ศศิห์

ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ : ) อยู่ด้วยกันนานๆน้าาาาาาาา

ชื่อตอน : เริ่มงาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ส.ค. 2561 12:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เริ่มงาน
แบบอักษร

"แม่นินไปวีมภาษณ์งานละนะ ดธแลตัวเองดีๆ อยู่บ้านคนเดียวห้ามเหงาน้าาา"

"ไปเลยๆ แม่ไม่เหงาหรอก" แม่พูดแล้วหอมแก้มลูกสาวพร้อมกับเดินมาส่งขึ้นรถ

เอี้ยดดด!!

"เดี๋ยวพี่ไปส่งครับ คุณน้าสวัสดีครับ" เรืองริศขับรถมาเบรกหน้าบ้านของลินินพร้อมกับเปิดประตูวิ่งลงมา

"ตาริศนี่เอง ขับรถซะน้าหัวใจจะวายเชียว ฝากไปส่งน้องด้วยนะลูก"

"ครับผม"

"เอ่อ แม่ นินไปเองก็ได้รบกวนพี่ริศ"

"ไม่รบกวนเลยครับ ไปกันเดี๋ยวน้องนินสาย"

"ค่ะ"

"โชคดีนะลูก" แม่พูดแล้วโบกมือบ๊ายบายลูกสาว

"นินไปสมัครงานที่ไหนไว้บ้าง"

"ที่นี่ที่เดียวค่ะ"

"ถ้าเป็นเจ้าสาวพี่ไม่ต้องทำไรเลยน่า นอนอยู่บ้านเฉยๆ อิอิ"

"นินชอบทำงานค่ะ นอนอยู่บ้านเฉยๆเดี๋ยวพิการ"

"แหม๋ นินก็พี่แซวเล่นน่า"

"นินก็แซวเล่นค่ะ ฮ่าๆ"

"ขอบคุณมากนะคะที่มาส่งนิน ขับรถไปทำงานดีๆค่ะ"

ทุกสายตาต่างจ้องมองสาวสวยที่ลงจากรถสปอร์ตคันหรูเมื่อสักครู่เป็นตาเดียว

"สวัสดีค่ะ" ลินินเอ่ยทักทายทุกคนพร้อมยกมือไหว้อย่างนอบน้อม

"แหม๋ แกนั่นเพื่อนคุณข้าวเชียวน่าา"

"ใช่ๆ จบนอกมาทั้งสวยทั้งเก่ง"

"จบนอกมาแต่ท่าทางดีอ่อนน้อมถ่อมตนเนอะแก"

"ใช่ๆน่ารักเนอะแก"

เสียงคนในบริษัทซุบซิบกันเมื่อลินินเดินผ่านไป

"เหอะ ก็แค่จบนอกคิดว่าดีกว่าคนอื่นนักหรอ ใช้เส้นเพื่อนเข้าละสิท่า" นฤมลยืนกอดอกเชิดอย่างหยิ่งผยอง

"อะแฮ่ม การนินทาไม่ได้เป็นสิ่งบ่งบอกว่าตัวเองดีกว่าคนอื่นนะคะ การดูถูกคนอื่นก็เช่นกัน" เขมิกาเดินเข้ามาแล้วพูดขึ้น

"อุ๊ย คุณข้าวมาเมื่อไหร่ค่ะ" นฤมลถึงกับหน้าเสีย

"ข้าวเป็นเพื่อนกับนินก็จริงค่ะ แต่ยัยนินมาบื่นใบสมัครด้วยตัวเองทำทุกอย่างเหมือนคนสมัครงานทั่วไป ที่ได้มาที่นี่เพราะผู้บริหารเค้าเลือกเองค่ะ" ข้าวยังพูดต่อแบบไม่ลดละ

"ค่ะ เข้าใจค่ะ"

"แยกย้ายกันไปทำงานได้แล้วค่ะทุกคน"

"ครับ/ค่ะ"

"สมน้ำหน้า" เสียงพนักงานในออฟฟิศต่างเย้ยหยันนฤมลเพราะไม่มีใครชอบเธอซักเท่าไหร่ ทำตัวไฮโซทั้งที่บ้านถังแตก

"แกนังลินิน แกคิดจะมาเทียบเทียมกับชั้นเหรอ" นฤมลทุบกำแพงห้องน้ำสุดแรงแค้น

"สวัสดีค่ะ ดิฉันลินินมาสัมภาษณ์งานค่ะ"

"สักครู่นะค่ะ"

"ค่ะ"

"คุณค่ะ เชิญค่ะท่านประธานรออยู่แล้ว"

ก๊อกๆๆ

"เชิญ"

