แมวขี้อ้อน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Vampire Yaoi Boy's Love (3P) -32- ...ความเป็นและความตาย...

ชื่อตอน : Vampire Yaoi Boy's Love (3P) -32- ...ความเป็นและความตาย...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.2k

ความคิดเห็น : 34

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มี.ค. 2558 22:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Vampire Yaoi Boy's Love (3P) -32- ...ความเป็นและความตาย...
แบบอักษร

Vampire Yaoi Boy’s Love (3P)

อันตรายรักร้ายฉบับนายแวมไพร์ตัวแสบ

 

 

 

ตอนที่ 32

 

 

...ความเป็นและความตาย...

 

 

 

            “ไอเดีย...ถ้าเจ้าไม่ไหวข้าก็ไม่บังคับเจ้านะ” ดาร์คพูดบอกเพราะเมื่อดาร์คเห็นวงเวทย์แล้วดาร์คกลับรู้สึกกลัว กลัวว่าไอเดียจะเป็นอะไรไปเพราะโอกาสรอดมันไม่ถึงครึ่ง

 

 

 

            “ไม่ต้องห่วงผมหรอก...เชื่อใจผมสิ” ไอเดียพูดบอกและขยับไปกอดดาร์คเอาไว้ดาร์คกอดดาร์ค

 

 

 

            “ไอเดีย” ลูซพูดเรียกไอเดียจึงเดินมากอดลูซ ลูซจูบผมของร่างบางเบาๆ

 

 

 

            “ถ้าเจ้าพร้อมแล้ว ดื่มเลือดของลูซและดาร์คแล้วมาดื่มเลือดมนุษย์ในแก้วนี้ซะ” ลีโอเน่พูดบอกไอเดียพยักหน้ารับ ลูซจึงเอียงคอให้ไอเดีย ไอเดียจึงค่อยๆฝังเขี้ยวลงที่คอของลูซเมื่อดื่มเลือดของลูซแล้วไอเดียก็ขยับไปกัดดาร์คซึ่งดาร์คเองก็พยายามกอดรัดไอเดียเอาไว้

 

 

 

            “เลิกกลัวได้แล้ว...มันไม่เข้ากับคุณเลยนะ” ไอเดียพูดบอกยิ้มๆหลังจากถอนเขี้ยวออกมาแล้ว

 

 

 

            “เจ้าต้องออกมานะ...เจ็บแค่ไหนให้เรียกข้าทั้งสอง...พวกข้าจะอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน” ลูซพูดบอกและจูบเข้าที่ผมอ่อนนุ่มของไอเดีย ไอเดียเดินไปดื่มเลือดในแก้ว เมื่อดื่มเสร็จแล้วคารอสที่ยืนอยู่หน้าประตูก็เปิดประตูให้ เมื่อเข้ามาด่านในลีโอเน่และคารอสก็เดินเข้ามาด้วย

 

 

 

            “เจ้าแน่ใจแล้วใช่มั้ย” คารอสพูดถาม ไอเดียกัดฟันแน่นก่อนจะพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

 

 

 

            “อืม...ผมพร้อมแล้วละผมเชื่อว่าผมต้องผ่านไปได้...และผมต้องได้เลี้ยงลูกของผมแน่ๆ” ไอเดียพูดยิ้มๆ ถึงแม้ว่ามันจะมีความเป็นไปได้ที่จะรอดน้อย แต่ไอเดียก็ไม่หวั่น

 

 

 

            “เจ้าใช้มีดนี้กรีดเลือดที่ข้อมือของเจ้าซะและเอาไปหยดที่วงเวทย์เล็กๆด้านในวงทั้งสีทิศ” ลีโอเน่พูดบอกและส่งมีดสีเงินมาให้ซึ่งมันออกจะเหมือนดาบแต่ก็ไม่ใช่มันเล็กและมีลวดลายสีน้ำเงินเป็นลายเหมือนคลื่นของน้ำทะเล

 

 

 

            “มีดนี้เป็นมีดที่แต่ก่อนฮันเตอร์ใช้ปักเข้าที่หัวใจของพวกแวมไพร์ แต่ถ้าหากใช้กรีดแค่แขนคงไม่เป็นไรมาก มันจะแสบและปวดแล้วอีกอย่างแผลจะไม่หายไปเพราะฉะนั้นข้าแนะนำว่าอย่ากรีดลึก” คารอสพูดบอก ไอเดียพยักหน้ารับ ร่างบางเดินเข้าไปใกล้วงเวทย์ ก่อนจะกรีดแขนของตนเองยาวๆแต่ไม่ลึกมาก พอให้มีเลือดไหลหยดลงมา ไอเดียเริ่มหยดเลือดจากทิศเหนือ ทิศใต้ ทิศตะวันออก และทิศตะวันตก

