Raw

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Intro

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.4k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มี.ค. 2558 22:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Intro
แบบอักษร

Intro

 

 

 

       "อ๊ะ....ฮ๊าา...ซี๊ดดด...ร..แรง..อึก!...อีก..น...หน่อย!!!!" เสียงหวานครางร้องด้วยความกระสัน 

 

       "ไอ้เชี่ย!...ร้อนแรงฉิบหาย!!!...ซี๊ดดดด...จะแตกแล้ว!!" เสียงทุ้มต่ำครางเอ่ยด้วยความสุดจะทน ขีดจำกัดของทั้งสองใกล้จะหมดแล้ว

 

 

       การพบเจอของสองคนเกิดขึ้นที่บ้านร่างสูงจากการนัดสังสรรค์ภายในกลุ่มเพื่อน ทั้งคู่ต่างเมาแล้วจบกันที่เตียงในห้องร่างสูง ฤทธิ์ของน้ำเมาเพิ่มทวีรุนแรงขึ้นในการกระทำเถื่อนๆของทั้งสอง ยิ่งแรง ยิ่งเพิ่มตัณหา กว่าจะหมดฤทธิ์ก็หมดไปหลายน้ำ

 

       

       เสียงครางกระเส่าของสองร่างที่ร่วมรักกันรอบสุดท้ายของค่ำคืนอันเร่าร้อนนี้ใกล้จะจบลง เนื่องจากวันใหม่ใกล้จะมาถึง คนหนึ่่งคิดว่าจบคืนนี้คงไม่ได้เจอกัน แต่อีกคน ใครจะรู้ว่าเขาได้ติดใจร่างบางอันหอมหวานแต่กลับเร่าร้อนภายในเข้าแล้ว.....

 

 

       "อ๊ะ...อึก อ๊าาาาาาาาาา" ร่างบางถึงขีดจำกัดแล้วก็ปลดปล่อยออกมา ร่างสูงที่กระตุก2-3ทีก็ปล่อยตามออกมา

 

       "อ่า....แม่ง สุดยอด มึงโคตรฟิตอ่ะ ขนาดเล่นกันจนจะเช้า มึงยังรัดแน่นเลยแม่ง" ว่าจบร่างสูงก็ตีก้นร่างบางไปหนึ่งทีก่อนจะถอดถอนแก่นกายออกมาพร้อมถุงยางที่จะทิ้งรวมกันจำนวนมากในถังขยะ

 

       "แต่กูเจ็บ! สร่างเมาเลยเชี่ย" ร่างบางพูดออกมาด้วยความหงุดหงิด แต่ร่างสูงกลับยกยิ้มพอใจ

 

 

       ปึก

 

 

       "เหี้ยไร!?" ร่างบางเอ่ยด้วยความตกใจและโมโหกับสิ่งของที่ร่างสูงโยนมาให้บนเตียง นั่นคือ 'ธนบัตร' จำนวนไม่น้อย เขาไม่ใช่เด็กขายสักหน่อย

 

       "เงินไงมึง ดูไม่ออก?" ร่างสูงเอ่ยถามพร้อมยักคิ้วกวนๆให้ทีสองที

 

       "อะไรมึงเนี่ย! กูไม่ชะ..." ยังไม่ทันได้แย้งอะไร เสียงโทรศัพท์ของร่างบางก็สั่นขึ้นก่อน

 

 

       RRRRRRRRRRRRR~

 

 

       "ใครโทรมาวะ! อึก!" ร่างบางบ่นออกมาพร้อมมองชื่อของปลายสายในโทรศัพท์ ก่อนน้ำตาที่อัดอั้นมานานจะปล่อยโฮออกมา แต่ต้องห้ามเสียงไว้ให้ปกติที่สุด

 

       (อยู่ไหนวะดาร์ค นี่มันตี 3 แล้วนะเว้ย ดื่มยังไม่เสร็จหรอวะ?) ปลายสายพูดอออกมาด้วยน้ำเสียงร้อนรนแต่แฝงไปด้วยความห่วงใย ทำให้ร่างบางรู้สึกผิดอย่างมาก

 

       "ก...ก็นะ คือกูเมาน่ะ เลยจะค้างบ้านเพื่อนเลย อย่าโกรธกูนะ" ร่างบางเอ่ยเสียงสั่นพลางมองไปที่ร่างสูงที่นั่งพิงพนักเตียงข้างๆที่กำลังกระตุกยิ้มมุมปาก

 

       (ใคร กูขอคุยด้วยหน่อย) เสียงปลายสายทำให้ร่างบางหน้าซีดขาวก่อนจะหาข้ออ้างให้ปลายสายฟังแล้วสบายใจหายห่วงที่สุด

 

       "อ๊ะ! เพื่อนเรียกกูละ....ห..เห้ย!" ยังไม่ทันได้พูดอะไรก็โดนฉกโทรศัพท์แล้วร่างสูงก็คุยต่อ

