แมวขี้อ้อน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Vampire Yaoi Boy's Love (3P) -33- ...รอเวลา...

ชื่อตอน : Vampire Yaoi Boy's Love (3P) -33- ...รอเวลา...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 24k

ความคิดเห็น : 42

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มี.ค. 2558 20:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Vampire Yaoi Boy's Love (3P) -33- ...รอเวลา...
แบบอักษร

Vampire Yaoi Boy’s Love (3P)

อันตรายรักร้ายฉบับนายแวมไพร์ตัวแสบ

 

 

 

ตอนที่33

 

 

...รอเวลา...

 

 

 

            “หมายความว่ายังไง ใครๆก็รู้ว่าไอเดียเป็นมนุษย์ที่พึ่งกลายเป็นแวมไพร์ได้ไม่นาน” ดาร์คพูดบอก

 

 

 

            “มันก็จริงที่ไอเดียกลายเป็นแวมไพร์มาไม่นาน แต่ไม่นานของเจ้านะมาแทบจะเป็นเดือนแล้ว มนุษย์ที่ถูกทำให้เป็นแวมไพร์เลือดจะเย็นตัวจะเย็นภายใน 3 วันแต่นี้...” ลีโอเน่เว้นคำก่อนจะดึงแขนของไอเดียขึ้นมาและใช้เล็บที่งอกออกมากรีดเลือดของไอเดีย

 

 

 

            “เลือดยังอุ่น และยังเป็นเลือดที่กลิ่นเหมือนมนุษย์” ลีโอเน่พูดบอก

 

 

 

            “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับแวมไพร์เลือดแท้กันละ” ลูซพูดถาม

 

 

 

            “เจ้าไม่แปลกใจหรอ ไอเดียนะเป็นแวมไพร์ที่เคยเป็นมนุษย์และมันมีเปอร์เซ็น 50% ที่จะมีพลังพิเศษ แต่ถ้ามีพลังก็น๊าจะมีเพียงแค่ ลมกับดิน แต่ไอเดียมีถึงสายฟ้าที่พวกแวมไพร์ชนชั้นสูงแทบจะไม่มีนอกจากแวมไพร์เลือดแท้” คารอสอธิบาย

 

 

 

            “มันเป็นไปไม่ได้! พวกข้าเจอไอเดียแล้วกลิ่นแวมไพร์เลือดแท้ไม่มีเลยแม้แต่นิดเดียว” ลูซพูดบอก

 

 

 

            “ข้าบอกเจ้าแล้วไงว่ามันอาจจะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ก็ไม่จริง” ลีโอเน่พูดเสียงเข้มทำให้ลูซและดาร์คนิ่งเงียบเพราะมีความเกรงกลัวในความเป็นเลือดแท้ของลีโอเน่

 

 

 

            “เจ้าจะกลับไปเอาเลือดที่โลกมนุษย์มั้ย” ลีโอเน่หันไปหาคารอส

 

 

            “ข้าให้เดม่อนเอาเลือดมาให้แล้วอีกสักพักก็มา” คารอสพูดบอ ลีโอเน่พยักหน้ารับ

 

 

 

            “อีกนานมั้ยกว่าไอเดียจะฟื้นขึ้นมา” ดาร์คพูดถาม

 

 

 

            “ 1 เดือน เพราะใน 1 เดือนนี้ร่างกายของไอเดียจะฟื้นฟูขึ้นมาเรื่อยๆพร้อมกับลูกในท้อง” คารอสพูดบอกทั้งสองจึงพยักหน้ารับ

 

 

 

            “ทุกๆ ชั่วโมงต้องให้ใครสักคนหนึ่งมาให้เลือดกับไอเดีย ไอเดียจะต้องกินเลือดลงไปและให้ลูกได้ลิ้มรสเลือดของพ่อตัวเองด้วยเข้าใจมั้ย” คารอสพูดบอก

 

