอยู่หน้าห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าข้างสระ นัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลหรี่ลงก่อนจะยักไหล่ไม่สนใจ เรื่องของหัวใจฮาวส์ขอไม่ยุ่งละกัน


“ปล่อยพี่ นะเบส!”เสียงของโซลเอลเริ่มขุ่นขึ้นเรื่อยๆ ต่างจากเบสเทียสที่ทำหน้าถมึงทึง เพราะโซลเอลกำลังขัดคำสั่งเค้า


“ใส่ทำบ้าอะไรวะ!แค่กางเกงว่ายน้ำตัวเดียว! ไปเปลี่ยน!”เบสเทียสเองก็เสียงดังกลับไปเหมือนกัน ใครจะไปยอมให้โซลเอลใส่แค่นี้วะ แค่เห็นเค้าโคตรหวงฉิบหายแล้ว เสือกยังจะใส่อีกแม่งเอ้ย!


“อย่ามาสั่งพี่นะเบส!!”โซลเอลเองก็เริ่มโมโหเหมือนกัน “นี้มันร่างกายพี่ พี่จะใส่แค่ไหนมันก็เรื่องของพี่!”โซลเอลพูดพลางดึงกระชากข้อมือตัวเองกลับ แต่เบสเทียสกลับจับแน่นขึ้น แถมยังยิ่งเพิ่มแรงบีบจนโซลเอลเริ่มนิ่วหน้าเพราะความเจ็บ


“กูหวง!!! กูโคตรหวง! หวง! หวงฉิบหาย! ได้ยินไหมวะ!!!”เบสเทียสตะโกนเสียงดังใส่หน้าโซลเอล จนอีกฝ่ายชะงัก เบสเทียสรู้ดีว่าเค้าไม่มีสิทธิ์ห่าอะไรเลย แต่จะให้เค้าทำยังไง เรื่องของหัวใจเค้าห้ามมันไม่ได้ แค่โซลเอลไม่สนใจเค้า เค้าก็เจ็บมากพอแล้ว ขอแค่นี้เถอะ อย่าให้ใครต้องมาสนใจโซลเอลเลย เค้ากลัว กลัวว่าสุดท้ายแล้ว จะมีใครมาทำให้โซลเอลจากเค้าไป............


“..............”โซลเอลได้แต่เบิกตากว้างมองเบสเทียสอย่างตกใจ เค้ารู้ว่าเบสเทียสคิดอะไรกับเค้า แต่เค้าแสดงออกชัดเจนไปแล้วไม่ใช่หรอ ว่าเค้าไม่เคยคิดที่จะสนใจอีกฝ่ายเลย ไม่เลยสักนิด เพราะคนที่เค้าชอบคือพี่ฮาวส์ เรื่องนี้เบสเทียสก็รู้ไม่ใช่หรอ? แล้วทำไมยัง........


“เปลี่ยน!!!”เบสเทียสกระชากตัวโซลเอลที่กำลังอึ้งอยู่ให้เดินตามแรงตัวเองเข้าไปภายในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า พอโซลเอลได้สติเจ้าตัวก็ออกแรงยื้อเบสเทียสไว้ ก่อนจะใช้มืออีกข้างผลักเบสเทียสออกไป เบสเทียสเซออกไปตามแรงผลักของโซลเอลที่ไม่มากนัก นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มเต็มไปด้วยความเดือดดาด


“อย่ามาสั่งพี่!! พี่ไม่สนว่าเบสจะคิดยังไง แต่พี่จะบอกเบสเอาไว้ว่าเบสไม่มีสิทธิ์อะไรมาสั่งพี่!!!!”โซลเอลตะโกนกลับไปเช่นกัน โซลเอลไม่ได้โกรธ หรือเค้าอาจจะโกรธ แต่เค้าเพียงแค่อยากให้เบสเทียสเลิกสนใจเค้า ถ้าเลิกชอบไปเลยได้ยิ่งดี


“ได้!!!”เบสเทียสกัดฟันกรอด สันกรามนูนจนขึ้นเป็นสัน นัยน์ตาสีน้ำตาลไหม้เริ่มคุกรุ่นไปด้วยความโกรธ มันเหมือนเส้นด้ายบางๆขาดผึง เค้ารู้แล้วว่าไม่มีสิทธิ์แล้วโซลเอลจะมาย้ำเรื่องนี้ทำบ้าอะไรวะ!!!