 

 

 

            “แสบจัง...” ไอเดียพูดเสียงแผ่วเพราะมันแสบราวกับเอาแอลกอฮอล์มาราดแผลสดๆ

 

 

 

            “เอาแขนมานี้” คารอสพูดบอกและหยิบเม็ดอะไรบางอย่างสีดำเข้มมากำเอาไว้แน่นจนได้ยินเสียงแตกละเอียดของยา คารอสนำยามาโปรยเอาไว้ที่แผลของไอเดียทันที

 

 

 

            “โอ๊ะ!...” ไอเดียร้องขึ้นและเผลอชักมือกลับเพราะยานี้มันร้อนมากแต่คารอสก็ดึงมือของไอเดียกลับไปโรยอีกครั้งจนหมด

 

 

 

            “มันร้อนข้าเข้าใจ แต่มันร้อนแปบเดียวทนหน่อยมันจะหายแสบเอง” คารอสพูดบอกและเมื่อยาถูกโปรยลงไปในแผลจู่ๆยาก็กลายเป็นแสงวูบวาบก่อนที่ยาจะหายไปพร้อมกับความแสบแต่เลือดและแผลยังคงอยู่

 

 

 

            “ดื่มเลือดสักหน่อย นี้เป็นเลือดมนุษย์ข้าลงทุนไปขโมยมาเฉียวนะ” คารอสพูดบอกและหยิบถุงเลือดมาให้ไอเดียซึ่งไอเดียก็ยอมรับมากิน

 

 

 

            “พร้อมรึยัง ถ้าพร้อมแล้วเจ้าไปนอนที่กลางวงเวทย์ได้เลย” ลีโอเน่พูดบอกไอเดียจึงเดินไปนอนที่กลางวงเวทย์ ลีโอเน่เดินเข้ามาก่อนจะใช้มีดที่ไอเดียกรีดแขนใช้กรีดแขนตัวเองตามไอเดียลีโอเน่ทำอย่างกับไอเดียคือ หยดเลือดลงบนวงเวทย์เล็กๆแต่หยดย้อนคือ ทิศตะวันตก ทิศตะวันออก ทิศใต้ และทิศเหนือพร้อมกับพึมพำอะไรบางอยู่

 

 

 

            “กางแขนออก” คารอสพูดบอก ไอเดียก็กางแขนออกอย่างกลัวๆ

 

 

 

            เคร้ง เคร้ง

 

 

 

            “อ๊ะ!” ไอเดียร้องขึ้นเมื่อจู่ๆมีโซ่มาล็อคเข้าที่แขนและตัวของไอเดียเอาไว้

 

 

 

            “ไม่ต้องกลัว” คารอสพูดบอก

 

 

 

            “เริ่มแล้วนะ” ลีโอเน่พูดบอกก่อนจะเดินถอยออกจากวงเวทย์

 

 

 

            ฉึก!

 

 

 

            “อ๊ากกกกก...” ไอเดียร้องอย่างแรงเมื่อจู่ๆก็รู้สึกราวกับมีดนับร้อยแทงเข้ามาที่ด้านหลังของไอเดีย ร่างของไอเดียลอยขึ้นเหนื่อยวงเวทย์ดวงตาของไอเดียแปลเปลี่ยนเป็นสีแดงเขี้ยวและเล็บงอกยาว

 

 

 

            “อึ่ก!...” ไอเดียนิ่งไปทันทีเมื่อจู่ๆภาพในดวงตาปรากฏให้เห็นดวงตาของใครบางคน

 

 

 

            “โอ๊ยยยยย!!!” ไอเดียเริ่มดิ้นเมื่อวงเวทย์เริ่มเข้ามาในร่างกาย ความรู้สึกตอนนี้ทั้งเจ็บราวที่กลางหลังปวดร้าวไปหมดทั้งตัวราวกับถูกค้อนใหญ่ๆทุบเข้าที่ร่าง หัวของร่างเล็กรู้สึกเจ็บปวดอย่างแรงราวกับถูกหนีบ ร่างบางนิ่งราวกับถูกตรึงเอาไว้ด้วยอะไรบางอย่าง ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยน้ำตา

 

 

 

            “เจ็บ...เจ็บบบบ....!!!!” ไอเดียร้องลั่นอย่างทรมาณราวกับว่ารางกายของไอเดียกำลังจะถูกบีบให้เข้าหากัน เลือดสดๆไหล่ออกมาจากมุมปากของไอเดียหยดลงที่วงเวทย์ คารอสกับลีโอเน่กัดฟันแน่นเพราะทำอะไรไม่ได้นอกจากยืนดูและคอยให้กำลังใจ

