뚱뚱(ตุงตุง)

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3 นอนไม่ได้นอน//แกล้ง

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 นอนไม่ได้นอน//แกล้ง

คำค้น : มาเฟีย น่ารัก ฟินิกซ์ ลิลลี่ โหด พระเอกมาเฟีย นางเอกมาเฟีย ฮาร์ดคอมาก

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.7k

ความคิดเห็น : 128

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.ค. 2561 18:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 นอนไม่ได้นอน//แกล้ง
แบบอักษร

"ปัง!"

กว่าจะได้เข้าไปอาบน้ำ ฉันต้องทนกลั้นหายใจจนเกือบจะขาดอากาศหายใจตาย

อีกหนึ่งสาเหตุที่ฉันกับมันอยู่ร่วมกันไม่ได้คือมันสูบบหรี่ไงแล้วฉันไม่ชอบกลิ่นบุหรี่ซะด้วย คนในบ้านไม่มีใครสูบเลย ฉันเลยไม่ค่อยได้กลิ่นแต่พอได้กลิ่นแล้วมันรู้สึกหายใจไม่ออก

นอนดีกว่า

ฉันลุกขึ้นไปลากกระเป๋ามาไว้ข้างๆตู้เสื้อผ้าก่อนที่จะล้มตัวนอนลงบนที่นอนนุ่มๆ

20นาทีผ่านไป

"ติ๊ด!"

"แค่อยากเป็นคนที่ถูกร๊ากกกกกก" 

"แค่อยากเป็นคนที่ถูกใครสักคนเข้าใจ"

"ช่วยเติมชีวิตที่ว่างเปล่า....." 

"ช่วยเอาความรักมาให้ มีใครบ้างไหมสักคน" 

โอ๊ย~~~~~คนจะนอนใครมาเปิดคอนเสิร์ตแถวนี้เนี่ย 

ฉันตืนลืมตาขึ้นมาพบกับไอ้นกปีกหักกำลังโชว์แหกลูกคอร้องเพลงอยู่

"ไอ้นกปีกหักกูจะนอนเว้ย!"ฉันพูดแล้วหยิบหมอนเขวี้ยงใส่หน้ามันไปเต็มๆ

"กูอาบน้ำแล้วไม่ง่วงอ่ะ"

เจ้าตัวหยิบหมอที่ตกปากลับมาหาฉันแล้วหันกลับไปสนใจกับคาราโอโกะตรงหน้า

"มึงไม่ง่วงแต่กูง่วงไง! ไปตายซะไป"

กวนตีนแล้วยังจะกวนไม่ให้ฉันนอนอีก ไอ้บ้า!

ฉันข่มตานอนทั้งๆที่อยากจะคว้าปืนไปยิงแสกหน้ามัน ให้ตายเถอะ

"โว๊ยยย ขอร้องละ ดูหนังก็ได้นะกูไม่ว่ากูทนฟังเสียงมึงไม่ไหวแล้วจริงๆ"

"เสียงกูออกจะเพราะ เจ็บคอละดูหนังต่อดีกว่า"

"เออดี"

ฉันมุมตัวลงไปอยู่ใต้ผ้าห่มอีกครั้ง หวังว่าคราวนี้จะไม่มีเสียงรบกวนอีกนะ

"ปังๆๆ"

โอ๊ยยยยย หนังอะไรอีกวะเนี่ย

มึงจะยิงกันทั้งเรื่องไม่ได้นะเว้ย! 

ผ่านไปสักพักฉันยังไม่หลบหรอกยังอยู่ในผ้าห่ม นอนฟังเสียงหนังไปหวังว่าจะหลบอีกไม่นาน

"ติ๊ด!"

ขอบคุณพระเจ้า ในที่สุดฉันก็จะได้นอนสักที

"หึ นอนกับกูนี่ไม่กลัวกูเลยรึไง"

กลัวทำไม?