“เบสเทียส!!!”โซลเอลตะโกนเรียกอีกฝ่ายหน้าตาตื่น เพราะเบสเทียสกำลังย่างสามขุมเข้ามาหาโซลเอล จนแผ่นหลังของเค้าติดกับกำแพง มือแกร่งของเบสเทียสจับหมับที่คางของโซลเอลแน่น


“..............”


“บะ.....อื้อออออออ”ริมฝีปากอุ่นจัดของเบสเทียสกดกระแทกกับปากของโซลเอลจนเจ็บ นัยน์ตาสีเทาหม่นเบิกกว้างอย่างตกใจ ร่างกายแข็งค้าง โซลเอลไม่คิดว่าเบสเทียสจะทำแบบนี้!


“..........”


“อื้อออออออ”โซลเอลพยายามขัดขืน ผลักเบสเทียสออก แต่ข้อมือแกร่งกลับจับเข้าที่มือโซลเอลก่อนจะขึงตรึงไปกับกำแพงด้านหลัง เบสเทียสเพิ่มแรงบดขยี้ริมฝีปากของโซลเอลอย่างรุกเร้าเอาแต่ใจ


ริมฝีปากอุ่นจัดของเบสเทียสค่อยๆบดคลึงริมฝีปากของคนที่เอาแต่มองเมินเค้าอย่างลดระดับความดุดันลง  ก่อนจะค่อยๆอ่อยอิ่งเนิบนาบ เหมือนกำลังวอนขอบางอย่างจากคนตรงหน้า นัยน์ตาสองสีสบกันแน่นิ่ง ก่อนที่เบสเทียสจะเริ่มใช้ลิ้นดุนดันเข้าไปแต่โซลเอลกลับกัดฟันแน่น ก่อนที่คนตัวโตจะถอนริมฝีปากออกอย่างจำใจจนน้ำใสไหลติดออกมาเป็นสาย


“ฮึก.....”โซลเอลเม้มปากแน่น หัวใจเต้นรัว นัยน์ตาสีเทาหม่นทอประกายสับสน ก่อนเจ้าตัวจะกดความรู้สึกนั้นลงไป โซลเอลสูดลมหายใจเข้าปอดก่อนจะจ้องคนที่กล้าทำอุกอาจกับตน


“อย่าใจร้ายกับกูนักเลย แค่นี้กูก็เจ็บฉิบหายแล้ว”นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มกำลังสั่นระริกเพราะความเจ็บปวด ก่อนใบหน้าคมจะซุกลงกับไหล่เล็กอย่างเหนื่อยล้า เบสเทียสจะไม่ไหวแล้ว เค้าอยากยอมแพ้ชะมัด……..


“เบส........”มือของเบสเทียสเปลี่ยนจากตึงข้อมือของโซลเอลไปดึงตัวคุณหมอหน้าหวานเข้ามากอดแน่น ฝังหน้าลงกับไหล่เล็กอย่างขอความเห็นใจ มือของโซลเอลได้แต่ยกค้างแบบนั้น นัยน์ตาสีเทาหม่นสั่นระริกพร้อมกับความสับสนที่กำลังโจมตีเค้าอย่างหนัก


เบสเทียสไม่เคยถึงเนื้อตัวเค้ามากกว่ากอดหรือหอมแก้ม แต่นี้เป็นครั้งแรกที่เบสเทียสจูบเค้า ริมฝีปากเล็กเม้มแน่นอย่างใช้ความคิด ก่อนที่มือของโซลเอลจะปล่อยให้ตกลงข้างลำตัว สุดท้ายแล้วเค้าก็ไม่กล้าทำร้ายเบสเทียส............


“..........”


“.........”


ทั้ง 2 คนต่างไม่มีใครพูดอะไรออกมาทั้งนั้น ต่างปล่อยให้ความเงียบ เยียวยาตัวพวกเค้าเอง คนหนึ่งทำทุกอย่างเพื่อเรียกร้องความสนใจจนเริ่มท้อ อีกคนแม้ไม่ได้ปฏิเสธแต่ก็ไม่เคยให้ความหวัง……..