 

 

            “อืม...เข้าใจแล้ว” ดาร์คพูดบอก

 

 

 

            “อีกอย่างที่ลืมไม่ได้ เจ้าทั้งสองจะต้องไปหาดอกกุหลาบสีดำที่ตรงจุดกลางระหว่างการแบ่งเขตของอาณาจักรทั้ง 4 ทิศเพราะภายใน 2 ชั่วโมงร่างกายของไอเดียจะเกิดอาการเกร็งเนื่องจากลูกของไอเดียจะดื่มกินพลังของไอเดียและถ้าไม่ได้ดอกไม้นั้นช่วยจะทำให้ไอเดียตายพร้อมกับลูกในท้อง” คารอสพูดบอกลูซและดาร์คก็พยักหน้ารับก่อนที่ทั้ง 3 จะคุยกันสักพักลูซและดาร์คก็ขอแยกออกมาเพื่อจะมาหาดอกไม้

 

 

 

            ลูซและดาร์ควิ่งออกจากบ้านอย่างรวดเร็วและพยายามเลี่ยงเส้นทางที่จะทำให้ไปเจอหมาป่านอกรีคแต่ลูซและดาร์คก็ต้องชะงักเมื่อได้กลิ่นของหมาป่าตัวที่ลูซและดาร์คคุ้นเคยมากที่สุดกำลังตรงเข้ามา

 

 

 

            ตุ๊บ!

 

 

 

            เสียงหล่นลงมาของร่างกายหมาป่าดังขึ้นพร้อมกับปรากฏร่างกายของหมาป่าด้วยใหญ่ยักษ์ที่ยืนอยู่ด้านหน้าของลูซและดาร์ค

 

 

 

            “รีคอนงั้นหรอ” ลูซพึมพำ

 

 

 

            “เจ้าเข้ามาที่ป่านี้ทำไม!” รีคอนพูดถามเสียงเข้ม

 

 

 

            “ข้าแค่ผ่านทางมาเท่านั้น” ดาร์คพูดบอก รีคอนมองหน้าลูซและดาร์คด้วยสายตานิ่งๆ

 

 

 

            “ข้าไม่ให้เจ้าไป” รีคอนพูดบอกและทำท่าเตรียมสู้

 

 

 

            “ข้าต้องไป!! ภายในสองชั่วโมงนี้ถ้าหากเจ้าไม่ให้พวกเราผ่านไปไอเดียจะตาย” ลูซพูดบอกเพราะถ้าหากลูซและดาร์คสู้กับรีคอนตอนนี้มันจะต้องใช้เวลานานมากและกว่าจะวิ่งไปถึงจุดศูนย์กลางก็ใช้เวลนานมากแล้วดอกกุหลาบก็ไม่ใช่ว่าจะหาได้ง่ายๆ

 

 

 

            “เจ้าอย่ามาเอาไอเดียมาอ้างหน่อยเลย กลัวที่จะสู้กับข้าไม่ได้ก็ว่ามาเถอะ” รีคอนพูดว่า ณ ตอนนี้มีหมาป่าอีก 6 ตัวเดินเข้ามายืนข้างๆรีคอนแล้ว

 

 

 

            “ไอเดียกำลังทรมาณเจ้าที่ไม่ได้รักไอเดียแล้วจะไปรู้อะไร!!” ดาร์คตะคอกว่ารีคอนนิ่งไปนิด

 

 

 

            “ข้ายังรักไอเดียอยู่” รีคอนพูดเสียงแผ่วเบา แผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน

 

 

 

            “หากเจ้ายังรักไอเดียจริง เปิดทางให้เราตอนนี้ไอเดียกับลูกของข้าตกอยู่ในอัตรายหากเจ้าต้องการสู้ไว้ข้าหาดอกไม้มาแล้วข้าจะกลับมาสู้กับเจ้า” ดาร์คพูดเสียงเรียบนิ่งพยยามคุมอารมณ์โกรธเอาไว้

