my angel

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.18 การตัดสินใจของต่อต้าน

ชื่อตอน : EP.18 การตัดสินใจของต่อต้าน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.3k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 03 เม.ย. 2558 20:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.18 การตัดสินใจของต่อต้าน
แบบอักษร

 

 

 

 

 

Part "ต่อต้าน"

 

 

          "ฮือ" ต่อต้านลืมตาขึ้นมาพร้อมกับความมึนงง เพราะจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง ทำไมถึงรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัวแบบนี้

 

 

          "ที่นี่ที่ไหนเนี่ย" ต่อต้านพูดและพยายามปรับสายตาให้เข้ากับแสงและกวาดสายตามองไปรอบ ๆ จึงรู้ว่าตนเองอยู่ที่โรงพยาบาล

 

 

          "อ้าวคุณฟื้นแล้วหรอค่ะ รู้สึกยังไงบ้างค่ะ มึนหัวรึเปล่าค่ะ" พยาบาลที่ดูแลต่อต้านเปิดประตูเข้ามาในห้องและเห็นว่าต่อต้านฟื้นแล้วจึงถามถึงอาการของต่อต้าน

 

 

          "ก็มึน ๆ นิดหน่อย" ต่อต้านตอบและรู้สึกตกใจกับเสียงตนเองที่แหบแห้งจนฟังแทบไม่รู้เรื่อง

 

 

          "งั้น คุณรอสักครู่นะค่ะเดี๋ยวดิฉันตามคุณหมอให้มาดูอาการคุณ นอนอยู่นิ่ง ๆ นะค่ะอย่าพึ่งขยับ" พยาบาลบอกกับต่อต้านเพราะเห็นว่าต่อต้านจะขยับตัวลุกขึ้นนั่ง

 

 

          "ครับ" เมื่อนางพยาบาลบอกว่าห้ามขยับต่อต้านจึงทิ้งตัวลงนอนเช่นเดิม เพราะว่าต่อต้านเองก็ไม่มีแรงที่จะขยับตัวเช่นกัน

 

 

เมื่อนางพยาบาลเดินออกไปได้สักพักก็กลับมาพร้อมกับหมอที่ต่อต้านมองยังไงก็ไม่น่าจะมาเป็นหมอได้ น่าจะไปเป็นนายแบบมากกว่า

 

 

          "จ้องนาน ๆ แบบนั้นหมอเขินแย่นะครับ" หมอก้างพูดกับต่อต้านเมื่อเห็นว่าต่อต้านจ้องหน้าของตนไม่เลิกและเริ่มตรวจร่างกายให้กับต่อต้านในทันที

 

 

          "ผมเป็นอะไรกันแน่หมอ" ต่อต้านถามหมอก้างด้วยเสียงอันแหบแห้งเมื่อเห็นว่าหมอก้างตรวจตนเองนานผิดปกติ และมีสีหน้าเครียดจนเห็นได้ชัด

 

 

          "คุณทำใจดี ๆ แล้วฟังหมอนะครับ หมอตรวจร่างกายคุณโดยละเอียดแล้วพบว่าคุณตั้งครรภ์นะครับ" หมอก้างบอกกับต่อต้านอย่างใจเย็น

 

 

          "หมอพูดอะไร ผมจะท้องได้ไง ผมเป็นผู้ชายนะหมอ" ต่อต้านถามด้วยสติอันเลื่อนลอยหลังจากได้ยินสิ่งที่หมอก้างพูด

 

 

          "ครับ แต่ในกรณีของคุณเป็นเคสพิเศษนะครับ คุณมีมดลูกเหมือนกับผู้หญิงทั่วไปครับ สามารถตั้งครรภ์ได้ ซึ่งคุณเองอาจจะไม่เคยทราบ แต่ที่เราทราบกันดีอยู่แล้วว่าสรีระของผู้ชายไม่เหมือนกับผู้หญิงเราไม่ได้ถูกสร้างมาให้เป็นแม่ เพราะฉะนั้นอาการที่คุณเป็นอยู่ตอนนี้ก็เพราะว่าร่างกายของคุณปฏิเสธการตั้งครรภ์ ซึ่งจะส่งผลให้ร่างกายของคุณอ่อนแอลงเรื่อย ๆ หมอจึงแนะนำว่าคุณควรจะเอาเด็กออกนะครับเพื่อความปลอดภัยของตัวคุณเอง" หมอก้างอธิบายให้ต่อต้านฟังอย่างใจเย็น