"แล้วนี่กูคิดอะไรอยู่ อย่างยัยโรคจิตนี่ไม่อยู่ในสายตาเลย นมก็ไม่มี"

ขึ้นเลยไอ้บ้า ใครให้แกมาวิจารณ์นมฉันห๊ะ! เดี๋ยวแม่เอานมฟาดหน้าซะเลยหนิ

"ไม่มึงก็กูอ่ะที่ต้องเสียตัว"

พูดอย่างกับฉันจะข่มขืนมันนั่นแหละ ไม่มีวัน มึงก็ไม่อยู่ในสายตากูเลยค่ะ

"กูรู้นะว่ามึงยังไม่นอน นอนได้ละกูไม่กวนแล้วเพราะกูก็ง่วงแล้วเหมือนกัน"

ขอบคุณที่มึงง่วง

เช้าวันใหม่

"ห้าว~~~~"

ทำไมขยับตัวไม่ได้เลยวะ เหมือนโดนผีอำเลย

ฉันลืมตาขึ้นมาพบว่าตัวเองไม่ได้โดยผีอำแต่อย่างใด แต่เป็นท่อนแขนกับท่อนขาของไอ้นกปีกหักที่ก่ายทับบนตัวของฉัน!

"นอนหลับฝันหวานเลยนะไอ้โรคจิต นอนเอาแขนเอาขามาพาดบนตัวฉันไม่พอ

มือๆมือมึงจับนมกูทำไม!"

"ผลัก!"

ฉันออกแรงผลักมันออกไปไกลๆจนเกือบตกเตียง ทำไมไม่ตกวะ!

วุ๊ย! อารมณ์เสียตอนเช้าๆเลย 

ฉันลุกขึ้นเปิดกระเป๋าหยิบเสื้อผ้ากับของใช้ออกมาก่อนที่จะเดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ

ถามว่าทำไมไม่โวยวายที่โดยจับนม ให้มันจับไปเถอะ จับไปก็เอาไปไม่ได้อยู่ดี

ค่อยคิดบัญชีรวบยอดทีเดียวเลย

ฉันใช้เวลาอาบน้ำแปรงฟันแต่งตัวไม่นานเปิดประตูออกมาก็ไม่เจอมันแล้ว

ช่างมันเถอะ

ฉันทาครีมบำรุงนิดหน่อยก่อนที่จะลงไปด้านล่างของบ้าน มองดูดีๆบ้านหลังนี้โคตรใหญ่เลย

อยู่กันกี่คนเนี่ย

"สวัสดีครับคุณลิลลี่"

ชายชุดดำสองคนเดินเข้ามาทักฉันทันทีที่ฉันลงมาถึงด้านล่าง

"สวัสดีค่ะ"

"เชิญห้องอาหารเลยครับ มื้อเช้าเตรียมเอาไว้เรียบร้อยแล้วครับ"

"ขอบคุณค่ะ"

ฉันเดินเข้าไปในห้องอาหารแล้วนั่งลงที่โต๊ะ พอแม่บ้านเห็นก็รีบยกอาหารมาเสิร์ฟทันที

"อาหารเช้ามาแล้วค่ะ"แม่บ้านวัยกลางคนเดินถือถ้วยข้าวต้มมาให้ฉัน

"แล้วไอ้...คุณฟินิกซ์ละคะป้า"เกือบหลุดเรียกไอ้ไปแล้วไง

ถ้าเกิดเรียกไอ้ไปเดี๋ยวคนอื่นจะมองว่าฉันไม่น่ารักอีก ไม่ได้ๆฉันต้องน่ารักในสายตาทุกคน

"คุณฟินิกซ์ปกติไม่ทานมื้อเช้าค่ะ"อย่างนี้นี่เอง

"ถึงว่าทำไมโง่ ไม่กินข้าวเช้านี่เอง"

"อะไรนะคะป้าไม่ได้ยิน"

"อ่อ!ไม่มีอะไรค่ะ ป้ามานั่งกินกับหนูสิคะ"ป้าแม่บ้านรีบส่ายหน้าทันที

"ไม่เป็นไรค่ะ เชิญทานเถอะค่ะ ป้าไม่รบกวนแล้ว"

"ค่ะ"

พอทุกคนออกไปกันหมดแล้วฉันก็ลงมือทานข้าวต้มเครื่องในหมู รู้ได้ไงเนี่ยว่าฉันชอบเมนูนี้

