เค้กมัฟฟิ่น

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

54.อยู่ไหนบอกมา

ชื่อตอน : 54.อยู่ไหนบอกมา

คำค้น : รัก พี่ แฟน แอบรัก แอบ จีบ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ค. 2561 10:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
54.อยู่ไหนบอกมา
แบบอักษร

   น้องโทรเข้ามาหาผมประมาณทุ่มนิดๆผมรับสายทันที เสียงที่โทรเข้ามาดังมากกว่าปกติที่น้องจะอยู่บ้าน ผมถามออกไปทันทีว่า "อยู่ไหน " น้องอึกอักจะตอบออกมา ทำให้ผมต้องถามซ้ำอีกครั้ง " นัด หนูอยู่ไหน " น้องตอบด้วยเสียงเบากว่าเดิม "พี่ ขับรถใช่ไหม จอดคุยกันก่อน " ผมรีบจอดชิดข้างทางพอดี แล้วถามอีกครั้ง "ว่าไง " "พี่ หนูอยู่โรงพยาบาล " ผมใจสั่นขึ้นมาทันที แล้วถามออกไป "ใครเป็นอะไร " เพราะในใจคิดว่าอาจจะเป็นยาย ที่ไม่สบาย 


" พี่ หนูถูกงูกัด " โทรศัพท์ร่วงจากมือทันที เมียโดนงูกัด อยู่โรงพยาบาล ผมคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วถามออกไปด้วยความเป็นห่วง "อะไรนะ บอกใหม่สิ " ผมอยากจะเป็นลม ขึ้นมาซะเดี๋ยวนั้น "หนูถูกงูกัด แต่งูไม่มีพิษ " น้องบอกอีกครั้ง ทำให้ผมถอนหายใจออกมา แล้วรีบขับรถทันที 


ระยะทางที่ทำงานกับที่โรงพยาบาลใก้ลบ้านห่างกันเกือบร้อยโล ผมขับมาเร็วเต็มสมรรถนะของรถ ไม่ถึงชั่วโมง ผมก็เดินเร็วๆเข้าไปในห้องฉุกเฉินทันที น้องนอนอยู่บนเตียง พอเห็นหน้าผมก็ยิ้มออกมา "หนูไม่เป็นไร " น้องบอกออกมา แต่ผมกำลังจะตาย ผมคว้าน้องมากอดเอาไว้แน่น หัวใจผมเต้นแทบจะหลุดออกมาอยู่แล้ว "งูไม่มีพิษกัดเข้าที่นิ้วโป้งเท้า 2 ครั้ง " น้องบอกหน้าเจื่อน เพราะกลัวผมจะดุ ผมมองที่นิ้วเท้าน้องที่ทำแผลเอาไว้แล้ว หมอเดินเข้ามาแจกแจงอาการทันที 


"ฉีดยาแก้อักเสบให้แล้ว ฟอกแผลแล้วนะคะ " ผมพยักหน้ารับรู้ "คืนนี้คงต้องนอนดูอาการสักคืนนะคะ ผมส่ายหน้าทันที " หมอทำใบส่งตัวเลย คืนนี้ผมจะพาไปนอนโรงพยาบาลในเมือง " น้องนอนห้องธรรมดาไม่ได้แน่ แล้วผมก็อยู่ไม่ได้แน่ ห้องรวมแบบนั้น คุณหมอพยักหน้าแล้ว เดินแยกจากไป ผมก้มลงมองโรงเท้าแตะที่น้องใส่มาแล้วก็ใจหายอีกครั้ง รองเท้ามีแต่เลือดเต็มไปหมด 


