akikoneko17

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 5 เนื้อทราย( 2)

ชื่อตอน : บทที่ 5 เนื้อทราย( 2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 108.8k

ความคิดเห็น : 123

ปรับปรุงล่าสุด : 15 เม.ย. 2558 16:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 5 เนื้อทราย( 2)
แบบอักษร

ผมไม่เข้าใจที่เขาพูด เขาต้องการจะสื่ออะไร แล้วเสือกินกวาง มันเกี่ยวอะไรด้วย เขาคงไม่ได้ดูสารคดีมา แล้วก็มาพูดลอยๆหรอกใช่ไหม

 

 

        “อ๊ะ!

 

 

 

        จมูกโด่งที่กำลังซุกไซ้ที่ซอกคอผม มันทำให้ผมสะดุ้ง เขาคิดจะทำอะไรกันแน่ ฝ่ามือที่เย็นเฉียบของเขา กำลังลูบไล้ไปตามตัวผม นี่มันผิดปกติมากเกินไปแล้ว

 

 

 

        “ปะ ปล่อยนะครับ ท่านประธานคิดจะทำอะไร!

 

 

 

        ผมพยายามดิ้น แต่มันเหมือนจะไม่ค่อยมีประโยชน์สักเท่าไหร่นัก เมื่อเขาไม่ยอมหยุด และดูเหมือนมันจะน่ากลัวมากขึ้น เขาไม่เอ่ยตอบ เขาทำเหมือนไม่ได้ยินเสียงผม ลิ้นร้อนๆของเขาที่กำลังสัมผัสที่บริเวณคอของผม มันทำให้ผมขนลุก เหมือนร่างของผมมันเริ่มสั่น ผมทั้งตกใจและกลัว

 

 

 

        “ยะ หยุดนะครับ”

 

 

 

        ผมพยายามยกมือดันตัวเขาออก แต่ตัวเขาหนักมาก เหมือนกับว่าผมกำลังดันแผ่นหินขนาดใหญ่ก็ไม่ปาน

 

 

 

 

        “อ๊ะ”

 

 

 

        ตัวผมกระตุก เมื่อเขาลากลิ้นที่ลำคอผม และลิ้นเขากำลังไล่ขึ้นมาที่คางของผม และมันหยุดอยู่ที่ปาก ผมหาเสียงตัวเองไม่เจอ ปลายลิ้นอุ่นๆที่กำลังแตะเบาๆที่ริมฝีปากของผม และมีท่าทางที่จะบุกรุกเข้าไปข้างใน ผมรู้สึกว่าตัวเองกำลังหายใจผิดปกติ ผมไม่เข้าใจว่าทำไมผมถึงเผยอปาก มันเหมือนเป็นการเชิญชวนเขา แต่เปล่าเลย ผมแค่รู้สึกหายใจไม่ออก แต่มันเหมือนเป็นการหาเรื่องให้กับตัวเองเสียมากกว่า เมื่อปลายลิ้นอุ่นร้อนเริ่มแทรกเข้ามาแทนที่อากาศ

 

 

 

        “อื้อ!

 

 

 

        ผมถูกเขาจูบ ตอนแรกมันดูค่อยเป็นค่อยไปจนผมเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไม ถึงยอมให้เขาจูบตามใจชอบแบบนี้ ผมปล่อยให้ลิ้นเขาทำตามใจ โดยที่ผมไม่รู้ว่าทำไมตัวเองไม่ขัดขืน ผมหลับตาลงช้าๆ ความคิดกับความรู้สึกของผมมันตีกันไปหมด มือผมที่ยกดันตัวเองมันดูจะหมดแรงลงเรื่อยๆ มันกลายเป็นเหมือนผมกำลังใช้ปลายนิ้วเกาะจิกที่เนื้อของเขาเพื่อหาที่ยึด มือผมเคลื่อนไปเกาะไหล่เขาตั้งแต่เมื่อไหร่ ผมก็ไม่รู้

 

 

 

        ลิ้นของเขามันดูเอาแต่ใจไม่หยุดหย่อน มันเหมือนสำรวจไปทั่วทั้งปากผม และยังเข้ามาหยอกเย้าผมให้สติกระเจิง หากจะถามว่าเขาจูบเก่งไหม ผมคงตอบได้โดยไม่คิดว่า ผมคิดว่าเขาจูบเก่งมาก และเขาก็ดูเอาแต่ใจมาก เขากำลังเอาแต่ใจตัวเองและทำให้ผมเผลอไผลไปตามเขา ทั้งๆที่สมองของผมกำลังสั่งให้ผมผลักไสเขา

 

 

 

        “อื้อ....”