อร่อยอ่ะ ฝีมือเหมือนของแม่เลย สงสัยคงต้องมาขอให้ทำให้ทานบ่อยๆซะแล้วละ

"ป้าแก้วๆ"

เสียงไอ้นกปีหนักเรียกใครสักคน ป้าแม่บ้านคนนั้นรีบวิ่งออกไปทันที 

ชื่อป้าแก้วหรอ แล้วไอ้นกปีหักจะเรียกป้าเค้าไปทำไม

ฉันรีบกินให้เสร็จ แม่บ้านคนอื่นๆก็มาเก็บจานบนโต๊ะไป ส่วนฉันนั่งรอป้าแก้ว

"ป้าๆป้าคะ!"

ป้ารีบวิ่งผ่านห้องอาหารไปแต่ฉันเรียกเอาไว้ซะก่อน ท่านก็เดินกลับมาหาฉัน

"เอ่อหนูขอถามอะไรหน่อยได้มั๊ยคะ คือคุณฟีนิกซ์เรียกป้าไปทำไมหรอคะ"

"อ่อคุณฟินิกซ์บอกว่าปวดตัวค่ะ ป้าก็เลยจะเอายาไปนวดให้ซะหน่อย"

"อ่อค่ะ"

พูดจบป้าแกก็เดินเข้าไปในครัวแล้วออกมาพร้อมกับขวดยานวด

ปวดตัว มันไปทำอิท่าไหนวะ

"เอ๊ะ?"

เมื่อวานกูถีบมันตกเตียงนี่หว่า อ้าวๆอิลิลลี่เป็นคนเลวเลยมึง ไปถีบมันทำไม เห็นมั๊ยมันเจ็บตัว

แต่ก็สมน้ำหน้านะ ฮ่าๆ ไปสมน้ำหน้ามันดีกว่า

ไม่มีการสมนึกเลยกู

ฉันเดินออกจากห้องอาหารตรงไปยังห้องนั่งเล่นที่เป็นต้นกำเนิดเสียงครวญครางของไอ้นกปีกหัก

พอเดินเข้าไปแล้วถึงกับรู้สึกผิด เค้านอนคว่ำถอดเสื้อให้ป้าแก้วนวดให้ พอเค้าเห็นฉันจากที่อ้ากปาร้องก็พยายามกดเม้มริมฝีปากไว้แน่น เพื่อไม่ให้หลุดเสียงครวญครางออกมา 

แต่เดี๋ยวนะ อย่ามาทำให้ฉันรู้สึกผิดนะไอ้นกปีหัก นี่มันรอยโดนต่อยชัดๆไม่ใช่รอยตกเตียง

ฉันนั่งมองป้าแก้วนวดให้เค้าจนเสร็จ

"เรียบร้อยแล้วค่ะ ให้ป้านวดให้สองสามวันก็หายแล้วค่ะ ส่วนรอยนี่ป้าทายาให้แล้วนะ"

"ขอบคุณครับ"

โอ้แม่เจ้า! ยกแม่ไหว้ขอบคุณแม่บ้านด้วย เห็นหน้าโหดๆอย่างนี้ก็มีมารยาทนะจ๊ะขอบอก

ป้าแก้วออกไปแล้วเหลือแค่ฉันกับไอ้นกปีหัก เค้าก็ใส่เสื้อแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนที่จะมานั่งจ้องหน้าฉัน

"ไม่เคยเห็นคนสวยหรอ"

"กูไม่เคยเห็นใครมั่นหน้าเท่ามึงเลย" เค้าพูดแล้วทำหน้าเครียดๆ

"อร๊ายยยยย กูพูดเรื่องจริงเว้ย แล้วมองหน้ามีไร จะขอไลน์ก็บอก"

"นี่มุกอ่อยมึงหรอ กูขอขำแปป ฮ่าๆ"

ไอ้บ้านี่ เห็นว่าทำหน้าเครียดๆก็เลยเล่นมุกไป ไม่น่าเล่นไปเลยกู

"แล้วมีอะไร"

"ป่าว ต่อจากนี้มึงต้องเชื่อฟังกูเข้าใจมั๊ย"

