ฟาเนียร์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 1 เด็กฝึกงาน

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 เด็กฝึกงาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ค. 2561 02:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 เด็กฝึกงาน
แบบอักษร

ตอนที่ 1 เด็กฝึกงาน

เช้าวันแรกการฝึกงานของแก้วกาญจน์ หญิงสาวผู้ไร้เดียงสาที่อ่อนต่อโลก ไม่ค่อยทันคนต่อมนุษย์ร่วมโลกอย่างทุกวันนี้ จนหลายคนมองเธอเป็นยัยเฉิ่ม แล้วก็มักจะถูกเพื่อนๆของเธอแกล้งอยู่เป็นประจำ


"ว่าไงยัยแว่นเต่อฝึกงานที่นี่ด้วยหรอฮ่าๆๆๆ"ปัญทรเพื่อนตั้งแต่สมัยมัธยมที่ชอบแกล้งแก้วกาญจน์ที่สุด เพราะความที่ไม่สู้คนแล้วก็ยอมคน จึงทำให้เขาได้ใจแล้วก็มักแกล้งแก้วกาญจน์เป็นประจำ


"นี่ไอ้ทร...แก้วใสฝึกงานที่นี่มันผิดหรือไง บริษัท้เขาก็ไม่ได้เขียนป้ายติดไว้นะ ว่าแก้วใสฝึกงานที่นี่ไม่ได้"ดวงฤดีเพื่อนสนิทของแก้วกาญจน์ ที่คอยดูแลและปกป้องมาตลอดตั้งแต่เด็ก และครอบครัวของเธอก็สนิทกันด้วย


"ก็ไม่มี ฉันก็แค่ถามไหมยัยทอม ทำไมต้องหงุดหงิดด้วยละจ๊าาา"


"ทอมแล้วมันยังไง อยากมีเรื่องกับฉันใช่ไหม"


"ตาหวานไม่เอาน้าา ทรเขาคงแค่ถามแหละนะ"แก้วกาญจน์ก็กลัวว่าจะมีเรื่องกันเหมือนทุกครั้ง เธอจึงห้ามไวซะก่อนเพราะวันนี้ต้องฝึกงานวันแรก ไม่อย่างนั้นคงดูไม่ดีแน่ๆที่ต้องมาทะเลาะกัน


"จะรีบไปไหนละยัยทอม จะรีบไปไหนจะรีบไปไหน สู้ไม่ได้หนีตลอดเลยน้า"


"แก้วใสปล่อยเราเดี๋ยวนี้นะ จะดึงเราออกมาทำไม เห็นไหมว่ามันกวนประสาทเรา"ดวงฤดีโวยวายเมื่อถูกดึงให้ออกมาจากตรงนั้น


"แก้วก็ดึงตาออกมาสิ ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวได้ทะเลาะกันอีก วันนี้แก้วฝึกงานวันแรก แก้วขอนะคะ"


"ไม่ต้องมายิ้มหวานอย่างนี้เลย แล้วอย่างนี้จะไหวหรอแก้วใส ตาว่าไอ้ทรมันต้องคอยแกล้งแก้วใสแน่"เธอกับแก้วกาญจน์ไม่ได้ฝึกงานที่เดียวกันด้วย เธอก็ยิ่งรู้สึกเป็นห่วงแก้วกาญจน์


"ไม่เป็นไรหรอกตาแก้วชินแล้ว ทรก็ชอบแกล้งแก้วอย่างนี้ตลอด แต่ทรเขาก็ไม่ได้ทำอะไรนอกจากพูดให้แก้วรู้สึกแย่หรอกน้า ตาไม่ต้องเป็นห่วงนะ"แก้วกาญจน์เธอรู้ว่าดวงฤดีเป็นห่วงเธอ แต่จะห้ามไม่ให้ปัญทรเลิกแกล้งเธอก็ไม่ได้


"เออฉันมาถึงแล้ว แค่นี้แหละแล้วเจอกัน"


"ว๊าย!!!..."