"สวัสดีค่ะ ดิฉันลินิน"

"นั่งลงสิ" ท่านประธานที่นังหันหลังอยู่บอกกับเธอเขาเลือกที่จะพูดกับเธอด้วยภาษาอังกฤษซึ่งเธอก็ดูเหมือนไม่ตื่นตกใจอะไร

"ขอบคุณค่ะ"

"คุณเคยทำงานอะไรมาบ้าง แล้วมีเหตุผลอะไรที่ผมต้องรับคุณเข้าทำงานกับบริษัทเรา"

"นี่เป็นครั้งแรกการทำงานจริงๆในตำแหน่งเลขาค่ะ ดิฉันผ่านการฝึกงานบริษัท ไลท์เบิร์สด้วยเกรด 4.00 และได้รับโล่จากท่านประธานบริษัทค่ะ และดิฉันทำงานพาร์ทไทม์เพื่อส่งตัวเองเรียนจนจบดิฉันจึงมั่นใจว่าจะนำความรู้และประสบการณ์ทั้งหมดมาช่วยงานคุณและบริษัทได้ให้มากที่สุดค่ะ"

ด้านหลังเก้าอี้เขาฉีกยิ้มออกมาจนแก้มปริ เธอตอบเขาได้ดีและพูดความจริงทุกอย่างก่อนหน้านี้เขาให้ลูกน้องไปสืบประวัติเธอมาแล้ว อีกอย่างเธอเคยฝึกงานที่บริษัทเพื่อนเขา เด็กคนนี้นี่เองที่เพื่อนเขามาชมบ่อยๆว่าเป็นคนไทยที่ช่วยให้ยอดขายบริษัทเขาพุ่งไปหลายแสนล้าน

"ดี งั้น" เขาพูดแล้วหมุนเก้าอี้กลับมา

"คุณ!!"

"ครับผมเอง ผมฟาเปอร์"

"เอ่อ คุณ ยัยข้าว อะไรกันฉันงงไปหมดแล้ว"

"เอาเป็นว่าผมรับคุณเข้าทำงาน เริ่มงานวันนี้เลย อเล็กซ์จะเป็นคนสอนงานให้กับคุณมีอะไรก็สอบถามอเล็กซ์แล้วกัน"

"ค่ะ" เธอตอบแล้วทำหน้างงๆ

"อีก5 นาทีสแตนบายที่ห้องประชุมใหญ่นะ ผมไม่ชอบคนพูดเยอะขอบดูที่ผลงาน" เขาพูดแล้วเดินออกไป เขาต้องแกล้งขรึมเพื่อไม่หลุดยิ้มให้เธอ เด็กบ้าเอ้ยน่ารักชะมัด เขาได้แต่นึกวนใจ

"ห้ะ อะไรวะเนี่ย" ลินินพึมพำกับตัวเอง

"สวัสดีค่ะคุณอเล็กซ์" เธอเลือกที่จะสอบถามงานคร่าวๆกับอเล็กซ์

"ครับ"

"ประชุมครั้งนี้เกี่ยวกับอะไรยังไงบ้างค่ะ" อเล็กซ์อธิบายให้เธอฟังเธอก็นึกออกทันทีว่าจะเริ่มยังไงให้หุ้นส่วนใหญ่จากเม็กซิโกที่ดื้อดึงกับฟาเปอร์มานานให้เดินตามเกมเขา

"ตอนนี้คุณเป็นพนักงานคนนึงแล้วนะ ไม่มีใครรู้ว่าเธอมาใหม่หรือเก่าอยู่ที่ตัวเธอ" ฟาเปอร์กระซิบลินิน

"ค่ะ ทราบค่ะ" เธอตอบกลับอย่างมั่นใจ

"สวัสดีครับ มิสเตอร์แฟรงค์ " ฟาเปอร์เอ่ยทักทาย

"สวัสดีครับ คุณฟาเปอร์ ผมไม่ขออ้อมค้อมนะครับ คือผมคงให้หุ้นส่วนที่คุณต้องการไม่ได้"

"แต่เราตกลงกันแล้วนะครับ" ฟาเปอร์เริ่มโมโหที่แฟรงค์เล่นลิ้นกับเขา

"ใจเย็นๆค่ะ ฉันจัดการเอง"

"แต่เธอ" เขายังกังวลว่าเธอยังใหม่กับงานตรงนี้

"ใจเย็นๆนะคะ มิสเตอร์แฟรงค์ดิฉันมีข้อเสนอตรงนี้อยากให้คุณลองพิจารณาดู" ลินินอธิบายและหว่านล้อมถึงข้อตกลงและผลประโยชน์ของทั้งสองฝ่ายจนแฟรงค์เอนเอียงและตกลงปลงใจในที่สุด

