waywie

อย่าลืมคอมเมนท์เพื่อเป็นกำลังใจแก่นักเขียน:)

เปิดตัวพี่ว๊ากตัวจริง+กลัว [คีย์xโซ่]

ชื่อตอน : เปิดตัวพี่ว๊ากตัวจริง+กลัว [คีย์xโซ่]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ค. 2561 10:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เปิดตัวพี่ว๊ากตัวจริง+กลัว [คีย์xโซ่]
แบบอักษร

Part: So


ผมลืมตาขึ้นมา ยังอยู่ในห้องเมื่อคืนแต่คนที่อยู่ด้วยเมื่อคืนไม่อยู่แล้ว ไม่รู้ว่าสถานะระหว่างผมกับมันคืออะไร ขอผมคบแต่การกระทำมันไม่ใช่ น้ำตาผมค่อยๆใหลออกมา ผมเปิดผ่าห่มออกตัวผมไม่ได้ใส่อะไรเลย คาบรักเปรอะเปื้อนตามที่นอนมีรอยเลือดเล็กน้อย ผมยันตัวลุกขึ้น


"อึก เจ็บ"ผมเอามือกุมท้องไว้มันเจ็บหน่วงๆไปถึงช่องทางรักด้านหลัง แต่ก็พอเดินได้


ผมจับโทรศัพท์ยี่ห้อเก่าๆของตัวเองขึ้นมาปรากฎว่าตี 5 กว่าๆวันนี้ผมมีเรียนแปดโมง ผมลุกเดินเข้าไปในห้องน้ำเห็นตัวเองในห้องน้ำสภาพดูแทบไม่ได้ ตามลำคอ หน้าอก เต็มไปด้วยรอยรัก น้ำรักใหลเต็มซอกขา


"ฮึก มึงคงฟันกูแล้วทิ้งซินะ มึงคงไม่อยากได้ของเหลือใคร "ผมสมเพชตัวเอง ถ้าผมจำอะไรได้มากกว่านี้อะไรๆอาจจะได้ดีกว่านี้ คนนั้นที่ข่มขืนผมคือใครยิ่งคิดยิ่งปวดหัว ผมสะบัดหัวก่อนเดินไปแต่งตัว ตอนนี้ผมเริ่มกลัวตัวเอง แม่งแย่ว่ะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตัวเองซักอย่าง


ผมนั่งแท็กซี่มาลงหน้าหอประมาณหกโมงนิดๆ เข้ามาในห้องเจอแค่ไอ้เกรทกับต้นน้ำนั่งอยู่หน้าตาเครียดมาก พอพวกมันเห็นผมร้องออกมาทันที


"มึงไปไหนมา"เสียงไอ้เกรท"


"เราสองคนรอทั้งคืนโซ่กับคีย์ติดต่อไม่ได้ซักคน"ผมสะดุ้งทันทีที่ได้ยินชื่อไอ้คีย์


"ไปกินเหล้าแล้วแยกย้ายกัน ไม่รู้ว่ามันไปไหน"


"แล้วรอยพวกนี้มึงไปโดนอะไรมา มึงไปต่อกับผู้หญิงมาใช่ไหมถึงไม่กลับหอ"ไอ้เกรทเข้ามาเลิกเสื้อผมดู ผมเบิกตากว้าง แล้วรีบตะครุบเสื้อทันที


"เออดิวะ หลบจะไปอาบน้ำ"


ผมพยายามเดินให้ปกติไปเอาเสื้อผ้าและผ้าเช็ดตัว รีบเดินไปอาบน้ำทันที ช่างแม่งไอ้คีย์มัน อาบเสร็จผมแต่งตัวเรียบร้อยเดินเข้าห้องมา ไอ้เกรทกับต้นน้ำหลับไปเเล้วพวกมันมีเรียนบ่ายกัน ผมคงต้องเดินไปสินะ


"โซ่"


