Raw

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 2 : รักครั้งแรกและครั้ง(อาจจะไม่)สุดท้าย

ชื่อตอน : Chapter 2 : รักครั้งแรกและครั้ง(อาจจะไม่)สุดท้าย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 02 เม.ย. 2558 08:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 2 : รักครั้งแรกและครั้ง(อาจจะไม่)สุดท้าย
แบบอักษร

Chapter 2

 

รักครั้งแรกและครั้ง(อาจจะไม่)สุดท้าย

 

 

 

       -Dark-

 

 

 

       ผมให้ไอ้ไม้ช่วยผมแบกร่างสูงๆหนักๆของไอ้คูลขึ้นรถก่อนจะขับกลับบ้านตัวเอง ยังไงคืนนี้ก็ให้มันพักบ้านผมก่อนละกัน

 

 

       ฟุบ

 

 

       ผมจัดการวางมันลงบนเตียงก่อนจะเดินไปเข้าห้องน้ำเพื่อทำความสะอาดร่างกาย เฮ้ออ... เห็นรอยพวกนี้ทีไรก็อดนึกถึงความรู้สึกของไอ้คูลไม่ได้ ถ้ามันรู้คงเสียใจมากแน่ๆ.....

 

 

       หลังอาบน้ำเสร็จผมก็เดินเข้าห้องของพี่เพื่อไปดูอาการ

 

 

       ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

 

       "พี่เดลคร้าบบบ หลับแล้วยัง" ผมเอ่ยเรียกคนในห้องให้รู้ตัวก่อนจะเปิดประตูเข้าไป

 

       "ยังครับ เข้ามาเลยครับ" เข้ามาก็เจอรอยยิ้มที่สวยและอบอุ่นไม่ต่างจากแม่ ทำให้ผมอุ่นใจขึ้นไปเปราะนึง 

 

       "พี่เป็นไงมั่ง" ผมเดินไปนั่งข้างๆพี่ที่พักผ่อนอยู่บนเตียง

 

       "ปกตินี่นา ไม่ต้องห่วงพี่หรอก" เสียงหวานนุ่มเอ่ยออกมาพลางลูบหัวผม อบอุ่นจริงๆ...

 

       "ผมจะหาเงินให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้....พี่ต้องหายนะ ผมไม่อยากเสียพี่ไปอีกคน" ผมโผลเข้ากอดร่างโปร่งบางของพี่ชาย กลิ่นหอมอ่อนๆทำให้ผมอยากจะหลับซะตรงนี้ ถ้าไม่ติดที่ต้องกลับไปดูแลศพอืดอยู่ห้องเนี่ยสิ

 

       "คร้าบบบ ไม่ต้องห่วงพี่นะ งานก็เพลาๆลงมั่ง ไหนจะเรียนอีก พี่เป็นห่วงเรานะ" 

 

       "ห่วงตัวเองก่อนเถอะ พี่อ่ะ อยู่แต่ในห้อง เป็นผม ผมอึดอัดตายแน่เลย" ผมผละกอดแล้วทำหน้ายู่ใส่ ใบหน้าที่มีแค่พี่เห็นได้แค่คนเดียว

 

       "พี่ก็ออกไปเดินเล่นอยู่หรอกน่า แค่อยู่ได่ไม่นานเท่านั้นเอง ไว้พี่หายเราไปเที่ยวกันเนอะ พี่อยากไปปารีส ฮ่าๆๆๆๆ" เสียงหัวเราะที่ไม่เหมือนคนเป็นโรคดังให้ได้ยิน .....คนอะไรกันถึงมองโลกในแง่ดีได้ขนาดนี้ อยากเป็นพี่จัง จะได้ไม่คิดมาก

 

       "ไว้หายเมื่อไหร่ล่ะก็นะ มาช่วยผมหาเงินก่อนอันดับแรกเลย!" ผมขมวดคิ้วใส่ พี่เลยขำออกมาเบาๆให้ ตลกมากมั้ยห๊าาาาาาาา

 

       "คร้าบบ แต่ถ้าพี่จะตายจริงๆ ก็อยากเห็นแกมีความสุขกับคนที่รักก่อนอ่ะนะ" พอพูดเรื่องนี้หน้าผมก็หงอยลง พี่คงจะสังเกตได้มั้งเลยพูดว่า "มีอะไร บอกพี่ได้มั้ย?"