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

            อีกด้านหนึ่ง

 

 

 

            /เจ็บ...เจ็บบบบ....!!!!/ เสียงร้องจากด้านในดังออกมาให้ลูซและดาร์คได้ยิน ลูซและดาร์คแทบจะนั่งไม่ติดทันทีที่ได้ยินเสียงคนรักร้องออกมาไม่ขาดสาย

 

 

 

            “โวยยย ข้าทนไม่ไหวแล้วนะ” ลูซพูดว่าใจแทบไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

 

 

 

            “เจ้าต้องทน ตอนนี้ไอเดียก็ทนเพื่อเราอยู่” ดาร์คพูดบอก

 

 

 

            /โอ๊ยยยยยย!!/ เสียงไอเดียร้องลั่นดาร์คพยายามนั่งนิ่งๆส่วนลูซนั้นเดินไปเดินมา

 

 

 

            “อย่าโวยวายไป นั่งนิ่งๆให้สมกับเป็นเจ้าหน่อย” หลุยส์พูดบอกลูซที่เดินวนไปวนมาด้วยความกระวนกระวายใจ

 

 

 

            “ข้าพยายามจะนิ่งแล้ว” ลูซพูดบอกแต่ยังคงเดินไปเดินมาด้วยความร้อนใจ

 

 

 

 

            แกร๊ก

 

 

 

            “เสร็จแล้วหรอ” ลูซพูดถามขึ้นทันทีเมื่อเห็นว่าคารอสเดินออกมา

 

 

 

            “ยัง แต่ท่านลีโอเน่ให้ข้ามาตามพวกเจ้า” คารอสพูดบอก

 

 

 

            “มาตามพวกข้าทำไม” ดาร์คพูดถาม

 

 

 

            “ข้าก็ไม่อยากจะบอกคำนี้หรอกนะ แต่ไอเดียท่าทางจะไม่รอด” คารอสพูดบอกทำให้ลูซและดาร์คนิ่งไปนิด ดาร์คลุกขึ้นยืนและรีบเดินเข้าไปในห้องลูซเองก็เช่นเดียวกัน

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

            ในเวลาเดียวกัน

 

 

 

            ไอเดียแทบจะทนไม่ไหวเมื่อรู้สึกเจ็บร้าวไปทั่วตัวราวกับว่ากำลังมีอะไรบางอย่างเข้าไปในร่างกาย ท้องของไอเดียบีบรัดเข้าหากันแน่นและภาพดวงตาสีแดงมองมาที่ไอเดียนั้นยังคงอยู่และยังติดตาของไอเดียอยู่ตลอดเวลา

 

 

 

            “โอ๊ยยยยยย!!” ไอเดียร้องลั่นเมื่อรู้สึกเหมือนมีอะไรมาทุบท้องของไอเดียอย่างแรง

 

 

 

            “จะ...เจ็บ...อึกกก...” ไอเดียบรรยายความเจ็บไม่ถูก บางครั้งก็เจ็บราวกับกับร่างกายจะแหลก บางครั้งก็เจ็บราวกับว่าถูกฉีกออกทีละชิ้น

 

 

 

 

            ฉึก!

 

 

 

            “อ๊ากกก....!!” ไอเดียร้องลั่นเมื่อจู่ๆก็มีโซ่บางอย่างแทงเข้ามาที่ร่างกายของไอเดียเพื่อจะตรึงไอเดียเอาไว้ร่างเล็กตัวสั่นระริกด้วยความเจ็บ

 

 

 

            “เจ้าออกไปตามลูซและดาร์คเข้ามาเถอะ ข้าว่าไอเดียไม่ไหวแล้วละ” ลีโอเน่พูดบอกคารอสพยักหน้ารับก่อนจะเดินไปเปิดประตู ลูซและดาร์คเมื่อเห็นก็รีบลุกขึ้นก่อนที่คารอสจะพูดอะไรบางอย่างลูซและดาร์คจึงรีบเดินเข้ามา

 

 

 

            “อึก...” ไอเดียหลับตาแน่นเมื่อภาพดวงตาสีแดงเล็กๆค่อยๆเคลื่อนที่เข้ามาใกล้และสลายหายไปต่อหน้าต่อตา

 

 

 

            “อะ...ไอเดีย...” ลูซถึงกับอึ้งเมื่อเห็นว่าไปเดียถูกโซ่สีดำตรึงไว้กับที่กลิ่นเลือดของไอเดียคละคลุ้งเต็มไปหมด ไอเดียค่อยๆหันมาหาลูซและดาร์คก่อนจะยิ้มบางๆมาให้ทั้งๆที่มีเลือดอยู่เต็มริมฝีปาก