แก้วกาญจน์ที่กำลังเดินมากับดวงฤดี ก็เดินซนเข้ากับใครบางคน ที่เดินมาไม่ทันได้มองทาง เพราะเป็นทางโค้งพอดีจึงทำให้เดินซนกัน


อภิญญา สุรีย์คราม หญิงสาวอารมณ์ดีขี้เล่น ชอบทำให้คนอื่นยิ้มได้ตลอด และเธอรักความยุติธรรมที่สุด ใครผิดก็ว่าผิดตามที่เห็น


"ขอโทษนะคะหนูไม่ทันได้มองทาง"แก้วกาญจน์รีบขอโทษอภิญญาทันที


"น้องไม่ผิดไม่ต้องขอโทษพี่หรอกนะคะ พี่ผิดเองที่ก้มมองแต่โทรศัพท์ แล้วนี่เราสองคนเป็นอะไรกันไหม"อภิญญาเธอมองหน้าของแก้วกาญจน์แล้วก็ยิ้ม ก่อนที่เธอจะขอโทษแก้วกาญจน์เช่นเดียวกัน


"มะ...ไม่เป็นไรค่ะ"


"ยังไงพี่ก็ต้องขอโทษอีกครั้งนะ น้องเป็นนักศึกษาที่จะมาฝึกงานที่นี่หรือเปล่า"เพราะเรื่องนี้แหละที่หัวหน้าแผนกของเธอโทรมา


"เออะ...เออใช่ค่ะ"แก้วกาญจน์เธอไม่กล้าสบตาอภิญญาเลย แล้วก็รู้สึกใจสั่นหวิวๆอย่างบอกไม่ถูก


"ทั้งสองคนเลยหรือเปล่า"


"เปล่าค่ะ หนูแค่มาส่งเพื่อนนคะ ยังไงหนูขอฝากเพื่อนหนูด้วยนะคะ"ดวงฤดีเธอรีบปฎิเสธทันทีแล้วก็ฝากแก้วกาญจน์ด้วย


"น่ารักจังเลยนะคะ มาส่งเพื่อนฝึกงานด้วย พี่ว่าเราไปด้านในกันดีกว่านะ ตอนนี้ก็ใกล้ถึงเวลาที่ต้องไปแนะนำตัวแล้ว"


"สู้ๆนะแก้วใส เลิกงานแล้วโทรหาตานะ เดี๋ยวตามารับ"


"ได้...เลิกงานเดี๋ยวแก้วใสโทรไปนะ"แก้วกาญจน์ตอนนี้เริ่มรู้สึกประหม่าขึ้นมาหน่อยๆแล้ว


"หนูลานะคะ...สวัสดีค่ะ"ดวงฤดียกมือไหว้อภิญญาแล้วก็โบกมือลาแก้วกาญจน์ ก่อนที่เธอจะเดินออกไป


"เราก็ไปกันดีกว่านะ"อภิญญาบอกแก้วกาญจน์แล้วก็เดินนำหน้าไป แล้วก็ยิ้มเล็กน้อยกับความน่ารักของแก้วกาญจน์ ถึงแม้ว่าแก้วกาญจน์จะสวมแว่นตาหนาเตอะ แต่เธอับรู้สึกว่าแก้วกาญจน์น่ารักมากเลยทีเดียว


อภิญญานั่งดูประวัติของแก้วกาญจน์อยู่ในห้องทำงานของตัวเอง หลังจากที่แนะนำตัวกับนักศึกษาที่มากฝึกงาน แล้วก็พาเดินดูศึกษางานแล้วก็จัดแจง ว่าแต่ละคนฝึกงานในตำแหน่งไหน ถ้าฝึกงานจบแล้วถ้าเธอเห็นว่าโอเค ก็จะเสนอให้ทำงานกับบริษัทของตัวเองซะเลย


"นั่งยิ้มอะไรของแกคนเดียวยัยมิ้น ฉันเคาะห้องทำงานแกตั้งนาน"สิรินาถเป็นสนิทของอภิญญาเดินเข้ามาแล้วก็ถาม

"เปล่าไม่มีอะไร แล้วนี่แกมามีอะไร"