***


ข้างริมสระน้ำฝั่งที่ฮาวส์กำลังยืนอยู่ในขณะเดียวกัน


“อากาศดีชะมัด......”ฟาแฟงกำลังนั่งเอาขาจุ่มน้ำพลางบ่นพึมพำ ใบหน้าสวยกำลังแดงจัดเพราะสายตาของน๊อกซ์ที่กำลังมองผ่านเสื้อสีขาวบางที่น๊อกซ์กึ่งบังคับกึ่งข่มขู่ให้ฟาแฟงใส่ ทั้งๆที่เค้าบอกแล้วว่าเค้าจะขอใส่ชุดธรรมดาพอ ก็เค้าไม่อยากลงน้ำ แถมไอ้กางกางขาสั้นนี้ยังสั้นจนฟาแฟงอยากถอดจะทิ้งแล้วเขวี่ยงใส่หน้าไอ้คนที่หาชุดนี้มาเค้าใส่ชะมัด........


“วันหยุดทั้งที่เลิกทำหน้าระแวงฉันสักทีเถอะ หึ”น๊อกซ์เอนหลังพลางเอามือยันไว้ด้านหลัง ด้านบนเปลือยเปล่าอวดกล้ามแน่นๆ ให้ฟาแฟงใจกระตุกเล่น ต่างจากข้างล่างที่ใส่กาเกงว่ายน้ำสีดำเหนือเข่าขึ้นมานิดหน่อย นัยน์ตาสีอำพันเหม่อจ้องมองไปทางน้องๆที่กำลังเล่นน้ำอย่างสนุกสนาน


“ผมจะไปรู้หรอ ตลอดอาทิตย์คุณเอาแต่แกล้งผม!”ใช่แล้ว ฟาแฟงอยู่ที่นี้มาเกือบจะ 1 อาทิตย์แล้ว ตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมาน๊อกซ์แกล้งเค้าสารพัด!!!


ทั้งแกล้งทำห้องตัวเองรกแล้วเรียกให้ฟาแฟงไปทำความสะอาด หรือแม้แต่พาฟาแฟงไปลานสเก็ตฯเพื่อสอนให้ฟาแฟงเล่นสเก็ตฯแล้วแกล้งเข้ามาสอนโดยฉวยโอกาสแตะอั๋งฟาแฟง เป็นต้น จนฟาแฟงขยาดทุกครั้งเวลาที่อยู่กับน๊อกซ์ แต่ไม่มีครั้งไหนที่น๊อกซ์ทำให้เค้าบาดเจ็บหรือล่วงเกินเค้ามากกว่ากอด ซึ่งมันแปลก แต่ที่แปลกกว่าคือฟาแฟงกลับรู้สึกดี..........


“วันนี้เป็นวันหยุด มันเป็นวันแห่งการพักผ่อน ฉันถึงได้ชวนพวกนั้นมาเล่นน้ำไง? ฉันไม่แกล้งเธอหรอก เลิกระแวงได้แล้ว”น๊อกซ์พูดพลางพยักเพยินไปทางพวกน้องๆที่กำลังเล่นน้ำ โดยมีฮาวส์เดินเข้าไปร่วมวงแกล้งไคย์อีกคน จนไคย์ต้องร้องขอความช่วยเหลือจากแทมป์ที่นั่งหัวเราะท้องแข็งอยู่ข้างสระ นัยน์ตาสีอำพันฉายประกายแห่งความสุขยามมองไปที่คนในฝูง


“ผมจะไปรู้รึไงเล่า คุณมันเดาใจยากจะตาย”ฟาแฟงบ่นอุบอิบ ก่อนจะก้มหน้าเตะน้ำในสระไปมา เอาจริงๆฟาแฟงก็งงนะ ว่าทำไมเค้าถึงมานั่งข้างสระตรงนี้กับน๊อกซ์วะ...... เออนั้นสิ แต่พอคิดไปคิดมาก็เพราะไอ้คนขี้แกล้งนี้แหละที่กึ่งบังคับกึ่งข่มขู่ให้ตนมานั่งข้างตัวเองตรงนี้ แต่ก็ช่างเถอะ ตรงนี้ก็วิวดีเหมือนกันนั้นแหละ


“ฉันออกจะเป็นคนเปิดเผย”น๊อกซ์เอียงคอมามองใบหน้าสวยที่กำลังก้มมองน้ำในสระ คิ้วสวยขมวดมุ่นก่อนจะหันมามองน๊อกซ์อย่างงงๆ