 

 

          "แล้วเค้าว่าไงหมอ ผู้ชายคนนั้นเค้าว่ายังไงบ้าง" ต่อต้านถามถึงดรีฟเพราะค่อนข้างแน่ใจว่าหมอก้างได้บอกกับดรีฟเรื่องของต่อต้านแล้ว

 

 

          "ครับ เค้าแจ้งกับหมอว่าเค้าต้องการให้คุณเอาเด็กออกนะครับ แต่การตัดสินใจในเรื่องนี้เป็นสิทธิของคุณ เค้าแค่ให้หมอแจ้งความประสงค์ของเค้าให้คุณทราบ และได้ดำเนินการติดต่อห้องผ่าตัดไว้เรียบร้อยแล้ว เหลือแค่คุณยอมเซ็นเข้ารับการผ่าตัดเท่านั้น" หมอก้างบอกกับต่อต้านตามที่ดรีฟขอร้องไว้

 

 

          "เอาเด็กออก มันง่ายขนาดนั้นเลยหรอหมอ การที่ต้องฆ่าลูกตัวเองมันง่ายขนาดนั้นเลยหรอผู้ชายคนนั้นถึงไม่เสียเวลาคิดเลยสักนิด  แล้วถ้าผมจะเอาเค้าไว้ล่ะหมอ" ต่อต้านถามหมอก้างพร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงมาอาบแก้ม เพราะความอดทนของต่อต้านหมดลงแล้วจริง ๆ

 

 

          "หมอไม่แนะนำนะครับเพราะโอกาสที่เด็กจะรอดมีน้อยมาก เพราะเด็กจะไม่ได้รับสารอาหารและภูมิคุ้มกันที่สมควรจะได้รับจากแม่ หรือถ้าเกิดว่าเด็กรอด เด็กอาจจะไม่ปกติเหมือนเด็กทั่วไปนะครับ เด็กจะมีภูมิคุ้มกันต่ำมาก หรืออาจจะพิการทำให้เค้าอาจจะใช้ชีวิตตามปกติเหมือนเด็กคน อื่น ๆ ไม่ได้และร่างกายของคุณเองก็จะอ่อนแอลงเรื่อย ๆ ในช่วงที่ตั้งครรภ์ และเมื่อถึงเวลานั้นหมอเกรงว่าคุณอาจจะทนไม่ไหวนะครับถ้าเราต้องผ่าตัดทำคลอดเด็กกออกมา  แต่อย่างที่บอกหมอมีหน้าที่แค่แนะนำเท่านั้น ส่วนสิทธิการตัดสินใจเป็นของคุณ อยู่ที่คุณว่าจะตัดสินใจแบบไหน ตอนนี้อาการคุณค่อนข้างทรงตัว แต่ก็ยังวางใจไม่ได้ 100% คุณอาจจะมีอาการมึนหัวบ้าง แล้วก็จะมีอาการเบื่ออาหาร เป็นปกติของคนที่ตั้งครรภ์นะครับ แต่อาจจะมีอาการมากกว่าสองถึงสามเท่า แล้วถ้าเป็นไปได้หมออยากให้คุณขยับตัวให้น้อยที่สุดนะครับ จะได้ไม่กระทบกระเทือนจนเกินไป ถ้าคุณรู้สึกผิดปกติยังไงก็บอกพยาบาลนะครับ เค้าจะไปตามผมทันที แต่คุณคงต้องรีบตัดสินใจหน่อยนะครับยิ่งช้ายิ่งอันตราย" หมอก้างบอกกับต่อต้านก่อนจะเดินออกไปจากห้องในทันที

 

 

หลังจากที่หมอก้างออกไปได้ไม่นานดรีฟก็มาหาต่อต้านในห้องพักผู้ป่วย

 

 

          "เป็นไงบ้าง" ดรีฟเอยปากถามต่อต้านที่นั่งอยู่บนเตียงด้วยท่าที่ปกติไม่ทุกข์ไม่ร้อน

 

 

          "ก็เห็นนี่ว่ายังไม่ตาย" ต่อต้านตอบดรีฟด้วยน้ำเสียงเย็นชาจนดรีฟเองก็สัมผัสได้

 

 

