darkwinner

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โหด เถื่อน เลว [2] JBxJR

ชื่อตอน : โหด เถื่อน เลว [2] JBxJR

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.5k

ความคิดเห็น : 58

ปรับปรุงล่าสุด : 02 เม.ย. 2558 20:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โหด เถื่อน เลว [2] JBxJR
แบบอักษร

 

โหด  เถื่อน  เลว [2] JBxJR

 

แม่! ผมไม่ไปไม่ได้เหรอ ฮึก ผมไม่ไปนะแม่!” ร่างบางพยายามดิ้นให้หลุดจากอุ้มมือชายร่างสูงพลางอ้อนวอนผู้เป็นแม่

แม่ขอโทษ จูเนียร์แม่ของโทษ

“10ล้านสำหรับแกถือว่าหายกัน หึแจบอมแสยะยิ้มก่อนจะลากร่างบางออกมาโยนขึ้นรถ

ฮึก ปล่อยกู!ไอ้พวกชั่ว! ไอ้เลว อะ อุ้บแจบอมคว้าตัวร่างบางก่อนจะประกบจูบลงไป

อะ อื้อจินยองพยายามดิ้น แต่แรงที่มีก็น้อยกว่าร่างสูงเยอะทำให้ไม่ได้ช่วยอะไรเลย ลิ้นหนาสอดเข้าไปเกี่ยวลิ้นบาง เขาจูบรุนแรงจนจินยองต้องทุบอกอีกคนเพื่อขออากาศหายใจ

อะ อึก กูเกลียดมึงจินยองตบใบหน้าแจบอมอย่างแรง แจบอมเลียมุมปากตัวเองที่แตก

กล้าดียังไงถึงตบหน้ากู!”

อ่ะเจ็บ!” แจบอมกระชากผมอีกคนก่อนจะโขกเข้ากับกระจกก่อนที่เลือดสีแดงจะค่อยๆไหล

ฮึก เจ็บจินยองร้องไห้ออกมาอย่างหนัก

ต่อไปนี้กูคือเจ้าของมึง มึงต้องซื่อสัตย์กับกู จำใส่หัวไว้ นายบำเรอของกู หึ

.

.

ฮื้อๆ ปล่อยกู! ปล่อย!” จินยองพยายามดิ้น แจบอมอุ้มร่างบางพาดบ่าก่อนจะเดินเข้าไปในคฤหาสน์หลังใหญ่

ตายแล้ว คุณหนูพาใครมาคะแม่นมวิ่งเข้ามาหาแจบอม

นายบำเรอผมเองแหล่ะ หึแจบอมเดินขึ้นชั้นบนก่อนจะเดินตรงไปที่ห้องนอนใหญ่ซึ่งเป็นห้องของเขาก่อนจะโยนร่างบางลงบนเตียง

อุกจินยองงอตัวเพราะเกิดอาการจุก

ลุกไปอาบน้ำ ชุดอยู่ในตู้  กูให้เวลาครึ่งชั่วโมงแล้วลงไปหากูข้างล่าง ถ้าสายแม้แต่วิเดียว กูจะลงโทษมึงแจบอมเดินออกไป ทิ้งให้ร่างบางมองด้วยความคับแค้นใจ

      แจบอมนั่งจิมกาแฟรอร่างบางพลางอ่านหนังสือพิมไปด้วย

นายครับ นานแล้วนะครับ ที่นายไม่ได้พาใครเข้าไปในห้องนอนใหญ่ แต่…”

เรื่องของกูเหอะน๊า

โหยยย กำเดาอิหวังจะไหลแจบอมมองลูกน้องตัวเองก่อนจะหันไปมองตามสายตาแจ็คสัน จินยองค่อยๆเดินลงจากบันไดในชุดเสื้อเชิ้ตตัวเดียว จินยองเดินไป ดึงเสื้อลงให้ปกมิดขาเรียวให้มากที่สุด

หึ มานี้สิจินยองจินยองค่อยเดินไปหาแจบอม

อ่ะ!” จินยองร้องด้วยความตกใจเมื่อแจบอมดึงเขามานั่งตัก

อยู่นิ่งๆ แล้วทำหน้าที่ของนายสะ

จะให้ผมทำอะไรเขาเบนหน้าหนีร่างสูง

ป้อนข้าวฉัน” ‘เป็นหง่อยรึไงว่ะจินยองคิดในใจ

เร็วๆสิจินยองต้องจำใจป้อนอาหารให้กับร่างสูง

อะ คุณทำอะไรแจบอมก้มลงไปดูดคอจินยองจนเป็นรอย

อยู่นิ่งๆก่อนที่กูจะอารมณ์เสียแจบอมไล่ดูดแถวเนินไหล่

อึกจินยองได้แต่กัดฟัน ก่อนตาจะเหลียบไปเห็นมีดปอกผลไม้เป็นไงเป็นกันว่ะจินยองคว้ามีดก่อนจะเง้อมือขึ้น แต่แจบอมก็ไวกว่าที่คิด เขาคว้ามีดก่อนจะมองร่างบางด้วยสายตาดุดัน

มึงคิดจะทำอะไรแจบอมพูดเสียงดุดัน

กะ กู อ่ะ!” แจบอมอุ้มร่างบางขึ้นไปบนห้องก่อนจะโยนลงบนเตียงอย่างแรง

คิดจะฆ่ากูเหรอ หึ ช้าไปร้อยชาติแจบอมคว้าเชือกก่อนจะจับมือจินยองมัดไว้กับหัวเตียงทั้งสองข้าง

