ainfriend

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 7 ลิขิตรักนักเตะ 2

ชื่อตอน : ตอนที่ 7 ลิขิตรักนักเตะ 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.2k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.ค. 2561 15:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7 ลิขิตรักนักเตะ 2
แบบอักษร

​ตอนที่ 7

แฟรงคลินพาเอ็มม่าและลูกๆ มาเยี่ยมฟรานเชสโก้และเอเดรียน่า เฟรดเดอริกนั่งมองมนตรานั่งเล่นกับเฟญ่า เขาคิดว่าหากมีลูกกับเธอคงจะดีไม่น้อย

“คิดอะไรของแก” แฟรงคลินเอ่ยถามน้องชาย

“ก็มองดูหลานน่ารักดี” เฟรดเดอริกบอก

“พ่อว่ามันก็คงจะคิดอยากจะมีครอบครัวนั้นแหละ นี่หนูมนเขาก็เพิ่งตกลงเป็นแฟนกับแกไม่ใช่เหรอ ใจเย็นหน่อยสิไอ้ลูกชาย ให้มันค่อยเป็นค่อยไป” ฟรานเชสโก้เอ่ยแซวลูกชาย พร้อมกับเตือนไม่ให้ใจร้อนเกินไป

“พ่อบอกผมให้ใจเย็น ดูไอ้ฟรานเชสสิ ตอนนี้จะมีหลานให้พ่อแล้วมั้ง ไม่กลับบ้านตั้งหลายวัน” เฟรดเดอริกหันไปว่าให้น้องชาย

“อะไรกันเนี้ย ผมก็อยู่เฉยๆ ของผมแล้วนะ ยังจะมาว่ากันอีก” เฟรนเชสโวยวาย

“พอเลยหนุ่มๆ ไม่ต้องเถียงกันเลย แม่ว่าวันนี้เรามีปาร์ตี้เล็กๆ ภายในบ้านกันดีกว่า ถือว่าเป็นการต้อนรับแฟรงค์กับเอ็มม่าด้วย” เอเดรียน่ารีบห้ามก่อนที่ลูกชายจะทะเลาะกันไปมากกว่านี้

“อยากมีลูกมั้ย” เฟรดเดอริกเดินเข้ามากระซิบถามมนตรา

“ถามอะไรเนี้ย” หน้าของมนตราเริ่มแดงระเรื่อ เขาพูดอะไรของเขาเนี้ย

“แค่ถามว่าอยากมีลูกมั้ย แค่นั้นเอง หน้าแดงทำไมเนี้ยที่รัก” เขาเอ่ยแซวเพราะรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่

“อยากมีแต่ว่าไม่ใช่ตอนนี้” เธออุ้มเฟญ่าในวัยหนึ่งขวบเดินไปหาเอเดรียน่าและเอ็มม่า ช่วงนี้เขาชอบพูดอะไรกับเธอก็ไม่รู้

**************************************

เฟรดเดอริกกลับมาเล่นฟุตบอลอีกครั้ง ตอนนี้สภาพร่างกายของเขาเริ่มกลับมาเป็นปกติ อาการบาดเจ็บก็หายไป ยิ่งมีกำลังใจที่ดีอย่างมนตราสภาพจิตใจไม่ต้องพูดถึง

“พรุ่งนี้ผมจะลงสนามเป็นนัดแรก มาเชียร์ผมนะ” เฟรดเดอริกกลับมาจากซ้อมฟุตบอล เขาเดินเข้ามาหามนตราที่กำลังนั่งดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่น

“ได้สิ แต่ว่าอาทิตย์หน้าฉันต้องเดินทางกลับไทยแล้วนะ” เธอคิดเรื่องนี้อยู่หลายวันกว่าจะตัดสินใจบอกเขาได้ เธอเห็นได้ชัดว่าเขามีสีหน้าที่เปลี่ยนไป

“เลื่อนไปก่อนไม่ได้เหรอ ทำไมต้องรีบกลับด้วย” ร่างหนาทิ้งตัวลงบนโซฟาข้างๆ เธอ เขาค่อยๆ เอนกายทอดตัวไปตามความยาวของโซฟา ศีรษะหนุนอยู่บนตักของเธอ

“เลื่อนมาหลายครั้งแล้วนะ คราวนี้เลื่อนไม่ได้จริงๆ ต้องกลับไปเรียนให้จบ”

“ไม่เห็นต้องเรียนก็ได้ ผมเลี้ยงคุณได้สบายอยู่แล้ว”

“อย่าดื้อสิ เราตกลงกันแล้วนะเรื่องนี้”

“ไม่เอา ไมให้กลับ” เขากอดเธอเอาไว้แน่น เพื่อเป็นการย้ำว่าไม่ให้เธอไปไหน

“ถ้าคุยกันไม่รู้เรื่องแบบนี้ ฉันจะกลับวันพรุ่งนี้นะ” มนตราแข็งใจพูด เธอเองก็ไม่ได้อยากกลับ แต่ว่าก็ต้องให้ความสำคัญกับเรื่องเรียนและครอบครัวของเธอก่อน ไม่ใช่จะเห็นผู้ชายดีกว่า

“ไม่เอา” เฟรดเดอริกทำตัวเหมือนเด็กน้อยที่ไม่ยอมให้แม่ไปไหน ยังไงเขาก็ยืนยันจะไม่ให้เธอกลับ

“อย่าดื้อสิ” มือบางยกขึ้นลูบศีรษะของเขา “อีกแค่หกเดือนเอง”