ผมหันหลังไปเจอไอ้พีช และไอ้คีย์มาด้วยกัน ผมสบตาไอ้คีย์มันก็มองมาทางผมแล้วเหยียดยิ้มมุมปากอย่างสมเพช


"ว่าไงวะ มึงไม่มีเรียนเหรอ"


"มีบ่ายแค่แวะมาหามึง แต่ได้ข่าวว่ามึงเป็นเมทคีย์เหรอ"


"อืมใช่ กูต้องไปเรียนแล้วว่ะมึงตามสบาย"


"เดี๋ยวดิ กูยังไม่ได้ฝากฝังแฟนกูเลย คือกูเจอคีย์ช่วงมอห้าก็อ่า นั่นแหล่ะ แต่ต่างคนต่างยุ่งไม่ได้เจอกันเท่าไหร่ ตอนนี้กลับมาคบกันแล้ว มึงโอเคมั้ยวะ"ผมหน้าชา


"อ่อ ได้ดิทำไมจะไม่โอเควะ"


"อ่อ บอกเมทคนอื่นด้วยว่าคีย์จะย้ายออกไปอยู่คอนโด"


"มันก็จะขึ้นไปเก็บของอยู่แล้วทำไมไม่บอกเองล่ะ แถมตอนนี้กูต้องไปเรียน"


"กูบอกเองก็ได้ ไม่อยากบอกผ่านมึงซักเท่าไหร่หรอก"


ไอ้คีย์บอกแล้วเดินขึ้นไปหอเลย ผมหันหลังเดินออกมาทันที ผมต้องกั้นน้ำตาไว้ มันไม่แม้จะเอ่ยถึงเรื่องเมื่อคืน แถมมันยังเคยคบกับเพื่อนผมมาก่อนกลับมาคบกันใหม่ ผมแค่ของเล่นมัน ผมเดินเข้าตึกคณะทุกคนทักผมเรื่องผมเป็นพี่ว๊ากผมไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะสนใจอะไรทั้งนั้น


พอมาถึงตอนเข้าประชุมเชียร์ทุกอย่างก็เหมือนเมื่อวาน มีแต่ผมที่ไม่มีอารมณ์ร่วม เบื่อสิ่งรอบข้าง อยู่ดีๆก็มีผู้ชายคนหนึ่งมาหยุดตรงหน้าผม ผมเงยหน้าขึ้นมอง เป็นผู้ชายหล่อสูงขาว


"น้องโซ่ใช่ไหมมึง กูพี่รหัสมึงเองกูชื่อ โฟร์ทนะ"


"คะครับ"ผมมองหน้าพี่โฟร์ท หน้าตาก็ดีไม่หน้าสั่งให้คนอื่นทำอะไรแปลกๆแบบนั้นเลย


"เมื่อวานสุดยอดไปเลยมึง ตฝกูจะบอกอะไรให้สายเราเป็นสายว๊ากเว้ย มึงสอบผ่านต่อจากปีสามก็กู ต่อไปก็ปีมึงพอดี ใช้ได้เลยมึง"


"เห้ยพี่ไม่เอา ไม่อยากทำ"


"เดี๋ยวมึงก็โดนบังคับเชื่อกู เอะว่าแต่คอมึงจัดกับสาวหนักเหรอวะ"ผมรีบตะครุบคอเสื้อทันที


"ใช่พี่หนักไปหน่อย"ผมหลับตา


"มึงไปเข้าเชียร์ได้แล้ว"


"เคพี่"


"เดี๋ยวว่างๆแดกเหล้าเลี้ยงสายรหัส"


"ไม่เอาเหล้าดิพี่ ขออย่างอื่น"


"ค่อยคิดละกันไปละ"พูดจบพี่มันก็เดินไปเลย



"เอาละน้องๆมารวมตัวกันนะคะ วันนี้เราก็สบโอกาสเปิดตัวพี่ว๊ากตัวจริงไปเลย เดี๋ยวกิจกรรมจะล่าช้าไปกว่านี้ เชิญกลุ่มพี่ว๊ากค่ะ"เสียงพี่ระเบียบดังขึ้นเรียกเข้าแถว