 

 

 

            “ลูก...นี้อย่าบอกนะว่า...” รีคอนนิ่งไปนิดเมื่อได้ยิน

 

 

 

            “พวกเจ้ามันบ้าไปแล้วหรอ!!! รู้ทั้งรู้ว่าพิธีนั้นมีความเสี่ยงสูง ไอเดียจะทรมาณ ไอเดียอยู่ในความเป็นความตายแบบนี้เจ้าต้องการงั้นหรอ เจ้ารู้ผลบ้างมั้ยถ้าหากไอเดียทนไม่ได้ไอเดียจะมีสภาพแบบไหน!!” รีคอนพูดว่าด้วยความโกรธ ลูซและดาร์คนิ่งเงียบเพราะเถียงอะไรรีคอนไม่ได้

 

 

 

            “ให้พวกข้าผ่านไปแล้วเราค่อยมาคุยกัน” ดาร์คพูดบอกรีคอนนิ่งเงียบ

 

 

 

            “พวกเจ้าไม่ต้องมา กลับไปดูแลไอเดียให้ดีแค่นี้ก็พอ” รีคอนพูดบอกพวกหมาป่าอีก 6 ตัวมองหน้ากันและหันไปหาลูซและดาร์คราวกับไม่ยอมปล่อยเหมือนรีคอนทำให้ลูซและดาร์คต้องกระโดดขึ้นไปบนต้นไม้สูงและรีบกระโดดไปอีกต้นๆโดยที่รีคอนก็ไม่ตามมากลับวิ่งไปทางอื่นราวกับหาอะไรบางอย่าง

 

 

 

            ลูซและดาร์คใช้เวลาครึ่งชั่วโมงเพื่อมายังจุดศูนย์กลางของอาณาจักรทั้ง 4 ทั้งสองรีบแยกย้ายกันหาดอกกุหลาบสีดำให้ได้เยอะที่สุดเมื่อหาไปได้ชั่วโมงลูซและดาร์คก็รีบกลับมาที่บ้านพักอีกครั้ง เมื่อคารอสได้ดอกไม้แล้วจึงนำดอกกุหลาบไปสกัดให้เป็นน้ำและฉีดเข้าเส้นเลือดของไอเดียเพื่อไม่ให้ลูกของไอเดียดื่มกินพลังชีวิตของแม่ตัวเองไป

 

 

 

            “เท่านี้ก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว ข้าขอไปพักผ่อนบ้างละกัน” คารอสพูดบอกเมื่อใส่ถุงเลือดให้ไอเดียอีกรอบ เดม่อนที่มาตอนลูซและดาร์คออกไปหาดอกไม้เดินเข้ามาหาคารอส

 

 

 

            “ท่านไอเดียจะเป็นอะไรมั้ย” เดม่อนพูดถาม

 

 

 

            “ไม่เป็นไรหรอก เจ้าไม่เชื่อมือข้ารึไง” คารอสพูดบอกเสียงนุ่ม

 

 

 

            “เปล่า...ข้าแค่เป็นห่วง” เดม่อนพูดบอกทำให้ดาร์คและลูซยิ้มออกมา

 

 

 

            “ขอบใจที่เป็นห่วงนะ” ดาร์คพูดบอกและลูบหัวของเดม่อนเบาๆซึ่งเดม่อนสวมกอดดาร์คทันที คารอสกระแอ่มไอเบาๆเป็นเชิงให้เดม่อนเลิกกอดดาร์ค แต่ดาร์คก็เหมือนจะรู้ทันจึงแกล้งคารอสโดยการยิ่งโอบกอดเดม่อนแน่นขึ้นอีก

 

 

 