“ไม่รู้ ไม่ให้ไป ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น” เขายังคงยืนยันคำเดิมซึ่งทำให้มนตราลำบากใจเป็นอย่างมาก

**********************************

การกลับมาลงสนามอีกครั้งของเฟรดเดอริกทำให้เป็นที่จับตาของทุกคนที่เฝ้าดูเขาอยู่ และเขาก็ไม่ได้ทำให้ผิดหวัง เมื่อสามารถกลับมาโชว์ฟอร์มได้เหมือนเดิม และงานนี้มนตราก็ตกเป็นเป้าสายตาของสื่อ

และแล้วก็มาถึงวันที่เฟรดเดอริกไม่อยากให้มาถึง วันที่มนตราจะต้องกลับบ้านของเธอ ช่วงอาทิตย์ก่อนเขาตัวติดเธอจนแทบจะไม่ยอมห่างไปไหน

“เดินทางปลอดัยนะลูก” แฟรงคลินและเอเดรียน่ามาส่งเธอที่สนามบินด้วย

“ขอบคุณค่ะ คุณพ่อ คุณแม่” เธอยกมือไหว้ทั้งสองคน ก่อนจะหันไปมองคนที่ยืนหน้าบึ้งอยู่

“จะไม่บอกลากันหน่อยเหรอ” เธอเอ่ยถาม

“ไม่บอกลา แต่จะบอกว่าถ้าว่างจะไปหา” เขาเดินเข้าไปกอดเธอแน่น กว่าจะทำใจได้แม่ของเขาทั้งปลอบทั้งขู่

“ตั้งใจซ้อมบอลนะรู้มั้ย ห้ามดื้อ และที่สำคัญห้ามนอกใจด้วย ถ้ารู้ว่านอกใจเมื่อไรโดนดีแน่”

“ไม่ต้องห่วงนะหนูมน เรื่องผู้หญิงเดี๋ยวแม่ดูให้” เอเดรียน่าบอก

“ขอบคุณค่ะ คุณแม่”

“ไปล่ะน่ะ” เธอมองหน้าของเฟรดเดอริกก่อนจะลากกระเป๋าเดินจากเขาไป

เฟรดเดอริกได้แต่มองตามหลังของมนตรา ยังดีที่ยุคสมัยนี้มีเฟสทาม มาอย่างงั้นเขาคงจะขาดใจตาย อีกแค่หกเดือนเท่านั้นเองที่ต้องห่างจากกัน ถ้าเธอเรียนจบเมื่อไรเขาจะรีบไปสู่ขอเธอทันที

*******************************

มนตราใช้ชีวิตตามปกติของเธอ เธอยังคงทำงานพาทไทม์อยู่เหมือนเดิมถึงแม้ว่าเฟรดเดอริกจะโอนเงินให้เธอใช้ทุกอาทิตย์ก็ตาม

“เงินเข้าหรือยังโมนิค ถ้าไม่พอใช้ให้บอกนะ” เสียงของชายหนุ่มดังมาตามสายหลังจากที่เธอกดรับโทรศัพท์

“บอกแล้วไงว่าไม่ต้องโอนมาให้” มนตราบ่น เธอแทบจะทะเลาะกับเขาเพราะเรื่องนี้มาแล้ว

“ไม่ได้ แล้วคุณก็เลิกทำงานได้แล้ว ตั้งใจเรียนอย่างเดียว” เขาอยากจะให้เธอสนใจแต่เรื่องเรียนเพราะจะได้เรียนจบเร็วๆ

“ฉันฝึกงานต่างหากเทอมนี้ วันนี้ไปรายงานตัวมาแล้วด้วย” มนตราเล่าให้เขาฟังเรื่องที่ฝึกงานของเธอ เฟรดเดอริกรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยที่เธอต้องฝึกงานกับหัวหน้างานที่เป็นผู้ชาย เขาคงต้องหาเวลาว่างไปหาเธอแล้ว

“คุยกับหนูมนเสร็จแล้วเหรอ” เอเดรียน่าเอ่ยถามเมื่อลูกชาถือโทรศัพท์เดินมาในห้องอาหาร

“ครับ ผมว่าจะหาเวลาว่างไปหาเขา”

“แม่ว่าลูกเบาลงหน่อยเถอะเรื่องหึงหวงเนี้ย เดี๋ยวหนูมนเขาจะเหนื่อยใจกับเรานะ”

“โธ่แม่ครับ ผมพยายามทำใจเย็นแล้วแต่มันก็อดคิดไม่ได้ ผมไว้ใจเธอนะครับ แต่ว่าผู้ชายที่เข้ามาใกล้เธอนี่สิ น่าไว้ใจที่ไหน”

“เรื่องนี้ผมเข้าข้างเจ้าเฟรดดี้” ฟรานเชสโก้เอ่ยขึ้นมาหลังจากเงียบฟังสองแม่ลูกคุยกัน “พวกผู้ชายที่เข้าใกล้คุณไว้ใจได้ที่ไหน”

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันเนี้ย” เอเดรียน่าทำหน้ามุ่ยเมื่อจู่ๆ สามีของเธอก็เอ่ยถึงเธอ

“ก็ผมจะบอกอยู่นี่ไงว่า ผู้ชายยังไงก็ไม่มีทางให้ผู้ชายอื่นเข้าใกล้แฟนตัวเองเด็ดขาด” ฟรานเชสโก้อธิบายก่อนจะหันไปคุยกับลูกชาย “งานนี้พ่อสนับสนุนเต็มที่ แกต้องหาโอกาสไปหาหนูมนเขาให้ได้”

ความคิดเห็น