 

 

 

        คนเอาแต่ใจ....

 

 

 

        นั่นคือสิ่งที่ผมคิด เขาเอาแต่ตักตวงเรี่ยวแรงของผม เขาจูบผมเหมือนกำลังจะดูดกลืนวิญญาณของผมก็ไม่ปาน เขาดูหิวกระหายไม่ต่างกับสัตว์ป่าที่อยากจะขย้ำเหยื่อ

 

 

 

        “อื้อ”

 

 

 

        ผมได้แต่ปรือตามองเขา ทุกอย่างมันเบลอไปหมด ผมเริ่มหายใจไม่ออก เหมือนผมกำลังจะตาย ตัวผมมันเหมือนจะล่องลอยหลุดจากร่าง แต่สัมผัสที่ค่อยๆ ถอนออกจากปากผม มันก็ทำให้ผมเริ่มมีสติกลับคืนมา ผมอ้าปากหอบหายใจเข้าปอด เหมือนคนป่วยใกล้จะตาย ร่างกายของผมเหมือนขาดออกซิเจน ไม่ก็อาจจะเป็นเพราะ เขาได้แย่งอากาศหายใจไปจากผม

 

 

 

        ผมคิดว่าเขาน่าจะหยุดอยู่แค่นี้ ผมคิดว่าเขาคงจะพอใจแล้ว แต่มันเหมือนจะไม่ใช่ เขากำลังถอดชุดทำงานของผม ผมพยายามจะยกมือไปจับมือเขา แต่เหมือนเรี่ยวแรงผม มันไม่สามารถบังคับมือเขาได้เลย

 

 

 

        “ยะ อย่า”

 

 

 

        ผมพยายามเอ่ยห้ามเขา แต่มันก็เหมือนไม่ได้ผลเลย เขากำลังสูดดมตัวผม ตั้งแต่แก้มผมไล่ลงมาที่คอ มือของเขาก็ไม่หยุดจะเปลื้องเสื้อผ้า ผมบอกไม่ถูกว่าผมกำลังรู้สึกกลัว รู้สึกรังเกียจ หรือว่าอะไรกันแน่

 

 

 

        “หอม...”

 

 

 

        เสียงของเขาแหบพร่า เมื่อกระซิบบอก เลือดในกายผมมันสูบฉีดแรง ผมรู้สึกว่าหน้าตัวเองมันร้อนผ่าวไปหมด ใจผมมันก็เต้นไม่เป็นจังหวะ ทำไมผมต้องไปรู้สึกแปลกๆกับคำพูดของเขาด้วย

 

 

        “อ๊ะ”

 

 

 

        ผมสะดุ้งแอ่นอกขึ้นเมื่อปากของเขาเริ่มไล่ต่ำลงมาที่หน้าอกของผม ผมได้ยินเสียงจ๊วบ และรู้สึกเจ็บแปลบๆ ที่เนื้อตรงอก เขากำลังดูดมัน ฟันของเขาครูดเบาๆที่เนื้อของผม ฟันของเขาคม มันทำให้ผมรู้สึกเจ็บ แต่มันก็ไม่ได้มากจนทนไม่ได้

 

 

 

        “อะ อ๊า”

 

 

 

        ร่างของผมสั่นระริก ผมรีบยกมือมาปิดปากตัวเอง เมื่อผมกำลังส่งเสียงแปลกๆ เมื่อลิ้นของเขาแตะที่หัวนมของผม มันรู้สึกแปลกๆ และรู้สึกคุ้นอย่างกับผมเคยโดนเขาสัมผัสมาแล้ว ทุกสัมผัสของเขา มันเหมือนเป็นสิ่งที่ร่างกาสยผมคุ้นเคยและตอบสนองกลับไปโดยที่สมองผมไม่ได้สั่งการ

 

 

 

        “ยะ อย่าครับ อื้อ ทะ ท่านประธาน อื้อ”

 

 

 

        ผมบิดเร่า เมื่อเขากำลังดูดดึงหัวนมของผม แถมมือของของเขายังไม่หยุดนิ่ง ผมรู้สึกได้ว่าเขาใช้ปลายเล็บสะกิดหัวนมผม เขากำลังแกล้งผม ผมกำลังรู้สึกเหมือนกำลังจะตาย มันมีทรมาน แต่มันก็มีความรู้สึกบางอย่างแทรกอยู่

 

 

 

        “จุ๊บ....หวาน...”