“เปิดเผย? ไม่จริง คุณมันเป็นคนขี้แกล้งที่สุดที่ผมเคยเจอ!”ฟาแฟงบ่นอุบก่อนจะเบะปาก นี้แทบจะเรียกว่าเป็นครั้งแรกเลยที่น๊อกซ์ยอมสงบศึกหยุดแกล้งเค้า แต่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายยอมหยุดจริงๆ หรือแกล้งหลอกให้เค้าตายใจกันแน่ น๊อกซ์หัวเราะขำในคอ ก่อนที่มือของน๊อกซ์จะเลื่อนไปวางไว้ใกล้กับมือของฟาแฟงที่วางไว้ริมสระ


“ดีแล้ว......”นัยน์ตาสีอำพันวาบวับด้วยความสุข ต่างจากฟาแฟงที่มองน๊อกซ์อย่าง งงๆ ทำให้รู้ตัวอีกทีฝ่ามือของน๊อกซ์ก็วางทับบนมือของฟาแฟงไปแล้ว ไอ้ครั้นจะเอ่ยปากห้ามก็ทำได้ไม่เต็มปากอีก เพราะไอ้หัวใจของเค้าดันเต้นแรงกับสัมผัสนั่น โอ๊ยยยยยย!! ฟาแฟงไม่อยากรู้สึกดีแบบนี้เลย มันอันตรายชะมัด!!


“ดียังไง.........”แต่เพราะรู้สึกดีนั่นแหละฟาแฟงถึงมองข้ามแล้วแกล้งถามต่อ ทั้งๆที่จริงๆฟาแฟงไม่ได้อยากรู้เลย แต่ไอ้ที่ทำเนี่ยเพราะอาการเขินอายต่างหากเล่า! ฟาแฟงทำไมใจง่ายแบบนี้ ลืมแล้วหรอว่าน๊อกซ์มันเป็นคนที่ขี้แกล้งที่สุดน่ะ! ยังจะบ้าไปรู้ดีกับสัมผัสนั่นอีก ฮื่อ!


“หื้ม.....อยากรู้ขนาดนั้นเลย?”นัยน์ตาสีอำพันวิบวับกับการกระทำของฟาแฟง นอกจากจะไม่โวยวายที่เค้าจับมืออีกฝ่าย ยังทำท่าเขินใส่เค้าอีก ให้ตายเถอะฟาแฟง.... น๊อกซ์อยากจะดึงตัวฟาแฟงมาฟัดซะให้หนำใจชะมัด แต่ถ้าทำแบบนั้นเดี๋ยวไก่จะตื่น ถึงตอนนั้นเค้าคงหมดสนุกกันพอดี เพราะงั้นก็ได้แต่ทรมานตัวเองต่อไป


“เอ้า......ก็คุณ.........”จากที่ฟาแฟงกำลังนั่งก้มหน้ามองเท้าที่กำลังเตะน้ำในสระตัวเองไปมา พอได้ยินคำพูดของน๊อกซ์ก็เงยหน้าขึ้นมามอง อ่า........ ฟาแฟงเพิ่งเข้าใจก็วันนี้แหละว่าทำไมฟาแฟงถึงไม่เคยปฏิเสธน๊อกซ์ได้จริงๆสักที อาจจะเพราะรอยยิ้มเล็กๆนั้นละมั้ง ทำไมคนที่ขี้แกล้งถึงมีรอยยิ้มที่ทำให้ใจเต้นแรงแบบนี้กัน


“เพราะสนใจไงเลยอยากเป็นคนที่ทำให้เธอจดจำ”แล้วแบบนี้ฟาแฟงควรทำยังไงดี หัวใจมันเต้นแรงจนเจ็บหน้าอก แถมยังรู้สึกดีสุดๆเลยด้วย............


ไม่ใช่ว่าฟาแฟงกำลังจะชอบน๊อกซ์หรอกนะ...................


“...........”


***


“ดูเหมือนตรงนั้นมันดูเป็นสีชมพูสว่างจ้าจนผมเขินแปลกๆวะไอ้พี่แทมป์”ไคย์ที่กำลังเกาะหลังแทมป์ เอียงคอถามแทมป์ที่กำลังยกมือกันฮาวส์ที่กำลังสาดน้ำเข้าใส่ตัวเองกับไคย์อยู่ ก็ตรงที่ลูกพี่ใหญ่กับว่าที่อาซ้อเค้านั่งกันมันดูมีออร่าจนไคย์เขินแปลกๆยังไง๊ก็ไม่รู้


“ห่ะ พูดอะไรวะ!!”แทมป์หันมามองหน้าไคย์อย่างกะทันหัน เพราะเค้าได้ยินไคย์พูดไม่ชัด ทำให้หน้าของทั้ง 2 คนห่างกันไม่ถึงคืบ ทั้งไคย์และแทมป์ต่างชะงัก