กลุ่มพี่ว๊ากน่าจะประมาณ 5 คนครบแก๊งค์แล้วมั้งผมมองไม่ค่อยเห็น พวกพี่มันเดินอยู่ไกล พอเดินมาหยุดข้างหน้าเสียงเงียบกริบ จนไอ้เตอร์ข้างผมร้องขึ้นมา


"ไอ้คีย์นี่หว่า ยะอย่าบอกนะว่าเป็นเฮดว๊าก"


ผมตะลึงมือไม้สั่นไปหมด คีย์ในปีหนึ่งมีคีย์คนเดียวด้วย ถ้าเป็นมันจริงๆล่ะ ผมพยายามเพ่งสายตามองไปตรงผู้ชายที่ยืนอยู่กลางเพื่อนแต่มันเลือนลางมากๆ อยู่ดีๆพี่เฮดว๊ากอะไรนั่นก็เดินตรงมาทางนี้ เดินมาเรื่อยๆจนภาพมันเริ่มชัดเจนขึ้น ไอ้คีย์จริงๆด้วย มันเดินมาหยุดตรงหน้าผมกับไอ้เตอร์


"ผมเป็นรุ่นพี่คุณ มีสิทธิ์อะไรที่คุณเรียกผมเหมือนคนสนิทแบบนั้น"


"ขะขอโทษครับ"ไอ้เตอร์ตอบ


"ส่วนคุณลุกขึ้น"ผมมองหน้ามันแล้วทำหน้างง


"โซ่ รหัส 0001 ลุกขึ้น"ผมลุกตามมันบอก


"ทำไมคุณไม่เตือนเพื่อนครับ เมื่อวานคุณยังอวดเก่งกล้าสั่งคนทั่งรุ่น ทำไมวันนี้ไม่ทำล่ะครับ"


".."ผมเงียบ


"ผมสั่งให้ตอบ"


"ในเมื่อคุณกลับมาทำหน้าที่เฮดว๊าก มันก็คือหน้าที่คุณที่จะสั่งรุ่นน้อง ไม่ใช่หน้าที่ผมสำหรับตอนนี้ครับ"


"หึ ตอบได้ดี งั้นผมกลับมาทำหน้าที่นี้ก็มีสิทธิ์สั่งคุณสินะ"มันพูดแบบนี้จนผมมองมันอย่างไม่เข้าใจ


"ผมสั่งให้คุณไปขอเบอร์ผู้ชายคณะอื่นให้ได้ 50 คนห้ามบอกว่าผมสั่งหรือรุ่นพี่ เพื่อนในคณะสั่งทำไม่ได้ไม่ต้องกลับบ้าน เชิญครับ"


"อึก"ผมกลั้นน้ำตาแล้วมองหน้ามันผมกลัว ตั้งแต่ผมจำเรื่องมีคนข่มขืนได้ผมเริ่มกลัวผู้ชายรอบข้างกลัวแม้กระทั่งมันรวมไปถึงกลัวความมืด ทำไมมันต้องให้ผมทำอะไรแบบนี้ด้วย


"เชิญครับ ผมจะสั่งรุ่นพี่ไปดูเผื่อคุณโกง"


ผมกำหมัดแน่นแล้วเดินออกจากแถวไปทันที ผมตรงไปทีละคณะ ส่วนใหญ่ผมได้เบอร์จากพี่ๆสาวสอง กับผู้ชายบางคนมองผมอย่างแทะโลม บางคนถึงเนื้อถึงตัวผมจนบางทีผมเผลอสะดุ้ง จนคนอื่นๆตกใจตาม


"พี่ครับผมขอเบอร์หน่อยได้มั้ยครับ"