"อ้าวแล้วทำไมกูต้องเชื่อฟังมึงอ่ะ มึงไม่ใช่พ่อกูสักหน่อย"ฉันพูดจริงนะ

"กวนตีน!เดี๋ยวโดนนะมึง บอกให้ทำอะไรก็ทำ ไปเปลี่ยนชุดไปกางเกงมึงสั้น"มันสั้นตรงไหน โอเคยอมรับว่าสั้นแต่มันก็ไม่ได้โป๊สักหน่อย ปกติอยู่บ้านฉันก็ใส่อย่างนี้

"ไม่อ่ะ"

"มึงจะใส่ล่อลูกน้องกูรึไง"

"เอ้าถ้าได้ก็ดีดิ จะได้เอาพวกมึงมาเป็นพวกกูให้หมดเลย"

"ทำตัวเป็นเด็ก ยัยนมอนุบาล"

"หนอยแน่ะว่ากูนมอนุบาล ของมึงก็อนุบาล"

"อะไรของกูที่ว่าอนุบาล?"ฉันรู้ว่าเค้าเข้าใจที่ฉันพูด แต่มันยังจะกวนฉันอีก

"น้องมึงอ่ะ!"

"อ่อพอดีน้องกูอยู่มหาลัยแล้ว"

"กรี๊ดดดดด ไม่คุยกับมึงแล้ว!"

"ฮ่าๆเห้ยๆกลับมากินนมก่อนจะได้โตไวๆจะได้ใหญ่เท่าเพื่อนเค้า"ฉันไม่สนใจเสียงไอ้นกปีหักที่ตะโกนตามหลังฉันมา ตอนนี้ฉันต้องการที่ระบาย

"โทษนะ!"ฉันตะโกนเรียกคนที่ยืนอยู่ตรงสวนข้างๆบ้าน ชายชุดดำสองคนก็รีบวิ่งมาหาฉันทันที

"คะ...ครับ"

"ที่นี่มีสนามซ้อมยิงปืนมั๊ย พาฉันไปหน่อย"

"ได้ครับ ตามผมมาเลยครับ"

ฉันเดินตามชายชุดดำไปยังโกดังหลังบ้าน ใหญ่มาก พอเข้าไปด้านในก็จะเป็นห้องซ้อมต่างๆฉันเดินตามมาจนถึงประตูตรงกลางพอเปิดออกไปก็จะเป็นสนามยิงปืน

นี่ละที่ของฉัน

"เดี๋ยวผมไปเตรียมของให้นะครับ"

"ขอบใจนะ"

เมื่อกี้ฉันเผลอวีนใส่เค้าสองคนแน่เลย หมดกันลุคคุณหนูของฉัน(หมดลุคตั้งแต่มึงให้เค้าพามาที่สนามยิงปืนแล้วละอิลิลลี่~~~)

รอไม่นานของก็เตรียมของเสร็จเรียบร้อย ได้เวลาแล้ว

"อ่อ!ฉันขอช่วยอะไรหน่อยได้มั๊ย"ฉันหนไปขอความช่วยเหลือจากสองคนนั้นอีกครั้ง

"ครับผม"

"ช่วยไปปริ้นรูปเจ้านายคุณมาหน่อยเอาแค่ท่อนบนนะเอารูปหน้าเต็มกระดาษเลยนะ"

"ครับผม"

อิอิ อย่างนี้สิมันถึงจะเรียกว่าระบายอารมณ์ที่แท้จริง ยิงตัวจริงตอนนี้ไม่ได้ งั้นขอยิงในรูปไปก่อนก็แล้วกัน

รอประมาณ5นาทีของที่ฉันสั่งก็ถูกเอาไปติดกับเป้าเป็นที่เรียบร้อย

"ไปตายซะไอ้ฟินิกซ์!"

"ปังๆๆๆ"

ฉันรัวกระสุนใส่รูปไอ้นกปีกหักที่ติดเอาไว้กันกระสุนหมด

"หึ เละไม่มีชิ้นดี ฮ่าๆ"

"เอากระบอกใหม่มา"ฉันยืนปืนกระบอกเก่าแล้วรับกระบอกใหม่มาแทน

"ไอ้บักหำน้อย!"