            “โฮะ! ปล่อยเมียข้าได้แล้วมั่ง” คารอสพูดบอกดาร์คก็ทำเป็นเฉย ดาร์คยกยิ้มนิดๆรู้สึกโล่งใจเมื่อรู้ว่าไอเดียปลอดภัยจึงอยากจะหาอะไรที่ทำให้อารมณ์เขาดีขึ้น

 

 

 

            “เดม่อนมานี้” เมื่อบอกดาร์คไม่ได้คารอสจึงหันไปบอกคนรัก

 

 

 

 

            “ท่านดาร์คอ่า” เดม่อนพูดเสียงอู้อี้เพราะหน้าซุกอยู่อกของดาร์ค คารอสจึงขยับเข้าไปใกล้ไอเดียหมายจะโอบกอดไอเดียคืนบ้าง

 

 

 

            เพี๊ยะ!

 

 

 

            “โอ๊ะ!” คารอสรีบชักมือกลับเมื่อลูซเดินมาตีมือของคารอสไม่ให้จับไอเดีย

 

 

 

            “อย่าริอาจคิดมาเข้าใกล้เมียข้าเด็ดขาด” ลูซพูดบอกทำให้คารอสยกมือขึ้นสองข้างทำทีว่ายอม เดม่อนจึงพลักออกจากดาร์คเบาๆและไปกอดคารอสก่อนที่ทั้งสองจะเดินออกไปจากห้องเพื่อให้คารอสได้พักผ่อน

 

 

 

            “พวกเจ้าสองคนก็นอนบ้างเถอะ นอนข้างๆไอเดียก็ได้เดียวข้าจะนั่งเฝ้าเอง” หลุยส์พูดบอกซึ่งลูซและดาร์คก็พยักหน้ารับก่อนที่ทั้งสองจะขึ้นไปนอนบนเตียงเดียวกับไอเดีย

 

 

 

            หลุยส์คอยเฝ้าเปลี่ยนถุงเลือดให้และปลุกลูซมาให้เลือดไอเดียซึ่งมันก็หมุนเวียนกันไปเรื่อย บางวันลูซและดาร์คก็จะนั่งเฝ้าจนครบ 3 วันไม่หลับไม่นอนและให้หลุยส์มาเฝ้าต่อ บางวันคารอสหรือเดม่อนก็จะมาพลัดกันเฝ้าเพราะคารอสมีงานที่โลกมนุษย์

 

 

 

 

            2 อาทิตย์ผ่านไป

 

 

 

            “วันนี้ข้าจะดูแลไอเดียเอง เจ้าไปทำงานเถอะส่วนเดม่อนก็กลับไปพักที่ที่ของเจ้าได้แล้ว” ดาร์คพูดบอกคารอส

 

 

 

            “อืม อดทนเอาหน่อยละกัน อีก 2 อาทิตย์ไอเดียก็ฟื้นขึ้นมาแล้วละ” คารอสพูดบอก

 

 

 

            “ข้ารู้” ดาร์คตอบกลับ

 

 

 

            “แล้วลูซละ” คารอสพูดถาม

 

 

 

            “ให้เลือดไอเดียอยู่” ดาร์คตอบกลับ

 

 

 

            “อืม งั้นช้าขอไปก่อนแล้วกันพรุ้งนี้มีงานแต่เช้า” คารอสพูดบอกก่อนจะเดินกลับออกไป

 

 

 

            “เสร็จแล้วหรอ” ดาร์คพูดถามเมื่อเห็นลูซยืนอยู่ข้างไอเดีย

 

 

 

            “อืม เสร็จแล้ว” ลูซตอบกลับก่อนจะนั่งลงข้างๆเตียงและลูบใบหน้าหวานของไอเดียไปมา

 

 

 

            “เจ้าเองก็ดื่มเลือดหน่อยก็ดีนะดาร์ค” ลูซพูดบอกเพราะ 2 อาทิตย์มานี้ดาร์คไม่ยอมดื่มเลือดเลยแม้แต่หยดเดียว

 

 

 

