ยัมยัม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

PAY ครั้งที่ 2 50% ไหว้พ่อตาแม่ยาย

ชื่อตอน : PAY ครั้งที่ 2 50% ไหว้พ่อตาแม่ยาย

คำค้น : #ไหว้พ่อแม่

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.9k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.ค. 2561 15:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
PAY ครั้งที่ 2 50% ไหว้พ่อตาแม่ยาย
แบบอักษร

@คลาสเรียน


           ‘แพลนวันนี้พาผัวไปเยี่ยมครอบครัวนะครับ’ ฉันเขียนข้อความใส่กระดาษก่อนจะขย้ำเป็นก้อนกลมๆ แล้วโยนไปให้ไทชิที่นั่งหน้าโง่อยู่หลังห้องขณะที่อาจารย์กำลังสองอยู่ จริงๆ ความคิดนี้ก็เพิ่งคิดได้เมื่อสองนาทีก่อนหลังจากส่งข้อความบอกแม่ อยู่ๆ ก็ร้อนรนขึ้นมา...เพราะงั้นรีบพาไทชิไปให้พ่อแม่รู้จักเลยจะดีกว่า


            ป๊อก!


            ไม่นานกระดาษกลมๆ ก้อนเดิมก็ถูกโยนมาตกตรงหน้าของฉัน...ไทชิเขียนข้อความใส่อีกด้านของกระดาษสื่อถึงความงกของมันโดยข้อความด้านในเขียนว่า...’ไปตอนไหนแล้วน้องกูล่ะ?’


            ฉันเงยหน้าขึ้นมาจากกระดาษแผ่นนั้นแล้วหันไปถอนหายใจใส่ไทชิ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความถึงมันดีๆ เดี๋ยวจะโดนอาจารย์มองแรงปล่าวๆ ความจริงควรทำแบบนี้ตั้งแต่แรกแล้วมั้ง


            ‘ไปรับน้องมึงก่อนแล้วก็พาไปเลย เดี๋ยวเอาไปฝากให้แม่นมกูดูแลก็ได้ แกรักเด็กอยู่หรอก’


            ‘นมมึงเลยหรอ?’


            ‘สึสส..กูหมายถึงแม่นมอ่ะ คนที่เลี้ยงเรามาดุจดังแม่คนหนึ่งอ่า อย่าโง่’


            ‘กูแค่แซวๆ ป่ะ ด่าจังงง’


            ‘สรุปตามนั้นนะ เดี๋ยวเรียนเสร็จแล้วแยกกับเพื่อนต้องติวเข้มก่อนเจอพ่อกูหน่อย นี่บอกให้เตรียมใจไว้ก่อนเลยนะ’


            ‘ทำไมมันกะทันหันจังวะมึง’


            ‘หรือมึงอยากเห็นงานหมั้นของเพื่อนวะคะ ตอบ! ต้องรีบไปเลยเพราะเมื่อกี้กูบอกแม่แล้วว่าจะพาคนสนิทไปแนะนำให้รู้จักตอนเย็น’


            ‘เออ จะพยายามเข้าใจก็ได้ TT’


            พอคุยกันจบ บังคับให้ไทชิเข้าใจในไม่กี่ประโยคเสร็จแล้วทนเรียนต่อ..ไม่สิ ทนฟังอาจารย์บ่นจนตอนบ่ายสามโมงก็ถึงเวลาได้รับอิสระจากวิชาทีสักที ฉันบอกบัวชมพูไว้แล้วว่ามีธุระกับไทชิต่อ มันก็ไม่ว่าอะไรเพราะรีบไปหาผู้ชายที่นัดดีลไว้เมื่อคืน ช่วงตอนที่เดินออกมาจากคณะมีเสียงแซวจากเพื่อนชายในกลุ่มดังตามหลังมา โห่ๆ ฮิ้วๆ ราวกับเสียงหมาเห่า ฉันรีบจับมือแฟนหลอกๆ เดินออกมาให้พ้นจากพวกมันทันที ไม่หันกลับไปมองหลังด้วยซ้ำ ความเหม็นหน้าเพื่อนตัวเองอยู่ระดับสิบ


            @บนรถ


            “พอไปถึงเราจะต้องนั่งกินข้าวกับคนในครอบครัวของกู ซึ่งประกอบไปด้วย พ่อ แม่...หรืออาจจะมีพี่คุณ คนที่พ่อแม่จับคู่ให้มากินข้าวด้วย แต่ไม่ชัวร์นะ เพราะบางทีก็มาบางทีก็ไม่มา แต่ถ้าวันนี้มาก็ดี จะได้เลิกยุ่งกับกูสักที ตอกกลับให้หน้าหงายไปเลย” ฉันอธิบายขั้นตอนแรกให้ไทชิที่กำลังขับรถฉันฟัง มันพยักหน้างึกๆ ทำเป็นเข้าใจไม่สงสัยสักคำ


            “พ่อจะถามมึงเรื่องครอบครัว...ก็ตอบไปตามความจริง” ฉันพูดต่อ


            “แล้วพ่อจะถามเรื่องอนาคตของเราสองคน...อันนี้มึงต้องใช้สมองอันน้อยๆ คิดแล้วนะว่าจะตอบยังไงให้เขาเชื่อใจ ไว้ใจให้เราคบกันต่อโดยไม่ขัดขวาง” พอฉันพูดจบ ไทชิก็หันมาขมวดคิ้วใส่ทันทีอย่างสงสัย ว่าแล้วคนสมองน้อยอย่างมันจะเข้าใจอะไรง่ายไม่มีทาง!