ซ่า

“เฮ้ยยยยยย ลูกพี่ฮ๊าวส์!!!! เล่นทีเผลอนี้หว่า!!!!!!!”ไคย์โวยวายก่อนจะขยับดิ้นดุกดิกบนหลังแทมป์ เพราะฮาวส์เล่นสาดน้ำมาโครมใหญ่จนพวกเขาไม่ทันตั้งตัว ทำให้น้ำเข้าปากไคย์ และเพราะไคย์มันขยับนี้แหละทำให้อะไรๆ มันแนบกันไปหมด แทมป์ชะงักกึก ตัวแข็งทื่อ ไอ้เด็กนี้!!! อาจจะเพราะแทมป์ไม่ได้ใส่เสื้อเค้าใส่เพียงกางเกงขาสั้นตัวเดียว เช่นเดียวกับไคย์ทำให้ผิวเนื้อมันแนบชิดไปหมด..............


ตู้ม

“หนวกหูเว้ยยยยยยย!!!”แทมป์โวยวายก่อนจะเหวี่ยงไคย์ตกจากหลังแล้วตามไปกดน้ำอีกฝ่าย เพื่อกลบเกลื่อนอาการของตน ไอ้เด็กแสบ ไอ้ลูกหมาไคย์!!!


“ว๊ากกกกกกกก อ๊อก!!!!!”ไคย์ได้แต่ตะเกียกตะกายตัวเองเพื่อขึ้นมาจากน้ำ ไคย์ไม่เข้าใจทำไมอยู่ๆไอ้พี่แทมป์ถึงได้เปลี่ยนมากดน้ำเค้าด้วยวะ เมื่อกี้ยังช่วยเค้าจากลูกพี่ฮาวส์อยู่เลย!!! นี้ไคย์ทำอะไรผิดงั้นหรอ!


“ไอ้เด็กบ้าเอ้ย!!!”มือข้างหนึ่งของแทมป์กดน้ำไคย์ แต่อีกข้างกลับเสยผมขึ้นอย่างลวกๆ อย่างหงุดหงิด ทั้งๆที่ใบหน้าของแทมป์กำลังแดงจัด อาจจะเพราะแดดละมั้งที่ทำให้แทมป์หน้าแดงขนาดนั้น........


“ฮ่าๆ กดมันอีกๆ”ฮาวส์ยิ้มกว้าง นัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลฉายประกายแห่งความสุข ก่อนจะกระโดดขึ้นมานั่งข้างสระ ตะโกนเชียร์ไคย์ที่พยายามจะกดน้ำแทมป์คืน แต่ไม่รู้เพราะอะไรแทมป์ถึงได้ดูหงุดหงิดไอ้เจ้าเด็กแสบนักหนา


“.............”ฮาวส์หันไปมองคู่พี่น้องที่กำลังนั่งกินขนมอยู่บนเดย์แบด ก่อนจะส่ายหน้ายิ้มๆ พวกมันลืมรึไงว่ายังมีอีกหลายคนอยู่ที่นี้น่ะ


“งั่มๆ”เอวากำลังนั่งกินแท่งช็อกโกแลตในมือ ในขณะเอเลนเอาผ้าเช็ดตัวคลุมตัวให้น้องชายกันหนาว เอวาเลยหันไปฉีกยิ้มกว้างให้พี่ชายแทนคำขอบคุณ เลยได้รอยยิ้มอ่อนโยนจากพี่ชายเป็นของตอบแทนกลับมา


“อยากกลับรึยัง?”เอเลนถามพลางเอาผ้าเช็ดตัวอีกผืนมาเช็ดศีรษะให้น้องชายเพราะกลัวจะเป็นหวัดเพราะผมของเอวายังไม่แห้งดี แถมยังมานั่งตากลมอีก


“งั่มๆ ไม่ฮะ เอวาอยากดูพี่ๆเค้าเล่นกัน ดูสนุกดี”เอวาหันมายิ้มให้พี่ชายทีหนึ่งก่อนจะกินขนมมือไป หัวเราะขำไป นัยน์ตาสีเขียวมรกตกำลังประกายแววแห่งความสุข ขอแค่เอวามีความสุข ต่อให้ต้องแลกมาด้วยอะไร เอเลนก็ยอม