 

       "โย่" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นมาพลางลูบไล้ผิวกายของร่างบางไปมา

 

       (นั่นใคร?) เสียงปลายสายเอ่ยออกมาด้วยเสียงเย็นยะเยือกด้วยความสงสัยและแปลกใจที่ปลายสายเป็นเสียงผู้ชาย

 

       "เพื่อนไอ้ดาร์ค แต่อาจเป็นมากกว่าเพื่อน" พูดจบก็หันไปตีคิ้วใส่คนข้างๆ ร่างบางที่ได้ยินอย่างนั้นก็พยายามแย่งโทรศัพท์คืนมา แต่ความเจ็บแสบที่ช่องทางหลังมันทำให้ต้องฟุบหน้าลงกับหมอนดั่งเดิมแล้วกัดฟันกลั้นน้ำตาที่ไหลลงอาบแก้มขาวเนียน

 

       (ว่าไงนะ!) เสียงปลายสายตะคอกกลับจนร่างบางยังได้ยิน ทำให้ต้องปิดหน้าปล่อยน้ำตาลงมา

 

       "อะไรกันๆ กูหมายถึง 'เพื่อนสนิท' น่ะ โอ๊ะ! แค่นี้นะ มันเรียกกูไป'ต่อ'ละ หมายถึง ดื่มต่ออ่ะนะ ฮ่าๆๆๆๆๆ" พูดจบร่างสูงก็กดวางสายก่อนจะส่งสายตาเย็นชาไปที่ร่างบางแล้วถามคำถามด้วยเสียงเย็นยะเยือกพอๆกับสายตาพร้อมชูโทรศัพท์ขึ้น "นี่ใคร?"

 

       "......แฟนกู" ร่างบางตอบแล้วเสมองไปทางอื่น

 

       "หึ สรุปจะขายตัวให้กูมะ?" พอได้ยินอย่างนั้นร่างบางก็หันขวับมามองด้วยความรวดเร็ว

 

 

       เพี๊ยะ!

 

 

       "กูไม่ใช่เด็กขาย! กูไม่ทำ!" ร่างบางพูดออกมาพลางมองหน้าหล่อๆที่หันหน้าไปอีกทางจากแรงตบ

 

       "จะทำดีๆหรือจะให้กูโทรถามผู้ปกครองคนนี้ให้ครับ?" ร่างสูงหันหน้ามาช้าๆก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงประชดพลางชูโทรศัพท์ขึ้นทำให้ร่างบางหน้าถอดสี

 

       "อึก.." ร่างบางหลบสายตาพลางกำผ้าปูที่นอนแน่นก่อนน้ำตาจะไหลลงมาอีกที

 

       "สรุปตกลงแล้วเนอะ หึๆๆๆๆ" ร่างสูงพูดเองเออเองก่อนจะลูบผมร่างบางเบาๆก่อนจะเปลี่ยนเป็นขยุมเส้นผมร่างบางอย่างแรงให้เงยหน้ามามองร่างสูง "อย่าขัดขืน ไม่งั้นกูบอกผัวมึงแน่!"

 

 

       "อืม กูทำก็ได้...แต่มึงอย่าบอกใครนะ!"

 

       "เออน่า ไม่บอกหรอก แต่ถ้ามึงขัดขืนกูวันไหน ก็ไม่แน่...." ร่างสูงเอ่ยพลางกดเมมเบอร์ของร่างบางกับ'คนรัก'ของร่างบางไว้

 

       ที่ร่างบางต้องจำใจทำเพราะต้องเอาเงินไปรักษาพี่ชาย.....พี่ชายที่เป็นสมาชิกครอบครัวคนสุดท้ายที่มีโรคร้ายแรง รักษาหายได้ แต่ฐานะของเขาไม่ค่อยมีเงินพอกับจำนวนค่ารักษา และอีกอย่าง เขาไม่อยากให้คนรักของเขารู้เรื่องนี้ ถ้าคนที่เขารักมากที่สุด 2 คนรู้ เขาคงจะรู้สึกผิดมากแน่ๆ

 

 

 

 

........................................................................................................................................................................

แต่งดีรึเปล่านะ? ไม่รู้ QwQ หุๆๆๆๆ ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ ถ้าจะดีก็อยากให้ติชมด้วยอ่า และก็ขอบคุณรีดเดอร์ทุกคนมากที่ติดตามผลงานของไรท์ด้วยนะจ๊าาา ตั้งแต่เรื่องแรกจนถึงเรื่องนี้เลยเด้อ ขอขอบคุณ ณ ที่นี้ด้วย ครุๆคริๆคึๆเคะๆเมะๆ(?)

........................................................................................................................................................................

http://ookbeetunwalai.s3.amazonaws.com/files/emotions/15.gif       

 

 

 

 

ความคิดเห็น