วไลกร/ชาล็อต
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับดาว+กุญแจ+เหรียญ ที่สนับสนุนวไลกรนะคะ : )

ชื่อตอน : ปลดบ่วงหนี้-3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 525

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ค. 2561 20:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปลดบ่วงหนี้-3
แบบอักษร

ในที่สุดเวลาที่เธอรอคอยก็มาถึง เจ้าสัวชาตรีมาพร้อมทนายในเวลาบ่ายโมง อณิษฐาออกไปต้อนรับและพาเดินเข้าห้องทำงานที่เคยเป็นของบิดา

“เชิญค่ะ” เจ้าของบ้านที่กำลังจะกลายเป็นอดีตผายมือให้ผู้สูงวัยทั้งสองนั่งที่ชุดรับแขกในห้องทำงานชั้นล่างของบ้าน แม่นมนวลปรางค์เดินตามนำเครื่องดื่มมารับรองแขก

“ขอบใจจ้ะป้า” หญิงสาวรับเครื่องดื่มสองแก้วมาวางให้แขก แล้วพยักหน้าให้นวลปรางค์ออกไป

“ลุงประเมินราคาทรัพย์สินและสินค้าในสต็อกทั้งหมดแล้ว มันอยู่ที่ 180 ล้านเท่านั้น” เจ้าสัวชาตรีกล่าวกับหญิงสาวอย่างเห็นใจ

“นิดจำเป็นต้องใช้ถึง 200 ล้านด้วยสิคะ” เจ้าของบ้านบอกเสียงอ่อย ใบหน้าสลดลง

“เดี๋ยวนะครับเจ้าสัว มีคนสู้ราคาแล้วครับ” ทนายซึ่งคุยไลน์ค้างอยู่กับนักธุรกิจที่ต้องการลงทุนทางด้านจิวเวลรี่ส่งเสียงบอกอย่างตื่นเต้น

“หมายความว่าไงคะ ลุงชาตรี” ดวงตาเรียวเบิกขึ้น เธอเห็นแววเปี่ยมเมตตาจากดวงตาผู้สูงวัย

“รอฟังก่อนดีกว่า” เจ้าสัวชาตรีบอกพลางรอผลสรุปการสนทนาธุรกิจของทนาย ผ่านไปราวสิบห้านาที ทนายก็เงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้ม

“มีคนสู้ราคา 200 ล้านแล้วครับ ผมส่งไลน์ให้พนักงานนำเอกสารที่คุณอณิษฐาเซ็นเตรียมไว้ไปให้เขาแล้วครับ” ทนายพูดจบก็ยื่นมือมาแสดงความยินดีกับหญิงสาว

“แล้วรายนี้ชัวร์แค่ไหน” ชาตรีถามทนายของเขาด้วยเสียงเครียดขรึม

“พรุ่งนี้เขาจะโอนเงินเข้าบัญชีเจ้าสัวทันทีที่การโอนกิจการและทรัพย์สินทั้งหมดเสร็จสมบูรณ์” ทนายตอบพลางหยิบสำเนาสัญญาซื้อขายให้เจ้านายดู

“อืม...สัญญาซื้อขายทำรัดกุมดีมาก งั้นพรุ่งนี้หนูคงได้เงินสองร้อยล้านแน่นอน” เจ้าสัวชาตรีเชื่อมั่นในการทำงานของทนาย

“ขอบคุณมากค่ะ นิดไม่รู้จะตอบแทนคุณลุงกับคุณอายังไงดี” อณิษฐายกมือไหว้ผู้สูงวัยทั้งสองอีกครั้ง หญิงสาวซาบซึ้งใจจนน้ำตาซึม

“ความจริงวันนี้ลุงเตรียมมาจ่าย180ล้าน แต่โชคเป็นของหนู” เจ้าสัวยิ้มกว้าง จากนั้นเจ้าสัวชาตรีและทนายของเขาก็กลับออกไป

บ่ายวันรุ่งขึ้น หลังจากอณิษฐาได้รับเงิน 200 ล้านบาทเข้าบัญชีเรียบร้อย เธอก็โอนเข้าบัญชีที่จ่ายเช็คให้นีโอไปเมื่อสี่เดือนก่อน เขานัดให้เธอไปรับเอกสารที่สุกาญดาเซ็นรับเช็คสองใบซึ่งเป็นค่าสินค้าปลอม

อดีตเซเลปผู้หยิ่งยโสเดินเข้าเพนต์เฮาส์ตามการนำของลอนโซ เธอเห็นเจ้าของเพนต์เฮาส์เดินถือแก้วค็อกเทลสองแก้วจากบาร์เครื่องดื่มมาวางที่โต๊ะรับแขก

“เชิญครับ” นีโอผายมือให้ พอหญิงสาวนั่งเขาก็ลงนั่งเบียด อณิษฐาขยับหนีเขาก็ขยับตามพร้อมกับโอบไหล่รั้งไว้ไม่ให้เธอขยับหนีอีก