“โอเค”เอเลนเช็ดเสร็จก็โอบเอวเล็กให้มานั่งบนตักตน ก่อนจะเกยคางบนไหล่เล็ก เอวาหัวเราะคิกคัก ก่อนจะถูกเอเลนหอมแก้มใสอย่างหมั่นเขี้ยว ทำเอาใบหน้าหวานขึ้นริ้วแดงจางๆ ก่อนจะเปลี่ยนไปหัวเราะขำไคย์กับแทมป์พลางกินขนมในมือไป


“ฮ่าๆ งั่มๆ”คนตัวเล็กยิ้มกว้างมากขึ้นเมื่อพี่ชายกอดตัวเองแน่นขึ้น ในโลกใบนี้อะไรก็ตามที่พี่เอเลนทำแล้วมีความสุข เอวาก็ยินดีทำให้พี่ชายที่เป็นเหมือนโลกทั้งใบของตัวเอง


***


ทั้งเบสเทียสและโซลเอลเดินออกมาจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ทำให้เกือบทุกสายตาหันไปมอง ยกเว้นคู่พี่น้องไม่สนโลกเอเลนกับเอวา เบสเทียสอยู่ในกางเกงว่ายน้ำสีน้ำตาลเข้มขาสั้น เปลือยอก ต่างจากโซลเอลที่อยู่ในเสื้อสีดำตัวโคร่งกับกางเกงว่ายน้ำสีฟ้า ใบหน้าหวานนิ่งเฉย


“โห้ว! ลูกพี่เบสแม่งกล้ามแน่นวะ! ค่ตเท่!!!”ไคย์ที่อยู่ในน้ำตะโกนลั่น ก่อนจะโดนแทมป์กดน้ำอีกรอบ


“ใครให้มึงเผลอห๊ะ! ไอ้แสบ!”แทมป์กำลังหงุดหงิด ไอ้เด็กแสบนี้จะไปมองพี่เบสทำไมวะ! ทั้งที่ๆ..........โว๊ย!! ทำไมแทมป์ถึงได้หงุดหงิดแบบนี้วะ!! เพราะมึงเลยไอ้เด็กแสบเอ้ย!!


“............”ต่างจากเบสเทียสที่ไม่สนใจอะไรนอกจากคุณหมอหน้าหวานที่เดินลงไปนั่งข้างฮาวส์อย่างอารมณ์ดี ฟันคมขบกันแน่น ยิ่งเห็นเค้ายิ่งก็ยิ่งเจ็บ สายตาของโซลเอลที่มองฮาวส์มันดูมีความสุขจนเบสเทียสไม่อยากจะมอง ไม่อยากจะเห็น อยากเข้าไปกระชากตัวโซลเอลออกมา แต่ที่เบสเทียสทำได้คือ การยืนมองอยู่ตรงนี้ ตรงที่ที่โซลเอลไม่เคยสนใจ...........


ตู้ม

เบสเทียสกระโดดลงสระ ก่อนจะว่ายน้ำอย่างบ้าคลั่ง ทำเอาฮาวส์กับโซลเอลต่างตกใจ นัยน์ตาสีเทาหม่นของโซลเอลฉายแววสับสน ก่อนจะเม้มปากแน่น ฮาวส์มองเบสเทียสที่ว่ายน้ำอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะเหลือบสายตามามองคนที่นั่งอยู่ด้านข้างเค้า ให้ตายเถอะเรื่องของหัวใจนี้มันพูดยากจริงๆ.............


“โซล.....”


“ครับพี่ฮาวส์”โซลเอลชะงักก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติ แล้วหันไปหาฮาวส์ ก่อนจะยิ้มหวานให้ฮาวส์ ฮาวส์ทำเพียงยิ้มบางก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้โซลเอลนิ่งชะงัก


“กับคนที่ไม่รัก พยายามยังไงก็ไม่รักหรอกนะ เพราะงั้นทำไมไม่ลองมองคนที่เค้ารักเราบ้างละ พี่ว่าแบบนั้นมันจะทำให้โซลมีความสุขมากกว่านะ”ฮาวส์ยิ้มบางก่อนจะเอื้อมมือไปลูบหัวโซลเอลเบาๆ แล้วยิ้มบาง


“พี่ฮาวส์........”นัยน์ตาสีเทาหม่นกำลังเอ่อคลอไปด้วยม่านน้ำตา เจ็บชะมัด ทั้งๆที่โซลเอลพยายามเข้าไปอยู่ในสายตาของฮาวส์มาตลอด...... “ทำไมถึงเป็นผมไม่ได้...........”เสียงของโซลเอลสั่นพร่า ใบหน้าหวานกำลังโศกเศร้า