"ไม่มีอะไร แค่ได้ข่าวว่ามีเด็กฝึกงานใหม่ ฉันก็เลยมาดู"


"มาดูหรือมาส่องเอาตรงๆ"เธอรู้จักนิสัยของสิรินาถดีว่าเป็นยังไง


"ก็มาดูไง ถ้าถูกใจก็จะได้ส่งเสียค่าเทอมให้ไรงี้"


"แกนี่มันจริงๆเลย"อภิญญาส่ายหน้าทันทีกับความเจ้าชู้ของเพื่อนตัวเอง


"สรุปมีไหมเนี่ย"


"ไม่มีอะไรั้งนั้น แล้วแกก็ห้ามมายุ่งกับเด็กฝึกงานฉันด้วย"


ก๊อก ก๊อก ก๊อก


"กะ...กาแฟได้แล้วค่ะ"แก้วกาญจน์เอากาแฟมาเสริฟให้ตามที่อภิญญาสั่ง


"เอาเอกสารนี่ไปอ่านก่อนแล้วกัน อ่านเสร็จแล้วบอกพี่ แล้วพี่จะทดสอบความเข้าใจของเรา"เธอยื่นแฟ้มสองแฟ้มให้กับแก้วกาญจน์


"ค่ะคุณมิ้น"แก้วกาญจน์รับมาแล้วก็เดินออกไปนอกห้อง


"นี่หรอเด็กฝึกงานแก มีแต่แบบนี้หรือเปล่าว่ะ"สิรินาถมองแล้วไม่ใช่สเป็คเธอเลยสักนิด


"ผู้หญิงคนเดียว นอกนั้นมีแต่ผู้ชายแกสนใจไหมละ"ผู้หญิงจืดซืดอย่างแก้วกาญจน์ไม่ใช่ที่หมายตาของสิรินาถ จึงทำให้สิรินาถรู้สึกผิดหวัง


"หมดกัน นึกว่าจะมีสาวๆให้มองสักคน มาเสียวเที่ยวจริงๆ"


"อะไรจะขนาดนั้นของแกเนี่ย"


"คนด้านชาอย่างแกจะไปรู้อะไร"


"แกกลับไปได้แล้วไป ฉันจะทำงานแล้ว"ตอนนี้สิรินาถงอแงเป็นเด็กเลย ที่ไม่ได้เจอของที่ถูกใจ


"เออกลับก็ได้วะ ใครจะอยากอยู่"


"ไปหาน้องแซนดี้ของแกโน้นไป ป่านนี้คงถามหาแกทั่วบริษัทแระ"


"ไม่ไปโว้ย...ฉันจะไปกินข้าวกับสาว มีนัดตอนเที่ยง"เธออารมณ์ดีขึ้นมาทันทีเมื่อนึกถึงสาวที่นัดไว้


"แล้วแต่แกเลยยัยนาถ แกจะไปไหนรีบไปเลยไป เดี๋ยวถ้าฉันเปลี่ยนใจ ฉันอาจจะลุกขึ้นไปปล้ำแก....ก็ได้!!!"


"เฮ้ย!!!...ยัยมิ้นบ้า ไปก็ได้ว่ะ อี้ขนลุกเลยแกเนี่ย"สิรินาถตกใจที่อภิญญาแกล้งเล่นอย่างนี้กับตัวเอง


"ฮ่าๆๆๆ แกนี่ตลกเป็นบ้าเลยยัยนาถ ฮ่าๆๆๆ"อภิญญาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ก่อนที่เธอจะนั่งทำงานต่อ


ก่อนถึงเวลาเที่ยงแก้วกาญจน์อ่านทั้งสองแฟ้มเสร็จ ก็กลับเข้ามาในห้องของอภิญญา เพื่อที่จะได้ทดสอบความเข้าใจ ตามที่อภิญญาบอกกับตัวเอง


ก๊อก ก๊อก ก๊อก


"เข้ามาได้"


"ศึกษาเข้าใจแล้วใช่ไหม"


"ค่ะ คุณมิ้น"