"ถ้าขอเพราะเกมส์อะไรซักอย่างไม่ให้นะจ้ะ"พี่คนนี้ตอบผม


"ผมอยากรู้จักพี่จริงๆ ผมโซ่ เกษตรปี 1 พี่ชื่ออะไรครับ"


"แอนดี้จ้า น้องใช่คนที่คนอื่นสงสัยว่าเป็นเฮดว๊ากใช่ปะจ้ะ"


"ครับ"ผมขนลุกพี่แกยิ้มกริ่ม เดินมาประชิดตัวผมจนผมสะดุ้ง หัวหัวเราะขำๆเอามือมาตีก้นผมแรงๆอย่างกวนๆ แต่ผมไม่ตลก ภาพคืนนี้นั้นที่ผู้ชายคนนั้นเอามือฟาดแก้มก้นผมแล้วกระแทกอย่างรุนแรงเข้ามาในตัวผม


"ยะอย่า อ้ากกก ปล่อยกลัวแล้ว อย่าทำกู กูเจ็บ"ผมเบิกตากว้างก่อนจะหวีดร้องออกมาทันที พร้อมปล่อยโทรศัพท์ตัวเองตกลงพื้นแตกกระจาย คนก่อนหน้านี้แอบถึงเนื้อถึงตัวผมแต่ไม่เท่าคนนี้ มันทำให้ภาพนั้นลอยขึ้นมาในหัวกระตุ้นความกลัวผมจนผมทนไม่ไหว พี่แอนดี้ถึงกับสะดุ้ง


"นะน้องโซ่เป็นอะไร"


"ฮือ ฮึก กลัว"


ผมทิ้งทุกอย่างในมือลงพื้นก่อนจะซุกหน้าลงนั่งกอดเข่าตัวเอง ตัวผมสั่นไปหมด หัวใจเต้นแรงมากๆ อาการปวดหัวก็มีมาเรื่อยๆเหมือนทุกครั้งที่ผมนึกอะไรออก ภาพผมประมาณน่าจะมัธยมปลาย ถ้าเป็นตอนมอสี่ผมจะจำได้ แต่ภาพในหัวผมตอนนี้น่าจะเป็นช่วงความทรงจำที่ผมลืมไปคือมอห้าและมอหก ผมนั่งกอดเข่าซุกหน้าเข้าหาเข่าตัวเองอยู่ในห้องบ้านเด็กกำพร้าร่างกายเต็มไปด้วยรอยรัก กำลังถูกผู้หญิงคนหนึ่งตีด้วยไม้เรียวและไล่ผมออกจากบ้านเด็กกำพร้าไป


"ฮึก อย่าไล่ผมไป ผมจะไปไหน"


ภาพตัดมาอีกตอนที่ผมโดนใครซักคนผลักลงบันไดร่างผมกลิ้งลงมาจนถึงขั้นล่างสุด หน้าเด็กผู้ชายคนที่ผลักผมเลือนลางมากๆ ตัวผมกำลังกุมท้องตัวเอง เลือดสีสดใหลออกมาตามขาผม ภาพตัดมาที่ปัจจุบันทุกคนมองผมด้วยความตะลึง


"ไม่อย่าาาา ช่วยด้วย"


"มึงเป็นอะไร"เสียงคุ้นๆดังขึ้นข้างๆหูผม เสียงเหมือนคืนนั้น คืนที่ผมโดนข่มขืน แถมตอนนี้มันเหมือนมีคนกอดปลอบผม