 

 

 

        น้ำเสียงของเขา มันทำให้ผมรู้สึกอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี ผมไม่รู้ว่าผมควรจะทำยังไง จะทำยังไง เขาถึงจะหยุด ผมทั้งกลัว ทั้งรู้สึกแปลกๆ

 

 

 

        ผมไม่อาจจะกลั้นน้ำตาตัวเอง ทุกอย่างมันสุดจะอดทนไหว ผมไม่รู้ว่าผมควรจะทำยังไง เขาเป็นเจ้านายผม และเป็นผู้ชายเหมือนกันกับผม

 

 

 

        “คะ คุณเสือ...ฮึก หยุด...นะครับ อื้อ”

 

 

 

        หยุด....

 

 

 

 

        เขาหยุดแล้ว ทั้งปากนั้นที่โลมเลียตัวผม และนิ้วแกร่งของเขา มันหยุดสัมผัสผมแล้ว ผมรู้สึกโล่งอก แต่ทำไมรู้สึกว่าตัวเองเสียดายอะไรบางอย่าง นี่ผมต้องบ้าไปแล้วใช่ไหม....

 

 

 

        “เมื่อกี้นายเรียกฉันว่าอะไรนะ?

 

 

 

        เขาเคลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ผม ผมรู้สึกเหมือนลมหายใจของผมมันกำลังจะขาดหายไป หรือว่าเขาจะโกรธ ที่ผมไปเรียกชื่อเล่นของเขา แล้วแบบนี้....ผมจะทำยังไงดี...

 

 

 

 

        “คะ คือ ผม”

 

 

 

        ผมพยายามบังคับเสียงตัวเองไม่ให้สั่น แม้ในห้องนี้มันจะสว่างไม่มาก แต่ผมก็พอจะเห็นหน้าของเขา เขาทำหน้าน่ากลัว ผมกลัว....ฮึก ผมไม่อาจจะกลั้นน้ำตาตัวเองได้เลย

 

 

 

        “ฮึก คะ คุณเสือ”

 

 

 

        ผมพูดออกไปเสียงสั่น พร้อมกับมองเขาผ่านม่านน้ำตา ผมไม่เห็นหน้าเขาชัด เขาจะทำหน้าแบบไหน หรือว่าจะยกมือมาบีบคอผมให้ตายไปเลย

 

 

        “อ๊ะ!

 

 

        สัมผัสร้อนชื้นที่หางตา ทำให้ผมรีบกระพริบตาถี่ เพื่อเหลือบมอง เขาไม่ได้บีบคอผม แต่เขากำลังจูบซับน้ำตา และเลียมันเบาๆ

 

 

 

        “จะยั่วกันไปถึงไหน....”

 

 

        “ยะ ยั่ว...”

 

 

 

        เขาหมายถึงอะไร ผมไม่เข้าใจที่เขาพูด หรือเขาหมายถึงว่าผมไปยั่วเขา แล้วผมจะไปยั่วเขาทำไม ในเมื่อเราก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน

 

 

 

        “ฉันก็ไม่อยากจะทนแล้วเหมือนกัน”

 

 

 

        เขาสบตาผม สายตาเขาร้อนแรงและหิวกระหาย จนผมต้องหลบสายตาคู่นั้น เขากำลังหมายถึงอะไร ผมไม่เข้าใจ เขาทนอะไร หรือไม่ทนอะไร

 

 

 

        “มองฉันแบบนี้ ไม่รู้อะไรเลยสินะ หึ”

 

 

 

        ยังไง ผมก็ยังไม่เข้าใจที่เขาพูดอยู่ดี ผมเห็นเขาเหยียดยิ้ม มันดูน่ากลัว และมันดูร้ายกาจจนผมเองก็เสียวสันหลัง

 

 

 

        “ตอนแรกก็กะจะให้รู้ด้วยตัวเองน่าจะดีกว่า....แต่ความรู้สึกนายมันช้า...ไม่ทันใจฉันจริงๆ”

 

 

 

        จมูกของเขาต่ำลงมาจนชนกับจมูกของผม คิ้วของผมมันขมวดเข้าหากันจนแทบจะถูกเป็นโบ เขาพูดอะไร ผมไม่เข้าใจ

 

 

 

        “คะ คุณพูดอะไร...ผมไม่เข้าใจ”

 

 

 

        เขาไม่ตอบ แต่ใช้ร่างกายเข้ามาจู่โจมผม

 

 

 

        “!!!

 

 

 

 

        กางเกงของผมกำลังจะถูกเขาถอด...มะ ไม่นะ...

 

 

 

--------------------------------------------------------------

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}