แก้วกาญจน์ยิ่งไม่กล้าเงยหน้ามองอภิญญาอีก เมื่อเจ้าตัวเล่นจ้องมองเธอแล้วก็ยิ้ม ไม่รู้ว่ายิ้มเพราะเหตุผลใด จึงทำให้เธอรู้สึกประหม่าแล้วก็ขาดความมั่นใจ


"ไปนั่งที่โซฟาตรงนั้นรอก่อนแล้วกันนะ"


"ค่ะคุณมิ้น"


"คุณมิ้นยิ้มอะไร"


แก้วกาญจน์พูดกับตัวเองเบาๆ ไม่รู้ว่าอภิญญาถึงได้ยิ้มแบบนั้น แล้วมันก็ทำให้เธอรู้สึกหัวใจเต้นแรงขึ้นมาอีก

"คิดอะไรใจลอย"


"คุณมิ้น.."


เธอหันไปตามเสียงที่ได้ยิน ก็เห็นอภิญญายืนอยู่ข้างหลัง แล้วก็ก้มหน้าลงมาใกล้ๆเธอ จนเธอหันไปเกือบจะหอมแก้มอภิญญา


"ว่าไง...เหม่ออะไร"


"ป่ะ...เปล่าค่ะ"


เธอหันหน้าหลบสายตาอภิญญาทันที แต่อภิญญาจับคางแก้วกาญจน์ให้หันหน้ากลับมา


!ตึก...ตึก....ตึก...ตึก!

"..................."


"ไม่เข้าใจตรงไหนไหม พี่ให้ถามก่อน ก่อนที่พี่จะทดสอบ"


แก้วกาญจน์ส่ายหน้าไปมาเบาๆ แล้วก็เผลอจ้องมองดูปากอวบอิ่มของอภิญญา และนี่เป็นครั้งแรกที่เธอ เผลอคิดว่าปากผู้หญิงน่าสัมผัส


"อธิบายตรงนี้ให้พี่ฟังหน่อยสิคะ"


อภิญญาก้มลงไปชี้เนื้อหาในแฟ้ม แล้วแก้มของเธอก็สัมผัสกับแก้มแก้วกาญจน์ จนทำให้แก้วกาญจน์รู้สึกตัวเกร็งขึ้นมาทันที


!ตึก...ตึก....ตึก....ตึก!


"ว่าไงคะ..."


อภิญญาหันหน้ามาถามแก้วกาญจน์ ก็เลยทำให้จมูกของเธอ สัมผัสเข้าที่แก้มนุ่มของแก้วกาญจน์ ยิ่งทำให้แก้วกาญจน์ขยับตัวไปไหนไม่เป็น แล้วแก้มนุ่มๆของแก้วกาญจน์ ก็หอมซะจนอภิญญาอยากจะหอมอยู่อย่างนั้น


ก๊อก ก๊อก ก๊อก


"คุณมิ้นคะ เที่ยงแล้วจะให้ดิฉันสั่งอาหารให้ไหมคะ"


เลขาของอภิญญาเข้ามาถาม ก็เลยทำให้อภิญญาต้องถอยห่างออกอย่างเสียดาย ก่อนที่เธอจะหันไปร่างเล็กที่นั่งตัวเกร็งอยู่


"สั่งมาให้มิ้นที่บริษัทแล้วกันค่ะ แล้วก็สั่งมาให้พนักทุกคนด้วย วันนี้บริษัทเลี้ยงทุกคนเอง อยากกินอะไรกันก็สั่งมเลยนะ"


"คะ...คะ"


"ได้ยินไม่ผิดหรอกคะ มิ้นเลี้ยงเองวันนี้ จะเลี้ยงต้อนรับนักศึกษาฝึกงานด้วยนะค่ะ"


"ค่ะ...ค่ะ"


"กินข้าวในห้องนี้กับพี่นะ ไม่ต้องไปกินกับคนอื่น"


อภิญญาพูดจบก็กลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานของตัวเอง ปล่อยให้แก้วกาญจน์นั่งงงอยู่ว่า เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง ก่อนที่เธอจะพยายามไม่คิดอะไร


.

.

.

.

จบตอน

ความคิดเห็น