"มายังไง " ผมถามออกมา "ขี่มอไซด์มาเอง มากับแม่ " ระยะทางจากบ้านมาที่นี่ไม่ถึง5กิโลเมตร แต่ผมก็แทบจะหัวร้อนขึ้นมาอีกรอบ เพิ่งจะยังไม่สองทุ่ม ทำไมแม่รีบกลับ ทำไมทิ้งเมียผมเอาไว้คนเดียว "หนูไม่เป็นไรแล้ว หนูอยู่ได้ ยายกับลูกอยู่บ้านกันสองคน " น้องบอกเหตุผล ผมส่ายหน้าออกมา คือมันยังไม่ต้องรีบขนาดนั้นไหม เดี๋ยวยังไงผมก็มา แม่ควรจะอยู่เป็นเพื่อนน้องก่อนสิ 


หมอเขียนใบส่งตัวให้เรียบร้อยแล้ว ผมอุ้มน้องลงจากเตียง แล้วย้ายขึ้นรถโรงพยาบาลที่จะส่งตัวน้องเข้าไปในเมือง ผมโยนรองเท้าคู่นั้นทิ้งไปด้วยความโกรธ โกรธตัวเองที่ดูแลน้องไม่ดี โกรธที่ทำให้น้องได้ไม่ดีพอ ทำไมเมียผมต้องขี่รถมอเตอร์ไซด์มาเอง และถูกทิ้งให้อยู้คนเดียวแบบนี้ ไปเจอที่โรงพยาบาลนะ พี่ไปเอาของที่บ้านก่อน ผมบอกก่อนจะแยกกับน้อง 


ผมเปิดประตูเข้ามาในบ้านช่วงสามทุ่มนิดๆ ลูกหลับในห้องแล้ว แม่ก็เข้าไปนอนแล้วเหมือนกัน โต้ะกลางมีขวดเหล้าและจานกับข้าววางเอาไว้ ผมส่ายหน้าออกมาอย่างเหลือทน เสื้อผ้าของใช้ของผมและน้องถูกเก็บขึ้นมาใส่กระเป๋าของน้อง แล้วผมก็ขับรถออกมาจากบ้านทันที 


คุณหมอในห้องฉุกเฉินวินิจฉัยอาการตามปกติ เพราะทำแผลเบื้องต้นมาแล้ว ผมบอกสั้นๆว่า "เป็นห่วง อยากให้อยู่ใก้ลหมอ " โรงพยาบาลเอกชนอันดับหนึ่งของจังหวัดที่น้องเข้ามารักษา ทำให้ผมวางใจ พยาบาลเตรียมจะเปลี่ยนเสื้อผ้าให้น้อง แต่ผมส่ายหน้า "ผมทำเอง " ผมปิดกั้นม่านเพื่ออยู่ตามลำพังกับน้อง แล้วรวบตัวน้องเข้ามากอดเอาไว้ ก่อนจะร้องไห้ออกมา "พี่จะอยู่ยังไง " ผมบอกสั้นๆออกไปแบบนั้น แล้วน้ำตาก็ไหลออกมาอย่างมาก น้องกอดปลอบผมเอาไว้ แล้วเช็ดน้ำตาให้ผม "หนูไม่เป็นไรเลย หายแล้ว " ผมเปลี่ยนเสื้อผ้าให้น้องอย่างระมัดระวัง เพราะหมอเจาะสายให้น้ำเกลือเอาไว้แล้ว พยาบาลยิ้มอายๆออกมา เมื่อเห็นน้องเปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว ผมรูดม่านเปิดออก 


ผมนั่งมองน้องที่หลับสนิทไปแล้ว อาจจะเพราะฤทธิ์ยาและถึงเวลาต้องนอน ผมไม่อยากคิดเลยว่า ถ้าวันนี้ น้องรถล้มรถชนเกิดอุบัติเหตุซ้ำซ้อน ผมจะอยู่ได้ยังไง น้องไม่มีใครเลย ไม่มีใครจริงๆนอกจากผม ผมนั่งเฝ้าน้องอยุ่ข้างเตียงไม่ห่าง 





**พี่นัดโดนงูกัดที่บ้านนะคะ ลงไปทิ้งขยะประมาณสักหกโมงกว่าๆเลื่อนรั้วออกไปงูมันจะเข้ามาพอดี ก็เลยโดนฉกไปสองเขี้ยว **


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น