waywie

อย่าลืมคอมเมนท์เพื่อเป็นกำลังใจแก่นักเขียน:)

ไปค่าย Nc 18+ [คีย์xโซ่]

ชื่อตอน : ไปค่าย Nc 18+ [คีย์xโซ่]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.3k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ค. 2561 19:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไปค่าย Nc 18+ [คีย์xโซ่]
แบบอักษร

Part: So


ผ่านมา 2-3 อาทิตย์หลังจากวันนั้น พรุ่งนี้ผมต้องไปค่ายแล้วผมกลับมาหอเพื่อเก็บของเตรียมตัวไปค่าย ส่วนไอ้ตี๋กับไอ้บีทย้ายกลับมาเป็นเมทผมเหมือนเดิม นี่ก็ช็อกไปอีกไอ้เกรทเป็นพี่เนียนวิศวะเห้อชีวิตแม่งวนเวียนซับซ้อนชิบหายกูเนี่ย หวังว่าต้นน้ำคงไม่ใช่อีกคน ผมจ้องหน้าต้นน้ำ


"อะไร"ต้นน้ำขมวดคิ้วแล้วมองมาที่ผม


"ไม่ได้เป็นพี่เนียน พี่แฝง หรืออะไรอีกใช่ไหม"


"ไม่ใช่ คณะเราเปิดตัวไปหมดแล้วหายห่วง"


ผมถอนหายใจออกมา ก่อนจะเก็บกระเป๋าต่อ หลังจากที่ผมกลัวผู้ชายมาแตะเนื้อต้องตัวผมก็เริ่มชินบ้างแล้ว พวกไอ้เตอร์ ไอ้แซม ไอ้มีน มันทำให้ผมไม่เครียดไม่นึกถึงเท่าไหร่ถึงแม้จะเล่นถึงเนื้อถึงตัวบ้างก็ตาม แถมเรื่องที่พวกมันสงสัยว่าไปพักกับไอ้พี่คีย์แล้วมีรอยเต็มคอ มันถามทุกครั้งที่มีโอกาสผมก็ปัดๆไปจนทุกวันนี้มันเลิกสนใจแล้ว


"แล้วมึงเก็บของแบบนี้ไปนอนกับพี่คีย์อีกอะดิ"ไอ้บีทถาม


"ไปค่ายไอ้สัส"


"กูจ้างมึงทำบ้างได้ไหมวะ แทบไม่กลับหอเลยมึงอะ ไปอยู่กับพี่มันจนกูนึกว่าแต่งเข้าบ้านละ"ไอ้ตี๋บอก จนผมสะดุ้ง


"แต่งเข้าบ้านพ่อง กูไม่รับเพิ่มละแค่นี้ก็เหนื่อยพอแล้ว อีกอย่างถ้ากูไม่ทำกูจะเอาอะไรแดก"


"รับมาทำที่หอตัวเองก็ได้มั้ง"


"อ่าว ถ้ามาทำที่นี่ก็รบกวนพวกมึงดิ"


"อ้อจ้า"


พวกมันตอบแล้วพากันแยกย้ายไปนอนต่อ ตอนนี้พึ่งจะตีห้าผมกลับมาเอาของบางอย่างที่ไม่ได้แค่นั้น ผมส่ายหัวเบาๆดีนะที่ผมแถเก่งมันก็มีสงสัยบ้าง ไม่สงสัยบ้าง เรื่องผมกับพี่มันคือมันบังคับให้ผมไปอยู่ที่หอด้วย มีบ้างที่กลับมาแค่เอาของแปบเดียว ไปเรียนพร้อมกันตลอด แถมไปเป็นก้างขวางคอมันกับเมียมันด้วย หวานกับเมียตอนกลางวัน กลางคืนก็มีอะไรกับผม ผมก็ยอมๆมันให้จบสิ้นกันไป ผมปลงกับชีวิตแล้ว ส่วนเรื่องงานอะไรนั่นที่บอกเพื่อนไม่มีจริงหรอก เงินมันให้ผมใช้ผมไม่เอาบอกว่าจะสมัครงานร้องเพลงที่ผับมันก็ไม่ให้ทำ ผมเลยปล่อยเลยตามเลย