 

 

 

 

            ไอเดียพยายามหายใจลึกๆเมื่อรู้สึกเหมือนว่าขาดอากาศหายใจ ร่างบางชาไปทั่วตัว ความเจ็บปวดเริ่มหายไปช้าๆ สติของไอเดียเริ่มลางภาพทุกอย่างเบลอไปหมดเหลือเพียงแต่ภาพดวงตาเล็กๆที่จ้องมองมาซึ่งมันทำให้ลูซและดาร์คอึ้งเมื่อจู่ๆวงเวทย์ก็แตกสลายไปพร้อมกับร่างของไอเดียหล่นฟุบลงมากับพื้น

 

 

 

            ทุกอย่างเงียบสนิทเมื่อร่างเล็กนิ่งเงียบไม่แม้แต่จะขยับตัวสะนิด เปลือกตาของร่างบางปิดสนิทใบหน้าของลูซและดาร์คชาวาบราวกับถูกตบ ลูซและดาร์ครีบเดินเข้าไปหาร่างเล็กที่นอนอยู่กับพื้น

 

 

 

            “ไอเดีย” ดาร์คเรียกร่างบางที่นอนแน่นิ่งอยู่กับพื้น

 

 

 

            “หลบ ขอข้าดูหน่อย” ลีโอเน่พูดบอกเสียงเรียบ ลูซจึงขยับให้ลีโอเน่เพราะดาร์คไม่ยอมขยับตัวออกจากไอเดียเลยแม้แต่น้อย ลีโอเน่ฉีกเสื้อของไอเดียออกช่วงท้องก่อนจะยกยิ้มร่า

 

 

 

            “ไม่เป็นไร แค่หมดสติไป” ลีโอเน่พูดบอก คารอสจึงรีบเข้ามาดูอาการของไอเดีย คารอสอุ้มไอเดียขึ้นเตียงนอนอย่างรวดเร็วก่อนจะจัดการให้เลือดไอเดียเพราะไอเดียเสียดเลือดไปมาก ตามลำตัวมีแผลเต็มไปหมดทั้งๆที่ตอนที่คารอสอยู่ดูอาการของไอเดียด้วยมันกลับไม่มี

 

 

 

            “สัญลักษณ์นี้แปลว่า...” ลูซพูดเสียงติดขัด

 

 

 

            “อืม แข็งแกร่งมาก...ข้ายอมรับในตัวเขาจริงๆ” ลีโอเน่พูดบอก

 

 

 

            “เสียเลือดมากจนหมดสตินะ ได้สัญลักษณ์มาแบบนี้คงต้องให้เลือดอยู่ตลอดเวลา” คารอสพูดบอก

 

 

 

            “แล้วไอเดียจะเป็นไรมั้ย” ดาร์คพูดถามเสียงติดสั่นนิดๆทำให้ทั้งหมดมองหน้ากันเพราะไม่เคยเห็นดาร์คเป็นแบบนี้มาก่อน

 

 

 

            “เด็กจะเติบโตเร็ว หากครบกำหนดข้าจะผ่าตัดเอาเด็กออกมาและให้เด็กอยู่ที่โลกแวมไพร์เป็นเวลา 1 เดือนแล้วเด็กจะโตราวกับเด็กมนุษย์ 9-10 ขวบ” คารอสพูดบอก

 

 

 

            “ห้ามออกไปที่โลกมนุษย์เลยงั้นหรอ” ลูซพูดถามเพราะไอเดียอยากจะออกไปที่โลกมนุษย์มาก

 

 

 

            “จริงๆข้าก็ไม่แน่ใจหรอกนะ แต่ข้ามีอะไรจะบอกเกี่ยวกับตัวของไอเดีย” คารอสพูดบอกและหันหน้าไปมองลีโอเน่ และเดินมายืนข้างๆของคารอส

 

 

 

            “เรื่องนี้มันอาจจะจริง...หรือไม่ก็...ไม่จริง” ลีโอเน่พูดบอกทำให้ลูซและดาร์คขมวดคิ้วมุ่น

 

 

 

            “หมายความว่ายังไง” ดาร์คพูดถามด้วยความไม่เข้าใจ

 

 

 

 

            “ข้ารู้สึกถึงสายเลือดแท้แห่งแวมไพร์ในตัวของไอเดีย” ลีโอเน่พูดบอก

 

 

 

++++++++++!!จบตอนที่สามสิบสอง!!++++++++++

 

มาแล้วค่า รอกันนานมั้ยละ ฮุฮุ

ความคิดเห็น