 

       "ป...ป่าวพี่ ผมก็แค่คิดเรื่องไอ้คูลมันน่ะ ฮ่าๆๆๆ พูดถึงมัน ผมก็ขอตัวก่อนนะ มันเมาอ่ะ เดี๋ยวไปเปลี่ยนเสื้อให้มันก่อน พี่พักผ่อนเถอะ รักพี่นะ" ว่าเสร็จผมก็หอมแก้มนุ่มๆของพี่ไปข้างละครั้งก่อนจะเดินออกมา

 

 

       ความสุขกับคนที่รักเหรอ.......กลัวจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นก่อนน่ะสิครับ อ้ากกกกกกกกกกกก คิดไรฟุ้งซ่านเนี่ย เฮ้อออออ ไม่มีอะไรๆๆๆๆๆ มันต้องไม่มีอะไรหรอกน่า ผมสะบัดไล่ความคิดแง่ลบของตัวเองก่อนจะเดินกลับห้อง

 

 

       "เมียจ๋าาาาาาาาาาาา ไอ้นั่นเป็นครายยยยยยยยยยยยยย เอิ้ก" พอเข้ามาก็เจอศพขึ้นอืดพูดได้(?)กำลังดิ้นอยู่ที่พื้น........ตกเตียงสินะ

 

       "เพื่อนเฉยๆ เพิ่งเริ่มคุยกันตอนไปปาร์ตี้เมื่อครั้งนั้นแหล่ะ" ผมบอกปัดๆไปก่อนจะแบกขึ้นเตียงแล้วจับถอดเสื้อ

 

       "......." มันมองผมนิ่งๆทำให้ผมหน้าซีดลง......หรือมันจะจับได้ ม่ายยยยยยยยยยยยยยย

 

       "ม...มีไรวะ" ผมตบหน้ามันเบาๆ 2-3 ทีเรียกสติ

 

       "เมียดูเด็กลงว่ะ สวยขึ้นด้วยอ่าาาาาาา" พูดจบมันก็ดึงผมไปกอด สวยขึ้นบ้าไรเล่า!? 

 

       "พูดมาก นอนได้ละ" เงียบไปสักพัก มันก็เอ่ยคำพูดเลี่ยนๆออกมา แต่มันกลับทำให้ผมอุ่นใจได้อย่างประหลาด

 

       "กูรักมึงนะ" แล้วมันก็หลับไปเลย 

 

 

       คำพูดที่เอ่ยจากปากมันคำๆนี้ กับอ้อมกอดที่มันให้ผมได้ตลอด.........ผมอยากรักษาไว้ไม่ให้หายจากไป ผมอยากอยู่กับมัน อยากอยู่กับพี่ แค่ 2 คนนี้ แค่นี้ ผมก็มีความสุขแล้ว

 

 

 

       ย้อนกลับไปเมื่อตอนอยู่ปีสอง (2 ปีที่แล้ว)

 

 

 

       วันนี้เป็นวันจัดนิทรรศการอาหารของทางมหา'ลัย

 

 

 

       ชายหนุ่มร่างสูงหน้าตาดีที่กำลังแต่งมาสคอตหมีประจำร้านเค้กร้านที่จัดในมหา'ลัยแต่ไม่ได้สวมหน้ากากกำลังยืนถือใบปลิวอยู่หน้าผมคนนี้ เป็นที่ดึงดูดของชายหนุ่มหญิงสาวในมหาลัย รอยยิ้มอบอุ่นที่สามารถเรียกเสน่ห์ได้ดีของเขาคนนี้ ทำให้ผมติดกับเข้าให้ 

 

 

       ฟิ้ววววว~~

 

 

       ใบปลิวที่ถืออยู่ในมือได้ปลิวไปจริงๆกับสายลมที่พัดเข้ามาวูบหนึ่ง

 

 

       "โอ๊ยยย แย่แล้วๆๆๆๆ โดนด่าแน่ๆ" ร่างสูงพึมพำเบาๆ ทำให้ผมหลุดจากภวังค์ที่เกือบกู่ไม่กลับ

 

       "เดี๋ยวช่วย" ผมพูดกลับไปก่อนจะยิ้มให้แล้วช่วยเก็บแล้วยื่นคืนให้

 

       "ขอบใจนะมึง" มันยิ้มขำๆให้กลับ

 

       "ไม่เป็นไร กูเต็มใจ" ผมก็ยิ้มขำๆกลับให้

 

       "5555555 เจอกันครั้งแรกแต่ขึ้นกูมึงเหมือนสนิทกัน เป็นคนอื่นนี่หน้าจ๋อยแล้วนะ แต่มึงกลับตบมุกซะงั้น กูเพิ่งเคยเจอครั้งแรกเลยนะเนี่ย 5555555" มันขำครับ ผมเลยขำตอบ

 

       "เหมือนกันว่ะ 5555555" ผมบอกมันก่อนจะเดินไปอีกทาง แต่มันคว้าหมับที่แขนผมไว้ก่อน

 

       "กูคูลนะ" มันบอกผมพลางยิ้มให้บางๆ ก่อนจะปล่อยแขนผมออก

 