“คุณทำแบบนี้กับฉันไม่ได้อีกต่อไป เช็คที่ฉันจ่ายค้ำประกันเงินสองร้อยล้าน คุณนำไปเบิกได้แล้ว ฉันไม่ใช่ลูกหนี้คุณอีกต่อไป กรุณาคืนเอกสารให้ฉันด้วยค่ะ” แม้จะหวั่นไหว แต่การถูกหมิ่นศักดิ์ศรีเป็นเกราะชั้นดีทำให้เธอพูดกับเขาด้วยเสียงเข้มเครียดขรึม พร้อมกับพยายามแกะมือเขาออกจากไหล่ตนเอง

“อย่าตัดรอนอย่างนี้สิครับ ผมคิดถึงคุณมากรู้มั้ย ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้ผมต้องการได้มากเท่าคุณ” พูดจบก็พยายามจะยื่นจมูกมาหอมแก้ม

“เลิกดูถูกฉันเสียที ฉันไม่มีวันปล่อยให้คุณได้ในสิ่งที่ต้องการอีก!” เธอตวาดใส่หน้าเขา มองด้วยแววตาขมขื่น

ทุกครั้งที่เขาเรียกว่าที่รักนึกว่ามันมีความหมายสำหรับเขา ที่แท้มันก็เป็นแค่คำพูดที่อยู่ในอารมณ์สวาท เพื่อจะได้ตักตวงความสุขจากเรือนร่างนี้จนกว่าจะพอใจ เธอสะบัดตัวลุกขึ้นยืน

“ได้ ลอนโซไปหยิบเอกสารมาให้คุณผู้หญิง” เสียงเข้มบอกกับลูกน้อง เขายกยิ้มอย่างผู้ชนะ ครู่หนึ่งลอนโซเดินกลับออกมาจากห้องทำงานของเจ้านายพร้อมส่งเอกสารให้หญิงสาว เธอกระชากเอกสารหยิบมาเปิดดู

“หวังว่าเราจะไม่ต้องพบกันอีก” กระแทกเสียงใส่คนที่นั่งยิ้มสบายอารมณ์ ทว่า...ขณะที่กำลังหมุนตัวจะเดินออกเสียงอัมริโกก็ดังเข้ามา

“เข้าไม่ได้ครับ คุณไม่ได้นัดไว้ คุณจะดื้อไปถึงไหน รอก่อน...เดี๋ยว” อัมริโกทั้งตะโกนทั้งดุ แต่ก็ไม่ทันสาวร่างเล็กเปิดประตูเข้ามา สองสาวเผชิญหน้ากันด้วยดวงตาเบิกโพลง

“เอิร์ธ / นิด” ทั้งสองเอ่ยชื่อออกมาพร้อมกัน ความรู้สึกของอณิษฐานั้นแปลกใจและหม่นหมองในเวลาเดียวกัน ส่วนณัฐนรีนั้นตกใจไม่คิดว่าจะมาพบเพื่อนในวันนี้อีก สาวร่างเล็กเดินหลบเพื่อนไปยืนตรงหน้านีโอ

“ฉันรู้ว่าคุณเป็นคนทำให้ทุกอย่างมันเกิดขึ้น ทำไมคุณต้องทำแบบนี้กับ...” ณัฐนรียังพูดไม่จบ นีโอรู้ว่าเธอจะพูดอะไรต่อจึงรีบลุกขึ้นเดินมาโอบไหล่ทายาทเจ้าของร้านทอง

“ใจเย็นสิที่รัก คุณอณิษฐา ผมขอแนะนำให้คุณรู้จักคู่หมายของผม แม่ของเอิร์ธทำธุรกิจจิวเวลรี่ร่วมกัน และเราสองคนอาจจะมีข่าวดีในไม่ช้า น่าเสียดายที่เราจะไม่ได้พบกันอีกนะครับ” ร่างใหญ่ล่ำพาหญิงสาวที่เข้ามาใหม่เดินไปหาอณิษฐา ทุกครั้งที่เห็นใบหน้าเชิดหยิ่งของลูกหนี้สาว ทำให้นึกถึงห้าปีก่อนวันที่เธอบอกเลิกเขาด้วยวาจาหมิ่นศักดิ์ศรีเหยียบย่ำให้ต่ำต้อย และเขาจะต้องเอาคืนทุกครั้ง

“ยินดีด้วยค่ะ” คนที่เพิ่งปลดหนี้ให้ตัวเองปั้นหน้ายิ้มหันกลับมาแสดงความยินดี

“ยินดีด้วยนะเอิร์ธ” การทักทายของอณิษฐาทำให้คิ้วเข้มของนีโอเลิกขึ้น

“คุณเอิร์ธเป็นเพื่อนกับคุณผู้หญิงครับ” อัมริโกรีบบอกเจ้านาย

“คุณผู้หญิงงั้นหรือ” ณัฐนรีได้สติเบี่ยงตัวออกจากนีโอ แล้วถามย้ำพลางมองหน้าเพื่อน

“ไม่มีอะไรหรอกเอิร์ธ ฉันไปก่อนนะ มีธุระ” พูดจบเธอก็จ้ำเท้าออกไปทันที อณิษฐากล้ำกลืนก้อนแห่งความเจ็บปวดลงไปภายในโพรงอก ยิ่งอยู่ใกล้เขา เธอก็ยิ่งรู้สึกไร้ค่า หญิงสาวจึงตัดใจไม่คิดถึงสิ่งที่เสียไป และจะไม่มีวันมาพบหน้าเขาอีก

ความคิดเห็น