มะเหมียว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ เรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องที่สองของมะเหมียว เป็นภาคต่อจากเรื่อง สายใยรักซาตาน ฝากติตตามด้วยนะคะ

EP. 3 ชะตากรรมเดียวกัน

ชื่อตอน : EP. 3 ชะตากรรมเดียวกัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 412

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ค. 2561 09:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP. 3 ชะตากรรมเดียวกัน
แบบอักษร

เรือนเล็ก ที่ทุกคนในบ้านรุ่งไพศาลเรียก ลักษณะเป็นห้องนอนสองห้องติดกัน ทาสีเขียวอ่อน มีห้องน้ำรวมหนึ่งห้องอยู่ด้านหลัง ส่วนทางด้านหน้าเป็นลานสวนหย่อมขนาดเล็ก มีโต๊ะม้าหินอ่อนไว้ให้นั่งหนึ่งชุด ตรงหน้าห้องนอน เรือนเล็กตั้งอยู่เยื้องไปทางขวามือของบ้านใหญ่ ซึ่งจะตรงกับห้องครัวของบ้านใหญ่พอดี เดินแค่สิบเมตรก็ถึง ทำให้สะดวกต่อการเข้ามาทำครัวของป้าจวนและหนูพิม

หนูพิมเดินเข้ามานั่งพักเหนื่อยตรงโต๊ะม้าหินอ่อน เธอล้วงซ็อกโกแลตที่มาวินให้ ออกมาจากกระเป๋ากระโปรง

"เมคอินออสเตรีย ซะด้วย! คงจะอร่อยน่าดู" รีบฉีกซองออกแล้วกัดเข้าปากทันที

"อู้หู! อร่อยแฮะ ต้องใส่อะไรไปบ้างถึงได้อร่อยแบบนี้" เธอหยิบซองเปล่าขึ้นมาดูตรงส่วนผสมอย่างสนใจ ก่อนจะเก็บซองซ็อกโกแลตนั้นไว้ในกระเป๋ากระโปรงเหมือนเดิม 

ป้าจวนเดินออกมาจากห้องนอนของแก เมื่อเห็นหนูพิมนั่งอยู่จึงเดินเข้ามาหา

"กลับมาแล้วเหรอหนูพิม หิวไหมลูก ป้าแบ่งกับข้าวไว้ให้ที่ห้องครัว ถ้าหิวก็ไปทานก่อน" 

"หนูพิม ทานขนมมาบ้างแล้วค่ะ ไว้ทานพร้อมกันกับป้าดีกว่าค่ะ" 

"เออ...ป้าคะ หนูพิมมีอะไรจะบอก! ป้าห้ามตกใจ...นะคะ" คำพูดกำกวมของหนูพิม ทำให้คิ้วของป้าจวนเลิกขึ้นอย่างแปลกใจ

"มีอะไรหรือหนูพิม? ป้าไม่ใช่คนขี้ตกใจอะไรง่ายๆ" 

"เมื่อตะกี้ หนูพิมเพิ่งเดินมากับคุณมาวินค่ะ ตอนนี้คุณวินอยู่ในบ้านใหญ่ค่ะ"

"หะ! มาวิน! คุณวิน! โอ...คุณหนูของป้ามาแล้ววววววว" ป้าจวนรีบพาร่างอวบอ้วนของแกตรงไปบ้านใหญ่ทันที ไม่สนใจหนูพิมที่อ้าปากค้าง

"เฮ้อ!....หัวเหม็นเลยเรา" หนูพิมทำท่าเบะปากมองบนให้กับตัวเอง

มาวินกำลังนั่งคุยกับคุณปกรณ์ที่โซฟาตรงห้องนั่งเล่น

"คุณหนู! คุณหนู! ของป้า มาแล้ววววววววว" เสียงดังของป้าจวนที่มาก่อนตัว ทำให้ชายทั้วสองตกใจก่อนจะหัวเราะออกมาพร้อมกัน

