email-icon

นิยายน่ารักๆ ฟินๆ เชิญทางนี้จ้าาาา

พี่เวย์ น้องหมวย

ชื่อตอน : พี่เวย์ น้องหมวย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.6k

ความคิดเห็น : 75

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ค. 2561 20:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พี่เวย์ น้องหมวย
แบบอักษร

“เวย์ ตอนเย็นเข้าไปที่สนามแข่งด้วยนะ”

“เข้าไปทำไมวะ”

“เฮียเคเขาอยากให้มึงลงแข่งให้หน่อย” สนามแข่งที่ว่าคือสนามของเฮียเคพี่ที่สนิมกับพวกผม แต่ก่อนพี่แกก็เรียนอยู่ที่นี่แหละเป็นพี่รหัสของพี่นัมเบอร์มัน

“แข่งอะไรวะ ช่วงนี้กูไม่ได้ซ้อมและไม่เห็นมีแจ้งล่วงหน้า” ความชอบอีกอย่างของผมคือชอบความเร็ว การแข่งรถถือเป็นสิ่งที่ผมชอบ แต่ก็ไม่ได้แข่งจริงจัง แค่สนุกๆ

และตอนที่ผมอยู่ในรถตอนแข่งนี่แหละที่ทำให้พวกมันมองผมว่าไม่เฉื่อย ซึ่งความจริงผมก็ไม่ได้เฉื่อยสักหน่อย พวกมันคิดไปเอง

“ครั้งนี้กะทันหัน คนขาด”

“ทำไมต้องกู”

“ก็เฮียอยากให้เป็นมึง” ผมทำหน้าเซ็งๆ

“ได้ยินว่าของรางวัลเด็ดนะเว้ย” ไอ้เอสมันทำสายตาแวววาว

“อะไร”

“รถของคู่แข่งและก็ของสวยๆ งามๆ ที่ผู้ชายอย่างเราชอบ” ผมหัวเราะในลำคอแล้วกลอกตา

“มึงลืมแล้วรึไงว่ามันมีน้องหมวยแล้ว ถ้าอย่างหลังมึงไม่เอา ให้กูก็ได้ ถ้าไม่อยากผิดใจกับเมีย” ผมยังไม่ชนะเลยมันก็แบ่งของรางวัลซะแล้ว

“อย่าบอกนะว่าแค่นี้มึงก็กลัวเมียสะแล้ว” นัมเบอร์ยักคิ้วให้ผมแบบกวนๆ

“ใครกลัว”

“ฮ่าๆ จริงเหรอวะ” มันหัวเราะเยาะผมเหมือนไม่อยากจะเชื่อ

“มีอะไรรึเปล่าคะหัวเราะเสียงดังเชียว” ทั้งสองคนหุบปากลงทันทีที่ได้ยินเสียงหวาน แม้แต่ผมก็ถึงกับสะดุดด้วย ไม่จริงน่า ผมไม่ได้กลัวอะไรสักหน่อย

“มาแล้วเหรอ”

“ค่ะ แล้วมีอะไรรึเปล่าคะคุยเรื่องอะไรกันท่าทางสนุกเชียว” หมวยนั่งลงใกล้ๆ ผมแล้วมองหน้าสองคนนั้นเพื่อถามคำถาม พวกมันมองหน้ากันลิกลัก

“เปล่าครับ” เอสมันปฏิเสธหมวยก็พยักหน้าแล้วไม่ถามต่อ แต่หันมามองหน้าผมแทน

“ก็ตอนเย็นพี่ต้องไปสนามแข่ง” ผมตัดสินใจบอกเธอ

“ไอ้เวย์ มึงพูดว่าอะไรนะ”

“ใช่ พูดอีกทีสิ”

มันสองคนสะบัดหน้าแรงๆ แล้วทำเหลือกตาผม อะไรของพวกมันวะ ตกใจอะไรแค่ผมบอกหมวยเรื่องไปสนามแข่ง

“ก็กูบอกหมวยว่าจะไปสนามแข่งตอนเย็น พวกมึงเป็นอะไร”

“ไม่ใช่ มึงเรียกตัวเองว่าอะไรนะ”

“พี่”

“โอ้ พระเจ้าช่วยลูกด้วย” เอสมันร้องหาพระเจ้าทำไม

“มึงกำลังจะตายรึไง” ผมสวนกลับ

“กูจะตายเพราะมึงนี่แหละ ใช่ไหมวะนัมเบอร์ โลกกำลังจะแตก” มันโอดครวญ

“ใช่ พี่เวย์ น้องหมวย” ผมส่ายหัวให้พวกมันที่เอคติ้งโอเวรอร์ หมวยก็หัวเราะอยู่ใกล้ๆ ผม