ผมเดินลงมาข้างล่างเจอรถพี่มันจอดอยู่ ผมเปิดประตูหน้าเข้าไปถึงกับชะงักเมื่อเจอกับไอ้พีช มันมาทำอะไรไม่ไปเรียนเหรอวะ ผมมองมันอย่างสงสัย มันใส่ชุดธรรมดาไม่น่าไปมอมันแน่นอน ใครจะบ้าไปมอตอนตีห้า


"มึงจะไปด้วยเหรอ"ผมถาม


"ไปดิ ช่วงนี้กูมีรับน้องสถานที่ไปก็ได้ไม่ไปก็ได้ กูเลยไม่ไป เลยมากับพี่คีย์แทน"แล้วมันก็เอาหัวไปถูแขนพี่คีย์ตามปกติของมัน


"เออดีๆกูจะได้มีเพื่อน"


ผมตอบแล้วเอากระเป๋าตัวเองไปไว้ด้านหลัง แล้วเปิดประตูมานั่งหลังเบาะคนขับ แล้วหลับตาลงทันทีจนเป็นเรื่องปกติมากับสองคนนี้ผมชอบอยู่เงียบๆ


ตืดด ตืดด


"ว่าไงไอ้เปอร์"ไอ้พี่คีย์รับโทรศัพท์


"..."


"เชี่ย มาพังอะไรตอนนี้ มึงไปกับรถบัสมหาลัยดิ"


"..."


"เออ งั้นเดี๋ยวกูไปรับเรื่องมากจังวะ"


ผมแกล้งหลับต่อไป จนรถขับมาจอดที่ที่นึงเสียงประตูเปิดออกด้านหลังคนขับ เบาะข้างตัวผมยุบลง สงสัยพี่เปอร์ขึ้นมาแล้ว


"อ้าวโซ่ทำไมมาขึ้นรถมึงไม่ไปขึ้นรถบัสมหาลัยวะ"


"มันขอมากับกู"พี่คีย์ตอบ


"อ่อ แล้วพีชล่ะมาไง"


"พอดีมอผมไปรับน้องนอกสถานที่ ผมไม่ไปแต่ขอไปกับพี่คีย์แทนอะ"


"อ้อ"


"ว่าแต่มึงรถเสียทำไมไม่ไปรถบัสมหาลัย"


"ไม่ กูไม่ชอบคนเยอะ ไปกับมึงดีแล้ว"


"เออ"


ไอ้พี่คีย์ตอบตอบกระแทกเสียงแล้วขับรถต่อไป ผมก็หลับไปทันที ผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ เหมือนมีคนมาเขย่าตัวผมให้ตื่น ผมค่อยๆลืมตาขึ้นมาเห็นพี่เปอร์ปลุกผมลงไปกินข้าวตอนแวะข้างทาง ผมพยักหน้าก่อนลุกลงจากรถ มองไปเห็นคู่รักจู๋จี๋กัน ผมก็หันหน้าหนีทันที


"เดี๋ยวกูไปอเมซอนก่อน โซ่ไปกับกูไหม"พี่เปอร์ถามผม


"ไปดิพี่"


ผมตามพี่เปอร์ไปดีกว่า อยู่กับสองคนนี้เหมือนเป็นอากาศ สายตาพี่คีย์มองมาอย่างหน้ากลัวแต่ผมไม่สนใจ เดินตามก้นพี่เปอร์ไปทันที กลับมาก็เห็นสองคนนั้นสั่งอาหารกิน ผมกับพี่เปอร์ไปสั่งบ้าง กินเสร็จเราก็เดินทางต่อทันที ส่วนผมก็หลับไปเมือนเดิม



ผมตื่นมาอีกทีก็ถึงจุดหมายแล้ว เรามาซ่อมแซมโรงเรียนชนบทในจังหวัดบึงกาฬ ปีที่แล้วเห็นพี่เขาว่าไปภาคเหนือจังหวัดเชียงราย ปีนี้เลยเปลี่ยนบรรยากาศมาอีสานบ้าง เผื่อมาดูแม่น้ำโขง พญานาค เราลงจากรถแล้วเอาของไปเก็บ นอนตามห้องเรียนที่ทางพี่ๆจัดไว้ให้