       "กูดาร์ค" ผมยิ้มกลับให้มัน เรามองตากันเนิ่นนานจนเจ้าของร้านเรียก

 

       "ไอ้คูล! ไปทำงานไป มัวแต่จีบหนุ่มอยู่ได้ เร็วๆๆๆ" คนโดนว่าหน้าขึ้นสีเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับไป

 

       "จ...จีบไรเล่า! เขาแค่ช่วยเก็บใบปลิวเอง!" ร่างสูงผมด้วยท่าทีเขินเล็กน้อยแล้วหันมายิ้มแหยๆให้ผม

 

       "กูไปล่ะ จะไปทำงานต่อ" ผมบอกก่อนจะเดินไปสถานที่ทำงานพิเศษที่อยู่ไม่ไกลมาก

 

       "อื้ม โอกาสหน้าเชิญใหม่นะครับ คุณลูกค้า 55555" มันขำให้ผม ผมเลยขำตามก่อนจะพยักหน้าให้

 

 

 

       หลังจากนั้น 3 เดือน

 

 

 

       วันนี้เป็นวันที่'คูล'นัดเจอผมที่สวนสาธารณะ มันบอกมีเรื่องสำคัญจะบอกผม แต่ไม่รู้เรื่องอะไร

 

 

       "ไอ้ดาร์ค~ ตรงนี้ๆ" ร่างสูงที่กำลังโบกไม้โบกมือให้ผมอยู่ตรงม้านั่งเรียกผมให้ตรงไปหา

 

       "มีไรมึง เรียกกูมาเนี่ย" ผมถามออกไปก่อนจะนั่งไขว่ห้างอยู่ม้านั่งแล้วมันก็นั่งตาม

 

       "คือ...กูตัดสินใจแล้ว กูจะตัดสินใจบอกมึง บอกแต่เนิ่นๆแหล่ะดี....คือ...ค...คือ..." จะติดอ่างไปไหนวะ

 

       "คือไรว้าาาา" ผมเร่งพลางยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆหน้ามัน หน้ามันขึ้นสีเล็กน้อยก่อนจะดันตัวผมออก แล้วหันหน้าไปอีกทางก่อนจะหันกลับมาด้วยสีหน้าจริงจัง

 

       "คือ.....กูชอบมึงว่ะ!!!!" ร่างสูงบอกผมด้วยน้ำเสียงจริงจังด้วยใบหน้าที่แดงจัด ผมช็อคไปนิด หน้าผมออกร้อนหน่อยๆ ผมคงจะหน้าแดงไม่แพ้กันสินะ....

 

       "ก....กู...เหมือนกัน....ชอบเหมือนกัน" ผมเอ่ยเสียงเบาก่อนจะหันหน้าหนีไปอีกทาง

 

       "ง...งั้น เราคบกันได้ใช่มั้ย!!!!" มันทำเสียงร่าเริงก่อนจะเขย่าตัวผมไปมาระรัวจนผมเริ่มมึนหัว

 

       "อ...อืม เอาดิ แต่ก่อนอื่น ปล่อยกูที~~!!!" ผมบอกเสียงสั่นตามแรงเขย่า พอมันรู้ตัวก็ค่อยๆปล่อยมือผมออก

 

       "ท....โทษที ตื่นเต้นไปหน่อย" ไม่หน่อยม้างงงง

 

       "ทำเหมือนคนไม่เคยมีแฟนไปได้" ผมพูดเสียงอู้อี้

 

       "ก็คนแรกน่ะสิ!" มันตอบกลับมาพลางทำน้ำเสียงภาคภูมิใจใส่

 

 

       หล่ออย่างงี้เนี่ยนะไม่เคยมีแฟน!!?

 

 

       "มึงนี่บ๊องจริงๆ" ผมส่ายหน้าอย่างขำๆพลางยิ้มไปด้วย

 

       "กูดีใจนะ ที่มีมึงเป็นแฟนคนแรกของกูอ่ะ" มันยิ้มกว้างให้ ก่อนมันจะโผลกอดผมแน่น ผมยิ้มนิดๆในอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นนี้

 

 

 

กูก็ดีใจที่มึงเป็นแฟนคนแรกของกูเหมือนกัน......

 

 

 

 

 

................................................................................................

แง่ววววว คูลรักดาร์คขนาดนี้ สุดท้ายดาร์คจะเลือกใครกันนะ? ลุ้นกันๆ

................................................................................................

http://ookbeetunwalai.s3.amazonaws.com/files/emotions/932442791.gif

 

 

 

สุดท้ายนี้ก็ฝากพี่เดลตันไว้ในใจด้วยนะคะ(?)

 

http://ookbeetunwalai.s3.amazonaws.com/files/member/82866/1318126232-member.jpg

 

ความคิดเห็น