“พวกพี่ไม่ได้คิดคนเดียวหรอกค่ะ ฉันได้ยินครั้งแรกนี่ก็คิดว่าโลกต้องแตกแน่ๆ ฮ่าๆ” เธอพูดแล้วก็หัวเราะกับพวกมัน นี่แค่ผมแทนตัวเองว่าพี่มีอะไรให้โลกแตก

“ตลกนักรึไง” ผมเก๊กแล้วพูดด้วยสีหน้าที่คิดว่าเรียบที่สุด จนทั้งสามคนหยุดหัวเราะ

“อุ้ย เปล่านะ ฉันชอบค่ะ” คนอะไรขี้ประจบ จนผมอดที่จะยิ้มไมได้ แต่ก็ต้องเก๊กไว้เดี๋ยวได้ใจ

“มึงจะยิ้มก็ยิ้มไอ้สัส ไม่ต้องเก๊ก” ไอ้เอสมันล้อผม

“กูกลับล่ะ” ผมลุกขึ้นแล้วดึงหมวยลุกด้วย

“รีบไปไหนวะ ออกไปหาอะไรกินก่อนดิ” ผมหันมองหน้าหมวย

“ไปไหม”

“แล้วแต่พี่ค่ะ”

“ไปเถอะ” พวกมันจะอยากให้ผมไปด้วยทำไมนักหนา

“เออ พวกมึงจะกินอะไร”

“กินชาบูไหมไม่ได้กินนาน”

“เจอกันที่ร้าน” ผมดึงหมวยให้ออกเดินตามเมื่อได้ข้อตกลง

“รีบไปไหนคะเนี่ย ไม่รอเพื่อนก่อน”

“รำคาญ” ผมกลัวว่าเธอจะรำคาญพวกมันมากกว่า

“เพื่อนฉันก็แบบนี้เหมือนกันชอบล้อ ฉันว่าก็ดีออกไม่เหงา”

“อืม ก็ดี” เมื่อเข้ามานั่งในรถผมก็ยังไม่ออกรถทันที

“เป็นอะไรรึเปล่าคะ” เธอจึงหันมาถามผม

“มีคนรังแกรึเปล่า”

“หือ อ่อ ไม่ต้องห่วงฉันหรอกค่ะ พี่คิดว่าฉันไม่สู้คนรึไง นี่หมวยนะคะ อีกอย่างมีผู้พิทักษ์ตั้งสามคน” ผมพยักหน้าเข้าใจ กลัวว่าแฟนคลับตัวเองจะไปรังแกเธอ ผมไม่ได้สนใจว่าตัวเองมีแฟนคลับกี่คนหรืออะไรยังไงหรอกนะ แต่ได้ยินไอ้สองคนนั้นมันคุยกันบอกว่าผมมีแฟนคลับ ซึ่งก่อนหน้านั้นก็ไม่ได้คิดจะสนใจ

แต่มันก็เตือนผมไว้ว่าระวังพวกนั้นจะไปรังแกหมวยเพราะหมวยเป็นแฟนผม ซึ่งชื่อเสียงของหมวยไม่ใช่ว่าจะดี คนทั้งมหาลัยส่วนมากรู้จักเธอ และไม่ชอบเธอทั้งนั้นโดยเฉพาะผู้หญิง

แต่เห็นอย่างนี้แล้วคงไม่ต้องเป็นห่วง ผมน่าจะรู้ว่าเธอไม่ธรรมดา

“แต่ถ้ามีอะไรรีบบอกนะเข้าใจ” ผมโยกหัวเธอเบาๆ ไม่คิดว่าตัวเองจะชอบใครได้มากขนาดนี้ คบกับเธอก็ไม่ได้มีอะไรเลวร้ายสักนิด ชื่อเสียงที่ได้ยินมาก็ไม่เห็นเป็นอย่างที่เขาว่า เธอไม่เคยยั่วยวนผม มีแต่เขินอายทุกครั้งที่เข้าใกล้

นี่ขนาดยังไม่ได้เป็นเมียผมยังหลงเธอขนาดนี้ ถ้าได้เป็นเมียจะขนาดไหน ผมไม่สนใจอดีตเธอหรอกนะว่าจะผ่านอะไรมาบ้าง ผมสนแค่ตอนนี้ ขอแค่เธอหยุดที่ผมคนเดียวก็เกินพอแล้ว

ผมไม่ได้หวังว่าจะเจอคนที่บริสุทธิ์หรอกนะ มันหายากจะตายว่าไหมในสังคมแบบนี้ คนที่จะเหลือลอดมาถึงเรา คนที่จะเก็บความบริสุทธิ์ให้กับคนที่จะแต่งงานด้วย

“รับทราบค่ะ แต่ตอนเย็นจะไปสนามแข่งหรอกค่ะ อย่าบอกนะว่าจะไปแข่งรถ” อยู่ๆ เธอก็วกกลับมาเรื่องนี้