"แอ๊ด~~~"

"ปังๆๆ"จังหวะที่ฉันพูดแล้วจะยิงเป้ากลับมีเสียงเปิดประตูดังขึ้นมาทำให้ฉันหมุนตัวแล้วแขนไปทางด้านหลัง ทำให้ฉันยิงโดนไอ้นกปีหักเต็มๆ

ฮื่อๆยิงคนชั่วฉันไม่เคยเสียใจเลย แต่เอ๊ะไอ้นกปีหักก็คนชั่วนี่หว่า งั้นไม่เสียใจละ ถือว่าเป็นค่าตอบแทนที่กวนตีนใส่ฉัน

"ลิลลี่มึงจะยิงกูทำเ_ี้ยไรเนี่ย?"เจ้าตัวจับแขนที่เริ่มมีเลือดไหลออกมา กระสุนไม่ได้ฝังในแต่มันแค่โดนเฉี่ยวๆ

"อ้าวนึกว่าผี"ฉันแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้แล้วยืนปืนให้ลูกน้องของเค้า

"มาทำแผลให้กูเลยมึง"

"ไม่อ่ะ ตายได้ก็ดี อ่อก่อนตายยกสมบัติให้ฉันด้วยนะ จุ๊บๆ"ฉันเดินเข้าไปพูดใกล้ๆหูของเค้าก่อนที่จะหอมแก้มมันไปหนึ่งที 

อู๊ยยยยยยย นางมีความแก้มแดงเด้อ ฮ่าๆ

ได้แกล้งไอ้นกปีกหักแล้วมีความสุข ฮ่าๆ

"นังมารร้าย!"

"นางเอกย๊ะ!"

ฉันเดินกลับเข้าไปในบ้านโดยไม่สนใจเสียงไอ้นกปีกหักที่โวยวายตามมาข้างหลัง

"ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด"

"ใครโทรมา"

ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูแล้วกดรับสาย

"มึงมานี่เลยลิลลี่"ไอ้นกปีกหักใช้แขนที่ไม่บาดเจ็บคว้าแขนของฉันแล้วลากเข้าไปในบ้าน

"เดี๋ยวๆขอคุยโทรศัพท์ก่อน"

มันก็หยุดให้ฉันนะ 

"ฮัลโหล"

"อ้าวผัวจะมาหาหรอ ได้เลยตอนเที่ยงเจอกันค่ะ"

ฉันกดวางสายแล้วเงยหน้ามองคนที่จับมือฉันอยู่

"มองไร ของไลน์หรอ"

"มึงเล่นไปแล้วเมื่อเช้า"

"ลืม!"เล่นมุกซ้ำได้ไงเนี่ยอิลิลลี่ ไม่ได้เรื่องเลย

"ใครโทรมา ผัวมึงหรอ"ไอ้นกปีกหักถามทำหน้าสงสาร

"อืม ผัวน้อยไม่ต้องกลัวนะเดี๋ยวตอนกลางคืนเมียจะมานอนเป็นเพื่อน"ฉันพูดอะไรออกไปเนี่ย ฉันยิ่งเป็นคนพูดไม่คิดซะด้วย อยากพูดอยากเล่นอะไรก็พูดออกไปโดยที่ไม่ได้คิดผ่านสมองเลย

"เล่นบ้าอะไรของมึงเนี่ย รำคาญคืนนี้มึงนอนคนเดียวไปเลยกูจะไปนอนกับเด็ก"มีเด็กด้วยหรอวะ เป็นเสี่ยใจปล้ำสินะ

"เชิญค่ะ ผัวน้อย เมียไม่หึง"

"ถ้ามึงเล่นอีกกูยิงแน่"ไอ้นกปีกหักชี้หน้าฉันแล้วเดินเข้าไปในบ้าน

"โอ๊ยๆกลัวจังเลย"

ฮ่าๆ ได้แกล้งมันแล้วสนุกจริงๆเลย

มาแล้วจร้า ยังไงก็ฝากคอมเม้นบอกกันด้วยนะว่าชอบหรือว่าไม่ชอบ

รักฟินิกซ์กับลิลลี่ก็อย่าลืมกดไลค์ให้ดาวกดคอมเม้นกันเยอะๆนะคะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}