กนกรส มาศอุไร กัมพู

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รีไรท์ : หวง (ที่ไม่ได้แปลว่ารัก) 1/1 (วางจำหน่ายEbook แล้ว)

ชื่อตอน : รีไรท์ : หวง (ที่ไม่ได้แปลว่ารัก) 1/1 (วางจำหน่ายEbook แล้ว)

คำค้น : อานนท์ มุขธิดา

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 665

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ค. 2561 09:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รีไรท์ : หวง (ที่ไม่ได้แปลว่ารัก) 1/1 (วางจำหน่ายEbook แล้ว)
แบบอักษร


สามารถโหลดซื้อได้แล้ววันนี้​

ต่อจากตอนที่แล้ว...


วันนี้อนุชินรู้สึกหัวเสียเล็กน้อยตอนเผชิญหน้ากับอดีตภรรยา เขาไม่ทันตั้งตัวด้วยซ้ำตอนภาวิณีโผเข้ามาหาพร้อมควงแขน นึกเอะใจได้เพียงเดี๋ยวเดียว เลยถึงบางอ้อ ความร้ายกาจของเจ้าหล่อนยังคงรักษาไว้ได้อย่างคงเส้นคงวาดีเหลือเกินสินะ

เชื่อเถอะว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้รูปคู่ระหว่างเขากับภาวิณีต้องขึ้นโชว์เด่นหราอยู่บนหน้าหนังสือพิมพ์เกือบทุกฉบับอย่างไม่ต้องสงสัย คงสมใจอยากของอดีตเมียเขาละทีนี้

 ก็ตอนที่เขากำลังจะแกะนิ้วมือของสาวเจ้าออก สายตาเขาเหลือบแลเห็นบรรดานักข่าวหลายสำนักกำลังยกกล้องขึ้นสาดแสงแฟรชวูบวาบมาทางเขากับเจ้าหล่อนยืนอยู่พอดี แล้วเขาจะทำอะไรเจ้าหล่อนได้ คงได้แต่ยืนกัดฟันข่มอารมณ์ฉุนกึกแล้วแสร้งทำตามน้ำไป จำใจยืนนิ่งให้ภาวิณียืมใช้เป็นเครื่องมือ เพื่อสร้างกระแสข่าวในสังคมอีกตามเคย

อะไรที่สามารถนำพาหญิงสาวให้มีชื่อเสียงในวงสังคมได้ ภาวิณีไม่เคยรั้งรอลงมือทำ ตลอดระยะเวลาที่เขาอยู่กินฉันท์ผัวเมียกับเจ้าหล่อนมา เขารู้ไส้รู้พุงหญิงสาวเป็นอย่างดี มีกี่ขดต่อกี่ขดเน่าแฟะแค่ไหนทำไมเขาจะไม่รู้ ถ้าเรื่องใดทำแล้วไม่สร้างก่อให้เกิดประโยชน์ได้ ก็อย่างหวังว่าภาวิณีจะให้ความสนใจกับสิ่งสิ่งนั้น หางตาหญิงสาวยังไม่คิดแลด้วยซ้ำ

 มันก็เหมือนตอนที่เขาล้มชีวิตเข้าขั้นตกต่ำ หญิงสาวยังสามารถทิ้งเขาได้อย่างเลือดเย็นโดยไม่เสียเวลาไตร่ตรอง เขาเป็นสามี เป็นคู่ชีวิต แทนที่หญิงสาวซึ่งอยู่ในฐานะภรรยาจะคอยอยู่และเป็นกำลังใจเคียงข้างกัน แต่เปล่าเลย เจ้าหล่อนลุกขึ้นมาประกาศขอหย่ากับเขาทันที เมื่อตอนรู้ข่าวว่าเขาถูกสั่งปลดออกจากตำแหน่งประธานบริษัท แล้วให้น้องชายของเขาขึ้นมารับช่วงแทน

มันคงไม่มีเรื่องดีๆอยู่ในกมลสันดานของเจ้าหล่อนละมั้ง นอกจากเรื่องของตัวเองเท่านั้น ...

ชายหนุ่มถอนหายใจพร้อมกับกระดกแก้วสีอำพันในมือ สิ่งที่เขากลัวที่สุดคือข่าวบ้าบอพวกนี้จะถึงหูของมุขธิดาเข้าสักวัน และเชื่อได้เลยว่ามันต้องเป็นข่าวประเภทใส่สีตีไข่ซึ่งหาความจริงในเนื้อข่าวไม่ได้ทั้งเพ ถึงตอนนี้มุขธิดาอาจยังไม่ยอมรับความรู้สึกแท้จริงข้างใน เพียงยอมเปิดใจให้เขาในฐานะแค่เพื่อนคนหนึ่ง แต่เขาคิดจะใช้ความจริงใจทั้งหมดที่มี เพื่อพิชิตใจหญิงสาวให้อ่อนอีกสักครั้ง เขาเชื่อ ความผูกพันครั้งอดีตหลายปี จะทำให้มุขธิดายอมใจอ่อนแล้วกลับมาเป็นคนรักของเขาได้ในที่สุด...