“ใช่”

“ฉันไปด้วย” เธอพูดด้วยเสียงตื่นเต้น

“ไมได้”

“ทำไมไม่ได้ หรือว่าของพนันมันเร้าใจและเด็ดมากๆ” ผมทำไมผมรู้สึกเสียวสันหลังวูบเมื่อเจอสายตาที่จ้องเขม็งแบบนั้น แล้วเร้าใจเด็ดๆ อะไร อย่าบอกนะว่าได้ยินเรื่องที่พวกนั้นมันคุยกัน

“ไปฟังพวกนั้นมันพูด” ผมแก้ตัวแล้วออกรถ

“ฉันไม่ได้ยินเรื่องที่พวกพี่คุยกันซะหน่อย” ผมหันไปมองหน้าเธอที่ตอนนี้ทำปากยื่นให้ แล้วไมได้ยินจะรู้ได้ไง

“ฉันเคยเป็นพริตตี้สนามแข่งรถ อยู่ช่วงหนึ่ง”

“อะไรนะ” ผมหันไปมองเธอเต็มหน้าเมื่อรถติดไฟแดง

“ห้ามโกรธนะ ไหนบอกว่าไม่สนใจอดีตไง” ยอกย้อน

“ก็ไม่ได้ว่า แค่ไม่ได้ยิน”

“ฉันบอกว่าเคยเป็นพริตตี้อยู่ที่สนามแข่งรถอยู่ช่วงหนึ่ง ฉันก็พอรู้บ้างเรื่องของรางวัลของพวกที่ชนะ”

“แล้วสนามที่พี่จะไปแข่งนี่ชื่ออะไรคะ”

“สนาม ck”

“จริงดิ”

“อืม”

“สนามที่ฉันเคยไปทำงานเลย” เธอปิดปากตาโต จนกระทั่งขับรถมาถึงห้าง เราก็ลงจากรถกันเพื่อไปร้านชาบู

“งั้นพี่ก็รู้จักเฮียเคอะดิ” คำถามของเธอทำให้ขาที่กำลังก้าวเดินของผมชะงัก

“รู้จัก” หมวยทำหน้าตกใจ

“ทำไม อย่าบอกนะว่าคนคุยของเธอ”

“เปล่า แค่เกือบๆ” อะไรคือแค่เกือบๆ

“อธิบายมา” ผมไม่ชอบอะไรที่มันค้างคา อะไรคือแค่เกือบๆ เกือบคุยหรือเกือบได้กัน

“ถึงร้านแล้ว ไปเถอะค่ะ ไปจองที่กัน” ผมกลอกตาให้กับคนที่เปลี่ยนเรื่อง หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยเรื่องนี้อีก เพื่อนผมสองคนก็เข้ามาในร้าน กินเสร็จก็แยกย้ายกันกลับ

โดยที่ได้เอสมันไม่ลืมที่จะย้ำผมเรื่องไปที่สนามแข่ง

“ไปไวหน่อยก็ดีนะเว้ย จะได้ไปลองเครื่องก่อน”

“อืม”

ผมมาส่งหมวยที่คอนโด

“พี่เวย์ ขอไปด้วยนะ” เธอไม่ยอมลงจากรถ เพราะมัวแต่อ้อนผมเพื่อที่จะไปสนามแข่งด้วย

“จะไปหากิ๊กเก่า”

“ไม่ใช่สะหน่อย ก็บอกแล้วไงว่าไมได้คุย เฮียเคเป็นเฮียที่เคารพ นะ ไปด้วยนะ สัญญาว่าจะไม่ทำตัววุ่นวาย” เธอเขย่าแขนผมเบาๆ แล้วทำตาปริบๆ คิดว่าตัวเองน่ารักรึไง

ส่วนผมก็ตีหน้าขรึมตามสไตส์ ที่ตอนนี้ชอบหลุดทุกครั้งที่อยู่กับเธอ

“ถ้าพี่ไม่ให้ไปด้วยฉันจะคิดไปต่างๆ นานา ฉันบอกก่อนว่าฉันเป็นคนคิดเยอะ คิดมาก คิดไม่ตก”

“พอๆ” เอากับแม่คุณสิ

“แหะๆ นะให้เค้าไปด้วยนะ” อ้อนขนาดนี้ แล้วผมจะไปไหนรอด

“อืม ไปเปลี่ยนชุดไป เอาดีๆ นะ จะมารับ”

“ขอบคุณค่ะ”


มาแล้วจ้าาาา 

รู้สึกจะมีคนรอ NC เยอะ ฮ่าๆๆ  ไม่เกินตอนที่สามสิบมาแน่นอนจ้าาาา  พี่เวย์จะไม่ทน ฮ่าๆๆๆ


ความคิดเห็น