"อะอ้ากกก"แล้วทุกอย่างก็ดับมืดลง



Part: Key


เมื่อวานผมจัดการมันพอเข้าไปในตัวมัน มันไม่ซิงแต่แน่นมากเหมือนไม่ได้มีอะไรกับใครมานาน กลิ่นมันหอมตราตรึงเหมือนกับพีช แต่หึร่านไม่เบา แผนผมกำลังสำเร็จไปด้วยดี พอเดินออกจากผับมาก็เจอพีชคนที่เป็นคนขับรถมากับไอ้โซ่ตอนชนไอ้เจตาย พอพูดไปพูดมาผมก็จำได้พีชคือคนที่ผมเคยทำร้ายขืนใจตอนพีทอยู่มอห้า วันนั้นผมโดนเพื่อนเล่นพิเลนท์เอายาปลุกเซ็กส์ให้กิน ผมดันถูกจับขังห้องเก็บของกับพีชยันเช้าตื่นมาก็ไม่เห็นใครเลย ผมตามหามาตลอดจนมาเจอวันนี้ พีชก็ยอมรับด้วย


พอตอนเย็นเจอมันที่ประชุมเชียร์หน้ามันตกใจมากๆที่เห็นผมเป็นเฮดว๊าก ผมเลยแกล้งจะไปแหย่ซะหน่อยมันกลับตอกกลับผมแบบนั้นผมเลยแกล้งมันหนักไปหน่อย พอประชุมเชียร์เสร็จว่าจะเดินตามไปดูมัน ก็เห็นมันกรีดร้องออกมา ผมเลยเข้าไปปลอบมันเอามันออกมา เป็นห่าอะไรวะ แต่เหมือนมันนึกอะไรออกผมเลยพามาที่คอนโดผมจะได้เค้นอะไรๆจากมันง่ายหน่อย


"ฮือ ฮึก"


มันเริ่มรู้สึกตัว ลืมตาช้าๆก่อนหันมาทางผม มันสะดุ้งสุดตัวก่อนจะพยายามลุกหนี ผมรีบดึงตัวมันแล้วเหวี่ยงบงที่นอน


"ไอ้เหี้ย ปล่อยกู"


"กล้าไล่ผัวคนที่10ของมึงเหรอ"


"ปล่อยกูเถอะไอ้เหี้ย มึงไม่ใช่ผัวกู"


"เมื่อวานกูเอามึงไง อ้อครั้งเดียวไม่เรียกผัวใช่ไหม มึงคงมีผัวหลายคนกูเป็นคู่นอนละกัน"


"ผัวพ่อง ปล่อย"ตัวมันสั่นมากๆ ตาสั่นระริกๆ


"อยากทบทวนสินะได้"


"อย่าฮืออออ"


.............




"ปล่อยกู มาเอากูทำไม ฮึก ไม่ไปเอาไอ้พีชเมียมึง"


"พูดกับกูดีๆสิ กูรุ่นพี่มึงนะ"


"มึงมันเหี้ย อึก"


"เป็นเมียกูแล้วปากหมาเลยนะมึง อย่าลืมว่ากูมีคลิป พรุ่งนี้มึงต้องเสนอหน้าไปมหาลัยในสภาพนี้ให้ได้ ไม่งั้นคลิปมึงว่อนแน่"


"พี่มันเหี้ย ทำแบบนี้ได้ไงวะ"


"ไม่เท่ามึง"


"ผมไปเหี้ยกับพี่ตอนไหน"


"มึงจำไอ้เจได้ป่ะที่มึงทำเขาตาย นั่นเพื่อนกู แล้วกูทำตอนนี้เพราะเพื่อนกู กูจะทำมึงตายทั้งเป็นเพื่อมาเป็นของเล่นกูจนกว่าจะพอใจ"


"ผมจำไม่ได้ ผมแน่ใจว่าไม่ได้ทำ"


"แต่กูคิดว่ามึงทำ มึงอิจฉาพีชที่ได้กับกูตอนมอห้าใช่ไหม"


"ดะได้อะไร"


"กูกับพีชมีอะไรกัน แล้วพีชเคยบอกว่ามึงชอบกู"


"..."


"กูรักพีช ไม่ได้รักมึงพีชกับกูเป็นคนแรกของกันและกันส่วนมึงแค่ของเล่น มึงต้องดีใจนะที่กูยอดลดตัวมากินเศษเหลือแบบมึง"





แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}