ปล่อยนะ! ปล่อยกูนะ! ฮึก กูขอร้องจินยองมองร่างสูงด้วยแววตาอ้อนวอน

มึงทำตัวมึงเองนะแจบอมเข้ามากระชากเสื้อพร้อมกับกางเกงจินยองออก

ไม่นะ! ปล่อยจินยองพยายามดิ้นไปมา แต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย เพียงไม่กี่วินาที ร่างบางของจินยองก็เปลือยต่อหน้าแจบอม

อึก อย่ามองนะจินยองหุบขาเข้าก่อนจะเบนหน้าหนี

หึ มึงจะได้เจอนรกของจริงแน่แจบอมกระชากขาร่างบางออกก่อนจะเข้าไปแทรกตรงกลาง ร่างบางพยายามทุบร่างสูง ทั้งดันทั้งตีแต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไร แจบอมก้มลงไปจูบร่างบาง ลิ้นหนาพยายามพยายามแทรกเข้าไปเกี่ยวลิ้นบาง แต่จินยองก็ปิดปากแน่น แจบอม บีบเข้าไปที่แกนอีกคนอย่างแรงจนร่างบางเผลอร้องออกมา ร่างสูงไม่รอช้าแทรกลิ้นเข้าไปเกี่ยวลิ้นอีกคน ลิ้นหนาตวัดไปมาจนร่างบางเริ่มเคลิ้มตาม ก่อนที่มือจะไล่ต่ำลงไป

นายครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!”

สัสเอ่ย!” แจบอมผละจากร่างบางก่อนจะรีบเดินออกไป จินยองรีบคว้าชุดมาใส่ก่อนจะปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาช้าๆ ทำไมชีวิตเค้าต้องมาเจออะไรแบบนี้กันนะ

     “ถ้าไม่ใช่เรื่องใหญ่ กูจับมึงขังในกรงเสือแน่ ขัดอารมณ์ชิบแจบอมนั่งลงที่โต๊ะทำงาน

คือตอนนี้ไอ้เสี่ยตง มันโกงสินค้าเราไปเป็นจำนวนมากเลยครับ นาย

ปัง! แจบอมทุบโต๊ะ ก่อนจะแสดงสีหน้าโมโหอย่างสุดขีด

รวมคน กูจะไปคุยธุรกิจกับมันหน่อย!”

.

.

จินยองค่อยๆเดินลงมาก่อนจะมองไปรอบๆแต่ก็ไม่เห็นใคร หนี เราต้องหนี!’ จินยองค่อยๆย่องไปที่ประตู

จะไปไหนนะ คุณผู้หญิงจินยองสะดุ้งก่อนจะหันไปมองร่างของป้าสูงวัยเดินเข้ามา

ผมจะกลับบ้านครับป้า

ไปไม่ได้นะ คุณหนูสั่งห้ามให้คุณผู้หญิงอยู่แต่ในบ้านนี้

แต่ป้าครับ ผมอยากกลับบ้าน นะครับๆ ผมขอร้องนะครับป้าๆจินยองเข้าไปอ้อนป้า

ป้าให้ไปไม่ได้จริงๆคะ ขึ้นไปบนห้องกันเถอะคะ เดี๋ยวคุณหนูกลับมาจะอารมณ์เสียเอา

ฮึก ป้าครับ แต่ผมไม่อยากอยู่ที่นี้ ทำไมผมต้องมาอยู่ในฐานะนี้ละป้า อึก ให้ผมเป็นคนสวนก็ได้นี่จินยองปล่อยโฮออกมา  แม่นมมองร่างจินยองหัวจรดเท้า

ป้าว่ารูปร่างอย่างคุณผู้หญิงเหมาะกับเป็นเมียคุณหนูแล้วนะคะ!”  -0-

นมพูดถูก มึงนะเป็นได้ก็แค่เมียกูจินยองหันพรึบไปทางต้นเสียงก่อนจะเจอกับร่างสูงของแจบอมที่เดินเข้ามาเสื้อเชิ้ตสีขาวมีรอยเปื้อนเลือด

มึงไปทำไรมาจินยองถามร่างสูง

ฆ่าคน มึงนะขึ้นห้องไปกับกูแจบอมลากจินยองขึ้นไปบนห้อง

โอ้ย! กูเดินเองได้นะ ทำไมชอบใช้กำลังจังว่ะ!”

เรื่อง-ของ-กูแจบอมผลักจินยองลงไปที่เตียง

อ่ะ! มึงจะทำไร!” จินยองรีบลุกขึ้น ร่างสูงคร่อมตัวร่างบางไว้

มึงไม่มีสิทธิ์ไปจากกู มึงคือของกู จำใส่หัวของมึงไว้

เออ!”

………………………………………………………….

มาแล้วววววว เป็นไงบ้างอ่า ฝากโหวตฝากติดตามด้วยน๊า เม้นติชมได้นะค้า ตอนๆหนึ่งไรท์จะแต่งไม่ยาวมากอะคะ เข้าใจตรงกันนะ;^; มึนๆยังไงก็ขอโทดน๊า ไม่สนุกยังไงก็ขอ อภัยจริงๆ ไรท์รักในการแต่งนิยายแต่อาจจะไม่เก่งเลย ถถถถ รักคนอ่าน จากไรท์คนงาม

 

 

 

 

ความคิดเห็น