เสร็จแล้วพวกเราก็มารวมแถวกันแบ่งอุปกรณ์ไปตามจุดต่างๆ ผมเลือกทาสีกำแพงโรงเรียน แต่คู่รักสองคนนั้นก็ตามมาอีก ผมกรอกตามองบน ผมปลงกับชีวิตอีกครั้ง จองเวรจองกรรมชะมัด ดีที่มีพี่เปอร์มาด้วยกันผมค่อยไม่อึดอัด


"มาทาสีทางนี้"พี่เปอร์เรียกผม


"ได้พี่"


"โอเคไหม"


"เรื่องอะไร"


"ไอ้คีย์กับเพื่อนมึง"


"พี่ถามแปลกๆนะ ก็โอเคสิ"


"กูรู้ว่าในใจมึงรู้สึกยังไง แม้หน้าตามึงจะแสดงออกมาปกติ"


ผมชะงักมือที่ทาสีกำแพงอยู่ แล้วหันไปมองพี่เปอร์ ดีที่แถวนี้ไม่ค่อยมีคน พี่เปอร์ก็มองผมมาเหมือนกัน ดูเหมือนพี่เขาจะดูออก หรือรู้เรื่องนี้ด้วย


"พี่รู้เรื่องผมกับพี่คีย์เหรอ"ผมก้มหน้าหลบตา


"ก็ไม่ แต่พอเดาออก"


"เดาว่าไง"


"ก็เรื่องอุบัติเหตุนั่น ไหนจะเรื่องรับน้องที่มันยอมเป็นพี่เนียนแล้วอยู่หอในกับมึง ไหนจะช่วงนี้มันเอามึงไปพักที่คอนโดมัน มึงบอกกูสิว่ายังไม่เสร็จมัน"


"..."


ผมหลบตาแล้วไม่ตอบพี่เปอร์ ไม่อยากตอบอะไรทั้งสิ้น แค่นี้ผมก็รู้สึกแย่อยู่แล้วที่มีอะไรกับแฟนเพื่อนตัวเอง อยู่ดีๆพี่เปอร์ก็รวบตัวผมไปกอด เอามือลูบหัวผมเบาๆ


"ไม่เป็นไรนะ รอแค่เวลารอความทรงจำมึงกลับมา หลักฐานทางตำรวจก็มีแต่ทางตำรวจยังไม่เปิดเผย ทุกคนรอมึงจำได้อยู่นะ กูคิดไว้แล้วว่าไอ้คีย์คงไม่ปล่อยมึงไปแน่ กูกับคนอื่นๆก็รอความจริงอยู่"


"ฮึก ผมไม่รู้อะไรแล้วพี่ ผมจำอะไรไม่ได้เลย ถ้าผมจำได้ทุกอย่างจะดีกว่านี้ใช่ไหม"


"ใช่ แต่มึงอาจจะจำไม่ได้ว่ากูกับไอ้คีย์มากจากโรงเรียนเดียวกับมึง ไอ้คีย์มันชอบไอ้พีช แต่กูรู้จักนิสัยเพื่อนมึงดี มีแต่ไอ้คีย์ที่หน้ามืดตามัว กูเชื่อว่าไม่ใช่ฝีมือมึง"


"ผมยังไม่แน่ใจตัวเองเลยพี่"


"ไม่หรอก กูว่ามึงค่อยๆรื้อความทรงจำดีกว่า อย่าไปฝืนคิดมัน กลับจากค่ายกูจะพามึงไปที่เกิดเหตุ บ้านเด็กกำพร้าที่มึงเคยอยู่ โรงเรียนเดิม เผื่อมึงจะจำอะไรขึ้นมาได้บ้าง"


"ขอบคุณนะพี่ พี่ดีกับผมมาก ผมยังจำได้ตอนที่พี่เตือนให้ระวังพี่คีย์แรกๆด้วย"


"อือ"


"ผมขออยู่แบบนี้สักพักได้ไหม"


"เอาสิ"