            “อย่ามาว่าแต่ข้าเจ้าก็เหมือนกันนั้นแหละ” ดาร์คพูดบอกถึงแม้ว่าอาทิตย์แรกลูซจะไม่ได้ดื่มเลือดเลย แต่พออาทิตย์ที่สองลูซก็กลับไปดื่มเลือดอยู่ดีเพราะต้องคอยให้เลือดไอเดียอยู่เสมอ

 

 

 

            “ข้าอยากให้ไอเดียตื่นเร็วๆ...” ดาร์คพูดบอก ลูซถอนหายใจออกมา

 

 

 

            “เจ้าพูดแบบนี้มาหลายครั้งแล้วนะดาร์ค รอเวลาอีกสักหน่อยเถอะ” ลูซพูดบอก ดาร์คจึงถอนหายใจออกมาเสียเฮือกใหญ่และเดินเข้ามาจูบเบาๆที่ริมฝีปากของไอเดีย

 

 

 

 

            1 อาทิตย์ 6 วันผ่านไป

 

 

 

            ตลอด 1 อาทิตย์ กับอีก 6 วัน ลูซและดาร์คและทุก ๆ 3 วันลูซและดาร์คก็ต้องไปหาดอกกุหลาบสีดำมาให้คารอสสกัดน้ำมาฉีดให้ไอเดีย ซึ่งดอกไม้แบบนี้หาได้เฉพาะในโลกแวมไพร์เท่านั้น  ลูซและดาร์คเฝ้าคอยการตื่นขึ้นมาของไอเดีย ทุกๆวันลูซและดาร์คจะอาบน้ำให้ไอเดียและขยับตัวให้ไอเดียตลอดเวลาเพื่อไม่ให้ไอเดียตื่นขึ้นมาและเมื่อยตัว

 

 

 

            ลูซและดาร์คนั่งเฝ้ารอเวลาจนกว่าไอเดียจะตื่น ทุกๆชั่วโมงลูซและดาร์คจะคอยให้เลือดไอเดียไม่ขาดสายและคอยลูบและลูบแขนขาให้ไอเดีย หลุยส์ก็เข้ามาดูบ้างเป็นบางครั้ง ริฮานน่าก็คอยเข้ามาดูเพราะเป็นห่วงไอเดียอยู่เช่นเดียวกัน ลูซและดาร์คนั่งเฝ้าไอเดียอยู่อย่างนั้นจนเผลอหลับไป

 

 

 

 

 

            เข็มนาฬิกาจรดอยู่ที่เลข 12 พร้อมกันทั้งเข็มสั้นเข็มยาว บ่งบอกว่าเป็นเวลาเที่ยงคืนตรง ไอเดียขยับร่างกายไปมาด้วยความเหนื่อยล้าเปลือกตาของไอเดียค่อยๆเปิดออกเผยให้เห็นดวงตาสีแดงเข้ม ใบหน้าหวานหันไปมองข้างๆตัวก็พบว่าลูซและดาร์คยังคงนอนอยู่ข้างๆ ร่างบางจึงค่อยๆลุกนั่งแต่เดียวแรงขยับทำให้ลูซและดาร์คสะดุ้งตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว จนไอเดียอดสะดุ้งตามไม่ได้

 

 

 

            “ไอเดีย” ลูซและดาร์คร้องขึ้นพร้อมกัน

 

 

 

            “ครับ” ไอเดียตอบรับเสียงแหบแห้ง ลูซและดาร์ครีบโผเข้ากอดไอเดียทันที

 

 

 

            “อะไรกันครับ เป็นอะไรกัน” ไอเดียพูดถามอย่างงงๆแต่ริมฝีปากบางยกยิ้มนิดๆ

 

 

 

++++++++++!!จบตอนที่สามสิบสาม!!++++++++++

 

มาแล้วๆ ไม่ปล่อยให้รอนาน ฮ่าๆ

ความคิดเห็น