            “อนาคตอะไรวะ? เรื่องชีวิตคู่อย่างนี้หรอ”


            “เออ..ประมาณนั้น อันนี้กูช่วยคิดไม่ได้นะเพราะไม่เคยคิดว่าจะใช้ชีวิตคู่กับใคร...มึงผ่านผู้หญิงมาอย่างโชกโชนขนาดนี้ก็คงจะคิดเองได้..จริงไหม?” ฉันถามมันเอาความสบายใจ


            “อันนี้เป็นคำชมใช่ป่ะ? กูจะพยายามก็แล้วกันแต่อย่าคาดหวังนะเดี๋ยวจะผิดหวัง” ไทชิตอบอย่างกวนๆ มันจะตอบให้ฉันสบายใจหน่อยก็ไม่ได้


            “แล้วพ่อน่าจะถามเรื่องเรียนของมึงด้วยนะ...กูคิดว่า อันนี้เดี๋ยวกูช่วยตอบอีกแรงแม้ว่าเกรดมึงจะน้อยจนไม่น่าเอาไปอวดก็เถอะ” คำถามนี้ถ้าพ่อถามจริงๆ บอกเลยว่าฉันหนักใจ ก็เล่นโง่ไม่แคร์สื่อแบบนี้ คนฉลาดอย่างฉันค่อนข้างเพลีย


            “ก็กูทำงานถ่ายแบบด้วยไงเลยไม่มีเวลาอ่านหนังสือเท่าที่ควร” ไทชิแก้ตัวน้ำขุ่นๆ


            “ไม่ใช่มึงเอาเวลาไปหาผู้หญิงหรอวะเพื่อน” ฉันแซวอย่างติดตลกได้สีหน้าค้อนๆ ตอบกลับมาจากคนขับรถที่นั่งข้างๆ


            ทันทีที่เรามาถึงบ้านของฉัน แม่นมที่มายืนรอหลังจากที่ฉันโทรมาบอกก็ตรงมารับน้องเลมิไปเล่นที่สวนข้างบ้าน ก่อนที่ฉันกับไทชิจะเดินเข้ามาเตรียมตัวเป็นไก่ให้พ่อเชือดบนโต๊ะอาหารและ..โป๊ะเช้ะ! พี่คุณนั่งหัวโด่ข้างๆ แม่พลางส่งยิ้มมาให้ฉันที่เดินเข้าไปแต่กลับหุบยิ้มทันทีที่เห็นว่าฉันพาผู้ชายมาด้วย


            “พี่คุณของมึงหล่อกว่ากูอีก โห่...มดลูกสั่นเลยมึง” ไทชิกระซิบบอกฉันด้วยท่าทางตกตะลึง ฉันต้องกลั้นขำพลางตีแขนมันเบาๆ


            “คนนี้หรอที่บอกแม่ว่าจะพาให้แนะนำให้รู้จัก?” แม่รีบตรงมาหาฉันแล้วยิ้มทักทาย ไทชิรีบไหว้ก่อนที่เราจะเดินไปนั่งในวงกับคนอื่นๆ


            “คนนี้ชื่อไทชิค่ะ...เป็นเพื่อนของลูก...” ฉันเว้นประโยคในการพูดพร้อมกับสังเกตสีหน้าของพ่อที่เรียบนิ่งเหมือนรู้ว่าฉันกำลังทำอะไร สีหน้าของแม่ที่ยิ้มแย้มไม่รู้ว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นและพี่คุณที่ขมวดคิ้วสงสัยหน่อยๆ สลับกับมองไทชิตาไม่กะพริบ อีกนิดนึงจะงับคอเพื่อนฉันได้แล้ว


            “...และเป็นแฟนของลูกด้วยค่ะ” ฉันยิ้มเอ่ยต่อจนจบและรีแอคชั่นที่ได้รับจากทุกคนไม่ค่อยจะดีนัก


            “ลูกพูดว่าอะไรนะ...แม่ได้ยินไม่ถนัด”


            “ลูกบอกว่า ไทชิเป็นแฟนของลูกค่ะ” ฉันตอบเสียงดังฟังชัดและนั่นทำให้พ่อทุบมือลงบนโต๊ะอาหารทันที เส้นเลือดที่ต้นคอก็ปูดขึ้นมาอย่างเกรี้ยวกราด ถ้าเอามือไปใกล้ๆ หูของพ่อคงได้สัมผัสไอความร้อนที่พุ่งออกมาแน่ๆ


           50%  

อันนี้แค่ซ้อมไหว้นะคะ คิคิ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น