ผมหลับตาลง ยังอยู่ในอ้อมกอดพี่เปอร์อยู่แบบนั้น ผมอบอุ่นมากผมไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับพี่แก ผมแค่ต้องการใครซักคนที่เข้าใจผม ไม่ทำร้ายผม ไม่พูดอะไรที่ทำให้ผมเสียใจ รับฟังเหตุผลของผมบ้าง ไม่ใช่ตัดสินอะไรเองไปหมดทุกอย่าง


"มึงสองคนไม่เอากันให้จบไปเลยล่ะ คนอื่นทำงานกันแทบตาย"เสียงพี่คีย์ดังขึ้น


"แล้วมึงไม่จู๋จี๋กับเมียมึงรึไง"


"ทำไม กูจู๋จี๋กับเมียกู แต่กับมึงไม่ใช่"


"ในอานาคตไม่แน่"


พี่เปอร์ตอบ ผมตกใจที่พี่แกตอบแบบนั้น ยิ่งตกใจไปกว่าเดิมเมื่อพี่เปอร์กอดผมแน่นกว่าเดิม ก่อนจะฝังจมูกลงแก้มผมดังฟอด ผมอ้าปากเหวอทำอะไรไม่ถูก พี่คีย์กับไอ้พีชยังตกใจ


"มึง ไอ้เหี้ยเปอร์"พูดพร้อมตรงมาจะชกพี่เปอร์


"มึงหวงหลานรหัสตัวเองเหรอ มึงก็แค่ลุงรหัส"


"ไอ้"


ไอ้พี่คีย์ชี้หน้าพี่เปอร์แล้วเหมือนจะพูดอะไรซักอย่างแต่ไม่พูด ก่อนจะมองมาที่ผมแบบอยากจะฆ่าให้ตายแล้วลากไอ้พีชออกไปเลย ผมมองตามหลัง แล้วหันขวับมามองพี่เปอร์


"พะ พี่พูดจริงดิเรื่องอนาคตนั่นน่ะ"


"ก็ส่วนนึง อีกส่วนนึงแค่อยากทดสอบไอ้คีย์ซักหน่อย"


"ส่วนนึงยังไงวะพี่"


"ช่างมันเดี๋ยวมึงก็รู้ ป่ะไปทำงานส่วนอื่นต่อ"


"อ่าวพี่อย่าคลุมเครือดิเห้ย"


แล้วพี่มันก็ลากผมไปทำส่วนอื่นๆต่อ ผมไม่มีโอกาศได้ถามพี่เปอร์เลย เพราะคนเยอะงานเยอะ แทบไม่มีเวลาคุยกัน พวกเราทำกันจนถึงเย็นได้เวลาพักผ่อนอาบน้ำนอนซักที คนอื่นทั้งหมดเลือกที่จะไปอาบน้ำตกห่างไปเกือบกิโล แต่ผมขออาบน้ำในห้องน้ำโรงเรียนดีกว่า พวกไอ้เตอร์ ไอ้แซม ไอ้มีนก็ไปน้ำตกหมดคงมีแต่ผมคนเดียว


ผมอาบเสร็จแล้วกำลังจะเดินออกไป แต่ได้ยินเสียงฝีเท้าคนเดินมา ผมก็สงสัยนึกว่าจะไปอาบที่น้ำตกกันทุกคน พอจะเดินออกไปผมได้ยินเสียงจนทำให้ผมตัวชาชั่วขณะ


"พะ พี่คีย์เอาเข้ามาเลย อ้ะ"


"เดี๋ยวสิครับ อืม"


ผมชะโงกหน้าออกไปมองเห็นพี่คีย์กับไอ้พีชกำลังถอดเสื้อผ้าออกหมด พี่มันแกะถุงยางสวมลงที่ลูกชายมันก่อนค่อยๆเสียบเข้าไปทางหลังไอ้พีช น้ำตาผมใหลออกมาเงียบๆ พยายามกลั้นก่อนสะอื้นตัวเอง ผมจะออกไปก็ไม่ได้เดี๋ยวพวกมันรู้ตัว ขาก้าวไม่ออก ผมหันกลับมาพยายามเอามือปิดหูตัวเองเพื่อไม่ให้ได้ยินเสียงน่าเกลียดนั่น


"อื้อ อึดอัด อ้ะ"


"ผ่อนคลายหน่อย อืม"


"อ้ะแรงจัง"