“ประโยคนี้พี่ว่าเบสน่าจะเป็นฝ่ายถามโซลมากกว่านะ............”ฮาวส์เอามือลงก่อนจะมองรุ่นน้องในฝูงที่ลอยตัวอยู่กลางสระจ้องเค้าเขม็ง เฮ้ยๆ นี้เค้ากำลังช่วยมันอยู่นะเฮ้ย! แล้วมามองเหมือนจะฆ่าแกงกันแบบนี้ได้ไงเล่า! มันน่านักไอ้น้องคนนี้นี่


“แต่ผม............”โซลเอลเม้มปากแน่น ข้อมือบางกำแน่นบนตัก ก่อนใบหน้าสวยจะก้มลงมองน้ำในสระที่สั่นกระเพื่อม ก่อนจะมีเงาในน้ำกำลังเคลื่อนตัวมาทางตน ยิ่งทำให้หยดน้ำที่ขอบตาหล่นลงกระทบน้ำในสระ


“อีกอย่างชาตินี้ทั้งชาติพี่คงจับคู่กับใครไม่ได้อีกแล้วละ ฮ่าๆ”เสียงของฮาวส์เจือความเศร้าในตอนท้าย ก่อนจะลุกขึ้นยืน ต่างจากโซลเอลที่กำลังนั่งน้ำตาไหล เค้าไม่คิดว่าฮาวส์จะปฏิเสธเค้าได้เลือดเย็นขนาดนี้ จับคู่กับใครไม่ได้อีกหรอ?.........โซลเอลอิจฉาคนคนนั้นของฮาวส์ชะมัด...........


“เป็นอะไร”ฝ่ามือเปียกน้ำของเบสเทียสที่ยื่นมาลูบแก้มของโซลเอล ทำให้โซลเอลเม้มปากแน่น นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มของเบสเทียส เงยหน้าสบกับนัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลของฮาวส์อย่างขุ่นเคือง ต่อให้เป็นผู้มีพระคุณแต่มาทำคนที่เค้ารักต้องร้องไห้เค้าก็ไม่เว้นหรอกนะ.........


“.................”โซลเอลรู้สึกอุ่นวาบในใจอย่างประหลาด เค้าไม่คิดว่าคนที่อารมณ์แปรปวนอย่างเบสเทียส จะทำให้เค้ารู้สึกแบบนี้..............มันรู้สึกอุ่นวาบไปทั้งใจ


ซ่า

“ฮึก..........”


“โซล..........”สีหน้าของเบสเทียสกำลังอึ้ง เค้าไม่คิดว่าโซลเอลจะกระโดดลงสระมากอดคอเค้าแล้วร้องไห้กับอกเค้าแบบนี้แบบนี้ หัวใจของเบสเทียสกำลังเต้นรัวจนมันเจ็บไปหมด แต่ที่มันมากกว่านั้นคือ เค้ากำลังมีความสุขสุดๆ มือแกร่งยกขึ้นลูบหลังปลอบประโลมคนในอ้อมกอดอย่างรักใคร พลางจ้องมองฮาวส์ที่ยิ้มให้ตน เบสเทียสเม้มปากก่อนจะก้มหัวขอบคุณแล้วก้มลงไปพูดอะไรบางอย่างกับโซลเอล


“ให้โอกาสกูนะ.............”


“..........ฮึก............”


***


“นี้ละน้อความรัก”ฮาวส์โครงหัวไปมาก่อนจะนอนไปบนเดย์แบดที่อยู่ติดกับคู่พี่น้องที่กำลังเข้าสู่โลกส่วนตัว ก่อนนัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลจะประกายวาบ เมื่อพบว่าไอ้เพื่อนขี้แกล้งของเค้ากำลังจูงมือสมาชิกใหม่ไปทางห้องอาบน้ำ ไอ้น๊อกซ์นี้มัน........