"สวัสดีครับป้าจวน ไม่เจอกันแค่สามปีกว่า สาวขึ้นสวยขึ้นจนผมจำแทบไม่ได้เลยนะครับ" มาวินเข้าไปกอดป้าจวนอย่างรักใคร่

"แหม! ไม่ต้องมาปากหวานกับคนแก่ ใหนคุณท่านบอกอีกสามวันถึงจะมาละคะ ป้าเลยไม่ได้ทำของโปรดไว้ให้ทานเลย" ป้าจวนกอดมาวิน ก่อนจะมองสำรวจชายหนุ่มที่แกรักประดุจลูกหลาน เพราะได้เลี้ยงดูมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย

"คุณหนู ของป้าโตเป็นหนุ่มเต็มตัวแล้วนะคะ หล่อมากด้วย คงมีสาวๆมาติดพันเยอะแยะไปหมดซิคะ" 

มาวินยิ้มแทนคำตอบ ไม่อยากให้คนแก่ตกใจ ถ้ารู้ว่าเขาคบกับแฟนฝรั่งอยู่

"ผมไม่อยู่แค่สองสามปี เห็นว่าป้าแอบมีหลานสาวคนโปรดแล้วเหรอครับ" มาวินแกล้งงอนคนแก่

"อ๋อ...หนูพิม ลูกของน้องสาวป้าน่ะค่ะ แกน่ารักและน่าสงสารมากเลยนะคะ แกมีป้าเพียงคนเดียวตอนนี้ พ่อแม่ของแกเสียพร้อมกันเมื่อสามปีที่ผ่านมา รถคว่ำน่ะค่ะ แต่แกเข้มแข็งมากเลยนะคะ ปรับตัวได้เร็วถึงแม้แกจะเสียใจและร้องไห้อยู่เป็นเดือนสองเดือน" ป้าจวนเริ่มเสียงสั่นเครือ น้ำตาคลอเบ้า เมื่อนึกถึงหนูพิมตอนเสียบุพการีทั้งสอง

มาวิน อึ้งไปทันที เมื่อได้ฟังป้าจวนเล่าเสร็จ นึกถึงใบหน้าน่าเอ็นดูของหนูพิม ที่สดใสร่าเริง ออกจะช่างพูดช่างสังเกตุ ไม่มีท่าทีที่บ่งบอกว่าเด็กหญิงได้ผ่านเรื่องเลวร้ายที่สุดของชีวิตมาแล้ว *​เธอทำได้อย่างไงกันนะสาวน้อย*​มาวินนึกชมหนูพิมอยู่ในใจ

ตอนเขาอายุสิบขวบเท่าเธอ เขาเสียคุณปรียาผู้เป็นแม่ไปด้วยโรคหัวใจ ในตอนนั้นเขาเหมือนคนแพแตก แม่ผู้เป็นเหมือนทุกสิ่งทุกอย่างของเด็กในวัยสิบขวบ แต่เขายังโชคดีที่มีพ่อและป้าจวนที่คอยปลอบใจอยู่ตลอดเวลา หลายครั้งที่เขาต้องไปนอนกอดป้าจวนเพราะคิดถึงแม่ จนเขาถูกส่งให้ไปเรียนที่ซิดนีย์ตอนอายุสิบสอง คุณปกรณ์พ่อของเขาเลี้ยงเขามาอย่างตามใจทุกอย่าง ให้ตัดสินใจเองเกือบทุกเรื่อง ซึ่งก็เป็นการดี แต่ลึกๆแล้วเขายอมรับว่าโหยหาความรัก ความอบอุ่นที่ถูกพรากไปตั้งแต่วัยเยาว์ เขาจึงทดแทนโดยการคบผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า หวังแค่ความสุข สนุกชั่วครั้งชั่วคราวที่พอจะทำให้เขาหายเหงาไปได้บ้าง


​*************************************************************************************




ความคิดเห็น