          "หมอคงบอกมึงแล้วใช่ไหม" ดรีฟถามต่อต้าน

 

 

          "ใช่บอกแล้ว และสิ่งที่หมอบอกทำให้กูรู้ว่าคนอย่างมึงมันเป็นคนที่ไม่มีความรับผิดชอบ  เลือดเย็น อำมหิต ที่จะฆ่าลูกตัวเองได้ลงคอ" ต่อต้านพูด

 

 

          "หึ แน่ใจว่าเด็กนั่นลูกกู" ดรีฟถามต่อต้านด้วยน้ำเสียงเย้ยหยั่น

 

 

          "นี่มึง" ต่อต้านมองดรีฟด้วยสายตาที่ผิดหวังเพราะไม่คิดว่าจะได้ยินคำถามนี้ออกมาจากปากดรีฟ

 

 

          "เราก็รู้ ๆ กันอยู่ว่าตัวมึงเองก็ไม่ได้บริสุทธิ์ผุดผ่องอะไร มึงอาจจะคั่วคนอื่นด้วยในขณะที่กำลังทำหน้าที่เป็นของเล่นชิ้นโปรดของกู เด็กในท้องมึงก็แค่มารหัวขน มึงจะไปใส่ใจอะไร เอาชีวิตตัวเองให้รอดก่อนดีกว่าไหม" ดรีฟพูดและมองตาต่อต้านเพื่อสื่อให้ต่อต้านรู้ว่าดรีฟต้องการให้ต่อต้านเอาเด็กออกจริง ๆ

 

 

          "เมื่อก่อนกูเคยคิดว่ามึงเลวแต่กูไม่เคยคิดเลยว่ามึงจะเลวได้ขนาดนี้" ต่อต้านพูดกับดรีฟและหันหน้าไปทางอื่น เพราะไม่อาจทนมองหน้าดรีฟได้อีกต่อไป

 

 

          "ไหน ๆ เรื่องมันก็มาถึงขนาดนี้แล้ว กูจะใจดีปล่อยมึงให้เป็นอิสระ เพราะชีวิตมึงตอนนี้ก็เลวร้ายพออยู่แล้ว และมึงเองคงไม่มีเวลามานอนให้กูเล่น ถือซะว่ากูสงสารปล่อยลูกนกลูกกาก็แล้วกัน" ดรีฟบอกต่อต้าน

 

 

          "สิ่งที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตกู คือการที่ได้มาเจอผู้ชายหน้าตัวเมียอย่างมึง อ้อ แล้วก็ขอบคุณมากที่อุสาห์สงสารปล่อยให้กูเป็นอิสระ กูหวังว่าคงไม่ได้เห็นหน้ามึงอีก หมดธุระก็ออกไปได้แล้ว กูไม่ต้อนรับคนแปลกหน้า" ต่อต้านบอกกับดรีฟและล้มตัวลงนอนในทันที

 

 

          "ปึก" เสียงปิดประตูบ่งบอกว่าดรีฟกลับไปแล้ว ต่อต้านจึงพลิกตัวหันกลับมามองที่ประตูเป็นครั้งสุดท้าย และเอื่อมมือกดปุ่มที่หัวเตียง

 

 

          "คุณพยาบาลครับ รบกวนตามคุณหมอให้ผมที" ต่อต้านบอกกับพยาบาลก่อนจะร้องไห้ออกมาอย่างสุดจะทน

 

 

         "กูจะลืม ว่าเคยรู้จักผู้ชายอย่างมึง ในเมื่อไม่มีใครต้องการหนูก็อย่าเกิดมาเลยนะ ไปหาที่เกิดใหม่ พ่อแม่ใหม่ที่พร้อมจะเลี้ยงดู พร้อมที่จะใช้สองมือของเค้าปกป้อง ดูแลให้หนูอยู่รอดปลอดภัยและเติบโตมาอย่างมีความสุข" ต่อต้านพูดพร้อมกับเอามือวางที่ท้องของตนอย่างอ่อนโยน

 

 

เป็นไงกันบ้าง รอนานกันนานรึเปล่า

ไม่ได้ไปไหนไกลหรอก แค่คิดไม่ออกว่าจะแต่งต่อยังไงดี

เอาไปแค่นี้ก่อนล่ะกันน๊า

http://ookbeetunwalai.s3.amazonaws.com/files/emotions/2.gif

 

 

ความคิดเห็น