“เฮ้อ เหม็นกลิ่นความรักชะมัด ฮ่าๆ”ฮาวส์หัวเราะอารมณ์ดี ก่อนจะหันไปมองอีกคู่ที่กำลังปล้ำกันในน้ำอย่างแทมป์กับไคย์


“อิจฉาคนมีคู่จริง สงสารคนโสดอย่างเค้าบ้างเถอะ........”นัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลเหม่อมองไปบนท้องฟ้าอย่างเจือความเศร้าโศก 

********************************************

บัตรประจำตัวประชาชนหมาป่า

ชื่อ เบสเทียส นามสกุล -

อายุ 24 ปี

สถานะในฝูง เบต้า (ลูกฝูง)

เพศ ชาย (อัลฟ่า)

วันเกิด 29 กุมภาพันธ์

กรุ๊ปเลือด AB RH-

ส่วนสูง 190 ซม.

น้ำหนัก 87 กก.

สิ่งที่ชอบ ความรุนแรง

สิ่งที่ไม่ชอบ การโดนบังคับ

“ถ้ากูไม่ได้ ก็ใม่มีใครในโลกนี้ได้มึงทั้งนั้น”

*************************************

สวัสดีค่ารีดเดอร์ที่รักทุกคนนนนนนน

ในที่สุดก็มาถึงบทที่ 9 แล้ว เย้ๆ ข้อมูลตัวละครก็ครบสักที ฮูเร่ๆๆ 

สำหรับตอนนี้เรียกว่าเอาหลายๆคู่มายำรวมกันในตอนเดียว เรียกได้ว่าทิ้งทวนคะ เพราะเราจะเริ่มเข้าสู่ครึ่งท้ายของเรื่องเเล้ว เร็วจุง เเละที่สำคัญ! เบสเทียสเราสมหวังเเล้ว ฮื่ออออ ปลื้มปริ่ม ใครหลายคนอาจจะคิดว่าทำไมเร็วจัง แต่จริงๆเค้าตามตื้ออยู่นานแล้วค่า ก่อนหนูฟาจะเข้ามาอีกค่ะ เพราะงั้นถือว่าช้ามากสำหรับเบสเทียสเลยค่ะ 

สุดท้ายของสุดท้ายที่สุด พี่ฮาวส์เราแกไม่มีคู่ค่า ตามที่เฮียแกพูดเลยค่ะ แกไม่สามารถจับคู่ได้เเล้ว.......ฮื่อ //กระซิก// ไรท์วางเรื่องให้ฮาวส์เป็นตัวละครที่เปรียบเสมือนที่พึ่งของทุกคนค่ะ น่าวงวารพี่แกมากกกกก ได้แต่โดดเดี่ยวต่อไป 

แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ

ปล.ไรท์ไม่ได้ขี้เกียจคิดนามสกุลเบสเทียสนะค่ะ ไรท์จงใจค่ะ

ปล.2 คราวหน้าจะเอาอดีตของเเต่ละคนมาเปิดเผยค่ะ หุหุ

ปล.3 ไรท์งดอัพ 2 วันค่ะ เเล้วเจอกันวันจันทร์นะค่ะ 

ปล.4 ตอนหน้าติดเหรียญและNCเกือบทั้งตอนค่ะ หุหุ

ปล.5 ไรท์ควรสร้างเพจดีไหมค่ะ รีดเดอร์จะได้ไปคอยทวงนิยายได้

//วิ่งหลบกระสุน//

****************************************

ช่วงตอบคอมเม้นต์

คุณ Wisansaya ตอบ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์ค่ะ

คุณ อลิสเเสบ -////- ตอบ ฮ่าๆๆ เเต่งมาเพื่อสนองนี๊ดตัวเองล้วนๆเลยค่ะ รีดเดอร์ชอบไรท์ก็สุขใจ

คุณ ซี บันนี่ ตอบ ฮ่าๆๆ จริงๆไรท์กะเเต่งให้แฟรงค์น่าสงสารเพราะเป็นได้แค่ที่ระบาย ฮ่าๆ

คุณ Forfern ตอบ รับทราบเลยค่าปกติไรท์อัพทุกวันนะค่ะ แต่งดอัพ 2 วันนะค่ะ เจอกันวันจันทร์นะค่ะ

คุณ doudlemilk ตอบ ดีใจค่ะที่มีคนทุกคู่ค่ะ ไรท์คิดว่าจะมีคนไม่ชอบที่เเบบคู่มึงจะเยอะไปไหน ฮ่าๆ แต่ต้องเสียใจด้วยนะค่ะ คู่พี่ฮาวส์ไม่อยู่เเล้วค่ะ ไรท์วางคาแรคเตอร์ให้พี่แกเป็นหมาป่าเดียวดายค่ะ ฮื่อ เศร้าใจ

******************************************


ความคิดเห็น