ตอนเขาหลบออกมาจากข้างในงานเลี้ยงต้อนรับลูกชายท่านรัฐมนตรี แล้วเหลือบเห็นภาวิณีในชุดราตรีสั้นเปิดเผยต้นขาเรียว ด้านบนเป็นเกาะอกลูกไม้โชว์เนินอกอวบอิ่ม ความสวยของภาวิณีไม่เคยน้อยลง แต่มันไม่ได้ทำให้เขารู้สึกอะไรมากกว่าความชิงชัง หญิงสาวกำลังยืนส่งสายตามาทางเขาอย่างไม่รู้สึกทุกข์ร้อน ทำเหมือนไม่ได้วางระเบิดไว้บนหัวเขา เจ้าหล่อนชูแก้วเครื่องดื่มในมือเพื่อส่งสัญญาณ เขาเห็นแต่ทำเป็นไม่เห็น ก่อนเดินหลบออกมาสูดอากาศด้านนอก สะอิดสะเอียนเหลือเกินกับการต้องใช้อากาศหายใจร่วมกับอดีตภรรยา

สามปีที่เลิกรากันไป หรือจะพูดให้ถูกคือเขาถูกเมียทิ้งเพราะกลายเป็นคนพิการ เขาไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดทรมานหรือแม้แต่รู้สึกอาลัยอาวรณ์ในตัวของเจ้าหล่อนสักนิด ทว่าเขาแค่กลายเป็นคนมากขึ้น ไม่ใช่ควายโง่ๆที่มักถูกเจ้าหล่อนจูงจมูกอยู่ตลอดเวลา...

แต่ความสุขสงบอยู่กับเขาได้เพียงไม่กี่นาที ยิ่งหนีกลับยิ่งได้เจอมันเป็นอย่างนี้นี่เอง

“ไงคะชิน หลบมาอยู่ตรงนี้นี่เอง ปล่อยให้ภาเดินตามหาแทบแย่แน่ะ” เสียงดัดให้หวานกว่าปกติทำให้อนุชินจำใจต้องหันมองพร้อมถอนหายใจหนักหน่วง

“ผมออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์และกำลังจะกลับเข้าไปข้างในพอดี เชิญคุณตามสบาย” เขาบอกเสียงเบื่อหน่ายพลางขยับขาเตรียมตัวผละห่างจากระเบียง ตรงด้านหน้าคือสวนดอกดาวเรือง ซึ่งทางโรงแรมดัดแปลงไว้เป็นรูปทรงต่างๆอย่างน่ามองไม่เบา

และมันคงจะรื่นรมย์สมอุรามากกว่านี้ ถ้าภาวิณีจะไม่ดันเดินออกมาหยุดยืนอยู่ตรงข้างๆเขา  

“พอเจอหน้าภา ชินก็คิดจะหนีกันเลยหรือคะ” ภาวิณีก้าวขาขึ้นมายืนขวางหน้าเขาไว้ แล้วขยับปากพูดตัดพ้อ เจ้าหล่อนแหงนใบหน้าสวยพริ้งขึ้นจ้องตาอดีตสามี มุมปากอิ่มสีชมพูระเรื่อแย้มยิ้มพราย สื่อความหมายเป็นการเชื้อเชิญกลายๆ

“เปล่า...ผมจะคิดแบบนั้นทำไม มันดูไร้สาระเกินไป” ชายหนุ่มส่ายหน้าพลางเบี่ยงตัวออกข้างแต่ร่างสมส่วนในชุดราตรีสุดเซ็กซี่ยังคงขยับตาม

“ภาอยากคุยกับชิน”

“คุย...” อนุชินเลิกคิ้ว

“ค่ะ...ภาอยากคุยกับชิน เรื่องของเรา” ยิ่งได้ยินคำพูดของอดีตภรรยา อนุชินนั้นแทบอยากอาเจียน เขาตวัดสายตาเรียบเฉยพร้อมพรูลมหายใจ

“เรื่องของเราหรือภา ทำไมผมรู้สึกว่าคุณกำลังพูดอะไรออกมาแบบผิดๆล่ะ เพราะมันไม่น่าจะมีเรื่องอะไรของเรามาตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือไง”

“ไม่ผิดหรอกค่ะชิน เพราะภายังรักชินเสมอนะคะ”

เธอหยิบยกคำรักขึ้นเอ่ยอ้าง พลางวางมือไว้บนหัวไหล่แข็งแรงนวดคลึงเบาๆ แล้วช้อนสายตาหวานเป็นประกายจับจ้องใบหน้าหล่อเหลา เป็นสายตาที่เคยสยบให้เขาอยู่แทบเท้ามานับครั้งไม่ถ้วนเมื่อครั้งในอดีตที่ผ่านมา


โปรดติดตามตอนต่อไป...


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น