พร้อมเสียงกระแทกอย่างหยาบโลนดังออกมา


"อืม คิดถึงตอนมอห้าครั้งแรกของเราจัง"


"อ้ะ จะเสร็จ"


"รีบไปไหนหืม"


"อ้ะ อ้าาา"



"..."มันพูดอะไรกันไม่รู้เสียงเบามาก


น้ำตาผมใหลไม่หยุด หัวใจผมปวดหนึบกว่าเดิม สมองชาไปหมดคิดอะไรไม่ออก จะทำอะไรก็ไม่ได้ ตอนนี้น่าจะผ่านมาเกือบสิบนาทีสองคนนั้นค่อยหยุด เกินจะได้ยินเสียงคนเดินออกไป ผมออกมาจากที่ซ่อนก่อนจะตกใจที่ไอ้พี่คีย์ยังอยู่แต่มองเห็นไอ้พีชเดินขึ้นอาคารเรียนไปนอนเรียบร้อย ส่วนผมรีบเดินหนีทันทีแต่มันจับแขนผมไว้


"ปะปล่อยผม"


"แอบดูคนอื่นเอากันไม่ดีนะรู้มั้ย"


"ปล่อย ฮึก"


"ร้องไห้ทำไม หึงเหรอ"


"เปล่า"


"อยากเอาบ้างละสิ ตอนนี้ไอ้เปอร์ไม่อยู่เอากับกูไปก่อนแล้วกัน"



ผมสะบัดมือมันออกก่อนจะวิ่ง มันดึงถุงยางออกจากน้องชายมัน แล้ววิ่งตามผมมา มันรวบตัวผมทัน มือข้างนึงล็อกเอวผมไว้ดึงให้ผมหันหลังเข้ามาตัวมัน มืออีกข้างพยายามดึงกาเกงผ้าขายาวผมออก


"ปล่อย ไม่ใช่ตอนนี้"


"ร้องออกไปให้คนอื่นมาได้ยินดิ ถึงคนอื่นมาก็กูจะเอามึงเหมือนเดิม"


"ฮึก"


ผมเงียบปล่อยให้มันดึงกางเกงผมออก มันจับน้องชายมาถูๆตรงทางรักผม พร้อมกับกดเข้ามาอย่างแรงจนสุด


"อึก โอ้ยย เจ็บ เบาๆ"


มันขยับทันทีไม่ให้ผมปรับตัวอะไรทั้งสิ้น มันทำแบบนี้ทุกครั้งที่มีอะไรกัน ขยับเข้าออกแรงๆจนผมเจ็บและจุกไปหมด ภาพคืนที่ผมถูกข่มขืนลอยเข้า ผมพยายามสะบัดหัวไล่ภาพนั้นออกไป พยายามไม่คิดถึงมัน ทุกครั้งที่มีอะไรกันภาพคืนนั้นลอยเข้าหัวตลอดจนผมกลัว ผมทำอะไรไม่ได้ ยิ่งกลัวยิ่งร้องไห้มันยิ่งทำแรงกว่าเดิม ผมต้องกลั้นความกลัว ความเจ็บต่างๆเอาไว้


"อืม ของมึงแน่นสุดละ"


"อือ เบาๆอ่า"ผมหลุดครางออกมา


ผ่านไปซักพักผมกับมันก็ปล่อยออกมาใส่ช่องทางรักผม มันผละออกจากตัวผมทันทีใส่เสื้อแล้วเดินออกไป ส่วนผมเข้าไปห้องน้ำพยายามคว้านน้ำรักที่ค้างอยู่ข้าในออกเอง ก่อนจะใส่กางเกงแล้วเดินขึ้นไปตึกเรียนที่นอนอยู่เป็นห้องโถงใหญ่ๆนอนได้หลายสิบคน ซวยกว่าเดิมคือนอนข้างไอ้พีชกับไอ้พี่คีย์ มีแค่มันสองคนอยู่ในห้อง คนอื่นๆคงยังไม่กลับมา ไอ้พีชหลับไปแล้ว ส่วนไอ้พี่คีย์มองมาที่ผม ผมไม่พูดอะไรก่อนจะล้มตัวลงนอนด้วยความเพลีย



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}