มะเหมียว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ เรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องที่สองของมะเหมียว เป็นภาคต่อจากเรื่อง สายใยรักซาตาน ฝากติตตามด้วยนะคะ

EP. 2 เจอกันครั้งแรก

ชื่อตอน : EP. 2 เจอกันครั้งแรก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 585

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ค. 2561 22:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 500
× 0
× 0
แชร์ :
EP. 2 เจอกันครั้งแรก
แบบอักษร

หนูพิมหิ้วกระเป๋านักเรียนเดินลงมาจากรถตู้รับส่ง ที่จอดให้ลงตรงปากทางเข้าหมู่บ้าน ซึ่งเป็นของลุงในหมู่บ้านใกล้เคียง ที่คอยรับส่งเด็กๆในระแวกนี้มานาน ป้าจวนเห็นว่าปลอดภัยเพราะจุดรับ-ส่ง อยู่ห่างจากบ้านไม่ถึงยี่สิบเมตรและถูกกว่าขึ้นรถโดยสารไป-กลับ จึงให้หนูพิมใช้บริการตั้งแต่เธอมาอยู่ด้วย

ปีนี้หนูพิมเข้าเรียนในระดับชั้น ม.1 เธอสามารถสอบคัดเลือกได้อันดับหนึ่ง ของโรงเรียนชื่อดังที่มีแต่เด็กๆระดับหัวกะทิที่จะสามรถสอบเข้ามาเรียนได้ ส่วนใหญ่มักจะเป็นลูกหลานข้าราชการและเศรษฐีทั้งหลาย เพราะค่าเทอมที่แพงหูฉี่ แต่ผู้ปกครองทุกคนก็ยอม เพื่อให้ลูกหลานของตัวเองได้เรียนในโรงเรียนที่ดี และมีคุณภาพ ซึ่งป้าจวนก็คิดแบบนั้น

หนูพิมยังโชคดีอยู่บ้าง เพราะผู้เป็นพ่อและแม่ได้ทิ้งทรัพย์สินเงินทองและที่ดินไว้ให้พอสมควร รวมถึงเงินประกันชีวิตต่างๆ ที่ป้าจวนได้เก็บไว้ให้เพื่อใช้เป็นทุนการศึกษา และใช้จ่ายยามจำเป็น จะว่าไปแล้วทั้งสองก็แทบจะไม่ได้ใช้เงินส่วนนั้นเลย เพราะลำพังแค่เงินเดือนของป้าจวนก็เพียงพอ แถมยังได้รับความเมตตาจากคุณปกรณ์ ทั้งที่พักและอาหารครบสามมื้อ

หนูพิมเดินมาถึงหน้าบ้าน ก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ รูปร่างสูงใหญ่ ผิวสีแทน ใส่เสื้อเชิ้ตเนื้อดีสีน้ำตาลพับแขนขึ้นจนเลยข้อศอก กับกางเกงยีนส์สีเข้มแบรนด์ดัง มีเสื้อแจ็คเก็ตหนังสีดำพาดไหล่ มือทั้งสองข้างล้วงกระเป๋ากางเกง ยืนก้มหน้าเขี่ยปลายเท้าไปมาด้วยท่าทางผ่อนคลาย

"คุณ มาหาใครหรือเปล่าคะ?" หนูพิมถามชายหนุ่ม ที่เงยหน้าขึ้นมามองเธอทันที คิ้วหนาเข้มได้รูปสวยยกขึ้นทำท่าแปลกใจเมื่อได้ยินประโยคคำถามจากเด็กหญิงตรงหน้า ตาคมกริบมองหนูพิมอย่างพิจารณา ก่อนจะเผยรอยยิ้มตรงมุมปากให้เด็กสาว

"มาหาคุณปกรณ์ครับ แล้วหนูหล่ะมาหาใครครับ?" เสียงทุ้มตอบหนูพิม ก่อนจะถามต่อ ในใจนึกสนุกขึ้นมา

"หนูพิม พักอยู่ที่นี่ค่ะ เดี๋ยวหนูพิมจะเรียนให้ท่านทราบนะคะ แล้วคุณชื่ออะไรคะ?" เสียงใสตอบชายหนุ่ม ก่อนจะถามกลับบ้าง และก่อนที่ชายหนุ่มกำลังจะตอบคำถามของหนูพิม ลุงสนคนขับรถก็มาเปิดประตูรั้ว

"อ้าว! คุณหนู สวัสดีครับ มายังไง? ทำไมไม่โทรให้ผมไปรับครับ" ลุงสนยกมือไหว้ชายหนุ่มพร้อมกับเข้าไปจับมือจับไม้อย่างตื่นเต้นและดีใจ มาวินโตเป็นหนุ่มและหล่อขึ้นมากในสายตาของแก

"หนูพิม ก็มาพร้อมกันกับคุณหนูเหรอครับ?" ลุงสนถามอย่างสงสัย เมื่อเห็นหนูพิมยืนอยู่กับมาวิน

"เปล่าครับลุง ผมมาถึงก่อน เรากำลังจะทำความรู้จักกันน่ะครับ" เสียงกลั้วหัวเราะ บอกกับลุงสน

"อ๋อ...ครับ นี่หนูพิม เป็นหลานสาวของป้าจวนครับ เธอมาอยู่กับป้าจวนหลังคุณหนูกลับไปเรียนสักหนึ่งเดือนน่ะครับ" ลุงสนบอกกับชายหนุ่ม ที่หนูพิมเริ่มจะรู้จักเมื่อฟังเขาคุยกับลุงสน

"หนูพิม นี่คุณมาวิน ลูกชายของคุณท่าน ไหว้คุณสิหนู" ลุงสนหันมาบอกหนูพิม ที่ยืนก้มหน้าทำตัวไม่ถูก เมื่อรู้ว่าชายหนุ่มเป็นเจ้าของบ้าน ก่อนจะได้สติหนูพิมรีบยกมือไหว้มาวินและยิ้มแหยๆให้ รู้สึกเสียเซลฟ์เล็กน้อยที่จำมาวินไม่ได้ ทั้งที่ดูรูปเขาก็บ่อย

"เข้าบ้านกันเถอะครับคุณหนู หนูพิม ทุกคนคงตกใจที่คุณหนูแอบย่องมาแบบนี้ คุณท่านก็อยู่ในห้องฟิตเนสนะครับ" ลุงสนชวนทั้งสองเข้าบ้าน ก่อนจะปิดประตูรั้ว แล้วรีบเดินตามหลังคนทั้งสอง

"เอ้า! ฉันให้เป็นของฝากละกัน ฉันไม่รู้ว่าหนูมาอยู่ที่นี่ เลยไม่ได้เตรียมของฝากให้" มาวินยื่นขนมซ็อกโกแลตห่อเล็กที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตให้หนูพิม

"ขอบคุณค่ะ คุณมาวิน" หนูพิมยกมือไหว้มาวิน

"เรียกฉันว่าคุณวินเฉยๆ หนูพิม เธอชื่อหนูพิมใช่ไหม?"

"ค่ะ คุณวิน หนูพิมขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ" หนูพิมบอกเชิงขออนุญาตมาวิน ชายหนุ่มยิ้มน้อยๆก่อนจะพยักหน้า มองตามหลังหนูพิมที่เดินแยกไปทางเรือนหลังเล็ก

"ป้าจวน แอบไปมีหลานตอนใหนนะ ไม่เห็นเคยเล่าให้ฟัง" มาวินพึมพำกับตัวเอง

​***********************************************************************************







ความคิดเห็น