"โอเค โอเคสาวน้อยผมยอม" แฟรงค์ยกมืออย่างยอมแพ้ เขาตกหลุมรักเธอแต่แรกเห็นยิ่งพูดคุยกันแล้วเธอยิ่งมีเสน่ห์จนเขาแพ้ราบคาบ

"ขอบคุณที่พิจารณาข้อเสนอของดิฉันค่ะ"

"คุณได้หุ้นผมไปแล้ว ไม่สนใจขายเลขาให้ผมบ้างเหรอ ผมให้มากกว่าเงินเดือนคุณหกเท่าเลยที่รัก" แฟรงค์พูดกับฟาเปอร์แล้วหันมาหาลินินอย่างเปิดเผย

"เสียใจด้วยนะงานนี้นายขาดทุน"

"วันไหนสนใจย้ายบริษัทอย่าลืมฉันนะ ให้เธอจากที่นี่คูณสิบเลยสาวน้อย" แฟรงค์พูดแล้วเดินออกไปพร้อมบอดี้การ์ด

"คุณลินินเก่งมากเลยครับ" อเล็กซ์เอ่ยชม

"ขอบคุณค่ะ เรียกนอนเฉยๆก็ได้ค่ะต้องขอบคุณคุณอเล็กซ์ด้วยนะค่ะที่แนะนำงานให้นิน"

"โถ่ คุณลินิน ผมสอนงานคุณนินไม่ถึง 5 นาทีก้วยซ้ำ แค่บอกแผนงาน กับสมุดรายชื่อคู่ค้า คุณนินก็จัดการให้ราบคาบได้แล้ว"

"จะชมกันอีกนานมั้ย" ลินินที่กำลังหัวเราะอยู่กับอเล็กซ์หันมายิ้มหน้าเจื่อนๆเขาอยากตบปากตัวเองเหลือเกินที่ปากหมาขนาดนี้ทั้งที่ในใจอยากคุยกับเธอเหลือเกิน แต่พอเขาเห็นเธอยิ้มให้ผู้ชายคยไหน เขาแทบอยากจับหน้าเธอหันหนีเลยด้วยซ้ำ

"ไอ้ห่าแฟรงค์เหมือนกัน อย่าให้รู้นะว่าคิดจะมายุ่งกับเลขากู" เขาพึมพำคนเดียว

"นายเป็นอะไรรึเปล่าครับ"

"เปล่า หิวข้าว"

"หิว ข้าวก็หิว" ข้าวเปิดประตูห้องประชุมเข้ามาแล้วพูดทันที

"ไปกันเถอะป้ะ" ฟาเปอร์เดินไปกอดคอน้องสาว

"ป้ะ ยัยนินไปกัน"

"เอ่อ"

"จะไปก็ไป ผมไม่ชอบคนเรื่องมาก" ฟาเปอร์พูดขึ้นเพราะกลัวลินินจะปฏิเสธ

"ค่ะ" ลินินพยักหน้าอย่างงงๆ พร้อมคิดวนใจ "ผู้ชายอะไรปากไวชะมัด"

"พี่เปอร์พูดแบบนี้กับเพื่อนน้องได้ยังไงค่ะ" ข้าวทำหน้างอลพี่ชายหลังจากลินินเดินออกไปหยิบกระเป๋า

"ก็นั่นเลขาพี่พี่ก็ดุได้สิ"

"เชอะ ทีผู้หญิงคนอื่นละก็"

"พี่ไม่เคยยุ่งกับผู้หญิงคนไหนนานอยู่แล้วน่า"

"พูดจาแบบนี้อย่ามาหลงรักเพื่อนข้าวก็แล้วกัน ข้าวจะไม่ช่วยแถมกีดกันด้วย"

"ไม่มีทาง" ฟาเปอร์ทำหน้าทะเล้นยียวนน้องสาวต่อ พร้อมคิดในใจ "สุดท้ายก็จบที่เตียงก็พอสาวน้อย"

"เชอะ!!" ข้าวกระทืยท้าวเดินออกไปเพราะไม่พอใจพี่ชาย

"ยัยเด็กคนนี้" ฟาเปอร์ส่ายหัวกับน้องสาวของเขา

"เชิญครับนาย"



🖊เอาละสิลินินเนื้อหอมมีแต่หนุ่มๆมาชอบ ฟาเปอร์จะจัดการกับเธอยังไงดีน้า!!

🖊คอมเมนท์ให้กำลังใจเค้าหน่อยน้า😘

ความคิดเห็น